Τρίτη, 7 Ιανουαρίου 2014

Είναι ικανοί για το μεγαλύτερο ψέμα γιατί είναι ικανοί για τα χειρότερα!

Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια! Έτσι λέει ένα απόφθεγμα του λαού μας. Αυτό είναι γενικά σωστό. Εκτός κι αν έχεις να κάνεις με τους Σαμαροβενιζέλους, όπου το ψέμα είναι τρόπος ζωής, ορισμός της ύπαρξής τους. Είναι ικανοί να σου πουν ότι μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα ο ήλιος λάμπει! Αρκεί κάτι τέτοιο να είναι προσοδοφόρο για τους ίδιους και τα αλλότρια συμφέροντα που υπερασπίζονται. Είναι ικανοί για το μεγαλύτερο ψέμα γιατί πολύ απλά είναι ικανοί για τα χειρότερα!


Κι ενώ η χώρα καταρρέει με την ύφεση να έχει μετεξελιχθεί σε «σπιράλ αποπληθωρισμού», πρωτοφανές για την ελληνική οικονομία, ο φερόμενος ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, Σαμαράς με το γνωστό του σπινθηροβόλο βλέμμα αλά Σπιρτούλη επιμένει να λέει: «Τώρα πια δεν ζητάμε κάθε μήνα δανεικά απ’ έξω για να επιβιώσουμε. Καταφέραμε για πρώτη φορά, εδώ και πολλά χρόνια, αυτό που είναι αυτονόητο για κάθε σοβαρή χώρα: να καλύπτουμε μόνοι μας τις άμεσες ανάγκες μας. Αυτό είναι που λέμε το πρωτογενές πλεόνασμα, που κανείς δεν περίμενε να πετύχουμε φέτος. Κι όμως τα καταφέραμε… Κάναμε, έτσι, το πρώτο μεγάλο βήμα για να σταθούμε στα πόδια μας. Και για να ανακτήσουμε την αυτοπεποίθησή μας ως λαός, και την ανεξαρτησία μας ως χώρα. Κάναμε και το δεύτερο μεγάλο βήμα: βάλαμε τέλος στο φαύλο κύκλο της ύφεσης. Μετά από έξι ατέλειωτα, οδυνηρά χρόνια, το 2014 ανατέλλει με προοπτικές Ανάκαμψης. Και με προσδοκίες όλο και ταχύτερης Ανάπτυξης στη συνέχεια. Το πλεόνασμα και η ανάκαμψη δεν είναι γκρίζοι αριθμοί, δεν είναι απλά οικονομικά μεγέθη… Είναι το θεμέλιο της Ανεξαρτησίας μας από δω και μπρος. Είναι το θεμέλιο της Ελπίδας μας για το μέλλον. Κι ακόμα, το μεγαλύτερο μέρος από το φετινό πλεόνασμα θα το επιστρέψουμε στην κοινωνία. Πότε; Στους επόμενους μήνες! Σε ποιους; Μα στους πιο αδύναμους και στους πιο αδικημένους. Όπως ακριβώς έχουμε υποσχεθεί.»

Μάλιστα! Έχει νόημα να πούμε ότι από την αρχή ως το τέλος δεν υπάρχει ούτε ίχνος αλήθειας σ’ αυτή την δήλωση; Έχει κανένα νόημα να θυμίσουμε ότι η ίδια η Εισηγητική Έκθεση του Προϋπολογισμού για το 2014 προβλέπει νέο δανεισμό για το ελληνικό δημόσιο της τάξης των 63,5 δις ευρώ; Έχει νόημα να θυμίσουμε ότι στην ίδια την Εισηγητική Έκθεση του Προϋπολογισμού για το 2014 (σ. 80) προβλέπεται από την ίδια την κυβέρνηση συνολικό έλλειμμα Γενικής Κυβέρνησης της τάξης των 23,1 δις ευρώ, ή 12,6% του ΑΕΠ; Έχει νόημα να σημειώσουμε ότι η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδας στο τελευταίο της Στατιστικό Δελτίο της Οικονομικής Συγκυρίας, τεύχος 152 (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2013), προβλέπει πρωτογενές έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού της τάξης των 708 εκατ. ευρώ, ή 0,4% του ΑΕΠ, ενώ συνολικό έλλειμμα 6,8 δις ευρώ, ή το 3,7% του ΑΕΠ για το 2013 (σ. 133);

Δεν έχει καμιά σημασία τι λένε τα στοιχεία. Ούτε τι βιώνει ο μέσος Έλληνας πολίτης. Η κυβερνώσα συμμορία απλά θα λέει τα δικά της, ότι κι αν συμβαίνει. Προβλέπει ανάκαμψη για το 2014, με τον ίδιο τρόπο που η τρόικα, το ΔΝΤ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προέβλεπαν ανάκαμψη της Ελλάδας από τα τέλη του 2010. Θυμάστε τα παραμύθια και τα φούμαρα που έλεγαν;

Ούτε έχει κανένα νόημα να πούμε ότι μέσα στις γιορτές η επιδείνωση που επήλθε ήταν πρωτοφανής. Έχει νόημα να θυμίσουμε την είδηση ότι μειωμένος κατά 10% σε σχέση με πέρυσι ήταν ο τζίρος των εμπορικών επιχειρήσεων στη διάρκεια των εορτών και κυμάνθηκε στα 6,8 δισ. ευρώ. «Σε σύγκριση με τη μείωση των εισοδημάτων των καταναλωτών κατά τουλάχιστον 32% πρέπει να μας ικανοποιεί», αναφέρει σε άρθρο του για τη νέα χρονιά ο πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου Βασίλης Κορκίδης. Μάλλον πρόκειται για κακής ποιότητας χιούμορ του κ. προέδρου.

Από μείωση σε μείωση

Υπενθυμίζεται ότι το 2013, σε εμπορικές Α.Ε. και ΕΠΕ οι πωλήσεις και τα μεικτά κέρδη σημείωσαν για πέμπτο συνεχές έτος πτώση, κατά 10,5% και 13,4% αντίστοιχα. Το καθαρό λειτουργικό αποτέλεσμα παρά τον περιορισμό των δαπανών, παρέμεινε ζημιογόνο, ωστόσο, οι ζημίες των επιχειρήσεων περιορίστηκαν σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Αν προσθέσει κανείς σ’ αυτό το χαράτσωμα από την εφορία, αλλά και τα τρελά πλέον χρέη προς τα ασφαλιστικά ταμεία, τότε καταλαβαίνουμε γιατί μέσα στις γιορτές εμφανίστηκε ένα τσουνάμι λουκέτων κυρίως μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, ενώ οι απολύσεις ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο.

Να θυμηθούμε ότι πέρυσι ο τζίρος μειώθηκε στα 7,6 δισ. ευρώ στην αγορά κατά την περίοδο των εορτών, έναντι 9,2 δισ. ευρώ που ήταν το 2011, σύμφωνα πάλι με δηλώσεις του προέδρου της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ), Βασίλη Κορκίδη. Τα μειωμένα έσοδα της χριστουγεννιάτικης περιόδου, που εκτιμώνται σε 20%, αντικατοπτρίζουν την ευρύτερη συρρίκνωση δραστηριότητας που υπέστη ο εμπορικός κλάδος καθ’ όλη τη διάρκεια του 2012, καθώς, όπως δήλωνε ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ πέρυσι, ο τζίρος κατέπεσε κατά περίπου 10 δισ. ευρώ, από τα 60 δισ. που ήταν το 2011.

Με τα δεδομένα αυτά ο τζίρος της εορταστικής αγοράς το 2013 έπεσε γύρω στο 11,3% του τζίρου που υπήρχε το 2011. Αν σκεφτεί κανείς ότι η Ελλάδα έχει υποστεί την μεγαλύτερη περικοπή μισθών σ’ ολόκληρη την ΕΕ και ότι οι μισθοί της έχουν βρίσκονται το γ τρίμηνο του 2013 στο 80% των μισθών του 2008 σε τρέχουσες τιμές, καταλαβαίνει κανείς γιατί δεν υπάρχει καμιά δυνατότητα να επιβιώσει η εσωτερική αγορά.

Μάλιστα, τα τελευταία στατιστικά δεδομένα δείχνου μια νέα ραγδαία επιδείνωση τους αμέσως επόμενους μήνες. Ο Γενικός ∆είκτης Κύκλου Εργασιών στη Βιοµηχανία (σύνολο εγχώριας και εξωτερικής αγοράς) του µηνός Οκτωβρίου 2013, σε σύγκριση µε τον αντίστοιχο ∆είκτη του Οκτωβρίου 2012, παρουσίασε µείωση κατά 9,3%, έναντι αύξησης 18,9% που σηµειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2012 προς το 2011. Ο µέσος Γενικός ∆είκτης του δωδεκαµήνου Νοεµβρίου 2012 - Οκτωβρίου 2013, σε σύγκριση µε τον ίδιο ∆είκτη του δωδεκαµήνου Νοεµβρίου 2011 - Οκτωβρίου 2012, παρουσίασε µείωση κατά 4,2%, έναντι αύξησης 3,2% που σηµειώθηκε από τη σύγκριση των αντίστοιχων προηγούµενων δωδεκαµήνων.

Ο Γενικός ∆είκτης Νέων Παραγγελιών στη Βιοµηχανία (σύνολο εγχώριας και  εξωτερικής αγοράς) του µηνός Οκτωβρίου 2013, σε σύγκριση µε τον αντίστοιχο  ∆είκτη του Οκτωβρίου 2012, παρουσίασε µείωση κατά 17,5%, έναντι αύξησης 15,3%  που σηµειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2012 προς το 2011. Ο µέσος Γενικός ∆είκτης του δωδεκάµηνου Νοεµβρίου 2012 - Οκτωβρίου 2013, σε  σύγκριση µε τον ίδιο ∆είκτη του δωδεκάµηνου Νοεµβρίου 2011 - Οκτωβρίου 2012,  παρουσίασε µείωση κατά 6,7%, έναντι µείωσης 6,8% που σηµειώθηκε από τη  σύγκριση των αντίστοιχων προηγούµενων δωδεκαµήνων.

