Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

Τελικά, μπορεί να υπάρξει εναλλακτική πρόταση εξουσίας εδώ και τώρα;

Λίγες μέρες πριν τα τελικά αποκαλυπτήρια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με μια νέα συμφωνία κόλαφο υπέρ των δανειστών και σε βάρος της Ελλάδας και των πολιτών της, εντείνονται οι διαφοροποιήσεις ακόμη κι εντός ΣΥΡΙΖΑ. Χθες το απόγευμα υπήρξε μια ανοιχτή μάζωξη στην ΕΣΗΕΑ με Νταβανέλο, Μηλιό, Παπαδόγιαννη, Λάμπρου και Σαπουνά. Πολύς κόσμος, αλλά μια μεγάλη απογοήτευση.

Δυστυχώς, you can't teach an old dog new tricks.

Ο Μηλιός μίλησε για ρήξη και αθέτηση πληρωμών του χρέους, αλλά εντός ευρώ και ΕΕ. Η Παπαδόγιαννη ζήτησε διαπραγμάτευση για το χρέος και εφαρμογή του προγράμματος της Θεσσαλονίκης ως "εσωτερικό ζήτημα ισότιμου κράτους μέλους της ευρωζώνης". Στο ίδιο περίπου μήκος κύματος κινήθηκαν και οι άλλοι ομιλητές. Λες κι αυτούς τους τέσσερις μήνες δεν κατάλαβαν τίποτε. Δεν πήραν καν μυρωδιά ότι δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε κιχ εντός ευρώ και ΕΕ.


Πολλά συνθήματα, ακόμη περισσότερα ιδεολογήματα. Κουβέντα για την ταμπακέρα. Ποιό πρέπει να είναι το άμεσα εφαρμόσιμο πρόγραμμα διεξόδου έναντι του μονοδρόμου που ασπάζεται σήμερα και η νέα κυβέρνηση; Και ποιός είναι εκείνος ο φορέας που είναι ικανός να το φέρει σε πέρας από αύριο το πρωί;

Τι προτείνει ο κ. Λαπαβίτσας;

Τα ίδια ακριβώς καίρια ερωτήματα άφησε αναπάντητα και ο κ. Λαπαβίτσας στη συνέντευξή του χθες στο Press Project. Κι όχι μόνο αυτό. Ο τρόπος που μίλησε για τη μετάβαση σε νέα δραχμή, σε εθνικό κρατικό νόμισμα, δείχνει όχι μόνο τραγική άγνοια του ζητήματος, αλλά μια επικίνδυνη αντίληψη, η οποία στο βαθμό που εφαρμοστεί με κάνει προσωπικά να τρέμω για τις συνέπειες στον εργαζόμενο και τη χώρα.

Ο κ. Λαπαβίτσας έχει καθαρά νεοφιλελεύθερη αντίληψη για το νόμισμα. Στο μέτρο που γνωρίζει το θέμα. Γι' αυτό και τo αντιλάμβάνεται ως roller coaster. Το εισάγουμε - άγνωστο πώς, άγνωστο με ποιό χρονοδιάγραμμα, άγνωστο με ποιούς όρους για την οικονομία και την κοινωνία - το αφήνουμε να υποτιμηθεί και κάπου θα κάτσει η μπίλια. Δεν υπάρχει τίποτε πιο επικίνδυνο από μια τέτοια λογική. Τέτοια εισαγωγή δραχμής μπορεί να γίνει μόνο υπό συνθήκες χούντας, γιατί θα είναι η μόνη που μπορεί να αντέξει τους κραδασμούς στην οικονομία και την κοινωνία.

Η υποτίμηση είναι ταξική επιλογή υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου.

Η υποτίμηση του εθνικού νομίσματος δεν είναι νομοτελειακή, όπως πιστεύουν οι θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού, είτε είναι υπέρ, είτε κατά. Είναι ξεκάθαρα ταξική επιλογή, που θέλει το εθνικό νόμισμα έρμαιο των αγορών, του χρηματιστικού κεφαλαίου και της χειραγωγούμενης παγκόσμιας αγοράς συναλλάγματος (FOREX). Βασίζεται στη λογική ότι η ανταγωνιστικότητα συνδέεται οργανικά με την υποτίμηση της αξίας της εργατικής δύναμης ως βασικό στοιχείο του κόστους παραγωγής. Να γιατί η παλιά δραχμή, αν και κρατικό εθνικό νόμισμα, βρισκόταν σε διαρκή υποτίμηση μέσω διολίσθησης, ή αποφάσεων υποτίμησης. Βασικός στόχος η υποτίμηση της εργατικής δύναμης και η ενίσχυση των περιθωρίων ιδιωτικομονοπωλιακού κέρδους.

Η αλήθεια είναι ότι το κλειδί για την ανταγωνιστηκότητα μιας οικονομίας είναι η παραγωγικότητα της εργασίας. Στο βαθμό που εκτινάσσεται η παραγωγικότητα μέσα από επενδύσεις στην τεχνολογία παραγωγής, αναβάθμιση των όρων εργασίας και δραστικό περιορισμό του πραγματικά εργάσιμου χρόνου σε βάρος των μονοπωλιακών συμφερόντων της αγοράς, τότε μπορούμε να έχουμε πτώση των τιμών ενός εμπορεύματος ή μιας υπηρεσίας με παράλληλη άνοδο των εργατικών απολαβών. Και το εθνικό νόμισμα να είναι βράχος σταθερότητας. Να γιατί κανένας οικονομολόγος που απαιτεί εισαγωγή εθνικού κρατικού νομίσματος, νέας δραχμής, από την σκοπιά των συμφερόντων της εργασίας, δεν είναι υπέρ της υποτίμησης, αλλά υπέρ της σταθεροποίησης από την πρώτη κιόλας στιγμή.

