Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

"Θέλω να ζήσω για να εκδικηθώ": 70 χρόνια από το Άουσβιτς.

Σαν σήμερα στις 27 Ιανουαρίου 1945 o σοβιετικός στρατός προελαύνοντας στην Πολωνία και συντρίβοντας τις ναζιστικές ορδές, ανοίγει τις πύλες του κολαστήριου γνωστού ως Άουσβιτς. Πρόκειται για την Πολωνική τοποθεσία Όβσετσιμ, που Γερμανοί ναζί ονόμασαν Άουσβιτς όταν δημιούργησαν το σύμπλεγμα στρατοπέδων εξόντωσης.

Στο σύμπλεγμα αυτό εξοντώθηκαν γύρω στα 4 εκατομμύρια κρατούμενοι εκ των οποίων πάνω από 1 εκατομμύριο ήταν Εβραίοι από ολόκληρη την Ευρώπη. Μόλις έφταναν οι κρατούμενοι στο Άουσβιτς γινόταν η ταξινόμηση. Οι ικανοί προς εργασία έμεναν στο κυρίως στρατόπεδο, ενώ τα γυναικόπαιδα και οι γέροι σε ηλικία, αλλά και οι ανίκανοι προς εργασία μεταφέρονταν στο διπλανό στρατόπεδο Μπζεζίνκα (Μπιργκενάου).


Εκεί, οι περισσότεροι, μετά από νέα επιλογή από τους Γερμανούς, διατάσονταν να γδυθούν για να κάνουν δήθεν μπάνιο. Τους έκλειναν κατόπιν σε μεγάλα λουτρά όπου αντί για νερό διοχετευόταν αέριο Zyklon B. Κατόπιν τα πτώματα στοιβάζονταν και μεταφέρονταν στους φούρνους των κρεματορίων όπου και καίγονταν. Οι στάχτες και όσα οστά απόμεναν σκορπίζονταν κατόπιν σε λειβάδια της γύρω περιοχής, είτε ρίχνονταν στο κοντινό ποτάμι.

Στις αρχές του 1982 κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης στο Άουσβιτς, που η Πολωνία είχε μετατρέψει σε μουσείο, ανακαλύφθηκε ένας καλά παραχωμένος θερμός. Μέσα σ' αυτόν υπήρχε μια επιστολή του Έλληνα κρατούμενου Μανώλη Νάτζαρη από την Θεσσαλονίκη. Η επιστολή αυτή γράφτηκε λίγο πριν την εκτέλεσή του στους θαλάμους αερίων κι ενώ είχε πληροφορηθεί ότι η Ελλάδα είχε μόλις απελευθερωθεί. Προοριζόταν για τους δικούς του ανθρώπους που την παρέλαβαν μετά από 37 ολόκληρα χρόνια.

Στη σελίδα 2 της επιστολής γράφει: "Προς τους αγαπημένους μου Δημήτριο Αθανασ. Στεφανίδη, στον Ηλία, Γιώργο Γούναρη, στην αγαπημένη μου Μαρία, Σμάρω Εφραιμίδου - στην Αθήνα - και στους άλλους όλους που πάντα θυμάμαι και τέλος προς την αγαπημένη μου πατρίδα Ελλάδα, της οποίας πάντα ήμουν καλός πολίτης."

Στη σελίδα 8 της επιστολής γράφει: "...Πάντα με κυρίευε ένα αίσθημα εκδίκησης. Ήθελα και θέλω να ζήσω για να εκδικηθώ για το θάνατο του πατέρα μου, της μητέρας του και της αγαπημένης μου αδελφής Νέλλης. Γι' αυτό αγαπημένε μου εξάδελφε Ηλία αν δεν ζήσω, θέλω να μάθεις... μία μοναδική μου επιθυμία είναι να επιζήσετε εσείς."

Στη σελίδα 11 γράφει: "Στο Μπίργκεναου... δεν θλίβομαι που θα πεθάνω. Αλλά επειδή δεν θα μπορέσω να εκδικηθώ όπως θέλω και όπως εννοώ, και αν τυχόν λάβεις το γράμμα μου από τους συγγενείς μας στο εξωτερικό, σε παρακαλώ γράψε αμέσως ότι η οικογένεια Νάτζαρη δολοφονήθηκε από τους πολιτισμένους Γερμανούς - Νέα Ευρώπη - όπως ονομάζει αυτά ο Γιώργος μου..." Και καταλήγει: "Πεθαίνω ευχαριστημένος γιατί αυτή τη στιγμή η Ελλάδα μας είναι ελεύθερη. Εγώ δεν θα επιζήσω, ας ζήσουν άλλοι. Ζήτω η Ελλάδα..."

