Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2019

Πώς βήμα το βήμα μας οδηγούν σε πολεμικό τετελεσμένο υπέρ της Τουρκίας.

Η Τουρκία σ’ ένα κρεσέντο προκλήσεων ξεκίνησε γεωτρήσεις στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κύπρου ανοιχτά της Πάφου. Με τον τρόπο αυτό η Τουρκία διεκδικεί μερίδιο όχι μόνο στην «ΑΟΖ» που (κακώς) δεν έχει ανακηρυχθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία και αντιστοιχεί στα κατεχόμενα του αποκαλούμενου τουρκοκυπριακού κράτους, αλλά στο σύνολο της Ζώνης που περιβάλλει το μαρτυρικό νησί.
Η διεκδίκηση της Τουρκίας σχετίζεται άμεσα με την επιχείρηση, η οποία εγκαινιάστηκε επίσημα στις 25 Μαρτίου 2018 στη Βάρνα, όπου οι επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Τουσκ και Γιούνγκερ αναγνώρισαν δικαιώματα της Τουρκίας στην Κύπρο. Ας θυμηθούμε ότι στις 26/3/2018 ο Ντόναλντ Τουσκ στις παρατηρήσεις του μετά τη σύνοδο των ηγετών ΕΕ-Τουρκίας στη Βάρνα δήλωνε:
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση στηρίζει ομόφωνα το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να εξερευνά και να εκμεταλλεύεται τους φυσικούς της πόρους στην Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη. Αυτό είναι σημαντικό και σε σχέση με τον κοινό μας στόχο που συνίσταται στην επιτυχή επανένωση της Κύπρου προς όφελος των δύο λαών της νήσου, της Τουρκίας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των σχέσεων ΕΕ-Τουρκίας.»
Με τον τρόπο αυτό η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνώριζε το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας στην εξερεύνηση και εκμετάλλευση των φυσικών πόρων της, υπό την αίρεση της «επιτυχούς επανένωσης της Κύπρου προς όφελος των δυο λαών της νήσου». Με άλλα λόγια άνοιγε την πόρτα για διεκδικήσεις της Τουρκίας στο όνομα της προστασίας των δικαιωμάτων του «λαού» που βρίσκεται υπό την «προστασία» της, δηλαδή υπό την κατοχή της.
Έκτοτε η Τουρκία κυριολεκτικά οργιάζει τόσο στο Αιγαίο, όσο και στην Κύπρο. Μέχρι την Βάρνα η Τουρκία διεκδικούσε το δικαίωμα να αλωνίζει στην ΑΟΖ βόρεια της Κύπρου. Μετά την Βάρνα η Τουρκία άρχισε να διεκδικεί δικαιώματα στην ΑΟΖ και νότια της Κύπρου. Εκεί έχει αγκυροβολήσει το πλωτό γεωτρύπανο Φατίχ συνοδεία τουρκικών πολεμικών και η τουρκική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι προχωρά σε γεωτρήσεις εντός της ορισμένης από την Κύπρο, την Αίγυπτο και το Ισραήλ ΑΟΖ.

Τρίτη, 18 Ιουνίου 2019

Ποιο είναι το πολιτικό περιεχόμενο της συνεργασίας;

Ο Πρόεδρος του ΕΠΑΜ, Δημήτρης Καζάκης, σε ερώτηση δημοσιογράφου για το ψηφοδέλτιο συνεργασίας ΑΚΚΕΛ-ΕΠΑΜ, τόνισε:
«Το ψηφοδέλτιο συνεργασίας μπορεί να συγκροτείται με πρωτοβουλία του ΕΠΑΜ και του ΑΚΚΕΛ, αλλά δεν αφορά μόνο αυτές τις δυνάμεις, ή όποιους άλλους συμφωνούν μ’ αυτές. Πρόκειται για κάτι που επιχειρείται για πρώτη φορά στα εκλογικά και πολιτικά πράγματα της Ελλάδας. Τουλάχιστον κατά την μεταπολίτευση.
Η συνεργασία είναι ανοικτή σε όλους και όλες τις δυνάμεις που θέτουν ως άμεση προτεραιότητα την ανατροπή του μνημονιακού καθεστώτος, την κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας της πατρίδας μας, την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος και την επιβολή όρων κοινωνικής δικαιοσύνης για τον λαό μας. Επομένως η συνεργασία είναι ανοικτή σε οποιονδήποτε συμφωνεί άμεσα και πρακτικά μ’ αυτά τα προτάγματα και έχει συνείδηση της τραγικής κατάστασης που βρίσκεται σήμερα η πατρίδα.
Η συνεργασία δεν σηματοδοτεί κανενός είδους ταύτιση σ’ όλα τα ζητήματα. Κάθε άλλο. Προτάσσει το στοιχειώδες, αλλά κάθε δύναμη, κάθε συνεργαζόμενο πρόσωπο διατηρεί πλήρως την αυτοτέλειά του σε επίπεδο οργανωτικής και πολιτικής συγκρότησης, αλλά και θέσεων. Βαδίζουμε χώρια, αλλά χτυπάμε μαζί τον κοινό εχθρό. Αυτό το νόημα έχει.

Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2019

Ας μιλήσουμε επιτέλους με ανοιχτά χαρτιά…

Τελευταία έχουν βγει όλοι και μιλάνε για συνεργασίες. Όλοι, ή σχεδόν όλοι εμφανίζονται ότι ήταν ή είναι υπέρ των συνεργασιών. Εκτός βέβαια του κ. Βαρουφάκη, ο οποίος έχει αναλάβει να μας οδηγήσει στο διπλό κατοχικό νόμισμα – παράλληλο σύστημα συναλλαγών, το λέει ο ίδιος για να θολώσει τα νερά – προκειμένου και τυπικά να μην διαφέρουμε σε τίποτε από την Ζιμπάμπουε.
Άλλωστε γι’ αυτό δέχθηκε να γίνει υπουργός οικονομικών. Ο στόχος του ήταν να οδηγήσει στη «λύση» των φίλων του (Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ, Γκλεν Κιμ, κοκ) και των αρπακτικών που αντιπροσωπεύουν. Στη «λύση» του διπλού νομίσματος. Άλλωστε, η Ελλάδα για τον Ευρωπαίο Βαρουφάκη βρίσκεται περίπου στο ίδιο πολιτικό μήκος και πλάτος με την Ζιμπάμπουε.
Είναι απολύτως λογικό λοιπόν να μην θέλει συνεργασίες. Πώς θα κάνει τις βρομοδουλειές του για τα αρπακτικά που εκπροσωπεί, αν δεν λειτουργεί στα πλαίσια ενός απόλυτα μοναρχικού κόμματος;
Ποιοι θέλουν τη συνεργασία;
Όλοι οι άλλοι όμως του λεγόμενου «αντιμνημονιακού» χώρου εμφανίζονται με κροκοδείλια δάκρυα για την συνεργασία. Μέχρι και η κ. Κωνσταντοπούλου, η οποία στις 4 του μηνός εμφανίστηκε στα Παραπολιτικά να ισχυρίζεται ότι από το 2017 πάσχιζε για τις συνεργασίες, αλλά δυστυχώς δεν βρήκε πουθενά ανταπόκριση! Δεν γνωρίζω από τι πάσχει η κ. Κωνσταντοπούλου, αλλά το σίγουρο είναι ένα: δεν πάσχει από αλήθεια. Δεν νομίζω ότι γνωρίζει καν το νόημα της λέξης.
Από την άλλη, εμφανίστηκε στον κ. Αυτιά το σαββατοκύριακο και είπε το εξής αμίμητο: Μιας και δεν θέλω να βρεθώ στη δυσάρεστη θέση να απολογούμαι γιατί εμπιστεύθηκα κάποιον σαν τον Τσίπρα, σας δηλώνω ότι δεν πρόκειται να συνεργαστώ με κανέναν! Μόνο όταν πάσχεις από το γνωστό σύνδρομο του αυτοκρατορικού μεγαλείου, μπορείς να ισχυρίζεσαι τέτοιες ανοησίες.

