Τρίτη, 18 Ιουνίου 2019

Ποιο είναι το πολιτικό περιεχόμενο της συνεργασίας;

Ο Πρόεδρος του ΕΠΑΜ, Δημήτρης Καζάκης, σε ερώτηση δημοσιογράφου για το ψηφοδέλτιο συνεργασίας ΑΚΚΕΛ-ΕΠΑΜ, τόνισε:
«Το ψηφοδέλτιο συνεργασίας μπορεί να συγκροτείται με πρωτοβουλία του ΕΠΑΜ και του ΑΚΚΕΛ, αλλά δεν αφορά μόνο αυτές τις δυνάμεις, ή όποιους άλλους συμφωνούν μ’ αυτές. Πρόκειται για κάτι που επιχειρείται για πρώτη φορά στα εκλογικά και πολιτικά πράγματα της Ελλάδας. Τουλάχιστον κατά την μεταπολίτευση.
Η συνεργασία είναι ανοικτή σε όλους και όλες τις δυνάμεις που θέτουν ως άμεση προτεραιότητα την ανατροπή του μνημονιακού καθεστώτος, την κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας της πατρίδας μας, την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος και την επιβολή όρων κοινωνικής δικαιοσύνης για τον λαό μας. Επομένως η συνεργασία είναι ανοικτή σε οποιονδήποτε συμφωνεί άμεσα και πρακτικά μ’ αυτά τα προτάγματα και έχει συνείδηση της τραγικής κατάστασης που βρίσκεται σήμερα η πατρίδα.
Η συνεργασία δεν σηματοδοτεί κανενός είδους ταύτιση σ’ όλα τα ζητήματα. Κάθε άλλο. Προτάσσει το στοιχειώδες, αλλά κάθε δύναμη, κάθε συνεργαζόμενο πρόσωπο διατηρεί πλήρως την αυτοτέλειά του σε επίπεδο οργανωτικής και πολιτικής συγκρότησης, αλλά και θέσεων. Βαδίζουμε χώρια, αλλά χτυπάμε μαζί τον κοινό εχθρό. Αυτό το νόημα έχει.

Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2019

Ας μιλήσουμε επιτέλους με ανοιχτά χαρτιά…

Τελευταία έχουν βγει όλοι και μιλάνε για συνεργασίες. Όλοι, ή σχεδόν όλοι εμφανίζονται ότι ήταν ή είναι υπέρ των συνεργασιών. Εκτός βέβαια του κ. Βαρουφάκη, ο οποίος έχει αναλάβει να μας οδηγήσει στο διπλό κατοχικό νόμισμα – παράλληλο σύστημα συναλλαγών, το λέει ο ίδιος για να θολώσει τα νερά – προκειμένου και τυπικά να μην διαφέρουμε σε τίποτε από την Ζιμπάμπουε.
Άλλωστε γι’ αυτό δέχθηκε να γίνει υπουργός οικονομικών. Ο στόχος του ήταν να οδηγήσει στη «λύση» των φίλων του (Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ, Γκλεν Κιμ, κοκ) και των αρπακτικών που αντιπροσωπεύουν. Στη «λύση» του διπλού νομίσματος. Άλλωστε, η Ελλάδα για τον Ευρωπαίο Βαρουφάκη βρίσκεται περίπου στο ίδιο πολιτικό μήκος και πλάτος με την Ζιμπάμπουε.
Είναι απολύτως λογικό λοιπόν να μην θέλει συνεργασίες. Πώς θα κάνει τις βρομοδουλειές του για τα αρπακτικά που εκπροσωπεί, αν δεν λειτουργεί στα πλαίσια ενός απόλυτα μοναρχικού κόμματος;
Ποιοι θέλουν τη συνεργασία;
Όλοι οι άλλοι όμως του λεγόμενου «αντιμνημονιακού» χώρου εμφανίζονται με κροκοδείλια δάκρυα για την συνεργασία. Μέχρι και η κ. Κωνσταντοπούλου, η οποία στις 4 του μηνός εμφανίστηκε στα Παραπολιτικά να ισχυρίζεται ότι από το 2017 πάσχιζε για τις συνεργασίες, αλλά δυστυχώς δεν βρήκε πουθενά ανταπόκριση! Δεν γνωρίζω από τι πάσχει η κ. Κωνσταντοπούλου, αλλά το σίγουρο είναι ένα: δεν πάσχει από αλήθεια. Δεν νομίζω ότι γνωρίζει καν το νόημα της λέξης.
Από την άλλη, εμφανίστηκε στον κ. Αυτιά το σαββατοκύριακο και είπε το εξής αμίμητο: Μιας και δεν θέλω να βρεθώ στη δυσάρεστη θέση να απολογούμαι γιατί εμπιστεύθηκα κάποιον σαν τον Τσίπρα, σας δηλώνω ότι δεν πρόκειται να συνεργαστώ με κανέναν! Μόνο όταν πάσχεις από το γνωστό σύνδρομο του αυτοκρατορικού μεγαλείου, μπορείς να ισχυρίζεσαι τέτοιες ανοησίες.

Τρίτη, 11 Ιουνίου 2019

Ποιος πιστεύεται ότι θα πληρώσει για τους διορισμούς των ημετέρων;

Ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος λαμπρό στέλεχος της ανανεωτικής αριστεράς, πρόεδρος της (ανύπαρκτης) Δημοκρατικής Αριστεράς ανήκει εκ γενετής θα λέγαμε στο γνωστό εκείνο είδος των τρωκτικών των Ευρωπαϊκών κονδυλίων, όπου ομολογουμένως διέπρεψε. Λίαν προσφάτως υπουργοποιήθηκε και ανέλαβε καθήκοντα στο Υπουργείο Τουρισμού στις 4 Μαΐου φέτος. Πρόκειται για μια από τις περίφημες διευρύνσεις του «προοδευτικού μετώπου» του ΣΥΡΙΖΑ.
Με τι ασχολείται έκτοτε ο νέος υπουργός; Ασκείται σε προσλήψεις «δικών του» ανθρώπων στο υπουργείο. Μέσα σε λιγότερο από μήνα προσελήφθησαν πάνω από 18 ειδικοί σύμβουλοι και μετακλητοί υπάλληλοι στο γραφείο του υπουργού. Δείτε τι προέκυψε από μια απλή σταχυολόγηση της γνωστής «διαύγειας».
Θα μου πείτε, ο πρώτος είναι ή ο τελευταίος; Απλά επισημαίνουμε για μια ακόμη φορά το καθεστώς λεηλασίας του δημόσιου χρήματος για τη δημιουργία κομματικών και προσωπικών στρατών από κάθε λογής παρατρεχάμενους, οι οποίοι πλαισιώνουν τον εκάστοτε υπουργό για να προωθήσουν τα δικά του ιδιοτελή συμφέροντα.

Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2019

ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ – ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Με αφετηρία τη σύμπραξη του ΕΝΙΑΙΟΥ ΠΑΛΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ (ΕΠΑΜ) και του ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (ΑΚΚΕΛ), απευθύνουμε Ανοιχτό Κάλεσμα προς όλες τις δημοκρατικές – πατριωτικές δυνάμεις και σε κάθε δημοκράτη – πατριώτη που δρα ως ανένταχτη προσωπικότητα, να συστρατευθούν σε ένα ευρύ μέτωπο κοινής καθόδου στις ερχόμενες εθνικές εκλογές.
Το μέτωπο αυτό είναι αναγκαίο τώρα όσο ποτέ άλλοτε. Η επόμενη βουλή, αν δεν υπάρξει ισχυρός πόλος αντίστασης στη σύνθεσή της, θα προχωρήσει απρόσκοπτα στη συνταγματοποίηση των έκνομων μνημονιακών αυθαιρεσιών για να δώσει υπόσταση στο καθεστώς υποτέλειας, μετατρέποντας έτσι de facto τους πολίτες σε υπηκόους β΄ κατηγορίας, προκαλώντας συνθήκες πραγματικά αβίωτες για το λαό μας και οδηγώντας σε εθνικούς κινδύνους, πρωτοφανείς για τα δεδομένα της χώρας όπως την γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.
Μόνο με έναν τρόπο μπορεί να αποφευχθεί η ζοφερή αυτή προοπτική: Με τη συνειδητοποίηση όλων όσων κατανοούν τον κίνδυνο, να συμπράξουν σε ένα ευρύ μετωπικό εκλογικό σχηματισμό για τον αποτελεσματικό διεμβολισμό της καθεστωτικής πολιτικής τάξης και των κομμάτων που την απαρτίζουν. Ανταποκρινόμενοι στους πόθους του λαού που αγωνιά και εύχεται τη δημιουργία ενός κοινού μετώπου που θα ξαναζωντανέψει την ελπίδα, αφυπνίζοντας και πάλι το θάρρος του και οπλίζοντας τη μαχητικότητά του.
Η πρόσκλησή μας για τη συστράτευση των ευρύτερων δημοκρατικών και πατριωτικών δυνάμεων, με σκοπό την κοινή κάθοδο στις εθνικές εκλογές, προτάσσει ένα μίνιμουμ πολιτικού πλαισίου που εστιάζεται στο τρίπτυχο: Εθνική Ανεξαρτησία, Αποκατάσταση της Δημοκρατίας, Κοινωνική Απελευθέρωση.
Η μίνιμουμ αυτή πολιτική συμφωνία, έχει τα εχέγγυα να γίνει ο καταλύτης αυτών των εκλογών και να αποτελέσει τη θρυαλλίδα για την απελευθέρωση και την ανασυγκρότηση της χώρας.
Μπορεί να βαδίζουμε χώρια, αλλά να χτυπάμε τον εχθρό από κοινού!
Στα στενά χρονικά περιθώρια που απομένουν, καλούμε τους εκπροσώπους των ευρύτερων δημοκρατικών και πατριωτικών δυνάμεων, καθώς και τα πρόσωπα και τις προσωπικότητες που κατανοούν την αναγκαιότητα της συστράτευσης, να μας επισκεφθούν στα κεντρικά μας γραφεία, Βερανζέρου 4 (πλατεία Κάνιγγος), στον 4ο όροφο, τηλ. 210 342 2156 και 210 342 8676, email info@epamhellas.gr, για να τεθούν οι βάσεις του μετωπικού σχηματισμού.
Αθήνα, 9 Ιουνίου 2019
Το Εθνικό Συντονιστικό Συμβούλιο του ΕΠΑΜ

