Κυριακή, 8 Σεπτεμβρίου 2013

Μια οφειλόμενη απάντηση στον κύριο Άρδην

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον διαβάσαμε τον πολυσέλιδο λίβελο που μας αφιέρωσε προσωπικά ο κύριος Άρδην. Μιλάμε φυσικά για τον κ. Καραμπελιά, αλλά επειδή αυτός είναι ανώτερος απ’ όλους μας προτιμά να μην υπογράφει του λίβελους του. Αλλοίμονο, ίσια κι όμοια είμαστε εμείς οι παρακατιανοί, οι ουρανοκατέβατοι, οι φυτευτοί με την Αυτού Μεγαλειότητα; Προς Θεού!
Εμείς έχουμε άλλες συνήθειες. Είμαστε της λαϊκάντζας. Δεν το παίξαμε ποτέ μαντάμ Σουσού. Εμείς ότι λέμε και γράφουμε το κάνουμε επωνύμως και δημόσια. Χωρίς φόβο και με πολύ πάθος. Δεν κρυβόμαστε πίσω από ανωνυμίες. Βλέπετε για μας όποιος ασκεί πολεμική ανώνυμα – έστω και του επιπέδου όπου ειδικεύεται ο κύριος Άρδην – δεν είναι καλύτερος από τους κουκουλοφόρους της κατοχής. Εκείνους δηλαδή που φορώντας μια κουκούλα κατέδιδαν αγωνιστές, ή τέλος πάντων όποιον δεν γούσταραν.

Να μας συγχωρήσετε, αλλά ηθική κουκουλοφόρου δεν μας ταιριάζει και δεν πρόκειται να την υιοθετήσουμε ποτέ. Πάντως, μεγάλη μας τιμή που ασχολήθηκε η Αυτού Υψηλότης με την ταπεινότητά μας.

Δεν θα ασχοληθούμε καθόλου με το τι λένε οι υπάλληλοι και οι αυλικοί του κυρίου Άρδην. Πρώτο γιατί τρέφουμε μεγάλο οίκτο για τον υπάλληλο εκείνο που κάνει την ανάγκη φιλότιμο προκειμένου να υπερασπιστεί τον εργοδότη του. Και δεύτερο γιατί ο σφουγγοκωλάριος μόνο κατά τον βυζαντινό μεσαίωνα ήταν τίτλος τιμής. Σήμερα κάθε άλλο.

Μπορεί να μας κάνει τρομακτική εντύπωση που ο κύριος Άρδην έχει το απίστευτο θράσος να εξισώνει τον εαυτό του με τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μανώλη Γλέζο, αλλά με τις ανοησίες και κακοήθη ψέματα που αραδιάζει δεν θα ασχοληθούμε. Το τι είπα και τι έκανα είναι γνωστό και ο καθένας ας διαμορφώσει τη γνώμη του. Ούτε θα ασχοληθώ με το κλίμα βυζαντινής ίντριγκας που είχε επιβάλλει ο κύριος Άρδην στη συμβουλευτική του Θεοδωράκη την εποχή της Σπίθας επειδή – όπως διαλαλούσε – θεωρούσε τον εαυτό του αυτοδίκαιο κληρονόμο του Μίκη.

Δεν μας αφορά η ψυχιατρική κατάστασή κανενός και δεν πρόκειται να ασχοληθούμε με το σύμπλεγμα Ιεχωβά που ολοφάνερα διακατέχει τον κύριο Άρδην και το οποίο κατά τον Γιούνγκ περιγράφει έναν χαρακτηριστικό τύπο νεύρωσης όπου το άτομο ζει σε κατάσταση εγωιστικής μεγαλομανίας. Αν και ανύπαρκτος από τα μέτωπα της κοινωνίας ζει σε μια ψευδαίσθηση προσωπικού μεγαλείου και παντοδυναμίας. Ίσως έτσι εξηγούνται και οι αναφορές του κυρίου Άρδην στους δικούς του ανύπαρκτους αγώνες και τα μεγάλα κινήματα όπου ήταν πάντα απών.

Όποιος έχει συμμετάσχει την δεκαετία του 1980 σε περιφρουρήσεις της ΕΦΕΕ για να προστατευθούν τα κτήρια του ΕΜΠ, της Νομικής και της ΑΣΟΕΕ από τις εφόδους του παρακράτους με αναρχικό προσωπείο και των δυνάμεων καταστολής ξέρει πολύ καλά ποιος είναι ο κύριος Άρδην. Η ξεπλυμένη φάτσα του πάντα ξεχώριζε ανάμεσα στις φωτιές και τους καπνούς πότε να χαριεντίζεται με τις δυνάμεις καταστολής και πότε με τους κουκουλοφόρους του παρακράτους που επιχειρούσαν να καταλάβουν τα κτήρια των σχολών. Κι όταν εσύ μαζί με τους συντρόφους σου βρίσκεσαι περικυκλωμένος από τις δυνάμεις του κράτους και τους παρακράτους, ταμπουρωμένος μέσα στα κτήρια και για μερόνυχτα αγωνίζεσαι να μην παραβιαστούν οι πύλες, οι σκηνές και τα πρόσωπα μένουν ανεξίτηλα στη μνήμη σου.