Ο Μανώλης Νάτζαρης ήταν από τους εβραίους της Ελλάδας που έστειλαν οι ναζί και οι ντόπιοι συνεργάτες τους στα κρεματόρια. Όμως ποιός ήταν πιο Έλληνας; Αυτός που πέθανε με την Ελλάδα στο νου και στην καρδιά του, ή εκείνοι που ανυψώνουν την δεξιά και μοστράρουν για "πατριώτες" λατρεύοντας τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς των κρεματορίων;

Η Νέα Ευρώπη των πολισμένων Γερμανών του Άουσβιτς μπορεί να ηττήθηκε τότε, αλλά σήμερα έχει ανοικοδομηθεί και απειλεί με νέα βάσανα τους λαούς της Ευρώπης. Κι όσο υπάρχουν πολιτικοί που δεν μπορούν να μιλήσουν και πράξουν για την ελευθερία και την αυτοδιάθεση των λαών, όσο υπάρχουν πολιτικοί που θέλουν να διαπραγματευθούν τα ιδανικά και τα αιτήματα που οι παλιότερες γενιές έδωσαν τόσο άδολα το αίμα τους, τότε η βαρβαρότητα είναι η μόνη προοπτική μας.


11 σχόλια:

  1. Συγχαρητήρια για το άρθρο και τη χθεσινή εκπομπή στη ροή. Πολύ φοβάμαι όμως, ότι τα ξένα κέντρα συμφερόντων, που πάντα κινούσαν τα νήματα σ' αυτή τη χώρα, έχουν ατζέντα για την επόμενη μέρα. Αν ο λαός σηκώσει κεφάλι και διεκδικήσει το αυτονόητο, εθνική κυριαρχία και κοινωνική δικαιοσύνη, θα χρησιμοποιηθεί η εφεδρεία της Χ.Α., που οι ανεγκέφαλοι φρόντισαν να την επανεκλέξουν και μάλιστα στην τρίτη θέση. Μπροστά στον κίνδυνο εμφυλίου ή ανόδου των νεοναζί στην εξουσία, ο δημοκρατικός κόσμος θα πιεστεί να στηρίξει τη νέα κυβέρνηση, ακόμα κι αν ο Σύριζα δείξει σημάδια υποτέλειας στους δανειστές. Δε θα του αφήσουν άλλη επιλογή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δυστυχώς σ΄αυτό το αδιέξοδο είμαστε. Από προχτές δεν σταματώ να 'τσακώνομαι' με Συριζαίους για τις ελλείψεις και υπαναχωρήσεις τους και με δεξιά ποτάμια για να υπερασπιστώ το προφίλ της νέας αριστερής κυβέρνησης.

      Διαγραφή
  2. Μέχρι πριν ένα 6μηνο φοβόμασταν ότι η γαλαζοπράσινη ακρίδα δεν θα ξεκουμπιστεί ποτέ από την Κυβέρνηση.

    Ας μην απογοητευόμαστε και ας δουλέψουμε για ό,τι επιθυμούμε.

    "Το μεγαλύτερο ταξίδι ξεκινάει πάντα με ένα βήμα."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συγχαρτηρια για αυτο το αρθρο

    Η επιστολή του ήρωα-μάρτυρα Ελληνα πατριωτη Μανώλη Νάτζαρη, εβραίου το θρησκευμα, πρεπει να διδασκεται στα βιβλια στο σχολείο, μαζι με την (αγνωστη σε πολλους) ιστορια της μοναδικη εξεγερσης στα κρεματορια, στην οργανωση της οποιας συμετείχαν κρατουμενοι Ελληνες και Ελληνιδες εβραιοι το θρησκευμα που καταφεραν και ανατιναξαν φουρνους και επιτεθηκαν στους φρουρους!

    Για τετοιες σελιδες ηρωισμού των ελληνων πατριωτων, χριστιανων, εβραιων ή οτιδημοτε, θα επρεπε να ειμαστε περηφανοι και να τις δημοσιοποιούμε μεσα και εξω απο την Ελλαδα μαζι με το επος της Αλβανιας και της λαικης αντιστασης στην κατοχη.

    Για να τελειωνουμε επιτελους με αυτο τον αθλιο αντι-σημιτισμό στην Ελλάδα που κρυβεται πανουργα πισω απο την αγανακτηση για το τι κανει το Ισραήλ στην Παλαιστινη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Theta PI ειπε: “Για να τελειωνουμε επιτελους με αυτο τον αθλιο αντι-σημιτισμό στην Ελλάδα που κρυβεται πανουργα πισω απο την αγανακτηση για το τι κανει το Ισραήλ στην Παλαιστινη.”