Τα δεδομένα αυτά θα έχουν δραματική επίδραση τόσο στο επίπεδο επενδύσεων της ελληνικής οικονομίας, που ήδη είναι από τα 7 χαμηλότερα του πλανήτη, στην απασχόληση τόσο στη βιομηχανία, όσο και στο εμπόριο, όπως και στο εξωτερικό ισοζύγιο μιας και μειωθεί δραστικά η έτσι ή αλλιώς ανεμική εξαγωγική δραστηριότητα της ελληνικής οικονομίας.

Όμως, μην νοιάζεστε. Η κυβερνώσα συμμορία των αφεντικών του κ. Τομπούλογλου και του κ. Κάντα, που αποκάλυψαν μια μικρή παρωνυχίδα του κολοσσιαίου πάρτι με το δημόσιο χρήμα και τις μίζες που συντηρούν τα πολιτικά κόμματα εναλλαγής στην εξουσία, επιμένει: έρχεται η ανάκαμψη το 2014!
Ζητούν μια ακόμη «λευκή επιταγή»

Από την άλλη έχουμε μια αξιωματική αντιπολίτευση που επενδύει στην δική σου απελπισία και στην πιο χυδαία νοοτροπία του δημόσιου υπάλληλου, αλλά και όποιου έχει αλισβερίσια με την εξουσία και αναζητά ασφαλές καταφύγιο. Τι σου λέει η αξιωματική αντιπολίτευση; Άμα βγω στην κυβέρνηση, θα καταφέρω να κάνω ότι δεν συνέβη ποτέ σε καμιά χώρα στην ευρωζώνη. Κι αν δεν τα καταφέρω, ε, τότε βλέπουμε. Ποιος σοβαρός επαγγελματίας, ή εργαζόμενος, αντέχει να δώσει για μια ακόμη φορά «λευκή επιταγή» σε ένα κόμμα, μόνο και μόνο για να φτιάξει μια αριστερή – όπως λέει – κυβέρνηση; Ένα τέτοιο κόμμα που πολιτεύεται με συνθήματα χωρίς να απαντά στο «πώς» θα τα καταφέρει, δεν είναι παρά μια ακόμη παραλλαγή από τα ίδια.

Απευθύνεται μόνο σ’ εκείνους που διακατέχονται από την γνωστή δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία που λέει, άμα έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ εγώ δεν θα απολυθώ, ούτε θα μπω σε διαθεσιμότητα και θα συνεχίσω να παίρνω τον μισθουλάκο μου. Κι αν αποτύχει η κυβέρνησή του, τότε βλέπουμε.

Ποιος άλλος εκτός από εκείνον που έχει καβάτζα έναν μισθουλάκο από το δημόσιο, συνοδευμένο με την ανάλογη χυδαία νοοτροπία, μπορεί να θεωρεί λύση την λογική της ανάθεσης με «λευκή επιταγή»; Οι ίδιοι και οι ίδιοι που στήριξαν τα κόμματα της λεηλασίας αυτής της χώρας, γιατί έλπιζαν σε κάποιο ξεροκόμματο, ή ψαροκόκαλο από το μεγάλο φαγοπότι. Να γιατί οι πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και της κυβερνώσας ληστοσυμμορίας περιορίζονται σχεδόν αποκλειστικά στα στρώματα εκείνα που διακατέχονται από την χυδαία νοοτροπία του βολεψάκια δημόσιου λειτουργού.

Από την μια η κυβέρνηση δημιουργεί ένα νέο είδος κρατικού υπαλλήλου και αξιωματούχου που μπορεί να προσυπογράφει τα πάντα κάτω από το κράτος του φόβου και της βίας. Από την άλλη η αξιωματική αντιπολίτευση λειτουργεί ως καταφύγιο του κάθε ποσαπαίρνη, καθενός που κοιτά μονάχα την πάρτη του και την θεσούλα του. Μόνο αυτό το περίεργο και παρασιτικό είδος της κοινωνίας μπορεί να συγκινηθεί από τα ήξεις-αφήξεις του ΣΥΡΙΖΑ, που μυρίζουν από μακριά ανικανότητα και σκοπιμότητα, ανάλογη μ’ εκείνη του Σαμαροβενιζέλου.

Οι υπόλοιποι, ας πάνε να χαθούνε. Έστω κι αν μιλάμε για την μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων, κυρίως του ιδιωτικού τομέα, των ελευθεροεπαγγελματιών και των μικρομεσαίων που ξέρουν πώς να επενδύουν στην δουλειά τους και αντικειμενικά πάνω τους στηρίζεται ολόκληρη η χώρα.

Για μια ακόμη φορά αυτά τα πιο παραγωγικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, θα θυσιαστούν στο μόλωχ ενός εντελώς παρασιτικού κρατικού τομέα, εντελώς ξένου και εχθρικού προς την κοινωνία, που έχει δημιουργηθεί κατ’ εικόνα και ομοίωση όσων κομμάτων εναλλαγής συνιστούν το εκάστοτε επίσημο δίπολο της εξουσίας. Ένα δίπολο που το στήνουν οι γνωστοί για την εγκυρότητα και την ανιδιοτέλεια της πληροφόρησης που παρέχουν καναλάρχες με εφεδρεία τις εταιρείες δημοσκόπησης. Με συμμάχους τον ποσαπαίρνη, τον θεσιθήρα, τον βολεψάκια και τον ανόητο που καθορίζουν τελικά το εκλογικό αποτέλεσμα με βάση την λογική του λιγότερου κακού και της «λευκής επιταγής».

Όμως, δεν ζούμε μόνο την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας και την αποσύνθεση της ελληνικής κοινωνίας. Είναι επίσης σίγουρο ότι ζούμε την βασανιστική αφύπνιση των πιο παραγωγικών στρωμάτων, που δεν θέλουν πια να είναι όμηροι όποιου ψάχνει να βολευτεί κάθε φορά με το λιγότερο κακό. Η ζωή επιτάσσει και εγκυμονεί.

Στο κάτω-κάτω της γραφής αυτά τα πιο υγιή και παραγωγικά στρώματα του ελληνικού λαού, τώρα ξέρουν τι σημαίνουν όλα αυτά που παθαίνουν και που οδηγούν. Ας ρίξουμε μια ματιά στα νούμερα του χρέους.  

Η πορεία του χρέους

Τα στοιχεία είναι της περιόδου 1990-2012 όπου το δημόσιο χρέος της χώρας εκτινάχθηκε και οδήγησε την Ελλάδα στην χρεοκοπία απ’ όπου για να γλυτώσει υπάρχει μόνο ένας τρόπος: να πάρουν τα πιο υγιή και παραγωγικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας τα πράγματα στα χέρια τους. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει για να γλυτώσουν τον δήμιο, τόσο ο λαός, όσο κι η χώρα.

Το πρώτο πράγμα που αξίζει να σημειώσουμε είναι το γεγονός ότι κυνήγι του πρωτογενούς ελλείμματος δεν είναι τωρινή παράκρουση των κυβερνήσεων της τρόικας. Σ’ ολόκληρη την περίοδο από το 1990 έως το 2001 ήταν η μόνιμη επωδός όλων των κυβερνήσεων που προετοίμαζαν την χώρα για την ενιαία αγορά του Μάαστριχτ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τελικά την είσοδο στο ευρώ. Το αποτέλεσμα ήταν να παρουσιαστεί συσωρευτικό πρωτογενές πλεόνασμα της Γενικής Κυβέρνησης της τάξης των 27,1 δις ευρώ για την περίοδο 1990-2001. Από το 1994 έως και το 2002, πρώτη χρονιά του ευρώ, η Γενική Κυβέρνηση παρουσίαζε συνεχώς πρωτογενές πλεόνασμα.

Και λοιπόν; Τι απέγινε το δημόσιο χρέος; Να θυμηθούμε εδώ ότι η επίτευξη του πρωτογενούς πλεονάσματος και εκείνη την εποχή παρουσιαζόταν ως θαυματουργή λύση για το δημόσιο χρέος. Και αξίζει να σημειώσουμε ότι η ελληνική κυβέρνηση είχε την διακριτική ευκαιρία να το χρησιμοποιεί όπως εκείνη θέλει. Χωρίς τις δεσμεύσεις που έχουν επιβληθεί από την τρόϊκα, όπως σήμερα.

Την περίοδο 1990-2001 το σύνολο των τοκοχρεολυσίων του δημόσιου χρέους που πληρώθηκαν από το ελληνικό κράτος υπερβαίνει τα 353 δις ευρώ. Σ’ αυτά όχι μόνο δαπανήθηκε το πρωτογενές πλεόνασμα, αλλά χρειάστηκε το ελληνικό κράτος να δανειστεί εκ νέου άλλα 350 δις ευρώ, εκ των οποίων αγνοείται η τύχη των 24 δις ευρώ. Πρόκειται για ενίσχυση των ιδιωτικών τραπεζών και της κερδοφορίας τους.

Που κατέληξε το δημόσιο χρέος; Από το 1990 έως το 2001 το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 128,7 δις ευρώ. Κι έτσι έφτασε να αποτελεί το 84,7% του δημόσιου χρέους, όπως αυτό είχε διαμορφωθεί το 2001 την τελευταία χρονιά της δραχμής. Το ενδιαφέρον ποιο είναι; Το 1990 το δημόσιο χρέος ανερχόταν σε 23,1 δις ευρώ. Έως το 2001 το ελληνικό κράτος πλήρωσε 350 δις ευρώ σε τοκοχρεωλύσια εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους. Και πόσο έμεινε να χρωστά στις 31/12/2001; 151.9 δις ευρώ! Δηλαδή μέσα σε μια δεκαετία το ελληνικό δημόσιο βρέθηκε να πληρώνει ως εξυπηρέτηση του χρέους και να φορτώνεται ως νέο χρέος συνολικά κοντά στα 502 δις ευρώ! Με άλλα λόγια σχεδόν 22 φορές το δημόσιο χρέος που είχε η Ελλάδα το 1990. Που σημαίνει ότι κατά μέσο όρο σ’ ολόκληρη αυτή την δεκαετία το ελληνικό κράτος, αναγκαζόταν κάθε χρόνο να φορτώνεται με εξυπηρέτηση και νέο χρέος πάνω από 2 φορές το δημόσιο χρέος του 1990. Κάθε χρόνο. Η ληστεία και η τοκογλυφία με το δημόσιο χρέος σ’ ολόκληρο το μεγαλείο της.