Ξέρουμε λοιπόν πολύ καλά ποιους αγώνες εννοεί ο κ. Καραμπελιάς, αλλά όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν και δεν θα τα σκαλίσουμε περαιτέρω γιατί για εμάς το ζήτημα δεν είναι προσωπικό. Αν ήταν, τότε ο κ. Καραμπελιάς δεν θα πλησίαζε ούτε χιλιόμετρο από το συνέδριο του ΕΠΑΜ. Ούτε το ΕΠΑΜ θα του έκανε την χάρη να ανταποκριθεί σε πρόσκλησή του για κοινή εκδήλωση. Θα είχε τεθεί βέτο από εμένα τον ίδιο προσωπικά.

Και για να το ξεκαθαρίσουμε. Δεν ήμουν εγώ που αρνήθηκα δυο φορές την πρόσκληση για «αναμέτρηση» με τον κ. Καραμπελιά. Παρά το γεγονός ότι έχω διαμορφωμένη άποψη για τον ρόλο του εν λόγω κυρίου από το 1983 όταν βρεθήκαμε αντιμέτωποι για πρώτη φορά. Όταν δηλαδή καμιά χιλιάδα φοιτητές της ΕΦΕΕ, μαζί κι εγώ, είμασταν ταμπουρωμένοι μέσα στο ΕΜΠ κι αυτός απέξω στο γνωστό ρόλο του. Όποτε προσκλήθηκα προσωπικά δέχθηκα και την πρόσκληση και την πρόκληση, αλλά δυστυχώς ο κύριος Άρδην είχε πάντα την τελευταία στιγμή άλλες πολύ πιο σοβαρές ασχολίες. Δικαίωμά του, αλλά μην μας εμφανίζεται τώρα τζάμπα μάγκας, πάει πολύ.

Δεν θα ασχοληθούμε επίσης με τα κακοήθη ψεύδη που αραδιάζει εναντίον μας. Γνωρίζουμε την πηγή τους. Κάθισε και μάζεψε ότι έχει γραφτεί εναντίον μας προσωπικά στο βοθρολίβαδο του διαδικτύου και τα εμφάνισε ως γεγονός αναμφισβήτητο. Ίσως γι’ αυτό και η ανωνυμία. Ο μεγάλος αγωνιστής, η Αυτού Υψηλότητα, τρέμει μην εισπράξει καμιά μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση και προσβολή προσωπικότητας και τότε ούτε ο «πατριώτης» Εμφιετζόγλου δεν τον γλυτώνει με όσα κι αν έχει αρπάξει από τα μεγάλα έργα και τη λεηλασία του χρηματιστηρίου όλα αυτά τα χρόνια.

Ας τον καθησυχάσουμε λοιπόν. Όσο κρατά το καθεστώς κατοχής δεν πρόκειται να αξιοποιήσουμε για προσωπικούς λόγους τη δοτή δικαιοσύνη. Είναι θέμα αρχής. Οπότε ελεύθερα μπορείτε να λασπολογείτε όλοι οι τρόφιμοι του «βαθέος κράτους» και του βοθρολίβαδου. Η πράξη δείχνει ποιος είναι ποιος.

Άλλωστε, μηδέν παρεξήγηση. Ο οικόσιτος χοίρος (κοινώς γουρούνι) είναι συνηθισμένος να ζει μέσα στη λάσπη που ο ίδιος δημιουργεί με τα περιττώματά του. Αφοδεύει, τρώει κοιμάται και αναπαράγεται μέσα στη λάσπη του. Πώς λοιπόν μπορείς να τον κακολογήσεις όταν μιλά και πετά λάσπη; Είναι στη φύση του. Το ίδιο και ο κύριος Άρδην. Τι περιμένατε δηλαδή; Να πάει κόντρα στη φύση του; Αν είναι δυνατόν!

Στον πολυσέλιδο λίβελο ο κύριος Άρδην μας είπε πολλά προσπαθώντας να μετατρέψει μια πολιτική αντιπαράθεση σε προσωπική. Τον βολεύει έτσι. Μιλά στους οπαδού του και προσπαθεί να περιχαρακώσει τον χώρο του όπως κάνουν τα αιλουροειδή στην άγρια φύση. Δικαίωμά του. Όμως δεν απάντησε σε κανένα από τα ζητήματα που του θέσαμε.

Η προσπάθειά του να παίξει με τη «λαϊκή δεξιά» είναι γνωστή από το 2010 όταν εμείς συμμετείχαμε στην πρωτοβουλία πολιτών Σεισάχθεια (ιδρύθηκε στον κινηματογράφο Ααβόρα τον Οκτώβριο του 2010) σε μια απέλπιδα προσπάθεια να ενωθούν οι λεγόμενες πατριωτικές οργανώσεις. Τότε ο κύριος Άρδην χαμουρευόταν με τον Χρύσανθο Λαζαρίζη – ο οποίος ήταν σύμβουλος του τότε «αντιμνημονιακού» Σαμαρά – και μας διαμήνυε ότι μόνο με την «λαϊκή δεξιά» του Σαμαρά υπάρχει ελπίδα.

Τώρα θέλει να τα βρει με την «λαϊκή δεξιά» της Καραμανλικής πτέρυγας που έχει ξεκινήσει αντιΣαμαρικό αγώνα και επιδίδεται στην ανασύσταση της παλιάς πολυκατοικίας της ΝΔ με τις ευλογίες της πρεσβείας των ΗΠΑ. Θα φάει τα μούτρα του και πάλι. Είναι μαθηματικά βέβαιο. Κι ο λόγος είναι απλός. Δεν τον χρειάζεται κανένας. Πολύ περισσότερο αυτοί που κινούν στο παρασκήνιο τα νήματα της «ενότητας της λαϊκής δεξιάς».

Απόδειξη; Ο κύριος Άρδην δεν τοποθετείται σε κανένα από τα ζητήματα αιχμής. Τα παραπέμπει όλα στις ελληνικές καλένδες. Όταν με χρόνια με καιρούς, τότε θα δούμε. Προσπαθεί μάλιστα να ξεφύγει κατηγορώντας μας ότι εμείς απλά πετάμε συνθήματα και δεν εξηγούμαι πώς θα γίνουν όλα αυτά. Να το παραδεχτούμε. Εμείς άλλωστε είμαστε πανελληνίως – κι όχι μόνο – γνωστοί για το γεγονός ότι ασκούμε απλή συνθηματολογία χωρίς να εξηγούμε βήμα προς βήμα πώς μπορούν να γίνουν όλα αυτά. Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε, όπως θα έλεγε κι ο Πιραντέλο.

Δεν μπορούμε να επιβάλλουμε σε κανέναν να συμφωνήσει μαζί μας, ή πολύ περισσότερο να ξέρει τι λέμε πριν βγει και αρχίσει να λέει ανοησίες. Το ζήτημα όμως παραμένει. Τα ερωτήματα είναι απλά και χρήζουν συγκεκριμένης απάντησης:

Έχει απολέσει την εθνική της κυριαρχία η χώρα από το καθεστώς δουλοπαροικίας του ευρώ και του χρέους; Κινδυνεύει να διαλυθεί ολοκληρωτικά με τις πολιτικές που της επιβάλλουν οι θιασώτες του ευρώ; Ναι ή όχι;

Πώς μπορεί να κερδηθεί η εθνική κυριαρχία της Ελλάδας αν δεν φύγουμε από το ευρώ το ταχύτερο δυνατό και δεν έρθουμε σε κάθετη ρήξη με την ΕΕ που μετεξελίσσεται ταχύτατα σε Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία; Ποιο έθνος κράτος υπερασπίζεται ο κ. Καραμπελιάς όταν η Ελλάδα αφομοιώνεται ήδη από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία με όρους αφρικανικής αποικίας;

Μπορεί να υπάρξει ανάκαμψη και διέξοδος για τον ελληνικό λαό χωρίς το στοιχειώδες, το ελάχιστο, δηλαδή χωρίς εθνικό κρατικό νόμισμα που αποτελεί θεμέλιο της εθνικής ανεξαρτησίας ενός κράτους;

Από πού θα βρεθούν οι χρηματοδοτικοί πόροι για ανάκαμψη και παραγωγική ανασυγκρότηση της Ελλάδας χωρίς μονομερή διαγραφή του χρέους – δημόσιου και ιδιωτικού – και χωρίς εθνικό κρατικό νόμισμα; Ποιος θα μας τους δώσει; Οι τοκογλύφοι των αγορών κεφαλαίου; Και γιατί θα πρέπει να προσφύγουμε ξανά στους ίδιους μηχανισμούς που οδήγησαν την Ελλάδα στην χρεοκοπία;

Πώς μπορεί να λειτουργήσει το κράτος υπέρ του πολίτη αν δεν υπάρξει αληθινή δημοκρατία; Δημοκρατία κύριε του Άρδην και λοιποί συγγενείς δεν είναι το σοβάτισμα του σημερινού καθεστώτος με δημοψηφίσματα. Αληθινή δημοκρατία σημαίνει πραγματική και αποφασιστική συμμετοχή στις υποθέσεις του κράτους μέχρι και του τελευταίου πολίτη. Και η πρώτη πράξη γέννησης μιας τέτοιας δημοκρατίας είναι μόνο μία: Συντακτική Εθνοσυνέλευση όπου ο ίδιος ο αυτεξούσιος λαός παράγει το νέο θεμελιώδη νόμο του κράτους του.

Γιατί δεν απαντάτε συγκεκριμένα σ’ αυτά κύριε Άρδην; Τα είπαμε. Εμείς δεν ξέρουμε πώς μπορούν να υλοποιηθούν και πετάμε συνθήματα. Εσείς γιατί λουφάζετε και το ρίχνεται στην παλαβή; Όταν με χρόνια με καιρούς το κίνημα ωριμάσει, τότε ίσως, θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε. Και μέχρι τότε; Πώς σταματάμε την σφαγή και την μαζική εξόντωση του ελληνικού λαού; Ή μήπως έχετε διαβεβαιώσεις από αλλού – ίσως από τον φίλο σας τον κ. Εμφιετζόγλου που διαθέτει τις κατάλληλες διαπλοκές με την εξουσία – ότι εσείς θα επιβιώσετε;

Κι ο κοσμάκης; Τι πρέπει να κάνει τώρα; Όχι, όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου, αλλά εδώ και τώρα; Να υπομένει και να προσεύχεται; Πώς μπορεί να γλυτώσει αν δεν επιβάλλει με πυγμή την διαγραφή του χρέους, την έξοδο από το ευρώ και την κατάκτηση της δημοκρατίας; Κι αν εμείς δεν μπορούμε – όπως λέει η Αυτού Υψηλότητά σας – να εξηγούμε πώς θα γίνουν όλα αυτά εδώ και τώρα, τότε γιατί δεν το επιχειρείται εσείς; Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!

Η δική μας αδυναμία φταίει που κάνετε γαργάρα όλα αυτά τα ζητήματα και στο δια ταύτα ταυτίζεστε απόλυτα με τις λογικές του πάλαι ποτέ αντιμνημονιακού Σαμαρά, του Κομμένου και του Τσίπρα; Όσο κι αν προσπαθεί η Αυτού Υψηλότης σας να κρύψει αυτή την ταύτιση με πατριωτικά φούμαρα και κορώνες για περασμένα μεγαλεία του Ελληνισμού, δυστυχώς για εσάς όποιος έχει μάτια βλέπει: Ο Βασιλιάς είναι γυμνός!

Κι επειδή εσείς και το συνάφι σας θα συνεχίσετε τους προσωπικούς λίβελους, εμείς πάντα θα σας επαναφέρουμε στα ζητήματα αιχμής. Να είστε σίγουροι, ακόμη κι όλη τη λάσπη από όλα τα χοιροστάσια του κόσμου να χρησιμοποιήσετε, δεν πρόκειται να κρύψετε τη γύμνια σας και τη σκοπιμότητα που υπηρετείτε επί του συγκεκριμένου.  
 
Α, και κάτι τελευταίο. Δεν πρόκειται να απολογηθούμε για την προσπάθεια που κάναμε με τον Σύνδεσμο Εθνικής Ενότητας, ούτε με κανέναν άλλο. Και μαζί σας επιχειρήσαμε να τα βρούμε και απέτυχε κύριε Άρδην γιατί δεν έχετε τα κότσια να τα βάλετε με το καθεστώς. Εμείς είμαστε ανοιχτοί στις συνεργασίες ακόμη κι όταν τα άτομα, ή οι σχηματισμοί προσωπικά μου δημιουργούν αναγούλα, μου προκαλούν εμετό λόγω γνωστού προτέρου βίου. Καλή ώρα.

Αρκεί να υπάρχει κοινή βάση, δηλαδή κοινοί σκοποί. Κι αυτοί δεν είναι κάποιες έδρες στο ευρωκοινοβούλιο, ή οπουδήποτε αλλού, που κυνηγάτε εσείς κύριε Άρδην, αλλά η εδώ και τώρα ανατροπή του καθεστώτος κατοχής και δουλοπαροικίας για μια νέα ελεύθερη και δημοκρατική Ελλάδα. Κι εκεί ακριβώς βρίσκεται το χάσμα που μας χωρίζει.

23 σχόλια:

  1. Κυριε Καζακη κανετε συχνα αναφορα για την αμεση δημοκρατια. Πως μπορει να εφαρμοστει? Να ψηφιζουμε ολοι για ολα τα θεματα με χρηση της τεχνολογιας?
    Για το ελβετικο συστημα δημοψηφισματων τι γνωμη εχετε?

    Ευχαριστω
    Νικος Παπαδακης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η δημοκρατία για μένα δεν είναι άμεση ή έμμεση, είναι μία. Όταν οι αποφάσεις για τις δημόσιες υποθέσεις περνούν στην αρμοδιότητα συλλογικών οργάνων των πολιτών. Οι πολίτες δεν πρέπει να παίζουν ρόλο απλά σε δημοσκοπήσεις, πρέπει να έχουν αποφασιστικό ρόλο και στην διαχείρηση των καθημερινών υποθέσεων, αλλά και στην υλοποίηση των αποφάσεων.

      Διαγραφή
    2. Υπάρχει θεμελιακή διαφορά στους όρους "ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ" και "ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗ" - το ζητούμενο στην 2η περίπτωση είναι ότι η εκλογική εντολή στον βουλευτή ή το κόμμα είναι τελικά "εν λευκώ", ενώ στην 1η περίπτωση καθορισμένη και συγκεκριμένη. Κι αυτό είναι το πρώτο ζητούμενο, το δεύτερο είναι ποιος τελικά καθημερινά στην πράξη "ελέγχει τους ελέγχοντες", που είναι και η πεμπτουσία της Δημοκρατίας!

      Διαγραφή
  2. Δούλευες σε χρηματιστικές εταιρείες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχω δουλέψει ποτέ στο χρηματιστήριο εδώ ή στο εξωτερικό, ούτε σε χρηματιστικές εταιρείες. Προσωπικά δεν θεωρώ ότι αποτελεί πρόβλημα που έχει δουλέψει κάποιος. Το πρόβλημα είναι να το παίζεις επαναστάτης και να σε χρηματοδοτεί στο παρασκήνιο συγκεκριμένα επιχειρηματικά κυκλώματα, που για να δικαιολογήσεις τη σχέση σου μετά τα βαφτίζεις και "πατριωτικά".

      Διαγραφή
  3. Κε Καζάκη δεν κερδίζετε, αλλά χάνετε μιλώντας για όλα αυτά τα πράγματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχετε δίκιο. Αλλά ήταν μια οφειλόμενη απάντηση που έπρεπε να δωθεί σ' ένα κατάπτυστο και εντελώς πρόστυχο δεκαπλάσιο από το δικό μου κείμενο που κυκλοφορεί ο κύριος Άεδην και τα γιουσουφάκια του. Αν είχε ασχοληθεί ο κύριος αυτός στο ένα δέκατο της έκτασης που αφιέρωσε για να αναπαράγει ότι προστυχιά και κακοήθεια κυκλοφορεί για μένα, στα προβλήματα αυτής της χώρας και στο πώς θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν για να γλυτώσει ο λαός τη σφαγή θα του έβγαζα το καπέλο. Ακόμη κι αν διαφωνούσα.

      Διαγραφή
  4. Ειναι παλιά αυτή η κολώνια. Το 1989 η 1988 δεν θυμαμαι ακριβώς ήμουνα περιφρούριση του μπλοκ τον μηχανολόγων στην πορεία του πολυτεχνείου που σημειωτέων είχε τριπλή αλυσίδα για όσους κατέχουν. Περάσαμε απο την πρεσβεία συντεταγμένα (εγώ φοβόμουνα όντας εξωτερική αλυσίδα για τα συνθήματα που ακούγοτανε :)). Και ξαφνικά άρχισε να λάμπει ο τόπος από τις μολότωφ. Αμέσως σκέφτηκα θα φαώ πολύ ξύλο ο ερημος :). Τέλος πάντων τρέξαμε φύγαμε γλιτώσαμε. Οι μολότωφ ήτανε από την Καραμπελιά και την ομάδα του. Μετά από καμιά εβδομάδα τον είδα στις ειδήσεις να πετάει λουλούδια από τα θεωρεία της βουλής και απόρρησα , καλά πως μπήκε εκεί μέσα? όλοι τον ξέρουν...Λοιπόν αν είναι να γίνει κάτι θα γίνει από κάτω με απόλυτο εργαλείο την γνώση την αγάπη στον συνάνθρωπο και στην πατρίδα τα υπόλοιπα είναι λιμά που λέμε και στην πρέφα. Ομως εδώ έχω να σημειώσω δύο πράγματα και δεν μπορώ να τα αποσιωπήσω. Τον αποδεδειγμένα κατασταλτικό χαρακτήρα της ΚΝΕ εκείνης της εποχής αλλά και το ότι τελικά οι χειρότεροι που μας θάψανε σήμερα ήταν παιδάκια της Β' Πανελλαδικής. Αυτές οι καταστάσεις πολύ με είχανε πικράνει όπως και εν γένη όλη η ιστορία της μεταπολεμικής αριστεράς με αυτόν τον απρόσωπο και επικίνδυνο δημοκρατικού συγκεντρωτισμού που στειλε τους καλυτερους και τις μεγαλύτερες καρδιές στον άλλο κόσμο. Λοιπό εν κατακλείδι το αίτημα της λαοκρατίας δεν έχει πεθάνει, είναι ιδιαίτερα έντονο τούτες τις μέρες. Οπλο του η παιδεία και η ανθρωπία. Ας κάνουμε πράγματα που δεν θα ντροπιάζουν την καρδιά μας που έλεγε και ο Καζαντζάκης. Οσο για τους Καραμπελιάδες....πάντα υπήρχανε και θα υπάρχουνε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τι παίζει τελικά Δημήτρη μ' αυτά τα περιοδικά τύπου Άρδην, Ρεσάλτο κ.ά;; Σα ξεχασμένοι φοιτητοπατέρες των 70's είναι. Ή υπάρχει και πιο σκοτεινό υπόβαθρο; Έχω ακούσει πολλά και διάφορα.

    Γιώργος Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σκοτεινό και κατασκότεινο από την εποχή της χούντας, όταν οι ιδρυτές τους το έπαιζαν αναρχικοί και τροτσκιστές, αλλά οι πολιτικοί τους χώροι τους απομόνωσαν για περίεργες και πολύ ύποπτες συναναστροφές. Βέβαια εκείνη την εποχή ήταν εύκολο να κολλήσει η ρετσινιά, αλλά η μετέπειτα πορεία τους κάθε άλλο παρά φωτεινή και ξεκάθαρη ήταν.

      Διαγραφή
  6. Κυριε Καζακη σας εκτιμω και σας σεβομαι για της επιστημονικες σας αναλυσεις και για τις αισιοδοξες και κατα την γνωμη μου σωστες προττασεις για το ξεπερασμα της κρισης στην Ελλαδα.Αλλα στον αγωνα δεν περισευει κανενας .Εστω και αν εχει διαφορετικες θεσεις για το πως πρεπει να δοθη αυτος ο αγωνας.Ολα τα δαχτυλα του χεριου πρεπει να ειναι ενωμενα για να ειναι δυνατη η γροθια.
    Με εκτιμηση

    ΣΤΕΦΑΝΟΣ. ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας. Και ήλπιζα ότι η κατάσταση της χώρας και ο χαμός του λαού, όλων μας, θα είχε συνεφέρει κάποιους, αλλά δυστυχώς.