Τρίτη, 11 Ιουνίου 2019

Ποιος πιστεύεται ότι θα πληρώσει για τους διορισμούς των ημετέρων;

Ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος λαμπρό στέλεχος της ανανεωτικής αριστεράς, πρόεδρος της (ανύπαρκτης) Δημοκρατικής Αριστεράς ανήκει εκ γενετής θα λέγαμε στο γνωστό εκείνο είδος των τρωκτικών των Ευρωπαϊκών κονδυλίων, όπου ομολογουμένως διέπρεψε. Λίαν προσφάτως υπουργοποιήθηκε και ανέλαβε καθήκοντα στο Υπουργείο Τουρισμού στις 4 Μαΐου φέτος. Πρόκειται για μια από τις περίφημες διευρύνσεις του «προοδευτικού μετώπου» του ΣΥΡΙΖΑ.
Με τι ασχολείται έκτοτε ο νέος υπουργός; Ασκείται σε προσλήψεις «δικών του» ανθρώπων στο υπουργείο. Μέσα σε λιγότερο από μήνα προσελήφθησαν πάνω από 18 ειδικοί σύμβουλοι και μετακλητοί υπάλληλοι στο γραφείο του υπουργού. Δείτε τι προέκυψε από μια απλή σταχυολόγηση της γνωστής «διαύγειας».
Θα μου πείτε, ο πρώτος είναι ή ο τελευταίος; Απλά επισημαίνουμε για μια ακόμη φορά το καθεστώς λεηλασίας του δημόσιου χρήματος για τη δημιουργία κομματικών και προσωπικών στρατών από κάθε λογής παρατρεχάμενους, οι οποίοι πλαισιώνουν τον εκάστοτε υπουργό για να προωθήσουν τα δικά του ιδιοτελή συμφέροντα.

Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2019

ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ – ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Με αφετηρία τη σύμπραξη του ΕΝΙΑΙΟΥ ΠΑΛΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ (ΕΠΑΜ) και του ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (ΑΚΚΕΛ), απευθύνουμε Ανοιχτό Κάλεσμα προς όλες τις δημοκρατικές – πατριωτικές δυνάμεις και σε κάθε δημοκράτη – πατριώτη που δρα ως ανένταχτη προσωπικότητα, να συστρατευθούν σε ένα ευρύ μέτωπο κοινής καθόδου στις ερχόμενες εθνικές εκλογές.
Το μέτωπο αυτό είναι αναγκαίο τώρα όσο ποτέ άλλοτε. Η επόμενη βουλή, αν δεν υπάρξει ισχυρός πόλος αντίστασης στη σύνθεσή της, θα προχωρήσει απρόσκοπτα στη συνταγματοποίηση των έκνομων μνημονιακών αυθαιρεσιών για να δώσει υπόσταση στο καθεστώς υποτέλειας, μετατρέποντας έτσι de facto τους πολίτες σε υπηκόους β΄ κατηγορίας, προκαλώντας συνθήκες πραγματικά αβίωτες για το λαό μας και οδηγώντας σε εθνικούς κινδύνους, πρωτοφανείς για τα δεδομένα της χώρας όπως την γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.
Μόνο με έναν τρόπο μπορεί να αποφευχθεί η ζοφερή αυτή προοπτική: Με τη συνειδητοποίηση όλων όσων κατανοούν τον κίνδυνο, να συμπράξουν σε ένα ευρύ μετωπικό εκλογικό σχηματισμό για τον αποτελεσματικό διεμβολισμό της καθεστωτικής πολιτικής τάξης και των κομμάτων που την απαρτίζουν. Ανταποκρινόμενοι στους πόθους του λαού που αγωνιά και εύχεται τη δημιουργία ενός κοινού μετώπου που θα ξαναζωντανέψει την ελπίδα, αφυπνίζοντας και πάλι το θάρρος του και οπλίζοντας τη μαχητικότητά του.
Η πρόσκλησή μας για τη συστράτευση των ευρύτερων δημοκρατικών και πατριωτικών δυνάμεων, με σκοπό την κοινή κάθοδο στις εθνικές εκλογές, προτάσσει ένα μίνιμουμ πολιτικού πλαισίου που εστιάζεται στο τρίπτυχο: Εθνική Ανεξαρτησία, Αποκατάσταση της Δημοκρατίας, Κοινωνική Απελευθέρωση.
Η μίνιμουμ αυτή πολιτική συμφωνία, έχει τα εχέγγυα να γίνει ο καταλύτης αυτών των εκλογών και να αποτελέσει τη θρυαλλίδα για την απελευθέρωση και την ανασυγκρότηση της χώρας.
Μπορεί να βαδίζουμε χώρια, αλλά να χτυπάμε τον εχθρό από κοινού!
Στα στενά χρονικά περιθώρια που απομένουν, καλούμε τους εκπροσώπους των ευρύτερων δημοκρατικών και πατριωτικών δυνάμεων, καθώς και τα πρόσωπα και τις προσωπικότητες που κατανοούν την αναγκαιότητα της συστράτευσης, να μας επισκεφθούν στα κεντρικά μας γραφεία, Βερανζέρου 4 (πλατεία Κάνιγγος), στον 4ο όροφο, τηλ. 210 342 2156 και 210 342 8676, email info@epamhellas.gr, για να τεθούν οι βάσεις του μετωπικού σχηματισμού.
Αθήνα, 9 Ιουνίου 2019
Το Εθνικό Συντονιστικό Συμβούλιο του ΕΠΑΜ