Κυριακή, 9 Ιουνίου 2019

Στήνουν σκηνικό πολέμου με την Τουρκία;

Είναι γνωστές οι δηλώσεις του ανεκδιήγητου πρώην Α/ΓΕΕΘΑ και νυν υπουργού άμυνας άνευ νομιμοποιήσεως, κ. Αποστολάκη, ο οποίος από πέρυσι τον Μάρτιο επιχειρεί να δημιουργήσει κλίμα «ατυχούς» πολέμου με την Τουρκία. «Πόλεμος από ατύχημα,» είναι το δόγμα που έχει υιοθετήσει ο εν λόγω ναύαρχος ε. α., αποδεικνύοντας όχι μόνο το ανύπαρκτο αίσθημα ευθύνης, αλλά και το τραγικά χαμηλό επίπεδο που χαρακτηρίζει τους επικεφαλής των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων. Όχι μόνο τώρα, αλλά εδώ και χρόνια.
Χαρακτηριστικό προϊόν της προαγωγής όχι των αξιότερων από το σώμα των μονίμων στελεχών, αλλά των αθλιότερων. Εκείνων δηλαδή που δεν διαθέτουν καμιά, μα καμιά ηθική αναστολή να υπηρετήσουν ως yes men τις πολιτικές ηγεσίες του δωσιλογισμού και του ξεπουλήματος της πατρίδας.
Παρεμπιπτόντως, ο μοναδικός «ατυχής» πόλεμος στην ιστορία της Ελλάδας, ήταν ο ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897. «Πόλεμος από ατύχημα, που καμιά πλευρά δεν ήθελε…» τον είχε χαρακτηρίσει ούτε λίγο, ούτε πολύ, ο στρατηλάτης του εν λόγω πολέμου και διάδοχος του ελληνικού θρόνου, Κωνσταντίνος. Μόνο που αυτός ο «ατυχής» πόλεμος, σκηνοθετήθηκε από τους μεγάλους προστάτες και δανειστές της Ελλάδας μόνο και μόνο για να της επιβάλλουν τον αποικιοκρατικό Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο το 1898.

Σάββατο, 8 Ιουνίου 2019

Σύμπραξη ΕΠΑΜ – ΑΚΚΕΛ και κοινή κάθοδο στις εκλογές.

ΑΝΟΙΚΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ - ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ.
ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΚΑΤΑΝΟΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟ ΣΚΟΠΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ.
ΣΕ ΜΙΑ ΙΣΟΤΙΜΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΟΠΟΥ ΚΑΘΕ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ ΔΥΝΑΜΗ Ή ΠΡΟΣΩΠΟ ΔΙΑΤΗΡΕΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ.
ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΧΩΡΙΑ ΑΛΛΑ ΧΤΥΠΑΜΕ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΑΠΌ ΚΟΙΝΟΥ.
Ο πρόεδρος του ENIAIOY ΠΑΛΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ (Ε.ΠΑ.Μ), κ. Δημήτρης Καζάκης, και ο πρόεδρος του ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ (ΑΚΚΕΛ), κ. Βάκης Τσιομπανίδης, συμφώνησαν στη σύμπραξη των δυνάμεών τους και ανακοίνωσαν κοινή κάθοδο στις εθνικές εκλογές. Το πολιτικό πλαίσιο της σύμπραξης αυτής, έχει ως κύριο πρόταγμα το τρίπτυχο: Εθνική Ανεξαρτησία, Αποκατάσταση της Δημοκρατίας, Κοινωνική Απελευθέρωση.
Με άξονα το τρίπτυχο αυτό, ως μίνιμουμ προϋπόθεση κοινής αποδοχής, το ΕΠΑΜ και το ΑΚΚΕΛ συμφώνησαν να αναλάβουν πρωτοβουλία συσπείρωσης ευρύτερων πατριωτικών - δημοκρατικών δυνάμεων, καλώντας τις δυνάμεις αυτές να συστρατευθούν σε κοινή κάθοδο στις εκλογές, συνεργαζόμενες σε μετωπικό σχήμα, οι βάσεις του οποίου τέθηκαν με τη συμφωνία συνεργασίας των δύο κομμάτων.
Μόνον με μια τέτοια μετωπική συστράτευση, ο χώρος των ευρύτερων δημοκρατικών, πατριωτικών δυνάμεων, θα καταφέρει να δώσει και πάλι ελπίδα στον ελληνικό λαό, αφυπνίζοντας το θάρρος και τη μαχητικότητα του.
Αθήνα, 8 Ιουνίου 2019
Το Γραφείο Τύπου του ΕΠΑΜ

Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2019

Το νέο μνημόνιο προετοιμάζεται εδώ και μήνες!

Το γαϊτανάκι του νέου μνημονίου ξεκίνησε. Στις 13 Ιουνίου το Eurogroup κεκλεισμένων των θυρών ξεκινά η συζήτηση για την πιθανότητα νέου μνημονίου για την Ελλάδα. Ο λόγος είναι απλός. Το άνοιγμα των δημοσιονομικών της χώρας είναι τόσο μεγάλο, που δεν μπορεί να καλυφθεί με αναχρηματοδότηση του δημοσίου χρέους. Είναι πολύ πιθανό να χρειαστεί νέα δανειακή διευκόλυνση από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.
Για την εξέλιξη αυτή προειδοποιούμε ήδη από το φθινόπωρο, όταν όλοι γιόρταζαν την «έξοδο από τα μνημόνια». Προβλέπαμε ότι περίπου φέτος το καλοκαίρι οι Ευρωπαίοι θα εμφανίζονταν εκ νέου να «ανησυχούν» για τον πιθανό «εκτροχιασμό» της Ελλάδας κι έτσι θα είχαμε ξανά μανά τα ίδια. Τα ίδια και χειρότερα.
Η περίφημη «έξοδος από τα μνημόνια» δεν ήταν τίποτε περισσότερο από τον απεγκλωβισμό των Ευρωπαίων δανειστών από την ανάγκη δανειακής διευκόλυνσης της Ελλάδας. Οι μόνοι λοιπόν που στ’ αλήθεια εξήλθαν των μνημονίων δεν ήταν η Ελλάδα, αλλά οι Ευρωπαίοι δανειστές. Προκειμένου να μην αναγκαστούν να περάσουν από τα κοινοβούλιά τους ένα νέο μνημόνιο για την Ελλάδα, έσπρωξαν την χώρα μας να δανειστεί σε «έξοδο στις αγορές».
Και όντως η κυβέρνηση επιχείρησε να εμφανιστεί ότι βγαίνει στις «αγορές» για να δανειστεί εκ νέου με μεσομακροπρόθεσμα κρατικά ομόλογα. Η έξοδος αυτή ήταν κυρίως με κοινοπρακτικές και ειδικές εκδόσεις, δηλαδή με προσυμφωνημένες εκδόσεις κρατικών ομολόγων. Όχι με ανοιχτές και ελεύθερες δημοπρασίες, όπου θα φαινόταν ξεκάθαρα πόσο αποτιμούν οι «αγορές» τον κρατικό δανεισμό της Ελλάδας.