    Δηλαδη αυτο που κανει το Ισραηλ στην Γαζα, και στην δυτικη οχθη, εναντιον των Παλαιστινιων, ενωπιον των διεθνων μεσων Μαζικης Ενημερωσης και τις καμερες, δεν ειναι γενεοκτονια, τρομοκρατια και σφαγη χιλιαδων αθωων ανθρωπων;?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αποψη μου - Ιστορική αδικία; ΝΑΙ, παρανομη κατοχή; ΝΑΙ, τρομοκρατια και σφαγη χιλιαδων αθωων ανθρωπων; ΝΑΙ, Γενοκτονία; ΟΧΙ (τουλαχιστο οχι ακομα, συμφωνα με τον ορισμό του ΟΗΕ).

      Αυτο που διατυπωνα παραπανω ειναι οτι πολλοι αντισημιτες στην Ελλάδα κρυβονται πισω απο την (κατανοήσιμη) αγανακτηση για το το γινεται στην Παλαιστίνη μπερδευοντας σκοπιμα τον αντισημιτισμό με τον αντι-σιωνισμό. Κι αυτο διαιωνίζει τον αντισημτισμό.

      Το τραγικό ειναι οτι ολες αυτες οι σελιδες ηρωισμού, θυσίας και αυταπάρνησης ελληνων πατριωτων που ηταν εβραιοι στο θρησκευμα (οπως και η τιμωρία -εκτελεση - που επεβαλαν σε μελη της κοινότητας τους στη Θεσσαλονικη που συνεργαστηκαν με τους κατακτητες) ειναι παντελως αγνωστες στους περισσότερους ελληνες. Το δε ελληνικο κρατος για δεκαετιες δεν εκανε τιποτα για να τις αναδείξει στο εσωτερικο και εξωτερικό (μονο τα τελευταια χρονια ειχαμε καποιες δειλες πρωτοβουλίες). Αντιθετα αφησε να τις οικειοποιούνται άλλα κράτη. Ο λογος ειναι, γνωμη μου, τι ο ελληνικος κρατικός μηχανισμός ήταν και παραμενει σε μεγαλο βαθμό αντισημιτικος και δωσιλογικός.

      Τελος παντων, μια καταπληκτική ερευνητική δουλεια που θα επρεπε να μεταφραστεί και να διαδωθεί είναι το

      Bowman, S. (2009). The Agony of Greek Jews, 1940–1945. Stanford University Press.

      Στο συστήνω εαν θες να μελετησεις σοβαρα την τραγωδία και τον πατριωτισμό των Ελλήνων εβραιων το θρήσκευμα.

      Διαγραφή
  5. Συμφωνα με την Βικιπεδια, οι εκτελεσθεντες στο Αουσβιτς απο την ανοιξη του 1942 μεχρι τον Γεναρη του 1945 ηταν 1,1 μεχρι 1,5 εκατομμυρια και οχι 4 οπως εκ παραδρομης ισως γραψατε.
    Βεβαια, ειτε ενα, ειτε τεσσερα, ειτε μισο, τα εγκληματα δεν μετριωνται με το μετρο.
    Εχω ομως μια απορια. Ενας απλως υπολογισμος των θυματων δια των δυομισυ περιπου ετων λειτουργειας του Αουσβιτς ως τοπου εκτελεσεων οπως αναφερει η ηλεκτρονικη εγκυκλοπαιδεια, μου εδωσε τον αριθμο των 1.200 θυματων την ημερα.
    Οι δυο φουρνοι χωρητικοτητος ενος ανθρωπου περιπου που ειδα σε φωτογραφιες δεν επαρκουν φυσικα για την αποτεφρωση και γι αυτο υποστηριζεται οτι καιγονταν στο υπαιθρο. Υπαρχει και μια αεροφωτογραφια του στρατοπεδου με καπνο υποτιθεται απο την καυση.
    Αν υπολογισουμε 1200 ανθρωπους ξαπλωμενους πλαι πλαι και στοιβαγμενους σε πενταδες τους βγαζω γυρω στα 100 μετρα σε μηκος.
    Εχουμε λοιπον μια πυρα με πτωματα πλατους περιπου 1,5 μετρων (υψος ανθρωπου) μηκους περιπου εκατο (240 σωματα πλαι πλαι) και στοιβαγμενα ανα πενταδες (περιπου ενα μετρο υψος).
    Εχω παρακολουθησει σε ντοκυμαντερ καυση νεκρων στο υπαιθρο και δεν φαινεται τοσο ευκολη υποθεση ακομη και οταν προκειται για ενα ατομο.
    Πως τα καταφερναν να καινε 1.200 πτωματα καθημερινα για 2,5 χρονια;
    Ποσους τονους ξυλα η πετρελαιο χρησιμοποιουσαν καθημερινα;
    Πως γλυτωναν απο τον καπνο;
    Θα μπορουσε κανεις να σκεφτει οτι καποιοι μας κοροιδευουν, αλλα εκτος του οτι τωρα πια αυτες οι σκεψεις ειναι και παρανομες, θα επρεπε να βρει ποιος και για ποιο λογο θα σκεπαζε τα πραγματικα και αναμφισβητητα εγκληματα των Γερμανων με τερατολογιες που κινδυνευουν να δημιουργησουν αμφιβολιες για την αξιοπιστια των ιστορικων πηγων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για άτομα σαν και εσένα φτιάχτηκε το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο .

      Διαγραφή
  6. Πολύ συγκινητική και συγκλονιστική η αναφορά στους τραγικούς μάρτυρες της θηριωδίας του ναζισμου και των ελλήνων συνεργατών τους. Στο όνομα του Σουκατζίδη , κ. Καζάκη, κάνατε λάθος. Είναι Ναπολέων και όχι Νικολαος. Θυμάμαι τον συγχωρεμένο τον πατέρα μου , που μικρή μου διάβαζε την ιστορία του , από το βιβλίο του Θέμου Κορνάρου για το Χαιδάρι. Δεν βρίσκομαι κοντά στη βιβλιοθήκη μου για να αντιγράψω το απόσπασμα , αλλά θυμάμαι την απάντηση που έδωσε ο διερμηνέας Ναπολέων Σουκατζίδης στον επικεφαλής του γερμανικού εκτελεστικού αποσπάσματος που τον εξαιρούσε από τη λίστα : " Αυτή η θέση είναι δική μου"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν όντως τον είπα Νικόλαο, τότε είναι πράγματι ολέθριο σφάλμα. Η συγκεκριμένη αναφορά έγινε κάτω από έντονη συναισθηματική φόρτιση. Αυτός ήταν ο λόγος που δεν μπόρεσα και να την ολοκληρώσω. Γι' αυτό ίσως και να έπεσα σ' αυτό το σφάλμα.

      Διαγραφή
  7. Μακάρι να ήταν τέτοια τα σφάλματα των ανθρώπων. Η συγκίνησή σου, κ. Καζάκη, ήταν φανερή , καθώς μιλούσες και για οικεία σου πρόσωπα . Και η δική μου συγκινηση , που σαν σήμερα πριν 17 χρόνια έχασα τον βασανισμένο μου πατέρα, υπήρξε ανάλογη κι έτσι το κείμενο που έστειλα από λάθος μου ήταν μισό. (Το υπόλοιπό του )
    .......Το παρακάτω ποίημα
    το παραθέτω έτσι ως επίλογο της όλης αναφοράς- ως χρέος ανεξόφλητο ολων μας όχι προς τους γερμανούς(τίποτα δε χρωστά σ΄αυτούς ο βασανισμένος τόπος μας) , αλλά προς αυτούς που έδιναν τη ζωή τους . Και μην τολμήσουν να συμψηφίσουν τα δυο χρέη . Θα ήταν ιεροσυλία και ντροπή.

    Τίτου Πατρίκιου, Οφειλή


    Μέσα από τόσο θάνατο που έπεσε και πέφτει,

    πολέμους, εκτελέσεις, δίκες, θάνατο κι άλλο θάνατο

    αρρώστια, πείνα, τυχαία δυστυχήματα,

    δολοφονίες από πληρωμένους εχθρών και φίλων,

    συστηματική υπόσκαψη κι έτοιμες νεκρολογίες

    είναι σαν να μου χαρίστηκε η ζωή που ζω.

    Δώρο της τύχης, αν όχι κλοπή απ' τη ζωή των άλλων,

    γιατί η σφαίρα που της γλίτωσα δε χάθηκε

    μα χτύπησε το άλλο κορμί που βρέθηκε στη θέση μου.

    Έτσι σα δώρο που δεν άξιζα μου δόθηκε η ζωή

    κι όσος καιρός μου μένει

    σαν οι νεκροί να μου τον χάρισαν

    για να τους ιστορήσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή