Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

Το έθνος μου είναι πολύ μικρό δια να διαπράξει τόσον μεγάλη ατιμίαν…

Αυτό απάντησε ο Ελευθέριος Βενιζέλος στον Γερμανό πρέσβη όταν το 1915 του ζήτησε η Ελλάδα να διαρρήξει τη συνθήκη με την Σερβία. Η Γερμανία του Κάιζερ εκείνη την εποχή είχε ταχθεί υπέρ της «αυτονομίας της Μακεδονίας». Και ο Βενιζέλος ήξερε πολύ καλά ότι αν η Ελλάδα προδώσει τη Σερβία θα χάσει ότι είχε κερδίσει στους Βαλκανικούς πολέμους.
Οι αντίπαλοί του και κυρίως οι οπαδοί της ξενοκίνητης και ξενόδουλης μοναρχίας, ήταν έξαλλοι που ο τότε Έλληνας πρωθυπουργός έδινε προτεραιότητα στις σχέσεις με τη Σερβία έναντι των αιτημάτων μιας κραταιάς αυτοκρατορίας. Πού ακούστηκε η Ελλάδα να προτάσσει τις σχέσεις της με ένα έθνος που προορίζεται να γίνει τροφή για τα κανόνια των μεγάλων αυτοκρατοριών της εποχής. Πού ακούστηκε η Ελλάδα να ασκεί δική της διεθνή πολιτική χωρίς να έχει προσαρτηθεί στο άρμα των Μεγάλων Δυνάμεων.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ήξερε ότι ο μόνος τρόπος για να περιφρουρήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στην Ήπειρο, την Μακεδονία και τη Θράκη ήταν πρώτα και κύρια μέσα από την τήρηση των συμμαχικών της υποχρεώσεων έναντι της Σερβίας. Κι αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Σερβίας σε όλα τα εδάφη που διεκδικούσαν οι κεντρικές αυτοκρατορίες (Αυστρία και Γερμανία). Συμπεριλαμβανομένων και της περιοχής του Κοσόβου, των Σκοπίων, αλλά και της περιοχής της παλιάς Οθωμανικής Μακεδονίας, που η Συνθήκη του Βουκουρεστίου 1913 είχε κατοχυρώσει υπό την κυριαρχία της Σερβίας.

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

Ερίζουν για το ποιος θα ξεπουλήσει καλύτερα Μακεδονία και Ελλάδα.

Η συμφωνία αναγνώρισης των Σκοπίων με το όνομα «βόρεια Μακεδονία», είναι «μια επιζήμια συμφωνία για τα εθνικά συμφέροντα», αναφέρει η πρόταση δυσπιστίας του κ. Μητσοτάκη. Σύμφωνοι. Τότε γιατί ο κ. Μητσοτάκης δεν αναλαμβάνει ρητά τη δέσμευση ότι αν έλθει στην κυβέρνηση, θα την ακυρώσει; Γιατί δεν το κάνει;
Στο κάτω-κάτω της γραφής, όπως αναφέρει η ίδια η πρόταση δυσπιστίας, «δεν έχει καν εγκριθεί από το υπουργικό συμβούλιο». Γιατί λοιπόν δεν δεσμεύεται ότι η δική του κυβέρνηση θα την ακυρώσει;
Όχι πώς μια δήλωση, αποτελεί ουσιαστική δέσμευση για πολιτικούς σαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη και το κόμμα του. Αλλά ακόμη και μια σαφής δήλωση σημαίνει κάτι. Ας την κάνει. Τι τον εμποδίζει;
Άλλωστε η συγκεκριμένη συμφωνία ακόμη και με την έγκριση από το υπουργικό συμβούλιο, δεν παύει να συνιστά μια απλή κυβερνητική πράξη, η οποία δεσμεύει μόνο την υφιστάμενη κυβέρνηση. Κανέναν άλλον. Απ’ ότι φαίνεται δεν πρόκειται να έρθει ούτε καν για κύρωση στη Βουλή.
Επομένως, που είναι το πρόβλημα για τον κ. Μητσοτάκη; Μια πράξη κυβέρνησης, μπορεί χωρίς κανένα πρόβλημα να αναιρεθεί από μια άλλη πράξη κυβέρνησης. Γιατί λοιπόν δεν τολμά ο κ. Μητσοτάκης και το κόμμα του να δεσμευτεί ότι θα ακυρώσει την εν λόγω συμφωνία;

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018

Τα Σκόπια ως αντιπερισπασμός για να περάσουν στα μουλωχτά τα πολύ χειρότερα.