Κυριακή, 9 Ιουνίου 2019

Στήνουν σκηνικό πολέμου με την Τουρκία;

Είναι γνωστές οι δηλώσεις του ανεκδιήγητου πρώην Α/ΓΕΕΘΑ και νυν υπουργού άμυνας άνευ νομιμοποιήσεως, κ. Αποστολάκη, ο οποίος από πέρυσι τον Μάρτιο επιχειρεί να δημιουργήσει κλίμα «ατυχούς» πολέμου με την Τουρκία. «Πόλεμος από ατύχημα,» είναι το δόγμα που έχει υιοθετήσει ο εν λόγω ναύαρχος ε. α., αποδεικνύοντας όχι μόνο το ανύπαρκτο αίσθημα ευθύνης, αλλά και το τραγικά χαμηλό επίπεδο που χαρακτηρίζει τους επικεφαλής των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων. Όχι μόνο τώρα, αλλά εδώ και χρόνια.
Χαρακτηριστικό προϊόν της προαγωγής όχι των αξιότερων από το σώμα των μονίμων στελεχών, αλλά των αθλιότερων. Εκείνων δηλαδή που δεν διαθέτουν καμιά, μα καμιά ηθική αναστολή να υπηρετήσουν ως yes men τις πολιτικές ηγεσίες του δωσιλογισμού και του ξεπουλήματος της πατρίδας.
Παρεμπιπτόντως, ο μοναδικός «ατυχής» πόλεμος στην ιστορία της Ελλάδας, ήταν ο ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897. «Πόλεμος από ατύχημα, που καμιά πλευρά δεν ήθελε…» τον είχε χαρακτηρίσει ούτε λίγο, ούτε πολύ, ο στρατηλάτης του εν λόγω πολέμου και διάδοχος του ελληνικού θρόνου, Κωνσταντίνος. Μόνο που αυτός ο «ατυχής» πόλεμος, σκηνοθετήθηκε από τους μεγάλους προστάτες και δανειστές της Ελλάδας μόνο και μόνο για να της επιβάλλουν τον αποικιοκρατικό Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο το 1898.

Σάββατο, 8 Ιουνίου 2019

Σύμπραξη ΕΠΑΜ – ΑΚΚΕΛ και κοινή κάθοδο στις εκλογές.

ΑΝΟΙΚΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ - ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ.
ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΚΑΤΑΝΟΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟ ΣΚΟΠΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ.
ΣΕ ΜΙΑ ΙΣΟΤΙΜΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΟΠΟΥ ΚΑΘΕ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ ΔΥΝΑΜΗ Ή ΠΡΟΣΩΠΟ ΔΙΑΤΗΡΕΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ.
ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΧΩΡΙΑ ΑΛΛΑ ΧΤΥΠΑΜΕ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΑΠΌ ΚΟΙΝΟΥ.
Ο πρόεδρος του ENIAIOY ΠΑΛΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ (Ε.ΠΑ.Μ), κ. Δημήτρης Καζάκης, και ο πρόεδρος του ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ (ΑΚΚΕΛ), κ. Βάκης Τσιομπανίδης, συμφώνησαν στη σύμπραξη των δυνάμεών τους και ανακοίνωσαν κοινή κάθοδο στις εθνικές εκλογές. Το πολιτικό πλαίσιο της σύμπραξης αυτής, έχει ως κύριο πρόταγμα το τρίπτυχο: Εθνική Ανεξαρτησία, Αποκατάσταση της Δημοκρατίας, Κοινωνική Απελευθέρωση.
Με άξονα το τρίπτυχο αυτό, ως μίνιμουμ προϋπόθεση κοινής αποδοχής, το ΕΠΑΜ και το ΑΚΚΕΛ συμφώνησαν να αναλάβουν πρωτοβουλία συσπείρωσης ευρύτερων πατριωτικών - δημοκρατικών δυνάμεων, καλώντας τις δυνάμεις αυτές να συστρατευθούν σε κοινή κάθοδο στις εκλογές, συνεργαζόμενες σε μετωπικό σχήμα, οι βάσεις του οποίου τέθηκαν με τη συμφωνία συνεργασίας των δύο κομμάτων.
Μόνον με μια τέτοια μετωπική συστράτευση, ο χώρος των ευρύτερων δημοκρατικών, πατριωτικών δυνάμεων, θα καταφέρει να δώσει και πάλι ελπίδα στον ελληνικό λαό, αφυπνίζοντας το θάρρος και τη μαχητικότητα του.
Αθήνα, 8 Ιουνίου 2019
Το Γραφείο Τύπου του ΕΠΑΜ

Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2019

Το νέο μνημόνιο προετοιμάζεται εδώ και μήνες!

Το γαϊτανάκι του νέου μνημονίου ξεκίνησε. Στις 13 Ιουνίου το Eurogroup κεκλεισμένων των θυρών ξεκινά η συζήτηση για την πιθανότητα νέου μνημονίου για την Ελλάδα. Ο λόγος είναι απλός. Το άνοιγμα των δημοσιονομικών της χώρας είναι τόσο μεγάλο, που δεν μπορεί να καλυφθεί με αναχρηματοδότηση του δημοσίου χρέους. Είναι πολύ πιθανό να χρειαστεί νέα δανειακή διευκόλυνση από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.
Για την εξέλιξη αυτή προειδοποιούμε ήδη από το φθινόπωρο, όταν όλοι γιόρταζαν την «έξοδο από τα μνημόνια». Προβλέπαμε ότι περίπου φέτος το καλοκαίρι οι Ευρωπαίοι θα εμφανίζονταν εκ νέου να «ανησυχούν» για τον πιθανό «εκτροχιασμό» της Ελλάδας κι έτσι θα είχαμε ξανά μανά τα ίδια. Τα ίδια και χειρότερα.
Η περίφημη «έξοδος από τα μνημόνια» δεν ήταν τίποτε περισσότερο από τον απεγκλωβισμό των Ευρωπαίων δανειστών από την ανάγκη δανειακής διευκόλυνσης της Ελλάδας. Οι μόνοι λοιπόν που στ’ αλήθεια εξήλθαν των μνημονίων δεν ήταν η Ελλάδα, αλλά οι Ευρωπαίοι δανειστές. Προκειμένου να μην αναγκαστούν να περάσουν από τα κοινοβούλιά τους ένα νέο μνημόνιο για την Ελλάδα, έσπρωξαν την χώρα μας να δανειστεί σε «έξοδο στις αγορές».
Και όντως η κυβέρνηση επιχείρησε να εμφανιστεί ότι βγαίνει στις «αγορές» για να δανειστεί εκ νέου με μεσομακροπρόθεσμα κρατικά ομόλογα. Η έξοδος αυτή ήταν κυρίως με κοινοπρακτικές και ειδικές εκδόσεις, δηλαδή με προσυμφωνημένες εκδόσεις κρατικών ομολόγων. Όχι με ανοιχτές και ελεύθερες δημοπρασίες, όπου θα φαινόταν ξεκάθαρα πόσο αποτιμούν οι «αγορές» τον κρατικό δανεισμό της Ελλάδας.