Παρασκευή, 31 Μαΐου 2019

Γιατί κανείς δεν μιλά για την ανύπαρκτη αξιοπιστία του εκλογικού αποτελέσματος;

Κι όμως είναι αληθινό. Χρειάστηκαν 4 ολόκληρες ημέρες για να έχουμε τελικά αποτελέσματα των ευρωεκλογών. Παγκόσμια πρωτιά! Ιδίως για μια χώρα του μεγέθους της Ελλάδας υπό συνθήκες ειρήνης. Χθες Πέμπτη 30/5 και ώρα 19:22 μπόρεσαν τελικά να ενσωματωθεί το σύνολο των εκλογικών τμημάτων της επικράτειας και να έχουμε τα τελικά αποτελέσματα των ευρωεκλογών.
Πολύ περισσότερο όταν γνωρίζουμε ότι οι καταμετρήσεις της ευρωκάλπης είχαν ολοκληρωθεί τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε χώρες όπως η Γερμανία, η Βρετανία, η Γαλλία, η Ιταλία, κοκ. Και μάλιστα στις άλλες πολύ μεγαλύτερες σε εκλογικά σώματα και εκλογικές περιφέρειες χώρες τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν έως το μεσημέρι της Δευτέρας το αργότερο.
Τι δείχνει το γεγονός αυτό; Το προφανές. Έχουμε ίσως το πιο διαβλητό και αναξιόπιστο σύστημα εκλογικής καταμέτρησης της Ευρώπης και πιθανά της υφηλίου. Μόνο σε χώρες με το παρατσούκλι «δημοκρατίες της μπανάνας» της Λατινικής Αμερικής των αρχών του 20ου αιώνα, κοινώς μπανανίες, συνέβαιναν τέτοιου είδους εκλογικές καταμετρήσεις.
Το συμπέρασμα; Δεν υπάρχει κανενός είδους εγγύηση για το ακριβές του εκλογικού αποτελέσματος. Κι αυτό είναι κορυφαίο πρόβλημα.
Από τη δεκαετία του 1990 το σύστημα καταμέτρησης ιδιωτικοποιήθηκε και ουσιαστικά παραδόθηκε στο έλεος ιδιωτικών συμφερόντων κατά παραβίαση του Συντάγματος, αλλά και του εκλογικού νόμου. Κανείς – εκτός ίσως από την εκάστοτε κυβέρνηση – δεν μπορεί να ελέγξει τον τρόπο καταμέτρησης και παρουσίασης των εκλογικών αποτελεσμάτων. Δεν υπάρχει καν παράλληλη καταμέτρηση από τις κρατικές υπηρεσίες, για να ελέγχεται η ηλεκτρονική καταγραφή των αποτελεσμάτων.
Και φανταστείτε παρακαλώ ότι η κύρια δικαιολογία με βάση την οποία παραδόθηκε σε ιδιωτική εταιρεία η όλη διαδικασία καταμέτρησης ήταν για να έχουμε δήθεν πιο έγκαιρα και πιο έγκυρα τα αποτελέσματα με ηλεκτρονικό τρόπο. Βέβαια, κανείς ποτέ δεν απάντησε στο εύλογο ερώτημα του γιατί θα πρέπει να αναλάβει το έργο αυτό μια ιδιωτική εταιρεία αντί της δημιουργίας ενός μόνιμου μηχανισμού από τις δημόσιες υπηρεσίες με τη συνδρομή των πανεπιστημίων της χώρας, υπό τον άμεσο έλεγχο της εκλογικής επιτροπής όσων συμμετέχουν στις εκάστοτε εκλογές;

Τρίτη, 28 Μαΐου 2019

Κέρδισε η ψήφος τιμωρίας του Τσίπρα.

Οι ευρωεκλογές αυτή τη φορά στην Ελλάδα είχαν μια σειρά ιδιομορφίες. Αφενός δεν αφορούσαν τόσο την σχέση της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Ένωση και, αφετέρου, πήραν περισσότερο παρά χαρακτήρα εκλογικής αναμέτρησης για την εγχώρια διακυβέρνηση.
Η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα που κατά την διάρκεια τον ευρωεκλογών δεν ασχολήθηκε στο ελάχιστο με το αίτημα της εξόδου από την ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κάτι που στοίχειωσε τις ευρωεκλογές σε άλλες χώρες.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι στη Βρετανία κυριολεκτικά σάρωσε ένα εντελώς νεοσύστατο κόμμα με την επωνυμία Brexit με επικεφαλής τον Νάιτζελ Φάρατζ. Συγκέντρωσε πάνω από 30% των ψήφων με το Εργατικό Κόμμα του Κόρμπιν να έρχεται 3ο με 13,6% έναντι 24,4% του 2014. Οι Τόρηδες της Μέι καταποντίστηκαν στην 5η θέση με 9,0% έναντι 23,9% του 2014.
Τα εκλογικά αυτά αποτελέσματα προοιωνίζουν μια βαθιά ανατροπή στα κοινοβουλευτικά χρονικά της Βρετανίας ανάλογη μ’ εκείνη του τέλους του 19ου αιώνα όταν οι πανίσχυρος δικομματισμός των Τόρηδων και των Ουίγων απειλήθηκε από το τότε πρωτοεμφανιζόμενο ριζοσπαστικό Ανεξάρτητο Εργατικό Κόμμα. Το κόμμα του Brexit στηρίζεται κυρίως στα παλιά ιστορικά κέντρα της βιομηχανικής εργατικής τάξης, τα οποία υπήρξαν το λίκνο του Εργατικού Κόμματος και ιδιαίτερα της αριστερής ριζοσπαστικής τάσης του. Ταυτόχρονα συγκεντρώνει την υποστήριξη αρκετών μεσαίων στρωμάτων, που μέχρι πρόσφατα υποστήριζαν τους συντηρητικούς Τόρηδες.
Γι’ αυτό κι αυτή τη φορά το κόμμα αυτό – σε αντίθεση με το πρώην κόμμα του Φάρατζ, UKIP, το οποίο καταποντίστηκε σ’ αυτές τις εκλογές – έχει υιοθετήσει ένα αρκετά ριζοσπαστικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων με ενίσχυση της θεσμικής λειτουργίας του κοινοβουλίου σε βάρος της εκτελεστικής εξουσίας, όπως και μεταρρυθμίσεις υπέρ των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης και του κοινωνικού κράτους. Αν και η προγραμματική βάση του κόμματος αυτού είναι ακόμη ρευστή, το σίγουρο είναι ότι για να αποτρέψουν την άνοδό του στη διακυβέρνηση θα πρέπει να αξιοποιήσουν όσο ποτέ τον εθνικισμό της Σκοτίας και της Ουαλίας, αλλά και το προκλητικά αντιδημοκρατικό εκλογικό σύστημα καταμερισμού των εδρών στο κοινοβούλιο, το οποίο μπορεί να αποτρέψει σ’ ένα κόμμα με πλειοψηφία ψήφων να αποκτήσει αντίστοιχη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Σάββατο, 25 Μαΐου 2019

Προφανώς μας περνάνε για ηλίθιους!

«Η Αγκελα Μέρκελ μου πρότεινε προσωρινό Grexit,» δήλωσε ο πρώην πρωθυπουργός κ. Σαμαράς ξεχειλίζοντας από ιερή αγανάκτηση. «Όχι Μέρκελ, κόφτο, δεν πρόκειται να θέσω εγώ σε κίνδυνο τις αγορές, δεν θέλω ούτε να το συζητήσω,» φαίνεται να απάντησε ο ήρωας πρώην πρωθυπουργός.
Τιμή και δόξα στον ήρωα!
Όλα αυτά τα εκμυστηρεύτηκε ο κ. Σαμαράς στην 5η εκπομπή της πιο πρόστυχης απολογητικής των μνημονίων που κατασκευάστηκε ποτέ με το επίχρισμα της «δημοσιογραφικής έρευνας» από τους πρυτάνεις της διατεταγμένης δημοσιογραφίας κ. Προτοσάλτε και κ. Τέλλογλου. Κι αμέσως η «είδηση» άρχισε να κυκλοφορεί, ώστε να δείξει σ’ όλους εμάς τους αχάριστους τι τράβηξαν οι σώφρονες ηγέτες μας για να μας βάλουν στα μνημόνια ώστε να μας σώσουν!
Για σκεφτείτε να είχαμε βγει – έστω και «προσωρινά» από την ευρωζώνη – και να είχαμε γλυτώσει το 2ο και 3ο μνημόνιο;
Για σκεφτείτε που θα ήταν σήμερα η χώρα μας και εμείς οι ίδιοι χωρίς να χρωστάμε σε τράπεζες και εφορία. Χωρίς την ανεργία στο ζενίθ και τα μεροκάματα στο ναδίρ.
Για σκεφτείτε που θα είμαστε χωρίς μια νομιμοφανή εγκληματική οργάνωση σαν την ΑΑΔΕ να κάνει κουμάντο στα δημοσιονομικά του ελληνικού κράτους. Για σκεφτείτε που θα είχαμε καταντήσει χωρίς το Υπερταμείο να δημεύει υπέρ των δανειστών το σύνολο της δημόσιας περιουσίας της Ελλάδας μαζί με τους αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία.
Και φανταστείτε που θα είχαμε καταλήξει αν δεν είχαν οδηγηθεί στην αυτοκτονία χιλιάδες συμπολίτες μας, στο θάνατο λόγω έλλειψης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης πολλές δεκάδες χιλιάδες συνανθρώπων μας, στην αναγκαστική μετανάστευση εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριωτών μας των πιο παραγωγικών ηλικιών, αλλά και στην ιστορική πτώση των γεννήσεων στον τόπο μας ώστε ο γηγενής πληθυσμός της Ελλάδας να απειλείται από τη μεγαλύτερη γενοκτονία σε βάρος του από την εποχή του πόλεμου και της ναζιστικής κατοχής.