Ποιος ευθύνεται γι’ αυτήν την κατάντια; Οι  κυβερνήσεις Μητσοτάκη, Παπανδρέου και Σημίτη. Οι τρεις αυτές κυβερνήσεις συνέβαλαν σχεδόν με το 85% του δημόσιου χρέους που είχε η Ελλάδα στις 31/12/2001! Όπως γνωρίζουμε την 1/1/2002 ο Σημίτης σε μια κακόγουστη – ίδιον του επιπέδου και της αισθητικής της κυβέρνησής του – φιέστα μας εμφάνισε το νέο κοινό νόμισμα, το ευρώ. Τι συνέβη την περίοδο 2002-2009, δηλαδή την περίοδο του ευρώ;

Πρώτα-πρώτα, το πρωτογενές πλεόνασμα εξανεμίστηκε και η χώρα μπήκε σε έναν ακόμη φαύλο κύκλο πρωτογενών ελλειμμάτων προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα ελλείμματα που άφηναν τα ευρωπαϊκά κονδύλια και να ενισχυθεί μια πλασματική άνοδος του ΑΕΠ, που επέτρεπε στον Σημίτη και μετά τον Καραμανλή να μιλάνε για «ισχυρή Ελλάδα στο ισχυρό ευρώ». Κολοκύθια με την ρίγανη. Η πλασματική άνοδος του ΑΕΠ στηρίχθηκε σε μια άγρια λεηλασία του δημόσιου χρήματος με διαρκώς διογκούμενα ελλείμματα και νέα εκτίναξη του δανεισμού.

Έτσι την περίοδο του 2002-2009 το συσσωρεμένο πρωτογενές έλλειμμα έφτασε στα 49,3 δις ευρώ, εκ των οποίων τα 35,4 δις ευρώ, δηλαδή το 72%, δημιουργήθηκε το 2008 και 2009, χρονιές της κυβέρνησης Καραμανλή και της απλόχερης πολιτικής ενίσχυσης της κερδοφορίας των τραπεζών. Το σύνολο των τοκοχρεολυσίων που κλήθηκε να πληρώσει το ελληνικό κράτος την ίδια περίοδο, την περίοδο του ευρώ, ανήλθαν σε 370,5 δις ευρώ. 17,5 δις ευρώ περισσότερα από την προηγούμενη δεκαετία της δραχμής. Πόσα χρειάστηκε να δανειστεί το ελληνικό δημόσιο για να καλύψει ελλείμματα και τοκοχρεωλύσια; Πάνω από 436,6 δις ευρώ. Από αυτά τα 16,7 πήγαν υπέρ των εγχώριων τραπεζών.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Το δημόσιο χρέος του 2001 ήταν 151,9 δις ευρώ. Για εξυπηρετηθεί αυτό το χρέος μέχρι το 2009 χρειάστηκε το ελληνικό δημόσιο να δανειστεί και να πληρώσει 370,5 δις ευρώ τοκοχρεωλύσια. Παρ’ όλα αυτά στις 31/12/2009 το δημόσιο χρέος είχε φτάσει σχεδόν στα 300 δις ευρώ. Δηλαδή αυξήθηκε κατά 147,8 δις ευρώ σε σχέση με το 2001. Με άλλα λόγια το δημόσιο χρέος με το ευρώ σχεδόν διπλασιάστηκε μέσα σε μια επταετία, παρά το γεγονός ότι στοίχισε 2,5 φορές το δημόσιο χρέος του 2001 σε εξυπηρέτηση τοκοχρεολυσίων.
Την περίοδο 2010-2012 η Ελλάδα τέθηκε υπό αποικιακή κηδεμονία και ελεγχόμενη χρεοκοπία. Το συσσωρευμένο πρωτογενές έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης έφτασε μέσα σε τρία χρόνια τα 23,6 δις ευρώ. Τα τοκοχρεωλύσια που κλήθηκε να πληρώσει το ελληνικό κράτος σε συνθήκες ελεύθερης πτώσης, έφτασαν τα 220,6 δις ευρώ. Όσο ένα ετήσιο ΑΕΠ της Ελλάδας αυτής της περιόδου.

Ο νέος δανεισμός του ελληνικού κράτους την ίδια περίοδο ανήλθε σε 297,2 δις ευρώ, εκ των οποίων τα 178,9 δις ευρώ προέρχονται από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης. Από αυτόν το νέο δανεισμό τα 53 δις ευρώ πήγαν απευθείας στις τράπεζες. Από τα αυτά, τα 40,1 δις ευρώ ήταν μέρος της χρηματοδότησης του γνωστού PSI. Και η λεηλασία συνεχίζεται….



Δημόσιο χρέος και εξυπηρέτηση 1990-2012, εκατ. ευρώ.

Πρωτογενές αποτέλεσμα Γενικής Κυβέρνησης
Πιστωτικά Έσοδα
Σύνολο τοκοχρεολυσίων Δημοσίου Χρέους
(1) + (3) – (2)
ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ

(1)
(2)
(3)
(4)
(5)
2012
-7.771,0
133.949,7
86.064,0
40.114,7
303.928,0
2011
-4.981,0
97.723,0
79.191,0
13.551,0
355.141,0
2010
-10.860,0
65.575,0
55.373,0
-658,0
329.514,0
2009
-24.190,0
105.256,0
78.364,0
2.702,0
299.690,0
2008
-11.210,0
69.660,7
63.127,9
-4.677,2
263.284,0
2007
-4.405,0
61.366,6
56.646,6
315,0
239.300,0
2006
-2.794,0
37.154,8
34.179,5
181,3
224.204,0
2005
-1.872,0
44.796,6
35.153,1
7.771,5
195.421,0
2004
-4.765,0
50.047,9
40.641,2
4.641,7
183.157,0
2003
-1.267,0
37.968,2
32.272,2
4.429,0
168.025,0
2002
1.161,0
30.336,2
30.182,8
1.314,4
159.214,0
2001
2.954,4
16.763,9
23.353,3
-3.635,0
151.869,0
2000
4.964,4
24.470,4
29.037,0
397,8
140.971,0
1999
5.430,4
28.282,2
30.978,9
2.733,7
122.334,7
1998
5.124,6
34.091,8
35.996,1
3.220,3
155.679,0
1997
3.701,5
43.986,0
44.452,8
3.234,6
114.864,3
1996
3.793,2
38.518,4
39.223,7
3.087,9
107.666,4
1995
1.941,8
35.526,7
36.019,2
1.449,3
95.013,3
1994
3.325,0
37.030,7
31.421,8
8.933,9
73.171,1
1993
-478,0
27.439,7
22.454,5
4.507,2
52.447,8
1992
-408,0
32.689,6
32.285,5
-3,9
66.094,9
1991
-676,0
19.498,0
18.119,1
702,9
31.351,0
1990
-2.558,0
11.665,7
9.729,1
-621,3
23.133,2
ΠΗΓΗ: Eurostat


Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 5/1/2014

40 σχόλια:

  1. σπυρος κ. καλαματα7 Ιανουαρίου 2014 - 12:04 μ.μ.

    συγχαρητηρια για το αρθρο. ας ξεστραβοθουνε καποιοι συμπολιτες μας που ακομα δεν θελουν να δουν την πραγματικοτητα κι ας εχει χτυπησει και την δικια τους πορτα. παρακαλω πολυ καντε μια πιο καλη και οσο το δυνατον πιο εγκαιρη δημοσιευση των εκδηλωσεων του επαμ αν την Ελλαδα για να μπορουμε να τις παρακολουθησουμε. ελπιζω να σας δουμε συντομα στην Καλαματα.
    καλη χρονια
    σπυρος κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πρώτα από όλα συγχαρητήρια για την ανάρτηση της ροής του χρέους. Αλλά η μεγάλη μου απορία γενιέται με την διαφορά που εμφανίζεται βάσει του σχεδιαγράματος για την περίοδο 2004 - 2009, όπου δείχνει απόκλιση εάν αφαιρέσουμε και την τροφοδότηση των τραπεζών με 17,5 δισ. ευρώ, 42 δισ. ευρώ:<<368 τα έσοδα - 308 τα τοκοχρεωλύσια>>. 42 δισ. εκατομμύρια που πήγαν? Δεν ξέρω αν δεν μετριούνται έτσι απλά, η υπάρχει και κάποια άλλη μέτρηση? Αν κάποιος μπορεί ας μας εξηγήσει αυτήν την, νομίζω λογική απορία? ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

      Διαγραφή
    2. Γιατί σε αυτόν τον πίνακα που δείχνει την διαδρομή του χρέους, δεν προσθέτουμε τα έσοδα(2), με το δημόσιο χρέος(5), για να τα αφαιρέσουμε από τα τοκοχρεωλύσια(3)? Δηλ.<<(2) + (5) - (3)>>. Και πάλι θα ζητήσω μια απάντηση στην απορία που γενιέται <>. Και γενικά, με ποιόν τρόπο θα μετρήσεις σωστά τον συγκεκριμένο πίνακα, για να αποδώσεις το ποιά κυβέρνηση σπατάλησε περισσότερα? Με την δικιά μου μέτρηση, βγάζω την μεγαλύτερη απόκλιση μεταξύ (εσόδων-τοκοχρεωλυσίων-χρέους), και μεγαλύτερη σπατάλη στην περίοδο 2004 - 2009. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

      Διαγραφή
  2. Πολύ καλό άρθρο, αλλά έχω μια απορία: πώς δημιουργούσαν ελλείματα τα ευρωπαϊκά κονδυλια;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με την ανάγκη να υποστηριχθούν με την λεγόμενη "εθνική συμμετοχή", δηλαδή με κονδύλια του κρατικού προϋπολογισμού. Από την άλλη η απορρόφηση όλων των διαθέσιμων κονδυλίων, ειδικά του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, από τα κοινοτικής επιλογής έργα, άφησε ακάλυπτες τις ανάγκες για βασικές υποδομές, κυρίως παραγωγικές. Αυτό είχε δραματική επίδραση στην παραγωγή με αποτέλεσμα την συρρίκνωσή της και την εκτίναξη των εξωτερικών ισοζυγίων. Επίσης η πληρωμή και η συντήρηση αυτών των κοινοτικής επιλογής έργων έγινε κατά βάση με δανεικά κι έτσι η εξυπηρέτηση του χρέους εκτινάχθηκε.

      Διαγραφή
    2. Ευχαριστώ πολύ.

      Διαγραφή
  3. σπυρος κ. καλαματα7 Ιανουαρίου 2014 - 3:03 μ.μ.

    Αίσθηση προκάλεσαν οι δηλώσεις του Αμερικανού επιχειρηματία Warren Buffett, σχετικά με τα πλεονεκτήματα της αυτονομίας μιας χώρας που τυπώνει χρήμα.

    Μιλώντας στο πρακτορείο Bloomberg, όπως αναφέρει το news.gr, ο κ. Buffett ανέλυε το δημοσιονομικό πρόβλημα των ΗΠΑ και στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε και στη χώρα μας.

    "Η Ελλάδα έχασε τη δύναμή της, επειδή δεν μπορούσε να τυπώσει χρήματα. Αν οι Έλληνες τύπωναν δραχμές, θα είχαν, βέβαια, άλλα προβλήματα, αλλά δε θα είχαν χρέος", δήλωσε χαρακτηριστικά.

    "Εμείς (σ.σ. οι ΗΠΑ) έχουμε τη δυνατότητα να τυπώνουμε τα δικά μας χρήματα, αυτό είναι το κλειδί. Και οι 17 χώρες της Ευρωζώνης μπορούσαν παλιά να τυπώσουν χρήματα, αλλά τώρα έχουν παραδώσει στην Ε.Ε. αυτό τους το δικαίωμα και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Εμείς δεν έχουμε αυτό το πρόβλημα, μπορούμε να τυπώνουμε, οπότε η πίστωση είναι καλό πράγμα", τόνισε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είπε τίποτε περισσότερο από αυτό που ξέρει όποιος έχει στοιχειώδεις γνώσεις οικονομίας και διατηρεί έστω και ελάχιστα τα λογικά του.

      Διαγραφή
    2. Ακόμα και στην περίπτωση της Αμερικής οι κοιμισμένοι πολίτες Αμερικάνοι (και οι αγέννητοι) χρεώνονται όταν οι κεντρικοί τραπεζίτες ή οι κυβερνώντες τυπώνουν χρήμα και οι κοιμισμένοι πολίτες πληρώνουν τις ατασθαλίες που σε ένα κράτος είναι πολλές. Η καλύτερη λύση λοιπόν σίγουρα δεν έχει να κάνει με την χρέωση από τους κυβερνώντες του λαού, ούτε από την χρέωση από ιδιώτες του λαού.
      Επίσης και στην Αμερική ο κόσμος αντιλαμβάνεται ότι οι τοπικές τους οικονομίες είναι σχεδόν ανύπαρκτες ή ότι δεν τους προσφέρουν τίποτα σε τοπικό επίπεδο επειδή ελέγχονται από μια τερατώδη κυβέρνηση είτε αυτή είναι της Πολιτείας μέλους είτε των Ηνωμένων Πολιτειών. Υπάρχουν κινήσεις για τοπικές αποσχίσεις όπως του Βόρειου Κολοράντο οι οποίοι ψήφισαν να ανεξαρτητοποιηθούν τοπικά από την Πολιτεία του υπόλοιπου Κολοράντο.

      Ο Warren Buffett, ανεξάρτητα απ' ότι λέει, δεν είναι άγγελος, η κρίση που περνάει η Αμερική και η Ελλάδα και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οφείλονται σε μεγάλο βαθμό και στις πρακτικές και της Goldman Sachs στην οποία ο Warren Buffett ήταν μεγαλομέτοχος και συνεχίζει να επενδύει χοντρά σ' αυτή ακόμα και τους τελευταίους μήνες.

      Ηλίας Α. Λυμπέρης

      Διαγραφή
  4. Κύριε Καζάκη το άρθρο σας είναι εξαιρετικό και απόλυτα τεκμηριωμένο.

    Θα συμφωνήσω και εγω μαζί σας ότι το πολιτικό προσωπικό των τελευταίων δεκαετιών ήταν διεφθαρμένο (κυβερνήσεις Μητσοτακη, Σημιτη, Παπανδρέου) και ότι η σημερινή κυβέρνηση - αντιπολίτευση δεν έχουν να δείξουν κάτι αξιόλογο.

    Τελικά ποιοί απομένουν για να κυβερνήσουν αυτήν την χώρα;
    Υπάρχει κάποιος ηγέτης που θα βοηθήσει την Ελλάδα να ορθοποδήσει ξανά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο ηγέτης, ή οι ηγέτες σε περιόδους σαν κι αυτές, για να είναι αυθεντικοί και να εκφράζουν τις αγωνίες και τους αγώνες του λαού, τότε οφείλουν να αναδειχθούν "από τα κάτω". Κι όπως στα πεδία της μάχης, έτσι και σ' αυτή την περίσταση η ηγεσία είναι σαν τα γαλόνια που κερδίζονται εν ώρα μάχης. Κι αυτοί οι ηγέτες μπορούν να αναδειχθούν μόνο από την δική τους προσωπική δουλειά μέσα στον λαό για την αφύπνισή του και την οργάνωσή του εναντίον της απειλής. Ποια δύναμη σήμερα εργάζεται αταλάντευτα μέσα στις τάξεις του ίδιου του λαού και με συνέπεια για να αναδείξει τον λαό κυρίαρχο, αφέντη και νοικοκύρη στον τόπο του; Μόνο το ΕΠΑΜ. Κανείς άλλος. Κι επομένως μόνο από τις γραμμές του μπορούν να ξεπεταχτούν οι ηγέτες που έχει ανάγκη η χώρα.

      Διαγραφή
  5. Tο ψέμα κι οι αυταπάτες που μας πουλούσε το καθεστώς της ρεμούλας και της απάτης εμπότισε όλο το κοινωνικό σώμα!Στο ψέμα και στο βόλεμα στηρίχτηκε όλη μας η ζωή.Η πολιτική έγινε "πασαρέλα"ψεμάτων και συνθημάτων κούφιων,που "βόλευαν"τα ένστικτα και τις αδυναμίες μας,που χάιδευαν τα αυτιά μας,εξαχρειώνοντας και "μικραίνοντας"τις συνειδήσεις!Τώρα η λογική του λιγότερου κακού έχει επικρατήσει ,και η έλλειψη ενημέρωσης,η άγνοια πάλι "τρέφει"τη μικρότητα,την ανασφάλεια και τον ωχαδερφισμό!Είναι αδιανόητο να πιστεύει κάποιος Έλληνας ότι θα σωθεί μέσω του κομματικού κράτους,όπως το γνωρίσαμε μέχρι σήμερα,αλλά έχει φοβάται και την όποια ανατροπή,σαν τον εξαρτημένο από ουσίες...Λείπει η φαντασία,το όραμα και η πίστη στην "άλλη" Ελλάδα,που ολοι ξέρουμε πως υπάρχει!Φοβάμαι ότι θα πάρει ακόμα κάποιο καιρό μέχρι να "απεξαρτηθούν"αρκετοί ακόμα από τη φενάκη της ανάθεσης και να γίνουν ενεργοί πολίτες!Η ίδια η δύναμη της ανάγκης θα τους κάνει να δουν ό,τι μέχρι σήμερα δε θέλουν να δουν από την αδυναμία να το αντιμετωπίσουν!Χρόνια πολλά,Καλή χρονιά,καλή δύναμη και κυρίως Καλή Λευτεριά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. κ καζακη συγχαρητηρια!με λιγα και κατανοητα λογια ποιες ειναι οι προβλεψεις σας για το 2014-15;
    δημητρης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μου είναι πολύ δύσκολο να κάνω προβλέψεις. Αφενός, γιατί είναι πολύ εύκολο για τον καθένα να πει πώς τα πράγματα θα πάνε πολύ χειρότερα, μιας και είναι ηλίου φαεινότερο. Αφετέρου, γιατί πιστεύω βαθιά στις δυνάμεις του λαού μας, στην ικανότητά του να βρίσκεται παρών όποτε το ιστορικό καθήκον τον καλεί, παρά τα πολλά ελαττώματά του. Προτιμώ λοιπόν να κάνω την πρόβλεψη ότι με την βοήθεια όλων εμάς που έχουμε αφυπνιστεί, που ξέρουμε τι να κάνουμε για να αφυπνίσουμε και τους άλλους, το 2014 δεν θα είναι το ANNUS HORIBILIS, όπως το σχεδιάζουν οι κυβερνώντες δοσίλογοι και τα αφεντικά τους, αλλά το ANNUS MIRABILIS του ελληνικού λαού, που για μια ακόμη φορά στην ιστορία του θα δώσει μαθήματα αντίστασης και αγώνα για την πατρίδα και την δημοκρατία.

      Διαγραφή
  7. Μπραβο Δημητρη για την επιμονη και την υπομονη σου.

    Καλη σου χρονιά και υγεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κε Καζακη

    Ενας απο τους βασικους σκοπους του προγραμματος ανακαμψης που γραψατε σε αρθρο σας ‘’ οι πρωτες 100 μερες διακυβερνησης’’, πριν καιρο, ειναι οτι:

    1) H Τραπεζα της Ελλαδος πρεπει να κρατικοποιηθει και ...

    2) Ολες οι αλλες τραπεζες να ερθουν στην κατοχη του κρατους.

    3) Αφου πρωτα εκαθαριστουν τοτε θα χρησιμοποιηθουν για την αναπτυξη της χωρας για να χρηματοδοτουν την ντοπια παραγωγη και το εξαγωγικο εμποριο.

    Σημερα σε ενα αλλο ιστολογιο διαβασα τα εξης....σχετρικα με την συμμετοχη του κρατους σε αυτες.

    ‘’ Αν κάποιος έχει αμφιβολία ας κοιτάξει τα ποσοστά των μετοχών που κατέχει το κράτος (μέσω της ΔΕΚΟ που ονομάζεται ΤΧΣ) στις 4 συστημικές τράπεζες.