      Διαγραφή
  7. Δεν μας ενδιαφέρουν ούτε ο Καραμπελιάς ούτε ο Φίλιας σαν πρόσωπα, μας ενδιαφέρει που υπάρχουν αρκετοί καλοπροαίρετοι και συνειδητοποιημένοι άνθρωποι οι οποίοι δραστηριοποιούνται και εκφράζονται μέσα από όμορους χώρους. Προσωπικά έχω γνωρίσει αξιόλογους ανθρώπους, με δράση στον κοινωνικό και τον επαγγελματικό τους χώρο (καμιά σχέση με συνδικαλιστές!) που αποτελούν συνομιλητες και ακροατήριο αυτών των προσώπων. Οι οποίοι ήταν απόλυτα ανοικτοί σε συζητήσεις και αναλύσεις που βρίσκονταν στην σωστή κατεύθυνση αλλά και που πάλευαν για συγκεκριμένες ενέργειες "από τα κάτω". Όταν τους μίλησα για τον Καζάκη ήταν καταρχήν θετικοί να μάθουν και να συζητήσουν, είχαν σε κάποιες περιπτώσεις επιφυλάξεις για την άμεση υιοθέτηση εθνικού νομίσματος, λίγο χρόνο όμως αργότερα είδα πως ήταν υποστηρικτές της άποψης και πως τραβούσαν μπροστά. Για τους Εμφιετζόγλου κλπ δεν έχουν αρνητική εικόνα γιατί έχει περάσει ένα προφίλ του "πατριώτη" επιχειρηματία με εθνικές ευαισθησίες και σε αυτό πολλοί τσιμπανε.
    Τέλος πάντων αυτά έχουν δευτερεύουσα σημασία κατά τη γνώμη μου. Το σημαντικό είναι με όλους αυτούς τους ανθρώπους, που ξεκινάνε από μια ξεκάθαρη διαπίστωση της σημερινής τραγικής πραγματικότητας, και που έχουν ξεκαθαρίσει μέσα τους πως δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από τους κυβερνώντες πλην της ολοκλήρωσης της εθνικής καταστροφής, πρέπει να μπορούμε να συναντηθούμε και να συμπορευθούμε. Να μην μεταθέσουμε το ζήτημα σε μάχη εξεδρών, ούτε σε κουτσαβακισμό υποστήριξης των ακραίων βεντετών ανάμεσα στους "αρχηγούς". Δεν το γράφω για τον Καζάκη αυτό, αλλά έχει γεμίσει η κοινωνία και η νεότερη ιστορία μας από ηγετίσκους που μάχονταν λυσσασμένα ο ένας εναντίον του άλλου. Κι ο κόσμος το βλέπει αυτό και απογοητεύεται.
    Δημήτρη, σε παρακαλώ κατέβασε τους τόνους εκεί που έστω η τακτική το επιβάλλει και δείξε με την αλήθεια σου και μόνο, αυτήν που πιστεύουμε, ότι διαφέρεις από τους υπονόμους. Αποδυνάμωσε τους στην πράξη με τα όπλα που ξέρεις καλύτερα να χειρίζεσαι: Τον λόγο, τα στοιχεία, την κοφτερή ανάλυση και την προσωπική ακεραιότητα.
    Σε ευχαριστώ από καρδιάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δημήτρη δεν συμφωνώ για τα υπονοούμενα στον Καραμπελιά τη δεκαετία τουθ '80. Ο Καραμπελιάς δεν είχε "ύποπτες συναναστροφές". Αυτές οι "φήμες" προέρχονταν κατα κύριο λόγο από το ΚΚΕ που διαρκώς έβλεπε προβοκάτορες να να βαστάει το κοπάδι του (όσπου να κάνει τον ιστορικό συμβιβασμό...)


    Ο Καραμπελιάς και διαβασμένος είναι και καθόλου βλάκας. Νομίζω όμως ότι τα έχει κάνει μαντάρα και ειδικά από τη στιγμή που προσεγγίστηκε από παράγοντες της "λαϊκής δεξιάς" που ελέγχονται άμεσα από μυστικές υπηρεσίες και πρεσβείες. Και βέβαια η φιλία του με τον αληθινά ύποπτο Εμφιετζόγλου τον βουλιάζει όλο και πιο βαθιά σε σκοτεινές ιστορίες.

    Χωρις όμως αυτό να σημαίνει ότι είναι συνειδητός πράκτορας. Εγώ βλέπω ότι κάποιοι προσπαθούν να τον εκμεταλλευτούν και ο Γ.Κ. έχει πέσει ολόκληρος μέσα στην παγίδα.

    Έχοντας αναλύσει εδώ και πολλά χρόνια το (κατ εμέ υπερτιμημένο) ζήτημα του νεο-οθωμανισμού και έχοντας διατηρήσει την παλιά του μονομέρεια στις απόψεις του, ήταν ο πιο εύκολος στόχος για τα "λαϊκοδεξιά" σινάφια που το αξιοποιούν για να τρομοκρατήσουν:
    "Μνημόνια ή Οθωμανική αυτοκρατορία!"