Αν ήσασταν η συμμορία Τσίπρα που κυβερνά μια χώρα υπό κατοχή και έχετε εντολές να περάσετε από το κοινοβούλιο την εκχώρηση ολόκληρης της περιουσίας των Ελλήνων στους δανειστές χωρίς να το αντιληφθούν οι πολίτες, τι θα κάνατε; Αντιπερισπασμό! Θα βάζατε τον κόσμο να συζητά για τα Σκόπια, την ίδια ώρα που οι συμμορίες του κοινοβουλίου θα περνούσαν αθόρυβα ένα νέο «σχέδιο δανειακής σύμβασης» πολύ χειρότερο από όλα τα προηγούμενα.
Είναι προτιμότερο για την κυβέρνηση και τις υπόλοιπες συμμορίες του κοινοβουλίου να ξεσκίζονται για την ονοματοδοσία των Σκοπίων, παρά να αντιληφθεί ο μέσος πολίτης το μέγεθος του πραξικοπήματος που επιχειρείται με τη συνδρομή συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης. Το δε πραξικόπημα είναι τόσο ειδεχθές, που ακόμη και η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής αναγκάστηκε να προειδοποιήσει ότι δεν νοείται «κύρωση σχεδίων σύμβασης».
Όμως μην ανησυχείτε. Κανένας δεν πρόκειται να σας το επισημάνει. Κανένας μνημονιακός, ή αντιμνημονιακός δεν θα σας πει πόσο αδιανόητη είναι η «κύρωση σχεδίων σύμβασης».
Κι επομένως όποια σύμβαση έχει κυρωθεί ως «σχέδιο» είναι παντελώς άκυρη. Το μόνο που χρειάζεται είναι μια άλλη κυβέρνηση, δημοκρατική, πατριωτική και μια δίωξη εναντίον του πολιτικού συστήματος για την διάπραξη Εσχάτης Προδοσίας. Και σβήνουν τα πάντα. Όλα τα μνημόνια, όλα τα χρέη, όλες οι δεσμεύσεις σε βάρος της χώρας.

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

Άκυρα όλα τα μνημόνια και οι δανειακές συμβάσεις, επισημαίνει η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής.

Με το νέο πολυνομοσχέδιο η κυβέρνηση προχωρά σ’ ένα μνημόνιο διαρκείας, το οποίο εκχωρεί τα πάντα στην κατοχή και την κυριότητα των δανειστών. Πρόκειται για συνεχή, διαδοχικά μνημόνια, τα οποία δεν θα χρειάζεται πλέον να κυρώνονται από το ελληνικό κοινοβούλιο. Ούτε καν ως «σχέδια». Όπως έγινε με τα προηγούμενα τρία, το 2010, 2012 και 2015.
Το αποκορύφωμα του νέου πολυνομοσχεδίου είναι η τροποποίηση της Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης, την οποία καλείται με το άρθρο 109 να την κυρώσει το ελληνικό κοινοβούλιο ως «σχέδιο» και να εξουσιοδοτήσει τον υπουργό οικονομίας ύστερα να υπογράψει την κανονική σύμβαση ερήμην και εν αγνοία του. Η διαδικασία αυτή είναι τόσο κατάφωρα αντισυνταγματική, που ακόμη και η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής στην Έκθεση επί του Νομοσχεδίου αναφέρει σχετικά:
«Παρατηρείται ότι νομοθετική κύρωση σύμβασης, ώστε αυτή να αποκτήσει ισχύ νόμου ως προς τους όρους της που τυχόν αποκλίνουν από τις ισχύουσες διατάξεις ή που θέτουν απρόσωπους κανόνες που δεσμεύουν τρίτους, νοείται µόνο εφόσον η σύμβαση έχει νομίμως υπογραφεί από τα συμβαλλόμενα μέρη. Συνεπώς, κατά νομική ακριβολογία, δεν νοείται κύρωση σχεδίου σύμβασης, δηλαδή κειμένου το οποίο δεν έχει υπογραφεί από τα συμβαλλόμενα μέρη, παρά µόνο έγκριση της Βουλής, ώστε τα εξουσιοδοτούμενα πρόσωπα να υπογράψουν σύμβαση µε το παρατιθέμενο στην προτεινόμενη διάταξη περιεχόμενου.» (σελ. 28-29).
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Κάτι εξαιρετικά απλό και αυτονόητο. Δεν νοείται κύρωση σύμβασης με τη μορφή σχεδίου. Πρέπει πρώτα να υπογραφεί από τα συμβαλλόμενα μέρη και ύστερα να κυρωθεί από την Βουλή για να αποκτήσει ισχύ νόμου.