Παρασκευή, 31 Μαΐου 2019

Γιατί κανείς δεν μιλά για την ανύπαρκτη αξιοπιστία του εκλογικού αποτελέσματος;

Κι όμως είναι αληθινό. Χρειάστηκαν 4 ολόκληρες ημέρες για να έχουμε τελικά αποτελέσματα των ευρωεκλογών. Παγκόσμια πρωτιά! Ιδίως για μια χώρα του μεγέθους της Ελλάδας υπό συνθήκες ειρήνης. Χθες Πέμπτη 30/5 και ώρα 19:22 μπόρεσαν τελικά να ενσωματωθεί το σύνολο των εκλογικών τμημάτων της επικράτειας και να έχουμε τα τελικά αποτελέσματα των ευρωεκλογών.
Πολύ περισσότερο όταν γνωρίζουμε ότι οι καταμετρήσεις της ευρωκάλπης είχαν ολοκληρωθεί τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε χώρες όπως η Γερμανία, η Βρετανία, η Γαλλία, η Ιταλία, κοκ. Και μάλιστα στις άλλες πολύ μεγαλύτερες σε εκλογικά σώματα και εκλογικές περιφέρειες χώρες τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν έως το μεσημέρι της Δευτέρας το αργότερο.
Τι δείχνει το γεγονός αυτό; Το προφανές. Έχουμε ίσως το πιο διαβλητό και αναξιόπιστο σύστημα εκλογικής καταμέτρησης της Ευρώπης και πιθανά της υφηλίου. Μόνο σε χώρες με το παρατσούκλι «δημοκρατίες της μπανάνας» της Λατινικής Αμερικής των αρχών του 20ου αιώνα, κοινώς μπανανίες, συνέβαιναν τέτοιου είδους εκλογικές καταμετρήσεις.
Το συμπέρασμα; Δεν υπάρχει κανενός είδους εγγύηση για το ακριβές του εκλογικού αποτελέσματος. Κι αυτό είναι κορυφαίο πρόβλημα.
Από τη δεκαετία του 1990 το σύστημα καταμέτρησης ιδιωτικοποιήθηκε και ουσιαστικά παραδόθηκε στο έλεος ιδιωτικών συμφερόντων κατά παραβίαση του Συντάγματος, αλλά και του εκλογικού νόμου. Κανείς – εκτός ίσως από την εκάστοτε κυβέρνηση – δεν μπορεί να ελέγξει τον τρόπο καταμέτρησης και παρουσίασης των εκλογικών αποτελεσμάτων. Δεν υπάρχει καν παράλληλη καταμέτρηση από τις κρατικές υπηρεσίες, για να ελέγχεται η ηλεκτρονική καταγραφή των αποτελεσμάτων.
Και φανταστείτε παρακαλώ ότι η κύρια δικαιολογία με βάση την οποία παραδόθηκε σε ιδιωτική εταιρεία η όλη διαδικασία καταμέτρησης ήταν για να έχουμε δήθεν πιο έγκαιρα και πιο έγκυρα τα αποτελέσματα με ηλεκτρονικό τρόπο. Βέβαια, κανείς ποτέ δεν απάντησε στο εύλογο ερώτημα του γιατί θα πρέπει να αναλάβει το έργο αυτό μια ιδιωτική εταιρεία αντί της δημιουργίας ενός μόνιμου μηχανισμού από τις δημόσιες υπηρεσίες με τη συνδρομή των πανεπιστημίων της χώρας, υπό τον άμεσο έλεγχο της εκλογικής επιτροπής όσων συμμετέχουν στις εκάστοτε εκλογές;