    ALPHA BANK 83,66%

    http://www.newsbomb.gr/politikh/story/318042/sto-83-66-to-pososto-toy-ths-stin-alpha-bank

    ΠΕΙΡΑΙΩΣ 81,01%

    http://www.naftemporiki.gr/finance/story/672246

    ΕΘΝΙΚΗ 84,39%

    http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26521&subid=2&pubid=113073279

    EUROBANK αρχικά 98,56%

    http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12574&subid=2&pubid=113065549

    και μετά από άλλη λαμογιά, την οποία δεν θα αναλύσουμε τώρα 93,55%

    http://www.voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=142176

    Υπαρχει και ενα Βιντεο που ο Βενιζελος λεει καθαρα στους πολιτες της Λαμιας οτι οι Τραπεζες
    Ανηκουν στον Ελληνικο λαο..... μονο που εχουν Ιδιωτικες Διοικησεις.

    http://www.dailymotion.com/video/x10854n_%CE%B2%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CE%B6%CE%AD%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B5%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%AE%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BB%CE%B1%CF%8C_news?start=13

    Μπορειτε να μας εξηγησετε παρακαλω λιγο καλυτερα αυτην την κατασταση και τι παιχνιδια παιζουν αυτοι οι προδοτες ;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Άς κάνουμε τους δέοντες υπολογισμούς:
    Το 2001, το Δημόσιο Χρέος (ΔΧ) ήταν 151.869 δις, ενώ το 2009 το ΔΧ ανήλθε σε 299.690 δις. Αυξήθηκε δλδ κατά 147.821 δις την συγκεκριμμέμη 8ετία. Απο αυτά, όμως, τα 49.349 δις ήταν το σωρευτικό πρωτογενές έλλειμμα (της 8ετίας) και τα 98.472 δις ήταν νέα δάνεια για αποπληρωμή (παλαιών) τοκοχρεωλυσίων. Απο αυτά, άραγε, τα 98.472 δις τεκμηριώνεται διεθνής τοκογλυφία, εξάρτηση, κλπ, σε βάρος της χώρας;
    Για να το δούμε, ας πούμε οτι διαγράφαμε-μονομερώς και ολοσχερώς- τα 151.869 δις ΔΧ του 2009. Για να αποπληρώσουμε, εν τούτοις, τα 49.349 δις των νέων δανείων (για κάλυψη των πρωτογενών ελλειμμάτων της 8ετίας), ακόμη και άν εξομαλύναμε την ροή τους με ένα μέσο έλλειμμα 6.168 το έτος, και χρησιμοποιώντας το μέσο επιτόκιο απόδοσης των ομολόγων της 8ετίας (5%), με ένα πρόχειρο υπολογισμό- η ράντα προεξόφλησης μας δίνει γύρω στα 60 δις δημόσιο χρέος στο τέλος της 8ετίας. Εκτός και αν ανακαλύπταμε ένα νέο τύπο "Ισλαμικής Τραπεζικής"-χωρίς τόκο, ή το Δημόσιο -για 8 χρόνια-προέβαινε σε εσωτερική στάση πληρωμών πρός όλους τους δικαιούχους, τους "έπειθε" δλδ να εργάζονται-για λογαριασμό του-έναντι..
    Άν εν τούτοις κάποιος αντέτασε ότι τα πρωτογενή αυτά ελλείμματα προέρχονται μόνο απο τις "λαμογιές" των "δοσίλογων" πολιτικών σε αγαστή συνεργασία με το διεθνές και ντόπιο " τραπεζικό κατεστημένο", θα συμφωνούσα μαζί του αρκεί να με έπειθε-με στοιχεία-ότι στο διάστημα αυτό όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι και συμβασιούχοι/συμβαλλόμενοι του ευρύτερου δημόσιου τομέα παρήγαγαν το έργο για το οποίο πληρώνονταν, και όλοι οι υπόλοιποι πλήρωναν κανονικά τους φόρους τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πρώτο, γιατί θα πρέπει να δανειστούμε και μάλιστα σ' ένα σκληρό νόμισμα όπως είναι το ευρώ ώστε να καλύψουμε το έλλειμμα; Μόνο και μόνο γιατί ανήκουμε στην ευρωζώνη. Η αδυναμία κοπής νομίσματος και άρα χρηματοδότησης του ελλείμματος μ' αυτό σε αναγκάζει να δανείζεσαι και μάλιστα από τις διεθνείς αγορές με όρους εξωτερικού χρέους, που ανέκαθεν ήταν οι πιο δυσβάσταχτοι και οδηγούσαν σε χρεοκοπίες.
      Δεύτερο, η επιβάρυνση του μέσου διαθέσιμου εισοδήματος στην Ελλάδα από την φορολογία βρίσκεται πάνω από τον μέσο όρο των χωρών της ΕΕ. Αντίθετα οι κοινωνικές παροχές και υπηρεσίες του ελληνικού κράτους βρίσκονται ιστορικά κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ. Υπερτερούσαμε μέχρι πριν από την κρίση μόνο σε σχέση με τις κατεστραμένες χώρες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού. Τα στοιχεία λοιπόν λένε ότι ο Έλληνας για δεκαετίες καλείται να πληρώσει φόρους, ανάλογους με το εισόδημά του, τόσους όσους πληρώνουν οι Ευρωπαίοι των ανεπτυγμένων χωρών, αλλά οι αντιπαροχές του κράτους είναι ανάλογες με τις χώρες ουραγούς της ΕΕ. Επομένως το πρόβλημα των ελλειμμάτων δεν προέρχεται από την φοροδιαφυγή. Άλλωστε για άλλους η φοροδιαφυγή ήταν και είναι όρος επιβίωσης και για άλλους όρος πλουτισμού. Σήμερα η φοροδιαφυγή είναι επίσης και μέτρο αντίστασης εναντίον του καθεστώτος που έχει επιβληθεί σε βάρος της χώρας και του λαού.
      Επίσης ενώ η απασχόληση στον δημόσιο τομέα της Ελλάδας είναι γύρω στο μέσο όρο της ΕΕ και οι αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων της χώρας επίσης λίγο πιο κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ, ωστόσο οι λειτουργικές δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού στην Ελλάδα ήταν ιστορικά από τις υψηλότερες ανάμεσα στο σύνολο των χωρών μελών της ΕΕ. Πώς εξηγείται αυτό; Μόνο από το γεγονός της εκτεταμένης λεηλασίας του δημόσιου τομέα από τα κομματικά ταμεία και τα οικονομικά συμφέροντα που ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις. Για να μπορεί ο κομματάρχης και ο κρατικοδίαιτος επιχειρηματίας να κάνουν την δουλειά τους και να λεηλατούν κράτος και κοινωνία, ο δημόσιος τομέας θα πρέπει να έχει συστηματικά την μορφή γενικευμένου μπάχαλου, όπου κανείς δεν μπορεί να βγάλει άκρη με τίποτε. Υπάρχει καλύτερος τρόπος για να κρύψουν οι κυβερνώσες συμμορίες τις ευθύνες τους για την λεηλασία αυτού του τόπου;

      Διαγραφή
    2. Κύριε Καζάκη, αν κόψουμε νόμισμα, δε θα ανέβει ο πληθωρισμός;

      Διαγραφή
    3. Η κοπή νομίσματος δεν ισοδυναμεί με πληθωρισμό. Η χρηματοδότηση των συναλλαγών της πραγματικής οικονομίας γενικά δεν οδηγεί σε πληθωρισμό. Όσο το χρήμα γίνεται επενδύσεις, προϊόντα, υπηρεσίες και αντιπροσωπεύει αγοραστική δύναμη του πληθυσμού, τότε δεν δημιουργεί πληθωρισμό. Οι πληθωριστικές πιέσεις στη νομισματική κυκλοφορία δημιουργούνται κυρίως από τις κεφαλαιακές ανάγκες, δηλαδή από την κυκλοφορία και την συσσώρευση του ιδιωτικού κεφαλαίου. Αν μια οικονομία δεν επιτρέπει τις τεράστιες σε έκταση και βάθος συγκεντρώσεις χρηματικού κεφαλαίου σε ιδιωτικά χέρια, τότε δεν έχει λόγο να φοβάται τον πληθωρισμό. Ο πληθωρισμός είναι η άλλη όψη της πιστωτικής επέκτασης. Αντί για πληθωρισμό τιμών έχουμε πληθωρισμό πιστωτικού χρήματος. Και στις δυο περιπτώσεις η κινητήρια δύναμη δεν είναι το χρήμα γενικά, αλλά οι πολλαπλασιαστικές ανάγκες συγκέντρωσης χρηματικού κεφαλαίου σε ιδιωτικά χέρια.

      Διαγραφή
    4. Αυτά τα 49,3 δισεκατομμύρια που τα ονομάζεται πρωτογενές έλειμα, που πήγαν? Αποδυκνείεται με κάποιον τρόπο, που κατευθήνθηκαν? Π.χ 11,7 δισεκατομμύρια για την παιδεία, κ.λ.π. αποδεδειγμένα όμως και με νούμερα, αλλιώς πείστε με ότι δεν <>!

      Διαγραφή
  10. Ο πίνακας είναι τόσο σαφής:
    1. Η απόλυτη απεικόνιση της κακοδιαχείρισης, της ρεμούλας -μιας και ο κόσμος δεν είδε αυτά τα δανεικά, παρά οι ημέτεροι-, της τοκογλυφίας.
    2. Αποδεικνύεται η άποψη πως δανειζόμασταν για την πληρωμή παλαιότερων δανείων.
    3. Είναι ασύλληπτη η πορεία του χρέους. Από τα 23 δις να φτάσει στα 350. Όταν ένα σπιτικό πάει καλά, το χρέος του προς τις τράπεζες τιθασεύεται και μειώνεται σταδιακά. Εμείς στη δεκαετία του '90 -που υποτίθεται πηγαίναμε καλά- το χρέος χάθηκε στον ανήφορο... Οικονομολόγοι είναι αυτοί υποτίθεται? Έτσι διαχειρίζονται και τα του οίκου τους?
    4. Πώς γίνεται από το 93 στο 94 να μειωθεί το χρέος κατά 16 δις όταν και πρωτογενές έλλειμμα είχαμε και τα πιστωτικά έσοδα είναι σαφώς περισσότερα από τις πληρωμές?
    5. Αποδεικνύεται η μεγάλη "συνεισφορά" του ευρώ στο χρέος. Κόλαφος.
    6. Απεικονίζεται σαφώς η μεγάλη διακυβέρνηση του Καραμανλή που φοβάμαι πως θα τον ξαναδούμε μπροστά μας. Απίστευτη ρεμούλα και σπατάλη...
    7. Οι Ολυμπιακές αγώνες περίμενα να απεικονίζονται πολύ περισσότερο στο χρέος...