Παρασκευή, 24 Μαΐου 2019

Όταν οι Ευρωπαίοι «ανησυχούν» για την Ελλάδα έρχονται πολύ χειρότερα.

Στις 16 Μαΐου συνεδρίασε το ECOFIN, δηλαδή το Συμβούλιο των Υπουργών Οικονομικών του Eurogroup (των χωρών της ευρωζώνης), το οποίο ασχολήθηκε και με το ζήτημα της Ελλάδας. Το Συμβούλιο αυτό συνεδρίασε – όπως συνηθίζουν όλα τα όργανα της Ευρωζώνης, ιδίως όταν παίρνουν αποφάσεις για τους λαούς της Ευρώπης – κεκλεισμένων των θυρών σε μια ακόμη επίδειξη μυστικής διπλωματίας και παρασκηνίου, που μπροστά της ωχριούν οι πιο σκοτεινές εποχές της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Το ECOFIN αποφάσισε – ερήμην βέβαια των Ευρωπαίων, αλλά και πρωτίστως των Ελλήνων πολιτών – να εξεταστεί η πορεία της Ελλάδας στην τακτική Σύνοδο του Eurogroup στις 13 Ιουνίου 2019. Στη Σύνοδο αυτή θα εξεταστεί ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός της Ελλάδας για μια ακόμη φορά ώστε να ληφθούν πρόσθετα μέτρα περικοπών έως το τέλος του 2019.
Γιατί «ανησυχεί» ο εκπρόσωπος των δανειστών;
Το κύριο όμως ζήτημα που απασχολεί το Ευρωκαρτέλ είναι το κατά πόσο η Ελλάδα μπορεί να αντιμετωπίσει τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό χωρίς προσφυγή εκ νέου στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας για πρόσθετο δανεισμό. Ο Κλάους Ρέγκλινγκ, Γενικός Διευθυντής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού, ο οποίος συμμετέχει στις Συνόδους του Ecofin-Eurogroup με την ιδιότητα του άτυπου υπερυπουργού οικονομικών της ευρωζώνης, δήλωσε ότι «ανησυχεί» για την Ελλάδα.
«Και στην Ευρώπη, μπορούμε επίσης να διαπιστώσουμε ότι αυτή η ανάληψη κινδύνων, η οποία έχει αυξηθεί, έχει αντίκτυπο σε εκείνες τις χώρες όπου υπάρχουν κάποια ερωτηματικά σχετικά με την οικονομική πολιτική και τις οικονομικές εξελίξεις. Και ένα παράδειγμα είναι η Ελλάδα, όπου έχουμε δει τα πιστωτικά περιθώρια να αυξάνουν κατά σχεδόν 50 μονάδες βάσης τις τελευταίες εβδομάδες. Είχαμε μια σύντομη συζήτηση για την Ελλάδα. Ο Πρόεδρος της Ευρωομάδας την ανέφερε. Υπήρξε η ανακοίνωση της Ελλάδας σχετικά με δημοσιονομικά μέτρα. Ορισμένα από αυτά έχουν ήδη υλοποιηθεί μέσω κοινοβουλευτικών δράσεων.

Ανακοίνωση του ΕΣΣ του ΕΠΑΜ για τις Ευρωεκλογές 2019

Ψήφος κατά συνείδηση.
Το ΕΠΑΜ δεν μειώνει την πολιτική σημασία των ευρωεκλογών. Ούτε τις θεωρεί χαμένη υπόθεση για το λαό. Είναι μια ακόμη πολιτική μάχη, έστω και αν δεν είναι καθοριστικής σημασίας για την ανατροπή του καθεστώτος κατοχής. Και το ΕΠΑΜ μπορεί να επιλέγει το πώς και το πότε θα δώσει κάθε μάχη, αλλά δεν αρνήθηκε ποτέ του καμιά πολιτική μάχη για λόγους αρχής.
Έστω κι αν το ΕΠΑΜ γνωρίζει πολύ καλά και δεν έκρυψε ποτέ το γεγονός ότι το ευρωκοινοβούλιο δεν είναι παρά ένας υπερεθνικός μηχανισμός εξαγοράς και λομπισμού, με λιγότερες εξουσίες από τα παρλιαμέντα και τα ανακτοβούλια των απόλυτων μοναρχιών του ύστερου μεσαίωνα. Έστω κι αν γνωρίζει ότι το ευρωκοινοβούλιο δημιουργήθηκε όχι για να ακουστεί η φωνή των λαών στις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, αλλά για να υποβιβασθούν από κυρίαρχοι λαοί σε άνισες πληθυσμιακές οντότητες ανάλογα με το πλήθος τους. Λογική δανεισμένη από την πρακτική και την ιδεολογία της εκπροσώπησης στα πλαίσια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του μεσαίωνα.
Οι ευρωεκλογές έχουν σημασία μόνο ως προοίμιο της αναμέτρησης που έρχεται στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές. Έτσι τις αντιλαμβάνεται η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου, αλλά και των πολιτικών δυνάμεων που συμμετέχουν.

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2019

Ίσως οι εκλογές που έρχονται να είναι η τελευταία μας ευκαιρία.

Οι εκλογές που έρχονται για την βουλή ίσως αποδειχθούν οι πιο κρίσιμες στην μεταπολεμική ιστορία αυτού του τόπου. Μια επανάληψη της σημερινής βουλής με μια ανάλογη κομματική και πολιτική σύνθεση είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι θα αποβεί μοιραία για το λαό και τη χώρα.
Ίσως η ιστορία αποδείξει ότι αυτές οι βουλευτικές εκλογές είναι η τελευταία ευκαιρία για την ειρηνική ανατροπή του καθεστώτος κατοχής της χώρας. Με όρους κοινοβουλευτισμού.
Αν η θητεία της επόμενης βουλής είναι σαν την σημερινή, ας το γνωρίζουν όλοι, θα σημάνει οριστικά το τέλος της Ελλάδας όπως αυτή υπήρξε ιστορικά ως έθνος, ως κοινωνία, ως πολιτεία. Η χώρα θα περάσει σε μια νέα φάση όπου πλέον το τραγικά βαθύ έλλειμμα βιωσιμότητας της οικονομίας της και η πρωτοφανής εξάρτησή της από τις αγορές κεφαλαίου θα είναι μη αναστρέψιμη. Όπως περίπου συμβαίνει με πολλές από τις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής.
Τι θα απομείνει από την Ελλάδα;
Ταυτόχρονα, ο εθνικός ακρωτηριασμός με όρους αυτονομίας ολόκληρων περιφερειών για λόγους πρωτίστως «προσέλκυσης ξένων επενδύσεων» σε μια ρημαγμένη χώρα, θα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή. Οι τοπικισμοί θα ανθίσουν σε πρωτοφανή βαθμό σε μια χώρα όπου κυριαρχεί ο κοινωνικός αποκλεισμός και ο κοινωνικός κατακερματισμός. Πάντα με την κατάλληλη έξωθεν υποβοήθηση.
Οι επεμβάσεις ξένων δυνάμεων προς όφελος επινοημένων μειονοτήτων με τη δημιουργία «ζωνών ασφάλειας» υπό την στρατιωτική κατοχή του ΝΑΤΟ και «ελεύθερων οικονομικών ζωνών», ειδικά στη βόρεια Ελλάδα, θα συνιστούν τον μοναδικό τρόπο επιβίωσης για όσους δεν θα έχουν τη δυνατότητα να μεταναστεύσουν εντός, ή εκτός της χώρας.