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2018

Εκχώρηση της δημόσιας περιουσίας και του εθνικού χώρου στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.

Νέα σειρά σχεδίων τροποποιημένων συμβάσεων ξεκινά να υπογράφει η κυβέρνηση με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕΜΣ), προκειμένου να συνεχιστεί και να βαθύνει το μνημονιακό καθεστώς κατοχής και εκποίησης της πατρίδας μας. Το σχέδιο της πρώτης στη σειρά νέας τροποποιημένης δανειακής σύμβασης, που πρόκειται να υπογράψει η κυβέρνηση περιλαμβάνεται στο πολυνομοσχέδιο που αφορά στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019-2022 και πρόκειται να κυρωθεί εντός της εβδομάδος από την Βουλή.
Η νέα αυτή τροποποίηση της δανειακής σύμβασης με τον ΕΜΣ, έχει σαν αντικείμενο την ενσωμάτωση στα αντισυμβαλλόμενα μέρη και της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας, γνωστή ως «υπερταμείο». Σκοπός αυτής της ενέργειας είναι να τεθεί υπό τον έλεγχο του ΕΜΣ ολόκληρη η ακίνητη και κινητή περιουσία του ελληνικού δημοσίου. Με τον τρόπο αυτό η περιουσία του ελληνικού δημοσίου, συμπεριλαμβανομένων και των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ως πρόσωπο του διεθνούς δικαίου – δηλαδή η συγκρότηση του εθνικού χώρου και η εδαφική επικράτεια – να είναι σε θέση να εκποιηθεί προς όφελος των δανειστών.
Πάλι η Βουλή καλείται να κυρώσει σχέδιο
Το νέο αυτό σχέδιο δανειακής σύμβασης περιλαμβάνεται στο άρθρο 109 του πολυνομοσχεδίου με τίτλο: «Παροχή εξουσιοδοτήσεων και έγκριση σχεδίου τροποποιητικής σύμβασης κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 ν. 4336/2015».

Κυριακή, 10 Ιουνίου 2018

Σχετικά με την αποκαλούμενη Πρωτοβουλία 1-1-4.

Η νεοεμφανιζόμενη Πρωτοβουλία 1-1-4 των παλιών εν ΣΥΡΙΖΑ συντρόφων Αλαβάνου, Βαλαβάνη, Λαπαβίτσα, Λαφαζάνη ζήτησε από το ΕΠΑΜ τη γνώμη του σχετικά με το κείμενο που σχεδίαζε να εμφανίσει ως διακήρυξη. Το ΕΠΑΜ απάντησε με την επιστολή που δημοσιεύουμε.
Φέρει την υπογραφή του Γιώργου Γιωργή εκ μέρους της Πολιτικής Γραμματείας του Μετώπου και απεστάλη το βράδυ της 4ης Μαίου. Έκτοτε το ΕΠΑΜ δεν έλαβε κανενός είδους απάντηση, ούτε η εν λόγω κίνηση ή πρωτοβουλία ευαισθητοποιήθηκε ώστε να συζητήσει περαιτέρω με το Μέτωπο για τη δυνατότητα συνεργασίας.
Σχετικά με το κείμενο “Δέκα Σημεία για την Ενότητα - Κείμενο Υπογραφών”
Το συγκεκριμένο κείμενο δεν εκπληρώνει το ρόλο του ως κείμενο-πρόσκληση σε συνεργασία με παλλαϊκό, δημοκρατικό, πατριωτικό χαρακτήρα. Παγιδεύεται στην αναζήτηση ιδεολογικών ισορροπιών και θολώνει το ενωτικό αγωνιστικό μήνυμα προς την κοινωνία, το λαό, τον κόσμο της εργασίας.
Το κείμενο συνεργασίας οφείλει να είναι λιτό, απλό, να απευθύνεται άμεσα στην κοινωνία, απευθείας στο λαό. Να ξεκινά με το κυρίαρχο πρόβλημα: ότι η χώρα και ο λαός της έχουν τεθεί υπό καθεστώς κατάλυσης της εθνικής κυριαρχίας.

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018

Ώδινεν όρος και έτεκεν μυν: Κυβέρνηση Τσίπρα στην Ιταλία.