    Η νοοτροπία πάντως "να σώσω τον κώλο μου" συναντάται συχνά Δημήτρη. Επί του πρακτέου και με άμεση δράση πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω πώς μπορεί να διαχειριστούν οι συλλογικότητες τη διαχείριση ανά φορέα. Πώς θα οργανωθεί, πώς θα συντονιστεί, υπό ποια στρατηγική, την οποία θα αποφασίσει ποιος?
    Συμφωνώ πως έτσι πρέπει να γίνει, αλλά δυσκολεύομαι στο πώς μπορεί να γίνει εύστοχα και άμεσα, όπως θα απαιτηθεί από τις ραγδαίες εξελίξεις και ανάγκες. Ούτε το Δημόσιο μπορεί να πάψει να λειτουργεί -έστω οι βασικές λειτουργίες- ούτε η αγορά μπορεί να σταματήσει αναμένοντας...
    Εκεί δεν έχω απάντησή σου και θα εκτιμούσα να την έχω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το πώς θα λειτουργήσει ένας δημόσιος φορέας, δεν είναι πολύ δύσκολο. Η ηγεσία αυτου του φορέα θα αναδειχθεί εκ των εσω. Και υπαρχουν πολλά ικανά στελέχη του δημοσίου τομέα να αναλάβουν τα ηνία των υπηρεσιών του. Εαν αφεθούν ώστε ελεύθερα και δημοκρατικά, με έλεγχο ανα πάσα στιγμη και με ανακλητοτητα, θα οργανώσουν δημόσιο τομέα πραγματικα σύγχρονο και παραγωγικό.
      Οι συλλογικοτητες δεν θα έχουν να κανουν και πολλά πράγματα. Μονο να ελέγχουν, να συντονίζουν και να εμψυχώνουν, καθοδηγώντας τους υπαλληλους σε κοινο στόχο...
      Στο Βέλγιο, δεν είχαν κυβέρνηση για σχεδόν δυο χρόνια. Και παρ'ολα αυτά, σημείωσαν μικρή αναπτυξη της οικονομίας τους.
      Υπαρχουν οι Δήμοι και οι Περιφέρειες που μπορούν να διεκπεραιώσουν το έργο.

      Διαγραφή
    2. Σωστό και προσυπογράφω. Αλλά για να γίνει αυτό, θα πρέπει τα κάτω να έρθουν πάνω στη Διοίκηση και τα πάνω να...εξαφανιστούν από αυτή. Υπάρχει μια σιωπηρή πλειοψηφία που έχει πλέον απηυδήσει με τη μειοψηφία των ημέτερων, των παρασίτων, των συνδικαλασταράδων, των βυσμάτων που ακόμα διαφεντεύουν. Αυτή η πλειοψηφία θέλει να εκφραστεί και επιτέλους να προσφέρει αυτά που μπορεί και που το Σύνταγμα επιτάσσει.

      Διαγραφή
  11. Καλή χρονιά σε όλους.
    Στο UNFOLLOW άνοιξε ένας "διάλογος" με άρθρα για το ζήτημα του νομίσματος. Ο καθηγητής και πρώην υπουργός Νίκος Χριστοδουλάκης έγραψε ένα άρθρο υπέρ του Ευρώ με επιχειρήματα επιπέδου δημοτικού σχολείου. Μέσα στα άλλα μας λέει πως εξαρχής το Ευρώ το έβλεπαν με μισό μάτι πολλοί αμερικανοί οικονομολόγοι (αφήνοντας να εννοηθεί για λόγους εθνικού τους συμφέροντος - μιας και δήθεν το ευρώ θα στρίμωχνε το δολλάριο) κινούμενοι από διαφορετικές και αντικρουόμενες αφετηρίες, κάποιοι "προοδευτικοί" όπως ο Κρούγκμαν και άλλοι "φιλελεύθεροι" όπως ο Φριντμαν. Θεμελιώδης μεταξύ τους αντίφαση, λέει ο καλός κ. καθηγητής, είναι πως ο μεν πρώτος διέβλεπε την αδυναμία των κυβερνήσεων να παρεμβαίνουν με εργαλείο το νόμισμα, ενώ ο δεύτερος ακριβώς το αντίστροφο, δηλ. την πίστη στο δόγμα της μη κυβερνητικής παρέμβασης στην οικονομία. Και ο σοφός καθηγητής καταλήγει θριαμβολογώντας (πως αποκάλυψε την πλεκτάνη) πως δεν είναι λοιπόν λογικό να έχουν δίκιο και οι μεν και οι δε.
    Επειδή δυσκολεύομαι μα παρακολουθήσω το βάθος της σκέψης σοφών καθηγητών του επιπέδου Χριστοδουλάκη, ειδικά όταν αυτοί συνέπραξαν στον εκμαυλισμό και την καταστροφή της ελληνικής κοινωνίας, μήπως ο Δημήτρης ή κάποιος άλλος αναγνώστης που έχει διαβάσει το άρθρο στο UNFOLLOW μπορεί να με διαφωτίσει για το βάθος του επιχειρήματος; Και να με πληροφορήσει για το πότε και με ποια επιχειρήματα ο Φρίντμαν αποδόμησε το ευρώ;
    (Για τα .. άλλα επιχειρήματα του άρθρου, όπως πχ για το πώς το ευρώ έσωσε την Ελλάδα και δεν βίωσε την κρίση του 2008 (!!!!) δεν χρειάζεται να με διαφωτίσετε, τα κατάλαβα ακόμα κι εγώ...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σπυρος, καλαματα8 Ιανουαρίου 2014 - 10:15 π.μ.

      οταν το ευρω στριμωξε πραγματικα το δολλαριο, εγινε λιμπα η Λιβυη

      Διαγραφή
    2. Τα αρθρα του Unfollow δεν ξεκαθαρισαν τιποτα υπερ του εθνικου νομισματος, προσωπικη μου αποψη.
      Χαραχτηριστικο παραδειγμα:Γειτονας μου, αριστερος και υπερ του Ε, που πιστευει τη παραμυθα, οι πολιτικες παιζουν ρολο, οχι το νομισμα, γυρισε και μου ειπε θριαμβευτικα: Οριστε μεχρι και ο Μπογιο καταλαβε οτι το νομισμα δεν ειναι φετιχ! Κλαυσιγελος. Πραγματικα τι να σχολιασεις; Ενα ειναι σιγουρο, η μαεστρια του Μπογιο στη θολουρα, αχαχαχαχ. Διοτι στο τελος του κειμενου γραφει υπερ του εθνικου νομισματος, μεσα στο σοσιαλιστικο παραδεισο φυσικα, Αλλα ετσι οπως εχει επιχειρηματολογησει στο προηγουμενο κειμενο και οπως το συντασσει τον επιλογο, ο κοσμος που δεν εχει λιγη τριβη, δεν αντιλαμβανεται στο ελαχιστο τα θετικα του εθνικου νομισματος.

      Οσο για το αρθρο της Ανταρσυας, τι να πει κανεις; Που το πιο ριζοσπαστικο που τολμησαν να γραψουν ηταν η ρηξη με τα αντικαπιταλιστικα κεντρα. Αντε να καταλαβει ο κοσμος τι εννοουν. Ασε που επιτηδες το λενε ετσι, διοτι ερμηνευετε ποικιλοτροπως, απο αναπραγμαδιατευση και αποχωρηση απο την ΕΕ, μεχρι οτι θελεις και φανταζεσαι.
      Επι τη ευκαρια, ο Μαργιολης, πως ξερει ποσο πληθωρισμο θα εχουμε, αναλογα με την υποτιμηση του εθνικου νομισματος; Εχει βγαλει κατι πινακακια σε κατι παλαιοτερα κειμενα του και μου φαινεται ακρως γελοιο να κανεις αυτου του ειδους τις προβλεψεις

      Διαγραφή
    3. Δυστυχώς η αριστερά δεν ξέρει τι σημαίνει διάλογος και επιχείρημα. Τον διάλογο τον μπερδεύει μόνιμα με την σκοπιμότητα και το επιχείρημα με το σύνθημα. Και μάλιστα όσο πιο "ταξική" εμφανίζεται, τόσο το χειρότερο. Άσε που ως αριστεροί νιώθουν επαρκείς για τα πάντα. Δεν φτάνει που δεν ξέρουν την τύφλα τους για τα νομισματικά, θέλουν να γράψουν κι από πάνω. Και μάλιστα διεκδικώντας και το ταξικά αλάθητο. Οι απόψεις στο UNFOLLOW αποτελούν ντροπή και αίσχος. Πρώτο δεν απαντούν στο πώς. Πώς θα γίνει η μετάβαση στο νέο εθνικό νόμισμα. Πώς θα γίνει να βγούμε από την ΕΕ. Πώς θα έρθει η επουράνια βασιλεία των κοινωνικοποιημένων μέσων παραγωγής. Πώς θα έρθει η εξουσία που θα τους ανεβάσει στο θρόνο - όπως ονειρεύονται - για να τα λύσουν όλα par ordre du mufti, με διάταγμα του μουφτή. Απευθύνονται μόνο σε πεισμένους με τα παρωχημένα και αντιδραστικά θεωρητικά εργαλεία της ποσοτικής θεωρίας του χρήματος που αντιμετωπίζει το νόμισμα σαν ένα πράγμα, προσποιούμενοι ότι μιλάνε με ταξικούς και μαρξιστικούς όρους. Ναι μιλάνε με ταξικούς όρους, αλλά τους ταξικούς όρους του κεφαλαίου, ιδίως όταν αντιλαμβάνονται το νόμισμα ως πράγμα, συνδεδεμένο με την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας κι επομένως ως μέσο υποτιμήσεων κι διολισθήσεων. Όσο για τον μαρξισμό τους; Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη µου! Όμως εδώ δεν παίζουμε. Ο αντικαπιταλισμός τους όλο και πιο καθαρά μοιάζει μ' εκείνον που ο Μαρξ στο Μανιφέστο ονομάζει "αληθινό" ή "καθαρό" ή "γερμανικό" σοσιαλισμό: "Έτσι, στον "αληθινό" σοσιαλισμό δόθηκε η τόσο ποθητή ευκαιρία να αντιπαραθέσει τις σοσιαλιστικές διεκδικήσεις στο πολιτικό κίνημα, για να εξαπολύσει τα πατροπαράδοτα αναθέματα ενάντια στο φιλελευθερισμό, ενάντια στο αντιπροσωπευτικό κράτος, ενάντια στον αστικό συναγωνισμό, την αστική ελευθερία του τύπου, το αστικό δίκαιο, την αστική ελευθερία και ισότητα και για να κηρύξει στη λαϊκή μάζα πως δεν έχει να κερδίσει τίποτε απ' αυτό το αστικό κίνημα, αντίθετα θα τα χάσει όλα. Ο γερμανικός σοσιαλισμός ξέχασε έγκαιρα ότι η γαλλική κριτική, που αυτός αποτελούσε τον ανιαρό αντίλαλο της, προϋποθέτει τη σύγχρονη αστική κοινωνία, με τους αντίστοιχους υλικούς όρους ζωής και με την ανάλογη πολιτική συγκρότηση, όλες προϋποθέσεις που στη Γερμανία έπρεπε πρώτα να κατακτηθούν."
      Το ίδιο και οι μιμητές του σήμερα στην λεγόμενη "ταξική" ή κομμουνιστική αριστερά. Αντιπαραθέτουν αυτό που πρέπει να κατακτηθεί στην πράξη και άμεσα για να σπάσουν τα δεσμά του λαού, με την ιστορική προοπτική ενός θολού και βαθύτατα αντιδραστικού σοσιαλισμού, ή κομμουνισμού, ο οποίος τα μόνα ταξικά πρόσημα που διαθέτει είναι αυτά του μεγάλου κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού. Γι' αυτό και θα χρειαστεί να ξεκαθαρίσουμε τους λογαριασμούς μας με όλους αυτούς που κατ' επάγγελμα θολώνουν το τοπίο για να χάσουν τον στόχο και τα μέσα πάλης οι μάζες του λαού.