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2019

Ποιος πληρώνει το μάρμαρο για τις παροχές Τσίπρα;

Ποιους αφορούν οι παροχές Τσίπρα; Πάντως όχι εκείνους που έχουν συναίσθηση των δικαιωμάτων τους. Ούτε εκείνους που γνωρίζουν πολύ καλά ποιοι και γιατί οδήγησαν τη χώρα και τους ίδιους στην γενοκτονία και την ολοκληρωτική κατάρρευση.
Τα λεγόμενα «μέτρα ανακούφισης» απευθύνονται όχι σε πολίτες, εργαζόμενους και συνταξιούχους, αλλά σ’ όσους διαθέτουν ηθική και κίνητρα όχλου. Μόνο ο όχλος αποδέχεται τη γενναιοδωρία της επαιτείας από μια απάνθρωπη εξουσία. Μόνο ο όχλος χαίρεται με πενιχρές κι αμφίβολες παροχές από εκείνους που του έχουν στερήσει κάθε δικαίωμα, κάθε δυνατότητα βιοπορισμού και ευημερίας.
Πρόκειται για την τακτική εξαγοράς του όχλου από τους τύραννους, δυνάστες και δικτάτορες κάθε λογής και χρώματος από την εποχή της αρχαιότητας έως σήμερα:
«Οι τύραννοι θα διανείμουν με γενναιοδωρία, ένα μπούσελ σιταριού, ένα γαλόνι κρασιού, ένα σηστέρσιο: και τότε όλοι θα φωνάξουν χωρίς ντροπή, "Ζήτω ο βασιλιάς!" Δεν συνειδητοποιούν οι ηλίθιοι ότι απλώς ανακτούν μέρος της δικής τους περιουσίας και ότι ο κυβερνήτης τους δεν θα μπορούσε να τους δώσει αυτά που έλαβαν, χωρίς προηγουμένως να τα αρπάξει από τους ίδιους. Μια μέρα ένας άνθρωπος θα μπορούσε να παρουσιαστεί με ένα σηστέρσιο και να περιδρομιάσει του σκασμού σ’ ένα δημόσιο πανηγύρι, υμνώντας τον Τιβέριο και τον Νέρωνα για την όμορφη γενναιοδωρία τους, οι οποίοι την επόμενη θα τον αναγκάσουν να εγκαταλείψει την περιουσία του στην απληστία τους, τα παιδιά του στην λαγνεία τους, το ίδιο το αίμα του στην σκληρότητα αυτών των μεγαλοπρεπών αυτοκρατόρων, χωρίς να προβάλει καμιά μεγαλύτερη αντίσταση απ’ ότι μια πέτρα, ή ένα κούτσουρο. Ο όχλος ανέκαθεν συμπεριφέρεται μ’ αυτόν τον τρόπο – ανυπόμονος να δεχθεί δώρα που κανείς έντιμος δεν θα μπορούσε να αποδεχθεί και άσωτα αναίσθητος σε κάθε εξευτελισμό και προσβολή που κανείς με αξιοπρέπεια δεν είναι δυνατόν ν’ αντέξει.»
Αυτά παρατηρούσε με οξυδέρκεια ο Ετιέν ντε λα Μποεσί στην «Πραγματεία περί Εθελοδουλίας», που συνέγραψε γύρω στα 1560. Κι είχε απόλυτα δίκιο. Όχι μόνο για τη Ρώμη της αυτοκρατορικής τυραννίας, ούτε μόνο για την Ευρώπη του ύστερου μεσαίωνα, αλλά και για τη σημερινή της δικτατορίας των αγορών και των εξαγορασμένων πολιτικών της.

Πέμπτη, 9 Μαΐου 2019

Από τις μειώσεις ΦΠΑ του Σαμαρά σ’ αυτές του Τσίπρα.

«Το πιο σημαντικό, όμως, είναι αυτό που σας ανακοινώνω σήμερα: Ότι μειώνεται αμέσως ο ΦΠΑ στην Εστίαση. Από 1η Αυγούστου! Για πρώτη φορά, όχι απλά αποτρέπουμε κάποια δυσάρεστα, αλλά επιβάλουμε θετικές αλλαγές,» δήλωσε ευθαρσώς ο Πρωθυπουργός.
Και συνέχισε, «είναι μήνες τώρα, που πήρα επάνω μου αυτή την πρώτη μεγάλη μείωση φόρων στην Ελλάδα. Δεν ήταν εύκολο. Αλλά είπα στην Τρόικα ότι με τη μείωση από το 23 στο 13% θα αυξηθεί ο τζίρος, θα αυξηθούν αντί να μειωθούν τα έσοδα του κράτους και θα περιοριστεί και η φοροδιαφυγή. Δεν το πιστεύουν ακόμα. Λέω την αλήθεια. Δέχθηκαν, όμως, να δοκιμάσουν για πρώτη φορά μείωση φορολογίας. Το είχα υποσχεθεί πριν ένα χρόνο. Και σήμερα το πραγματοποιεί αυτή η Κυβέρνηση.»
Ακόμη ένα μνημονιακό deja vu.
Τάδε έφη όχι ο Τσίπρας προχθές, αλλά ο Σαμαράς ως πρωθυπουργός της χώρας, στις 17 Ιουλίου 2013. Φεύγαμε και τότε από τα μνημόνια. Είχε ήδη ολοκληρωθεί το PSI και μας ορκίζονταν ότι μετά την «πρωτοφανή» περικοπή της ονομαστικής αξίας του δημοσίου χρέους πάνω από 50%, αλλά και το μορατόριουμ δεκαετίας για τα δάνεια του ευρωπαϊκού μηχανισμού, το χρέος γινόταν βιώσιμο κι επομένως δεν θα χρειαστούν άλλα μνημόνια. Έρχονταν και τότε καλύτερες ημέρες για το λαό!

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2019

Προετοιμάζεται συγκυβέρνηση ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ με τις πλάτες όλων!

Όσοι επιλέξουν κι αυτή τη φορά να ψηφίσουν με «αντί» κριτήριο (αντι-ΣΥΡΙΖΑ, αντι-ΝΔ, κοκ) ίσως δοκιμάσουν τη μεγαλύτερη έκπληξη της ζωής τους καθώς η ψήφος τους θα πάει για να στηρίξει μια νέα συγκυβέρνηση, τη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ. Η μάχη που διεξάγεται δεν είναι για το αν θα έχουμε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ με τα απαραίτητα εξαπτέρυγα της Βουλής, δηλαδή το ΚΙΝΑΛ (ΠΑΣΟΚ) και τις κάθε λογής ψηφοπαγίδες από τα δεξιά και τα αριστερά, αλλά ποιος θα έχει το «πάνω χέρι» στην αυριανή συγκυβέρνηση.
Γι’ αυτήν την κυβέρνηση του «μεγάλου συνασπισμού» έβαλε ήδη υποψηφιότητα η ίδια η κ. Μπακογιάννη, η οποία επανέλαβε προσφάτως αυτό που έχει κάνει γνωστό εδώ και καιρό ο ίδιος ο κ. Μεϊμαράκης. Ότι, δηλαδή, η ΝΔ ήταν διατεθειμένη να συγκυβερνήσει με τον Τσίπρα προκειμένου να ανατραπεί το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015 και να επιβληθεί το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο.
Η κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού.
Να τις μας είπε η κ. Μπακογιάννη: «Όταν το 2015 ήρθε η μεγάλη κρίση και αρχηγός του κόμματος ήταν ο κ. Μεϊμαράκης το σύνολο του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας γνωρίζοντας το πολιτικό κόστος πήρε την απόφαση να ψηφίσει το τρίτο μνημόνιο, το οποίο είμαστε απολύτως σίγουροι ότι ήταν αχρείαστο, διότι προέκυψε μετά την Βαρουφακειάδα» ανέφερε χαρακτηριστικά η κυρία Μπακογιάννη και συνέχισε:
«Τότε ο κ. Μεϊμαράκης είχε πει στον κ. Τσίπρα ξεκάθαρα ότι στηρίζουμε και αν θέλετε να περπατήσουμε μαζί να βγάλουμε την Ελλάδα από την κρίση θα το κάνουμε».
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά: «Η απάντηση του κ. Τσίπρα ήταν πρώτον, να τον κοροϊδέψει (σ.σ. τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη) και να κάνει εκλογές, γιατί του είχε πει ότι δεν θα κάνει εκλογές, και δεύτερον, να διαλέξει ως αξιόπιστο συνεταίρο του τους ΑΝΕΛ. Έτσι τελείωσε το θέμα του μεγάλου συνασπισμού», ανέφερε η κυρία Μπακογιάννη, διευκρινίζοντας ότι «αν δεν είχε πάει σε εκλογές θα μπορούσε να είχε γίνει μία συζήτηση».

Σάββατο, 20 Απριλίου 2019

Δεν θα υπήρχε κατοχή αν δεν συναινούσαν με τον τρόπο τους όλα τα κόμματα της βουλής.