Τρίτη, 28 Μαΐου 2019

Κέρδισε η ψήφος τιμωρίας του Τσίπρα.

Οι ευρωεκλογές αυτή τη φορά στην Ελλάδα είχαν μια σειρά ιδιομορφίες. Αφενός δεν αφορούσαν τόσο την σχέση της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Ένωση και, αφετέρου, πήραν περισσότερο παρά χαρακτήρα εκλογικής αναμέτρησης για την εγχώρια διακυβέρνηση.
Η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα που κατά την διάρκεια τον ευρωεκλογών δεν ασχολήθηκε στο ελάχιστο με το αίτημα της εξόδου από την ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κάτι που στοίχειωσε τις ευρωεκλογές σε άλλες χώρες.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι στη Βρετανία κυριολεκτικά σάρωσε ένα εντελώς νεοσύστατο κόμμα με την επωνυμία Brexit με επικεφαλής τον Νάιτζελ Φάρατζ. Συγκέντρωσε πάνω από 30% των ψήφων με το Εργατικό Κόμμα του Κόρμπιν να έρχεται 3ο με 13,6% έναντι 24,4% του 2014. Οι Τόρηδες της Μέι καταποντίστηκαν στην 5η θέση με 9,0% έναντι 23,9% του 2014.
Τα εκλογικά αυτά αποτελέσματα προοιωνίζουν μια βαθιά ανατροπή στα κοινοβουλευτικά χρονικά της Βρετανίας ανάλογη μ’ εκείνη του τέλους του 19ου αιώνα όταν οι πανίσχυρος δικομματισμός των Τόρηδων και των Ουίγων απειλήθηκε από το τότε πρωτοεμφανιζόμενο ριζοσπαστικό Ανεξάρτητο Εργατικό Κόμμα. Το κόμμα του Brexit στηρίζεται κυρίως στα παλιά ιστορικά κέντρα της βιομηχανικής εργατικής τάξης, τα οποία υπήρξαν το λίκνο του Εργατικού Κόμματος και ιδιαίτερα της αριστερής ριζοσπαστικής τάσης του. Ταυτόχρονα συγκεντρώνει την υποστήριξη αρκετών μεσαίων στρωμάτων, που μέχρι πρόσφατα υποστήριζαν τους συντηρητικούς Τόρηδες.
Γι’ αυτό κι αυτή τη φορά το κόμμα αυτό – σε αντίθεση με το πρώην κόμμα του Φάρατζ, UKIP, το οποίο καταποντίστηκε σ’ αυτές τις εκλογές – έχει υιοθετήσει ένα αρκετά ριζοσπαστικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων με ενίσχυση της θεσμικής λειτουργίας του κοινοβουλίου σε βάρος της εκτελεστικής εξουσίας, όπως και μεταρρυθμίσεις υπέρ των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης και του κοινωνικού κράτους. Αν και η προγραμματική βάση του κόμματος αυτού είναι ακόμη ρευστή, το σίγουρο είναι ότι για να αποτρέψουν την άνοδό του στη διακυβέρνηση θα πρέπει να αξιοποιήσουν όσο ποτέ τον εθνικισμό της Σκοτίας και της Ουαλίας, αλλά και το προκλητικά αντιδημοκρατικό εκλογικό σύστημα καταμερισμού των εδρών στο κοινοβούλιο, το οποίο μπορεί να αποτρέψει σ’ ένα κόμμα με πλειοψηφία ψήφων να αποκτήσει αντίστοιχη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.