      Διαγραφή
    4. Αγαπητέ Δημήτρη.
      Καταρχήν να σε ευχαριστήσω που ασχολήθηκες με το σχόλιο μου και να ξεκαθαρίσω εξαρχής ότι στόχος μου δεν είναι να διαφημίσω ούτε το περιοδικό ούτε τις απόψεις όσων αρθρογράφησαν. Πρέπει όμως να παραδεχτείς ότι είναι προτιμότερο να γίνονται συζητήσεις και καταθέσεις προτάσεων στην κοινωνία παρά να μην γίνεται τίποτα και να κυριαρχεί ο τρόμος της στέπας.
      Η δική μου οπτική γωνία, η οποία βρίσκεται ακριβώς στοιχισμένη στην δική σου πρόταση, παρατηρεί πως η πραγματικότητα ανάμεσα στους πολίτες ακόμα και σήμερα, ακόμα και μετά την πλήρη οικονομική και κοινωνική κατάρρευση, είναι πως το ιδεολόγημα του «ισχυρού Ευρώ», και όλα τα συμπαρομαρτούντα (να μην επαναλαμβάνουμε τις κοινά αποδεκτές μας θέσεις), παραμένει έστω οριακό πλειοψηφικό ανάμεσα στις διαστρωματώσεις της κοινωνίας , καθεμιά από τις οποίες είτε για λόγους κακώς εννοούμενου συμφέροντος, είτε φόβου, είτε άγνοιας, είτε αδράνειας, είτε απελπισίας, είτε, είτε .. θεωρεί πως οι προτάσεις για επιστροφή σε εθνικό νόμισμα (ΕΝ) είναι από ουτοπικές ως καταστροφικές. Εδώ και τρία χρόνια, προσωπικά μιλώ και συμμετέχω σε συζητήσεις στον κοινωνικό και επαγγελματικό μου κύκλο με ξεκάθαρη γλώσσα προσπαθώντας να μεταδώσω αλήθειες και να κινητοποιήσω ανθρώπους προς μια άλλη κατεύθυνση. Η αναφορά σε σένα και τα κείμενα σου είναι βεβαίως ένα από τα μεγάλα αν όχι το μεγαλύτερο μου όπλο. Ξέρω όμως – και είμαι βέβαιο πως το ξέρεις κι εσύ – πόσο πολύ ακόμα δρόμο πρέπει να διανύσει στην συνείδηση της κοινωνίας το θέμα του ΕΝ, ώστε να αναπτυχθεί γύρω από αυτό μια συγκροτημένη διεκδίκηση.
      Οι φορείς και τα πρόσωπα που τίθενται υπέρ του ΕΝ ως εκ τούτου, ακόμα κι αν έχουν αδυναμίες ως προς την πλήρη σύλληψη/πρόταση μιας ολοκληρωμένης πορείας, είναι για μένα θετικές φωνές και έτσι τις αντιμετωπίζω. Περιττό να πω πως η δική σου οντότητα είναι απαραίτητη, καταλυτική και ως τέτοια θα πρέπει να συνεχίσεις να την παρέχεις για τον ιερό σκοπό. Γνωρίζω πως δεν δικαιούμαι να σου κάνω υποδείξεις και ότι η συμβολή σου στον αγώνα αυτόν είναι δικαιωμένη εκ των πραγμάτων – δεν προσπαθώ όμως να κάνω «δήθεν» κριτική. Προσπαθώ να συμβάλλω στην ιδέα μιας ευρύτερης ενότητας που αποσκοπεί στο να ανέβει ένα επίπεδο όλο το μέτωπο των υγειών δυνάμεων. Προσωπικά όχι μόνο δεν με απωθεί το φαινόμενο της διαλεκτικής πάλης των απόψεων, δεν με κουράζει να βλέπω ακόμα και απόψεις μισές που αντικρούονται από μια δημιουργικότερη θεώρηση, δεν με απογοητεύει να βλέπω συναγωνιστές να ψάχνονται, γιατί μόνο έτσι μπορούν να αναδειχτούν οι μεγάλες ιδέες, η αληθινή γνώση, ο δρόμος τελικά που θα τραβήξουμε! Αν δεν συζητήσουμε όλοι και μαζί και η κοινωνία, πώς ακριβώς Δημήτρη θα προχωρήσουμε; Θα πάμε στον βρόντο ή θα ελπίζουμε να καπελώσουμε τις ιδέες μας στον κόσμο χωρίς αυτός να τις έχει ενστερνιστεί; Έχουμε κανέναν λόγο να απέχουμε ή να καταγγέλλουμε όσους έχουν μισές ιδέες; Ή πάμε εκεί και καταθέτουμε την δική μας πρόταση που κερδίζει ακριβώς γιατί είναι η πιο ρεαλιστική;
      Μία μόνο προϋπόθεση βάζω σε έναν τέτοιο διάλογο: Ότι όλοι στοιχίζονται στην ιδέα του κοινού στόχου που τον υπηρετούν με ηθική χωρίς υστεροβουλίες – τίποτα άλλο. Με αποδεδειγμένα κουτοπόνηρους δεν συζητάμε, με τα ακροατήρια τους όμως; Εδώ μιλάμε για ζητήματα παγκόσμιας βαρύτητας. Άρνηση χρέους, επιστροφή σε ΕΝ, οικοδόμηση μιας νέας χώρας με νέο Σύνταγμα. Είναι δηλ. απλά πράγματα αυτά και απαξιούμε να απαντήσουμε σε όποιον καλοπροαίρετο θέτει ερωτήματα; Έχουμε μήπως μπούσουλα διεθνούς εμπειρίας και κατέχουμε την πλήρη αλήθεια από το άλφα ως το ωμέγα; Υπάρχει δηλ. κανείς που να μπορεί να καταθέσει τα σχέδια πτήσης με ακρίβεια δευτερολέπτου της μοίρας; Ή μήπως θα περιμένουμε να τα δούμε όλα αυτά κατατεθειμένα, να τα εγκρίνει ο .. Πρετεντέρης και μετά να πειστούμε να κινηθούμε; Ένας δρόμος μόνο υπάρχει όπως εσύ πρώτος πρεσβεύεις: Οι πολίτες θα ξεσηκωθούν πρώτα για να ανατρέψουν το σύστημα και τα πρόσωπα που τους πίνουν το αίμα κι αμέσως για να συνεχίσουν με την συμμετοχή τους τον δρόμο του οποίου γνωρίζουμε με σαφήνεια μόνο τους ενδιάμεσους στόχους. Το μονοπάτι δεν υπάρχει, το μονοπάτι θα το φτιάξουμε εμείς. Αν βαδίσουμε πολλοί μαζί.

      Διαγραφή
    5. Καταρχάς το σχόλιό μου δεν είχε στόχο το δικό σου. Κι ούτε έγινε με σκοπό να σου ασκήσω κριτική γιατί αναφέρεσαι στο UNFOLLOW. Απλά σχολίασα με αφορμή τα παραπάνω σχόλια το γεγονός ότι οι συντάκτες του συγκεκριμένου περιοδικού δεν είχαν καθόλου την διάθεση να κάνουν διάλογο. Ο στόχος τους ήταν και είναι να εμφανίσουν οιονεί ψηφοδέλτιο για τις ευρωεκλογές. Με αυτό το κριτήριο επέλεξαν τα πρόσωπα που αρθρογραφούν κι όχι με κριτήριο την δυνατότητα συνεισφοράς τους στον διάλογο για ένα τέτοιο ζήτημα. Έχεις δίκιο για το πόση πολύ δουλειά χρειάζεται στην κοινωνία ακόμη για να καταλάβει το πώς θα τα καταφέρει με το εθνικό νόμισμα. Γι' αυτό και με εκνευρίζουν αφάνταστα όλοι αυτοί που από πολιτική ή ιδεολογική σκοπιμότητα κάνουν τα αδύνατα, δυνατά να χύσουν την καρδάρα. Εμείς - και με το εμείς δεν εννοώ μόνο τον εαυτό μου, αλλά και αγωνιστές σαν κι εσένα κι άλλους - αγωνιζόμαστε να γεμίσουμε την καρδάρα με γάλα. Κι έρχονται κάποιοι - να μην τους χαρακτηρίσω καλύτερα - και φραπ την κλωτσάνε να την χύσουν. Η λογική τους είναι απλή. Ότι δεν με βολεύει, κάνω τα αδύνατα, δυνατά να το δυσφημίσω. Κι αν δεν τα καταφέρνω, τότε το αγνοώ επιδεικτικά προφασιζόμενος ότι ανακαλύπτω τον τροχό. Αν και μόνο την τύφλα τους έχουν να ανακαλύψουν οι περισσότεροι από δαύτους.
      Συγνώμη, αλλά αυτούς δεν μπορώ να τους θεωρήσω συμμάχους. Δεν μπορώ να τους αντιμετωπίσω ως συνοδοιπόρους προς την ίδια κατεύθυνση. Ειδικά όταν δεν κάνουν καμιά προσπάθεια οι ίδιοι να δείξουν ότι - μπορεί μεν να διαφέρουμε στις αναλύσεις - αλλά είμαστε όντως συνοδοιπόροι. Στο μόνο που οφείλω να ζητήσω ειλικρινά συγνώμη είναι ως προς το γεγονός ότι έμεινα σ' ένα απλό σχόλιο. Δεσμεύομαι ότι στο αμέσως επόμενο διάστημα θα γράψω αναλυτικά για να δείξω που έχουν στραβώσει την όλη υπόθεση. Και πώς στην ουσία η λογική και η επιχειρηματολογία τους ενισχύει την λογική της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ.