Ο νέος πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζουζέπε Κόντε, απευθύνθηκε για πρώτη φορά στο κοινοβούλιο την Τρίτη, 5/6, ζητώντας την ψήφο εμπιστοσύνης για την κυβέρνησή του στο άνω Σώμα της Γερουσίας. Η ομιλία των προγραμματικών του δηλώσεων ήταν ένα déjà vu για εμάς τους Έλληνες. Ένας νέος Τσίπρας ανέλαβε στην Ιταλία για να ξεγελάσει τους Ιταλούς πολίτες.
Η κυβέρνηση του Τζουζέπε Κόντε ορκίστηκε άρον-άρον την Παρασκευή που μας πέρασε για να αναχαιτιστεί η λαϊκή οργή. Με σκοπό να μην μετατραπεί η γιορτή της Δημοκρατίας του Σαββάτου 2 Ιουνίου σε αφετηρία μιας δημοκρατικής αναγέννησης της Ιταλίας με την πρωτοβουλία να περνά από τις κομματικές ηγεσίες στους «από κάτω», τη λαϊκή βάση.
Κι έτσι η γιορτή της δημοκρατίας αντί να πάρει χαρακτήρα παλλαϊκής διαμαρτυρίας για την καταπάτηση του Συντάγματος, φόρεσε τα συνήθη γιορτινά της και εκτονώθηκε με τις γνωστές παράτες των επισήμων και των συμβόλων της κρατικής ισχύος. Ο λαός σε ρόλο κομπάρσου, θεατή, έμεινε να εκτονώνεται κουνώντας το σημαιάκι.
Την «εθνική ενότητα» είχαν αναλάβει ως συνήθως να την εκφράσουν οι γνωστοί μας ύποπτοι. Αυτοί που έχουν κάνει επάγγελμα να την πουλάνε και να την αγοράζουν με οφίτσια, αξιώματα και εξουσίες ερήμην του πολίτη.

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2018

Απεργάζονται την απόσπαση της Μακεδονίας από την Ελλάδα.

Η φασαρία με το όνομα των Σκοπίων δεν γίνεται μόνο για τη νομιμοποίηση ενός ανύπαρκτου ουσιαστικά κρατιδίου στην καρδιά των Βαλκανίων με το όνομα Μακεδονία. Ο στόχος είναι ευρύτερος και αφορά πρώτα και κύρια στην απόσπαση της Μακεδονίας από την Ελλάδα. Όχι ως «σλαβική», αλλά ως «ελληνική».
Δηλαδή επιδιώκουν όχι ένα μεγάλο «Μακεδονικό» κράτος των Σκοπίων, αλλά να δημιουργηθεί δίπλα στα Σκόπια, μια ακόμη ανεξάρτητη Μακεδονία, η «ελληνική». Με ανεξάρτητη υπόσταση και αποσπασμένη από τον εθνικό κορμό, από την υπόλοιπη Ελλάδα. Όχι απαραίτητα με ανεξάρτητη κρατική υπόσταση, αλλά ως περιφέρεια υπό υπερεθνικό πλαίσιο. Ένα είδος ανεξάρτητης ηγεμονίας, όπως τα παλιά χρόνια ήταν η Σάμος, ή όπως οι Βρετανοί ήθελαν την Κρήτη μέχρι την ένωσή της με την Ελλάδα.
Ή όπως προέβλεπε η Συμφωνία της Μυρστέγης (Mürzsteg Agreement) την οποία αρχικά συνομολόγησαν η Αυστροουγγαρία και η Ρωσία στην πόλη Μύρτζστεγκ (Μυρστέγη) της Αυστρίας στις 3 Οκτωβρίου του 1903, ως συνέχεια του Προγράμματος της Βιέννης που είχε συνομολογηθεί ένα χρόνο πριν, τον Δεκέμβριο του 1902, από τους υπουργούς εξωτερικών Ρωσίας και Αυστρίας στη Βιέννη. Η Συμφωνία της Μυρστέγης αποτελούσε ένα σχέδιο μεταρρυθμίσεων για τη ειρήνευση της Μακεδονίας, και ειδικότερα για την μεταφορά των βιαλετιών της Θεσσαλονίκης, του Μοναστηρίου και των Σκοπίων υπό τον έλεγχο της Αυστροουγγαρίας και της Ρωσίας.