Με ποιο κριτήριο θα ψηφίσετε στις ερχόμενες βουλευτικές εκλογές; Για να τιμωρήσετε τον Τσίπρα; Ή για να μην ξανάρθει η δεξιά στην κυβέρνηση; Όποιο κι αν είναι το κριτήριό σας για να ψηφίσετε ένα από τα υφιστάμενα κόμματα του κοινοβουλίου, πρέπει να ξέρετε ότι πρόκειται για μια από τα ίδια.
Απέδειξαν ότι όλοι συμμετέχουν στην «κανονικότητα» του καθεστώτος κατοχής της πατρίδας μας, το οποίο βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή. Κι επομένως χρειάζεται για τη νομιμοποίησή του, όχι μόνο εκείνες τις δυνάμεις που εναλλάσσονται στην κυβέρνηση προκειμένου να υλοποιηθούν οι δεσμεύσεις έναντι των δανειστών, αλλά και την αντιπολίτευση για να εκτονώνει την κοινωνική οργή και να δημιουργεί την εντύπωση πώς όλα είναι νόμιμα. Πώς τίποτε άλλο δεν μπορεί να γίνει εκτός από την πλειοψηφία που υπερψηφίζει, αλλά και μια αντιπολίτευση που καταψηφίζει καταγγέλλοντας γενικά και αφηρημένα τον καπιταλισμό και τα «μονοπώλια» (ΚΚΕ) ή τους «προδότες» (ΧΑ).
Όλα λοιπόν είναι απολύτως νόμιμα. Δεν υπάρχει κανενός είδους ουσιαστική κατάλυση του Συντάγματος. Δεν υπάρχει καθεστώς εκβιασμών και επιβολής από ξένα κέντρα των πολιτικών εκποίησης της χώρας. Δεν τίθεται καν ζήτημα εθνικής ανεξαρτησίας και αυτοδιάθεσης του ελληνικού λαού.
Δεν υπάρχει ζήτημα κατοχής, διότι – όπως μας εξηγούν οι ειδήμονες του κοινοβουλευτικού κρετινισμού – δεν έχουμε τανκς στους δρόμους. Λες και στην εποχή των τραστ, των καρτέλ, των «μονοπώλιων», όπως αρέσκονται να παπαγαλίζουν οι εκ Περισσού, δεν έχουμε δει, ούτε βλέπουμε κατάκτηση μιας χώρας με μη στρατιωτικά μέσα.

Τρίτη, 16 Απριλίου 2019

Γιατί κανένας πια δεν προτάσσει το πρόβλημα του χρέους;

Όλοι, δεξιοί και αριστεροί, μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί, στην τροχιά της «κανονικότητας», της υποτέλειας και της κατοχής.
Μετά την χθεσινοβραδινή διαβεβαίωση του κ. Τσίπρα, ότι δεν πρόκειται να εφαρμοστεί άλλη λιτότητα στην Ελλάδα μετά τις εκλογές, μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι. Οι διαβεβαιώσεις του κ. Τσίπρα αποτελούν εγγύηση! Ειδικά όταν διαβεβαιώνει επίσης ότι δεν πρόκειται να εφαρμοστούν ούτε καν τα μέτρα λιτότητας, που ήδη έχουν ψηφιστεί στα πλαίσια του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου 2019-2022.
Κι επομένως δεν πρόκειται η μέση σύνταξη να μειωθεί περί το 45% για να φτάσει αισίως το 2022 στα 495 ευρώ μηνιαίως. Ούτε φυσικά πρόκειται να μειωθεί το διαθέσιμο εισόδημα κατά μέσο όρο 6% ετησίως, σύμφωνα με υπολογισμούς του ΟΟΣΑ. Μέσα από την αύξηση της φοροεπιδρομής, τις εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις ιδίως σε υγεία και παιδεία, όπως επίσης και τις υπόλοιπες δραστικές περικοπές πρωτίστως στις κοινωνικές δαπάνες του κράτους, όπως ήδη έχει δεσμευτεί η Ελλάδα έναντι των δανειστών.
Ε, όχι λοιπόν! Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν πρόκειται να γίνει. Μας διαβεβαιώνει περί τούτου ο κ. Τσίπρας με τη γνωστή κίνηση του χεριού στη θέση της καρδιάς, αλά God Bless America! Αρκεί βεβαίως να τον ξαναψηφίσουμε.
Τα ίδια λέει και ο έτερος Καππαδόκης επ’ ονόματι Κυριάκος Μητσοτάκης. Κι επειδή πιστεύει ακράδαντα ότι απευθύνεται σε simpletons, ανάλογου επιπέδου ευφυίας με το δικό του, υπόσχεται να κατεβάσει το ΦΠΑ στο 13% έναντι της ιδιωτικοποίησης των πάντων. Έως και του αέρα που αναπνέουμε.

Κυριακή, 14 Απριλίου 2019

Ομιλία του Δ. Καζάκη και στελεχών του ΕΠΑΜ, Δημαρχείο Νίκαιας, Κυριακή 14/4, ώρα 18:30

Ποιο είναι το διακύβευμα σήμερα για την Ελλάδα;

Και τώρα τι; «Πράξαμε το πατριωτικό μας καθήκον απέναντι σε απειλές και εκβιασμούς,» δήλωσε στις 8 Φεβρουαρίου στη Βουλή ο κ. Τσίπρας όσον αφορά την κύρωση του πρωτοκόλλου ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Προφανώς πατριώτης είναι εκείνος που αγνοεί τις «απειλές και τους εκβιασμούς» όταν προέρχονται από τα κάτω, από τους αδύναμους, δηλαδή από την μεγάλη πλειοψηφία του λαού. Μόνο και μόνο για να υπηρετήσει τους δυνατούς, δηλαδή να υλοποιήσει εντολές άνωθεν και κυρίως έξωθεν.
Ο πατριώτης, του πατριώτη, ω πατριώτη!
Πατριώτης είναι επίσης εκείνος που νοιάζεται μονάχα για το όνομα της Μακεδονίας και αδιαφορεί για το γεγονός ότι η πατρίδα στο σύνολό της βρίσκεται υπό κατοχή. Κι ο λαός προδομένος για μια ακόμη φορά παρακολουθεί την ενορχηστρωμένη επιχείρηση διχασμού του σε αριστερούς απάτριδες και δεξιούς δήθεν πατριώτες!
Άλλωστε μετά την προσχεδιασμένη ήττα των μαζικών διαδηλώσεων ενάντια στην συμφωνία των Πρεσπών, περάσαμε σε μια νέα φάση. Όσοι ήξεραν να ωρύονται μόνο για την Μακεδονία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της υστερικής τους φαντασίωσης, ξεχνώντας πολύ βολικά το γεγονός ότι η πατρίδα βρίσκεται επίσημα υπό κατοχή από εκείνους ακριβώς που μεθόδευσαν την συμφωνία των Πρεσπών, τώρα συνωστίζονται στο ταμείο για να πληρωθούν τοις μετρητοίς με ψηφαλάκια!

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2019

Η Κύπρος υπό καθεστώς Αττίλα 3.

Κι ενώ στην Ελλάδα ζούμε το μεγαλείο της Πουλακιάδας, με το CNN και το BBC να προετοιμάζουν το έδαφος για «γκριζάρισμα» της δυτικής Μακεδονίας στο όνομα της «καταπιεσμένης μακεδονικής μειονότητας» - προς δόξα και τιμή όλων αυτών, «μακεδονομάχων» και μη, που θυσίασαν την Μακεδονία στο βωμό του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης - στην Κύπρο ξεκίνησε ένας νέος Αττίλας. Ο Αττίλας 3.
Πρόκειται για την στρατιωτική επέκταση των κατεχομένων από την Τουρκία στην Κύπρο. Μόνο που αυτή τη φορά επιχειρείται χωρίς πρόσφυγες, μαζικές σφαγές και αγνοούμενους, όπως συνέβη στους προηγούμενους 2 Αττίλες. Δεν υπάρχει λόγος. Ο ραγιαδισμός στις μέρες μας δεν έχει προηγούμενο κι επομένως δεν υπάρχει ανάγκη για όπλα.
1. Απώλεια εθνικού εδάφους.
Σε νέα επέκταση λοιπόν των θέσεών του επί του εδάφους, στην περιοχή των Στροβιλιών, προέβη ο τουρκικός στρατός κατοχής, παραβιάζοντας εκ νέου το status quo στην περιοχή. Με αυτήν την κίνηση ο τουρκικός στρατός κατοχής επιχειρεί να προωθήσει τις θέσεις του στις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατία, στο σημείο που γειτνιάζουν με το έδαφος των Βρετανικών Βάσεων Δεκέλειας. Έτσι μετέδωσε την είδηση το ΑΠΕ-ΜΠΕ στις 22 του μηνός επισημαίνοντας ότι οι κατοχικές αρχές τοποθέτησαν βαρέλια, κάγκελα και αλυσίδες στην περιοχή, στην οποία διαμένουν τρεις οικογένειες Ελληνοκυπρίων.
Την ενέργεια της Τουρκίας επιβεβαίωσε και η ειρηνευτική δύναμη του ΟΗΕ στην Κύπρο UNFICYP. Ο εκπρόσωπος Τύπου της UNFICYP, Αλίμ Σιντίκ επιβεβαίωσε την απώλεια εδαφών από την Κυπριακή δημοκρατία και δήλωσε: «Έχουμε γνώση της συνεχιζόμενης αυτής κατάστασης και την παρακολουθούμε. Βρισκόμαστε σε επαφή και με τις δυο πλευρές για να δούμε γιατί υπάρχει ένταση και για τη μείωσή της.» Το κύριο μέλημα της ειρηνευτικής δύναμης, όπως συμπλήρωσε, είναι η αποφυγή των «εντάσεων» ανάμεσα στις δυο πλευρές, αλλά και η ανατροπή του status quo.

Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2019

Αναβολή της διάλεξης της Τετάρτης 6/2, ώρα 18:00

Ενημερώνουμε ότι η προγραμματισμένη
για την Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου ώρα 18.00
ΔΙΑΛΕΞΗ με θέμα
ΒΑΛΚΑΝΙΑ (Β! μέρος)
η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης
ΑΝΑΒΑΛΛΕΤΑΙ
για λόγους έκτακτου προβλήματος υγείας
και θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 10 Φεβρουαρίου
Ζητούμε συγνώμη για την αναστάτωση

Η κατάπτωση της επίσημης πολιτικής κάνει ακόμη πιο αναγκαία μια νέα αληθινή αυτή τη φορά μεταπολίτευση.

Ολοκληρώθηκε με επιτυχία η φάρσα των Ιουλιανών του 1965. Οι «έξι» της σημερινής αποστασίας δήλωσαν ένταξη στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε ένα κόμμα κοινοβουλευτικής μειοψηφίας να αποκτήσει κυβέρνηση αυτοδυναμίας. Έστω και με 151. Μόνο που μ’ αυτή τους την κίνηση απέδειξαν την συνταγματική εκτροπή. Απέδειξαν γιατί μετά την παραίτηση του κυβερνητικού εταίρου, των ΑΝΕΛ, θα έπρεπε – κατ’ επιταγή του συντάγματος – να προχωρήσουμε είτε εκ νέου σε διαδικασία εντολών, είτε σε εκλογές. Η απόφαση ανήκε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Από την πλευρά του, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στον «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ», έκανε λόγο για «οριακή πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, η οποία είναι το αποτέλεσμα συναλλαγών κάτω από το τραπέζι με μεμονωμένους βουλευτές, σε πολλούς από τους οποίους υποσχέθηκαν κυβερνητικές ή άλλες θέσεις». Κι αυτός τι έκανε; Πώς αντιμετώπισε τη νέα αποστασία; Μήπως απαίτησε ως αξιωματική αντιπολίτευση την συνταγματική παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας, ώστε να ακυρωθεί η φάρσα;
Μήπως απείλησε έστω με αποχώρηση του κόμματός του από το κοινοβούλιο, προκειμένου να πάει η χώρα σε εκλογές; Όχι βέβαια. Ίσως να είχε δίκιο υψηλόβαθμο στέλεχος της ΝΔ, πού μας είπε πρόσφατα ότι «ακόμη κι αν ο Μητσοτάκης σκεφτόταν με όρους συνταγματικής νομιμότητας και επέλεγε την οδό της παραίτησης, δεν ήταν καθόλου βέβαιο αν θα τον ακολουθούσαν οι βουλευτές του. Εδώ είδαμε και πάθαμε να τους πείσουμε να μην ψηφίσουν τη Συμφωνία των Πρεσπών!»

Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2019

Πρόσκληση μελών και φίλων του ΕΠΑΜ στην κοπή της Πρωτοχρονιάτικης πίτας, Κυριακή 3/2/19 ώρα 12:00

Πόσο κοστίζει η εξαγορά ενός κοινοβουλίου;

Τεράστια επιτυχία! H ελληνική κυβέρνηση προχώρησε σε μια έκδοση 5ετούς ομολόγου της χώρας μας, 5 έτους διαρκείας, για 2,5 δισ. ευρώ, με κουπόνι 3,45% και με εμφανιζόμενη υπερκάλυψη πάνω από 5 φορές!
Αυτό όμως που δεν μας λένε είναι το πόσο τεράστια επιτυχία συνιστά στις μεθόδους εξαγοράς του πολιτικού προσωπικού η έκδοση ομολόγων από την κυβέρνηση. Και μάλιστα υπό καθεστώς πλήρους αδιαφάνειας και ασυδοσίας.
Κι αυτή η έκδοση, η επικαλούμενη «έξοδος στις αγορές», έγινε – όπως όλα δείχνουν – πρωτίστως για το «φοδράρισμα» της τσέπης του κυβερνώντος κόμματος και των ημετέρων του. Ανταμοιβή ίσως για το γεγονός ότι υπό καθεστώς «παλατιανού πραξικοπήματος» αλά Ιουλιανών 1965, μια κυβέρνηση μειοψηφίας και αποστατών «χάρισε στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ μια νίκη με τη λήξη της διένεξης για το όνομα στα Βαλκάνια,» όπως αναφέρει διθυραμβικά το γνωστό πρακτορείο κερδοσκοπικών συμφερόντων Bloomberg (25/1/2019).
Τι άλλο εκτός από εξαγορά πολιτικού προσωπικού μπορεί να συνιστά αυτή η «έξοδος στις αγορές». Ιδίως όταν ο κ. Ντράγκι δήλωσε μόλις προχθές ότι «η ΕΚΤ θα εντάξει τα ελληνικά κρατικά ομόλογα στην ποσοτική χαλάρωση όταν γίνουν επιλέξιμα. Αυτήν την στιγμή δεν πληρούν τα κριτήρια», (28.01.2019).
Ποιος σοβαρός επενδυτής θα τολμούσε να αγοράσει ελληνικά ομόλογα υπό καθεστώς τέτοιας αβεβαιότητας; Μόνο ο «μιλημένος». Μόνο εκείνος που συναλλάσσεται στο παρασκήνιο με την κυβέρνηση και το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Μόνο εκείνος που αγοράζει στο όνομα και προς όφελος υπουργών, στελεχών και ημετέρων της κυβέρνησης.

Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2019

Κυριακή 27 Ιανουαρίου, Ξεκινά Νέος Κύκλος Διαλέξεων 2019


Τι κρύβεται πίσω από την φάρσα κύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών;

Η ιστορία επαναλαμβάνεται πρώτα ως τραγωδία και ύστερα ως φάρσα. Αυτές τις ημέρες ζούμε την φάρσα της καθώς μια κυβέρνηση κοινοβουλευτικής μειοψηφίας με δεκανίκι την αποστασία, προχώρησε σε «παλατιανό πραξικόπημα» ανάλογο συνταγματικά μ’ εκείνο του Ιουλίου 1965 πειθαρχώντας στις εντολές της Μέρκελ και γενικά του ξένου παράγοντα.
Όταν τον Ιούλιο του 1965 επιχειρήθηκε κάτι ανάλογο, τότε ο λαός μας ξέσπασε σε διαδηλώσεις, που κράτησαν μήνες και όμοιες της σε μαζικότητα και παλμό είχε να δει η χώρα από την εποχή της απελευθέρωσης. Υπήρχαν βέβαια και πολιτικές δυνάμεις τότε που κατήγγειλαν το παλατιανό πραξικόπημα ως θεσμική-συνταγματική εκτροπή απαιτώντας δημοκρατία, όπως ήταν η ηγεσία της Ένωσης Κέντρου υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου και η ΕΔΑ. Μαζί τους και το μεγαλύτερο μέρος του νομικού κόσμου της χώρας, της διανόησης και της επιστήμης.
Δείτε – για την ιστορία – πώς ένας συντηρητικός κατά τ’ άλλα συνταγματολόγος της εποχής, ο Χ. Σγουρίτσας, καταδικάζει τις κυβερνήσεις μειοψηφίας και αποστασίας ως παραβίαση της θεμελιώδους αρχής της λαϊκής κυριαρχίας:
«Εις τα σύγχρονα δημοκρατικά πολιτεύματα οι εκλογείς ψηφίζουν κυρίως πολιτικά κόμματα, έχοντα συγκεκριμένα πολιτικά προγράμματα, δια την πραγματοποίησιν των οποίων εζητήθη υπό των κομμάτων και εδόθη υπό των εκλογέων η ψήφος των. Δημιουργείται εντεύθεν εκ των πραγμάτων σχήμα σχέσεων, επιβάλλον όπως αι αποφάσεις των εκλεγομένων ευρίσκονται εν αρμονία προς τα παρ’ αυτών εξαγγελθέντα και υπό των εκλογέων εγκριθέντα πολιτικά προγράμματα. Εν εναντία περιπτώσει το μεν πολίτευμα θ’ απεμακρύνετο της δημοκρατικής του βάσεως και θα μεταβάλλετο εις ολιγαρχικόν, τα δε πολιτικά προγράμματα θ’ απετέλουν καθαράν φενάκηνκαι μέσον εξαπατήσεως των εκλογέων δια την υφαπαργήν της ψήφου των.» (Χ. Σγουρίτσα, Συνταγματικόν Δίκαιον, τόμος Α, έκδοσις Τρίτη, Αθήναι, Σάκκουλα, 1965, σ. 199).