    Χ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπορεί να είναι έτσι όπως τα λες. Όμως δεν ανέφερα υπονοούμενα. Ανέφερα περιστατικό στο οποίο ήμουν αυτόπτης και αυτήκουος μάρτυς. Δεν με ενδιαφέρει τι λένε άλλοι. Ανέφερα αυτό που είδα και μάλιστα η σκηνή επαναλήφθηκε τρεις-τέσσερεις φορές από τότε. Περίοδος 1983-1987. Όταν πολλά χρόνια αργότερα μιλώντας μ' έναν προσωπικό φίλο του Καραμπελιά, που εκτιμούσα και εξακολουθώ να εκτιμώ ιδιαίτερα, του διηγήθηκα το περιστατικό για να του πω ότι οι φήμες δεν ήταν ξεκάρφωτες, ούτε απλά προιόν κομματικής παράνοιας του ΚΚΕ - που όντως υπήρχε και σήμερα έχει απογειωθεί - μου απάντησε ότι επρόκειτο για προσπάθεια διαμεσολάβισης του Καραμπελιά ώστε να αποσοβηθεί η κλιμάκωση των γεγονότων και να προστευτεί το άσυλο. Ίσως να είναι αυτή η αλήθεια. Δεν αντιλέγω. Όμως έγραψα αυτό που ο ίδιος είδα. Κι έμεινα εκεί για να τονίσω ότι δεν έχει νόημα αυτή η αντιπαράθεση. Κι όποιος με ξέρει, γνωρίζει πολύ καλά ότι ποτέ δεν αρνήθηκα συνεργασία, συμπόρευση, ή κοινή δράση με τον Καραμπελιά, ανεξάρτητα της άποψης που μπορεί να έχω για τον ίδιο. Γι' αυτό και στο κείμενό μου, προσπαθώ όσο μπορώ να επικεντροθώ στην ουσία: πώς στέκεται για το σήμερα. Ίσως να μην έπρεπε να γράψω. Το σκεφτόμουν μέρες τώρα. Μόλις είδα όμως να το διακινούν ποικίλοι ψίλοι και κοριοί το άθλιο αυτό κείμενο ως τεκμήριο για το ποιόν μου, αποφάσισα να αντιδράσω. Θα μπορούσα να δώσω μεγάλη έκταση στην προσωπική αντιπαράθεση, αλλά δεν το έκανα. Προσπάθησα να πω ότι έστω κι αν έχω την χείριστη γνώμη για το άτομο, η ουσία είναι αλλού, στο δια ταύτα. Για τα υπόλοιπα που αναφέρεις δεν έχω κανένα λόγο να μην τα δεχτώ. Ίσως όντως να είναι έτσι όπως τα λες και ο Καραμπελιάς να είναι θύμα, παγιδευμένος. Όμως, τι μπορώ να κάνω όταν δεν ξέρει ούτε καν να μιλήσει πολιτικά; Δηλαδή να αντιπαρατεθεί με όρους πολιτικής και επιχειρημάτων στο δια ταύτα. Αν το έκανε, ίσως, να ήταν μια επικοδομητική κουβέντα και αντιπαράθεση. Θα βοηθούσε και μένα να ξεκαθαρίσω τυχόν σκοτεινά σημεία, αλλά και να βαθύνει ο προβληματισμός. Το ζήτημα για μένα δεν είναι ο ένας να "ταπώσει" τον άλλο. Προσωπικά δεν νιώθω τέτοια ανάγκη. Συνήθως καλοδέχομαι την πολεμική, γιατί είναι ο καλύτερος τρόπος για να εξηγήσεις και να αναλύσεις ακόμη και λεπτές διαφορές. Και δεν με νοιάζει πόσο επιθετική είναι η πολεμική, αρκεί να διαθέτει επιχειρήματα στα οποία να μπορεί κανείς να απαντήσει.