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2018

Η Ισπανία σε αχαρτογράφητα νερά…

Η παραίτηση του πρωθυπουργού Ραχόι για παράνομες κομματικές χορηγίες από επιχειρηματικούς κύκλους, συνιστά κάτι πρωτοφανές για τα πολιτικά χρονικά της μετά Φράνκο εποχής. Κι αποτελεί μονάχα την κορυφή του παγόβουνου. Δηλαδή ενός ολόκληρου κυκλώματος διαφθοράς και πολιτικής εξαγοράς, το οποίο είναι σίγουρο ότι δεν ξεκινά κι ούτε τελειώνει με τον Ραχόι και το κόμμα του.
Θυμηθείτε την περίπτωση Πάμπλο Ιγκλέσιας του Ποδέμος. Λίγο πριν ξεσπάσει το πολιτικό σκάνδαλο με την ανακοίνωση των ποινών φυλάκισης στον κεντρικό ταμεία Λουίς Μπαρσενάς του Λαϊκού Κόμματος. Ο ομοϊδεάτης του Τσίπρα βρέθηκε να έχει αγοράσει εξοχική βίλα με υπέρογκο δάνειο από τράπεζα. Το ερώτημα βέβαια που προέκυψε δεν είναι το παράνομο της όλης συναλλαγής, αλλά το πώς μπόρεσε να επωφεληθεί από ένα τέτοιο δάνειο κάποιος με το μισθό ενός απλού λέκτορα των πολιτικών επιστημών.
Ποια ήταν τα εχέγγυα δανεισμού ενός τόσο υπέρογκου ποσού για τα εισοδηματικά δεδομένα του εν λόγω κυρίου; Προφανώς το γεγονός ότι ήταν και δυστυχώς παραμένει ηγέτης του Ποδέμος. Και φυσικά η πεισματική άρνηση του ιδίου, αλλά και της αυλής του, να θέσει θέμα εξόδου από την ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση για την Ισπανία. Πρόκειται δηλαδή για μια ακόμη περίπτωση Τσίπρα.
Εξασφαλίζοντας λοιπόν το καθεστώς της ευρωϋποτέλειας ότι δεν πρόκειται να υπάρξει κανενός είδους σοβαρή αντιπολίτευση εναντίον του, προχώρησε σε μια επιχείρηση «καθαρά χέρια». Με άλλα λόγια σε μια «κάθαρση» του πολιτικού σκηνικού, αξιοποιώντας τις δικαστικές διώξεις εναντίον του Λαϊκού Κόμματος.

Σάββατο, 2 Ιουνίου 2018

Γιατί δεν συνεργάζονται οι αντιμνημονιακές δυνάμεις;

Το ερώτημα είναι σύνηθες, καθώς η πλειοψηφία του κόσμου σήμερα αναζητά επειγόντως εναλλακτική για τις επερχόμενες εκλογές. Μια εναλλακτική που θα τον γλυτώσει οριστικά και αμετάκλητα από τα χειρότερα. Κι αυτό το ξέρει πλέον εκ πείρας ότι δεν πρόκειται να συμβεί αν ψηφίσει κάποιο από τα υφιστάμενα κόμματα της σημερινής βουλής.
Μόνο η ακαταμάχητη βλακεία, η διεστραμμένη ιδιοτέλεια και ο κομματικός κοπαδισμός έχουν απομείνει για να εξασφαλίζουν με ψήφους τα υφιστάμενα κόμματα της βουλής. Αν και οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι η ζοφερή ανάγκη εξαναγκάζει ακόμη και τους μεγαλύτερους κατά συρροή βλάκες, οι γνωστοί κατ’ επανάληψη «κοψοχέρηδες» να το ξανασκέφτονται. Μόνο η διεστραμμένη ιδιοτέλεια σε βαθμό ψυχασθένειας έχει απομείνει και φυσικά ο τυφλός κοπαδισμός. Για να δούμε τελικά τι θα επικρατήσει;
Η συντριπτική πλειοψηφία γνωρίζει πολύ καλά ότι όποιον κι αν ψηφίσει από τα σημερινά κόμματα της βουλής, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι δεν θα γλυτώσει τα πολύ χειρότερα. Κι έτσι αναζητά εναλλακτική κυβέρνηση. Όχι κάποιο νέο είδος καλύτερης αντιπολίτευσης, αλλά μια νέα κυβέρνηση ικανή να ανατρέψει ολόκληρο το μνημονιακό άγος και να τον οδηγήσει με ομαλότητα και ασφάλεια εκτός σημερινού αδιεξόδου.