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2019

Με ψήφο συνταγματικής εκτροπής και χουντικές μεθοδεύσεις οδεύουμε προς εθνικό ακρωτηριασμό.

Με νέα συνταγματική εκτροπή ο Τσίπρας επιχειρεί να κατοχυρώσει το ρόλο του ως κυβέρνηση μειοψηφίας στην υπηρεσία ξένων συμφερόντων. Την ίδια ώρα υιοθετούνται μεθοδεύσεις χούντας για να υπουργοποιηθεί ο εν ενεργεία Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, ναύαρχος Αποστολάκης. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά η δοτή πλέον κυβέρνηση δεν διστάζει να προκαλέσει διεθνή εμπλοκή με τη Ρωσία.
Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Η επιλογή του φερόμενου ως πρωθυπουργού κ. Τσίπρα για να προκαλέσει ο ίδιος ψήφο εμπιστοσύνης προς την κυβέρνησή του αποτελεί παραβίαση του Συντάγματος. Κι ο λόγος είναι απλός. Ο κ. Τσίπρας δεν ορίστηκε πρωθυπουργός διότι το κόμμα του κατείχε την πλειοψηφία των εδρών στη Βουλή. Ο κ. Τσίπρας πήρε την εντολή σχηματισμού συμμαχικής κυβέρνησης. Κι αυτό έγινε με την κυβερνητική συμφωνία Τσίπρα-Καμμένου, δηλαδή ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Καταπάτηση της δεδηλωμένης
Η κυβερνητική συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πήρε την εντολή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να καταφύγει στη Βουλή και να επιβεβαιώσει το ότι έχει την δεδηλωμένη. Η δεδηλωμένη – κατά το Σύνταγμα – είναι η βεβαίωση προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας πριν από τον διορισμό της κυβέρνησης – και επομένως πριν από την ψηφοφορία για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης – ότι υπάρχει η καταρχήν βούληση κομμάτων με ικανή πλειοψηφία στη Βουλή για την υποστήριξη συγκεκριμένου κυβερνητικού σχήματος.

Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2019

Σάβατο 19 Ιανουρίου, 6:30 μμ Αγιά Λάρισας

Πολιτικές εξελίξεις με άρωμα Μέρκελ.

Ποιο ήταν το κύριο επίδικο ζήτημα της επίσκεψης Μέρκελ; Η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ. Με την επίσκεψη Μέρκελ τέθηκε οριστικά στα σκαριά η πολιτική συμφωνία ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ κατ’ επιταγή του Βερολίνου. Από την επίσκεψη και μετά οι πολιτικές εξελίξεις που βλέπουμε με την αποχώρηση του κ. Καμμένου, την ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, κοκ, δεν είναι παρά η διαδικασία προετοιμασίας της νέας συγκυβέρνησης.
Η συγκυβέρνηση αυτή προετοιμαζόταν στο παρασκήνιο εδώ και μήνες. Ειδικά στα υπουργεία των ΑΝΕΛ και όχι μόνο, στελέχη της ΝΔ προήχθησαν σε διευθυντικές θέσεις προκειμένου να εξασφαλίσουν το ομαλό πέρασμα στη νέα συγκυβέρνηση χωρίς περίοδο «προσαρμογής». Άλλωστε γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο έχει ψηφιστεί και το σύστημα απλής αναλογικής για τις μεθεπόμενες βουλευτικές εκλογές, η οποίες είναι πάρα πολύ πιθανόν να διεξαχθούν αμέσως μετά από τις αναμενόμενες. Ίσως και μέσα στο 2019.
Μόνο που η Μέρκελ βιάζεται. Όχι μόνο γιατί η μερίδα του λέοντος της Γερμανίας από την γενική εκποίηση και διάλυση της Ελλάδας, απειλείται από την επιθετική ενίσχυση της θέσης των ΗΠΑ και του Ισραήλ τα τελευταία δυο χρόνια. Αλλά και γιατί γνωρίζει άριστα την κατάσταση τόσο της καταρρέουσας Ελλάδας, όσο και της εύθραυστης ευρωζώνης που κρατά τη Γερμανία με τα χίλια ζόρια στην επιφάνεια εν μέσω μιας παγκόσμιας κρίσης, η οποία όλο και βαθαίνει. Το 2019 δείχνει να είναι μια από τις πιο δύσκολες χρονιές από την εποχή που εκδηλώθηκε η κρίση χρέους τόσο για την Ελλάδα, η οποία θα χρειαστεί νέα χρηματοδότηση πριν βγει το έτος, όσο και για την ευρωζώνη.
Το Βερολίνο λοιπόν χρειάζεται μια νέα συγκυβέρνηση στην Ελλάδα. Μια συγκυβέρνηση ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, ασχέτως αν αυτή προκύψει μετά τις εκλογές, ή πριν απ’ αυτές.
Ασχέτως αν θα πάρει τη μορφή αρχικά μιας κυβέρνησης τύπου Παπαδήμου, ή όχι. Και την χρειάζεται επειγόντως όχι μόνο για να εξασφαλίσει τα συμφέροντά της από το ξεπούλημα και τη διάλυση της Ελλάδας, αλλά ιδίως για να ενισχύσει τη θέση του στα Βαλκάνια, προκειμένου να περιφρουρήσει την σχετική αυτονομία των γεωστρατηγικών επιλογών της Γερμανίας έναντι της κλιμακούμενης όξυνσης των σχέσεων ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Ρωσία.

Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2019

Το σκάνδαλο Novartis και η εσχάτη προδοσία…

Η υπόθεση Novartis εξελίσσεται από ένα ακόμη σκάνδαλο διασπάθισης δημοσίου χρήματος, όπως εμφανίστηκε αρχικά, σε σκάνδαλο ολκής που αφορά στην ίδια τη λειτουργία του πολιτεύματος στην Ελλάδα. Μπροστά στα μάτια ακόμη και του πιο ανυποψίαστου αποδεικνύεται πόσο ανοχύρωτος είναι ο πολίτης και το πολίτευμα της χώρας έναντι της εξουσίας, του κυβερνώντος πολιτικού προσωπικού και των διαπλεκόμενων συμφερόντων.
Όσοι συνδέουν το σκάνδαλο Novartis με πράξεις εσχάτης προδοσίας κατά του πολιτεύματος έχουν δίκιο. Πρώτα και κύρια λόγω του αδιαφανούς χειρισμού της όλης υπόθεσης από δικαστικούς λειτουργούς με «κουκουλοφόρους» μάρτυρες και άλλα παρόμοια που μας γυρίζουν σε εποχές όχι απλής εκτροπής, αλλά ανοιχτής χούντας, εποχές Κόλλια. Μπορεί ο κ. Μανιαδάκης πρώην «μάρτυρας υπό προστασία» και νυν κατηγορούμενος να συνιστά ένα εξέχων δείγμα της σύμφυσης του πανεπιστημίου, του κράτους και της πολιτικής με τους «πρωταθλητές» της ελεύθερης αγοράς – όπως αποκαλούσε το έσχατο σκαλοπάτι της διαπλοκής ο θεωρητικός του είδους, κ. Σημίτης – αλλά η καταγγελία του εναντίον των δικαστικών λειτουργών συγκλονίζει ακόμη και τους πιο υποψιασμένους για την κατάντια της δικαιοσύνης.
Αυτό που δεν γνωρίζουν πολλοί είναι το γεγονός ότι η μήνυση-έγκληση του ΕΠΑΜ για την αδρανοποίηση και ουσιαστική κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος, η οποία κατατέθηκε στις αρχές Φεβρουαρίου 2018 στον Άρειο Πάγο, δόθηκε αρμοδίως σε δικαστικό λειτουργό που εμπλέκεται και στον καταγγελλόμενο ως σκευωρία χειρισμό της υπόθεσης Novartis. Λέτε να πρόκειται για σύμπτωση; Λέτε να συνέβη όλως τυχαίως;