      Διαγραφή
  9. Ο Ταχτσής έπαιζε χαρτιά με τον Σ. Καρατζαφέρη, για να βοηθήσει σε μια υπόθεση που ο Κωστάκης δεν έπρεπε καν να αναμιχθεί. Έχασε ο Κωστάκης, της εποχής εκείνης 54 χιλιάρικα. Ο Καραμπελιάς ποιος είναι; Εγώ δεν ζω στο ψευδοκράτος, δεν ζω στην διανομή του λεφτού στην πατρίδα, δεν αναγνωρίζω ούτε Καραμπελιά, σαν ό,τι θέλει να νομίζει πώς είναι, ούτε κανέναν ειδικό στα κύτταρα μου, είτε Πάσχος λέγεται είτε Πλάτωνας. Όλοι αυτοί οι ψυχονοητικώς σάπιοι είναι φανατικοί γύρω από την εκμεταλλευτική διάσταση της οικονομικής οργάνωσης της παγκόσμιας κοινωνίας. Δεν θέλω να αναμιχθώ στα συναισθήματα-παγίδες τους. Επειδή ως άνθρωπος είμαι μια δυνατότητα πρέπει να μπορώ να κάνω αυτό που είναι σωστό για όλους και να μην αφήνω χώρο μέσα μου στην εκμεταλλευτική νοοτροπία, με όποια μορφή και προκλητικης βλακείας μανδύα κι αν εμφανίζεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Όταν δε μπορείς να ξεφύγεις από στερεότυπα και "λογικές"συναλλαγής του χθες,είσαι ήδη εκτός...Η εποχή αυτή τους ξεσκεπάζει όλους.Και βέβαια το σκηνικό θα αλλάξει άρδην-τα σημάδια είναι εμφανή και σε παγκόσμιο επίπεδο.Οι βεβαιότητες του χθες καταρρέουν,κι όλοι αυτοί που μάθανε να συμπορεύονται με τους καθεστωτικούς δε θα έχουν πού να κρυφτούν...Ήταν ανέξοδη και ανώδυνη η ενασχόληση με τα κοινά μέχρι πριν από λίγο,κι ο καθένας ήταν ό,τι δήλωνε...Αυτή η εποχή πέρασε ανεπιστρεπτί -και ευτυχώς.Τώρα όλοι θα γνωριστούμε στην πράξη...και βέβαια εκ των ουκ άνευ νομίζω είναι η επιδίωξη της ενότητας στη βάση,με προαπαιτούμενο την αποτίναξη κάθε ταμπέλας δεξιάς ή αριστεράς.Όποιος δεν το καταλαβαίνει και δεν το σέβεται αυτό,καμμία κοινωνική ευαισθησία δε μπορεί να πείσει ότι έχει...Κι από λόγια και φούμαρα έχουμε χορτάσει...Από τη στιγμή που νιώθουμε και γνωρίζουμε ποιο είναι το σωστό,κι από εγωισμό ή όποα άλλη ψυχολογική διαστροφή δεν το υποστηρίζουμε,είμαστε το ίδιο προδότες και δωσίλογοι με τους άλλους ...κι είναι ντροπή την ώρα που κόσμος πεθαίνει κι αυτοκτονεί,εμείς ακόμα να το "παίζουμε"στη λογική της διάκρισης και του να ξεχωρίσουμε από τη "μάζα"...Έλεος,φτάνει πια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Η ουσία ειναι μία δημήτρη,δεν υπάρχει αντίλογος στις απόψεις που εκφράζεις.Και δεν υπάρχει οχι γιατι κατέχεις το αλάθητο του πάπα αλλα διοτι εισαι καταρτισμένος επιστημονικά με οργανωμένο και μεστό λόγο.
    Πιστεύω οτι με ανθρώπους τύπου αρδην δεν θα επρεπε καν να ερχεσαι σε διαδικασία αντίλογου μιας και ο κύριος αυτός στερείται λογικής οπως και οι περισσότεροι-άλλωστε- που εκφράζουν δημόσιο λόγο
    Ειναι σε απελπισία το οικονομικό σύστημα που δυναστεύει τις ζωές μας και εχει βάλει λυτούς και δεμένους,διαπλεκόμενους και μή,διεφθαρμένους και αδιάφθορους να επιτίθονται στους ανθρώπους που με λογική και σοβαρότητα προτείνουν λύσεις οι οποίες-πρώτα απο ολα-θα ανακουφίσουν τον απλό κόσμο,τον καθημερινό εργαζόμενο.
    Ειναι αρρωστη η κοινωνία μας Δημήτρη,γι αυτο και εξακολουθούν πολλοι να συντάσσονται με το παλαιο και διεθφαρμένο συστημα οπου εδω και δεκαετίες λυμαίνεται τα χώματα του μαρτυρικού αυτού τόπου.
    Σου ευχομαι καλή δυναμη στο εργο που εχεις αναλάβει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Είσαι απίστευτος Δημήτρη. Χαράς το κουράγιο σου να ασχολήσε 4 χρόνια, καθημερινά, με τόσα πολλά ζώα. Καλή δύναμη σου ευχόμαστε. Να είσαι καλά και σε ευχαριστούμε πολύ για όσα μας έχεις μάθει ως σήμερα.

    θρασύμαχος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Δυστυχώς κ.Καζάκη κάνετε διαφήμιση στον όψιμο πατριδοκάπηλο και ες ΑΕΙ κωλοτούμπα Καραμπελιά,αφού πρέπει να διαβάσει κανείς το λίβελο για να κατανοήσει την απάντηση σ´αυτό .

    Άλκης Ζεκάκος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΚΚΕδες είσαστε και φοράτε καπέλο σε όποιον λέει κάτι διαφορετικό;

      Διαγραφή
    2. δεν μ΄ενδιαφέρει είτε το δημοσιεύσετε είτε όχι. η λογοκρισία στα μούτρα σας.

      Διαγραφή
  14. Συμφωνω σε ολα για τον καραμπελια εκτος απο την κκεδικη προβοκατορολογια για την δεκαετια του 80.Ειδικα οταν δεν υπαρχει κριτικη στον ρολο τοτε του ΚΚΕ που εκανε μορατοριουμ με το Πασοκ και ''περιφρουρουσε'' τα παντα για να εχει κοινωνικη ειρηνη ο Αντρεας....
    Γ.Α

    ΑπάντησηΔιαγραφή