      Διαγραφή
    6. Τα μικρα κομματα της εξωκοινοβουλευτικης αριστερας μου δινουν την εντυπωση, οτι θελουν να παρουν 1 με 2 εδρες στην Ευρωβουλη, μονο και μονο για να το χρησιμοποιησουν σαν ενα ειδους εισητηριο και να μπουν αυριο μεθαυριο στην βουλη για να κατσουν επιτελους στο βουλευτικο στασιδι, που τοσο τοχουν καημο(ισως προσωπικα ο Αλαβανος οχι), ειτε απ ευθειας ή εχουν φαει τη παραμυθα απο το Συριζα, οτι θα τους καλεσει στη κυβερνηση, γιατι ελεγε κατι τετοια κατα καιρους. Δεν μου δινουν την εντυπωση, οτι νοιαζονται για το λαο, αμα διαβασεις τα προγραμματα τους και τα προσχεδια τους, χτυπας το κεφαλι σου στο τοιχο.

      Διαγραφή
    7. Το ΚΚΕ χρειάζεται κομουνιστές. Και δεν μπορούν να θέλουν οικονομική και κοινωνική ισότητα εκείνοι που νομίζουν ωσάν κομουνισμό την εκμεταλλευτική τους νοοτροπία. Αλλά βέβαια το ΚΚΕ ισχυρίζεται ότι ο κομουνισμός είναι κάτι περισσότερο από αυτή την απλή ισότητα. Άρα, πρόκειται για τι το εξωλογικό και εκτός φυσικού κόσμου. Δηλαδή είναι η εξακολούθηση της εκμετάλλευσης υπό κομουνιστικό ολοκληρωτισμό. Αν είχα την ΕΣΣΔ, θα είχα βγάλει την οικονομία της εκτός της καπιταλιστικής αλληλεπίδρασης με την υπόλοιπη οικονομική οργάνωση του πλανήτη. Η χώρα ήταν τεράστια, οι άνθρωποι ήταν ζωντανοί, και οι σταλινικές -αλά Μπογιόπουλος και Κουτσούμπας- δικαιολογίες, που παλινόρθωσαν την εκμετάλλευση, ήταν περιττές.

      Διαγραφή
  12. Εδώ είναι ικανοί να χαρίσουν δισεκατομμύρια σε ευρώ σε διάφορους ομίλους.... http://unfollow.com.gr/print/from-issue/7736-unfollow25vardis/

    Είναι υπάλληλοι, αλλά για ποιον (ποιους)δουλεύουν;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. http://www.tovima.gr/society/article/?aid=555077
    Αισχρος γκεμπελισμος του βηματος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Θα ήθελα να παραθέσω έναν οργανισμό στη Μ.Βρετανία, που εδώ και λίγα χρόνια, ασχολείται εντατικά με την νομισματική μεταρύθμιση. Εχει αρκετά video για αρχαρίους στα οικονομικά, αλλά και για οικονομολόγους. Νομίζω πως μπορεί να βοηθήσει πολύ σε αυτό που θέλει να μας υποδείξει απο καιρό, ο Δημήτρης Καζάκης. Οτι δηλαδή, δεν αφορά μόνο την αλλαγή νομίσματος η λύση του προβλήματος, αλλά και νομισματικού συστήματος.
    (Συγνώμη αλλά είναι στα Αγγλικά. Ισως κάποιο μέλος του ΕΠΑΜ να άξιζε να ασχοληθεί με την μετάφραση ή τον υποτιτλισμό).


    http://www.positivemoney.org/ (Κεντρική σελίδα)
    http://www.youtube.com/user/PositiveMoneyUK?feature=watch (Το κανάλι στο You Tube, έχει πολύ επεξηγηματικά videos).

    Κε Καζάκη, αν δεν το έχετε υπ'όψην σας, αξίζει να ρίξετε μια ματιά καθώς νομίζω πως τα παιδιά έχουν κάνει αρκετά σοβαρή εργασία.

    Καλή δύναμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η απόδειξη ότι οι τράπεζες (ναι, οι τράπεζες που ξέρεις) δημιουργούν χρήμα:

      http://www.positivemoney.org/how-money-works/proof-that-banks-create-money/

      Δημιουργούν χρήματα δανείζοντας. Τα χρήματα δεν τα έχουν μέχρι την στιγμή που τα δανείζουν, ο δανεισμός στους πελάτες τους είναι αυτός που τα γεννάει από το μηδέν.
      Λεγόταν ότι οι τράπεζες αν είχαν για παράδειγμα 1000 ευρώ από κάποιον καταθέτη, μπορούσαν να δανείσουν 10000, δηλαδή το δεκαπλάσιο των καταθέσεων μπορούσαν να δανείσουν, από τις αναφορές όμως στην παραπάνω ιστοσελίδα, τα πράγματα είναι χειρότερα.

      Τι θα κάνεις; θα ζητήσεις και εσύ δανεικά από τις τράπεζες; ίσως είναι μια καλή ιδέα, θα σου δώσουν όμως; και με τι ενέχυρο; με τι φόρους;
      Να απαιτήσουμε όλοι δανεικά να δούμε τι θα γίνει; Τι είπες ο πληθωρισμός θα αυξηθεί; Ίσως τους διαλύσουμε έτσι;

      Ή μήπως να αλλάξουμε εντελώς το νομισματικό σύστημα; Τι είπες, χωρίς πλειοψηφία δεν γίνεται να αλλάξεις το κατεστημένο; Περίμενε τότε να πεινάσεις πραγματικά μήπως ξυπνήσουν τα ένστικτά σου, μήπως αγριέψεις λίγο και ζήσεις, αλλά κι αυτό είναι δύσκολο ο πολιτισμός σου έχει πολλά χημικά για να την γλιτώσεις την νάρκωση.


      Προτείνω να παράγεις, έστω μέρος της τροφής σου, εσύ ο ίδιος σε συνεργασία με την ζωντανή γη. Αυτός είναι ο τρόπος (και η νηστεία βοηθάει) που σου δίνει τις περισσότερες πιθανότητες να ξυπνήσεις και να ζήσεις ως υγιής σώμανους. Με υγιή σώμανου θα είναι επίσης πολύ περισσότερο δύσκολο να σε εκμεταλλεύονται άλλοι ψυχικά άρρωστοι.

      Ηλίας Α. Λυμπέρης

      Διαγραφή
    2. Και να προτείνω και ένα νόμισμα:
      Μπορεί να χρησιμοποιείται κάποιος σταθερός αριθμός ωρών εργασίας του συμμετέχοντος την ημέρα, κατά την διάρκεια των οποίων ο οποιοσδήποτε συμμετέχων θα δύναται να αποδίδει έργο εύκολα. Με δύο ώρες εργασίας την ημέρα (ενδεικτικώς), ο καθένας εξασφαλίζει το δικαίωμα για όλα όσα προσφέρει η κοινωνία. Τροφή, κατάλυμα οπουδήποτε στην επικράτεια, μετακινήσεις και λοιπά.

      Και ένα άλλο ουσιαστικό νόμισμα:
      Ζωτικό χώρο για τον καθένα. Ενδεικτικά αυτός ο ζωτικός χώρος μπορεί να είναι δέκα στρέμματα εύφορης γής για κάθε οικογένεια.

      Ηλίας Α. Λυμπέρης

      Διαγραφή
  15. Μεγάλο θέμα με την δίωξη του ταχυδρομικού ταμιευτηρίου. Ήταν η πιο τίμια και καθαρή τράπεζα, από τις πιο πετυχημένες και επιπλέον κρατική και προσπαθούν να τη σπιλώσουν τα υπόλοιπα λαμόγια. Με επισφάλειες μόνο 5%, ενώ οι άλλες ιδιωτικές τράπεζες επισφαλή δάνεια 20%- 30, σύρεται στη δικαιοσύνη και συκοφαντείται ενώ για τις υπόλοιπες δεν έχει γίνει ανάλογη διαδικασία και εμφανίζονται σαν καθαρές και φερέγγυες τράπεζες! Επιπλέον στην ανακεφαλαιοποίηση δεν είχε λάβει καθόλου ενίσχυση όπως και η αγροτική τράπεζα γιατί έτσι έκρινε η κυβέρνηση και η τρόικα. Φοβερή η δήλωση του πρώην γενικού διευθυντή Άγγελου Φιλιππίδη ότι πλέον τέλειωσε η ανάπτυξη για την Ελλάδα και από εδώ και πέρα θα έχουμε μόνο ανεργία και φτώχεια. Επιπλέον είπε ότι οι τράπεζες εξελίσσονται ουσιαστικά σε ενεχυροδανειστήρια όπου για ένα δάνειο σε μία ξερή από ρευστό αγορά και χτυπημένη από την ύφεση θα σου ζητάνε το σπίτι σου, το οικόπεδο, το αυτοκίνητο, τα χρυσαφικά σου! Και όλο αυτό θα πάνε να το εμφανίσουν σαν κάθαρση του τραπεζικού συστήματος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Κ. Καζακη, ποια η άποψη σας για την υποθεση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και τη συλληψη Κοντομηνά ?
    Τι συμβαίνει ??

    ΑπάντησηΔιαγραφή