Εισαγωγή δραχμής διαμέσου υποτίμησης σημαίνει παράδοση στις αγορές.

Άν θέλεις να εισάγεις νέα δραχμή μέσα από υποτίμηση, έχεις χάσει το παιχνίδι από χέρι. Σε συνθήκες γενικευμένης αναμέτρησης με τις αγορές, που θα προκύψει λόγω της αθέτησης πληρωμών του χρέους και εξόδου από το ευρώ, η επίθεση που θα δεχθεί η νέα δραχμή θα ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Τόσο από άποψη πτώσης, όσο και σε βάθος χρόνου. Οι κερδοσκόποι θα πιέζουν το νέο εθνικό νόμισμα, έτσι ώστε το κράτος να δαπανήσει όλα τα συναλλαγματικά αποθέματα και το χρυσό προκειμένου να το στηρίξει. Κι όταν συμβεί αυτό, τόσο το εμπορικό έλλειμμα, όσο και η εξωτερική πίεση στο νόμισμα, θα αναγκάσει το κράτος να βγει να δανειστεί εκ νέου στις αγορές κεφαλαίου για να αποκτήσει τα αναγκαία συναλλαγματικά αποθέματα.

Με το που θα βγει στη γύρα το κράτος να δανειστεί στις αγορές, το "πείραμα" θα τελειώσει με τον πιο παταγώδη τρόπο. Κι αυτό ίσως πριν περάσει ένας χρόνος από την είσοδο της νέας δραχμής. Να γιατί θεωρούμε καταστροφική τη λογική που προτείνει ο κ. Λαπαβίτσας. Αν όντως έχει αίσθηση του τι προτείνει.

Υπάρχει εναλλακτική πρόταση εξουσίας;

Το ερώτημα όμως είναι άλλο. Πέρα από τα συνθήματα και τις αναφορές στο εθνικό κρατικό νόμισμα που γεννούν πολλά ερωτηματικά και αφήνουν να διαφανούν επικίνδυνες λογικές για τον εργαζόμενο και τη χώρα, τι νόημα έχουν αυτές οι διαφοροποιήσεις σε επίπεδο στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ; Μήπως για να συγκρατήσουν όσους αγανακτούν με τα τεκταινόμενα διαμέσου μιας νομοταγούς αριστερής αντιπολίτευσης;

Ο λαός και η πατρίδα σήμερα δεν χρειάζεται μια ακόμη αντιπολίτευση. Δεν έχει τα περιθώρια για κάτι τέτοιο. Η επικείμενη συμφωνία δεν θέτει επί τάπητος μόνο τα εργασιακά, τα συνταξιοδοτικά και το αναπόφευκτο βάθεμα της ύφεσης σε βάρος των εργαζομένων. Θέτει σε κίνδυνο, όσο ποτέ άλλοτε, την ίδια την κρατική υπόσταση (statehood) της Ελλάδας και του ελληνικού λαού. Και τότε ο εργαζόμενος θα γίνει μετανάστης στον τόπο του υπό τον απόλυτο έλεγχο των Θεσμών της ΕΕ, των "σκοτεινών κέντρων τεχνοκρατών" που παίρνουν τις αποφάσεις, όπως ομολόγησε ο κ. Βαρουφάκης προχθές στον κ. Χατζηνικολάου.

Επομένως χρειάζεται επειγόντως μια νέα πρόταξη εξουσίας που να μπορεί να κερδίσει την πλειοψηφία του λαού και να είναι σε θέση να εφαρμοστεί από αύριο το πρωί. Έχουν να καταθέσουν μια τέτοια πρόταση όσοι σε στελεχικό επίπεδο του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να διαρηγνύουν τα ιμάτιά τους για τον "έντιμο συμβιβασμό" της κυβερνώσας ηγεσίας τους; Πέρα από συνθήματα, είναι φανερό πώς δεν διαθέτουν τέτοια πρόταση.

Γιατί είναι ανύπαρκτος ο πολιτικός διάλογος;

Γιατί λοιπόν δεν ανοίγονται στον πολιτικό διάλογο; Γιατί δεν ανοίγουμε έναν τέτοιο πολιτικό διάλογο, ώστε να συγκροτηθεί μια τέτοια πρόταση εξουσίας; Τι περιμένουν; Μήπως με κάποιον μαγικό τρόπο ανανήψει ο ΣΥΡΙΖΑ και κάνει τη ρήξη; Κάτι τέτοιο φάνηκε να υπονοεί ο κ. Λαπαβίτσας. Είναι πιο πιθανό να κατέβουν οι Ελοχείμ και να μας γλυτώσουν, παρά να αλλάξει ταξικό χαρακτήρα και προσανατολισμό ο κομματικός μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ.

Και ποια ρήξη; Εδώ ακόμη και σήμερα η iskra.gr προπαγανδίζει (όπως με την αναδημοσιεύση συνέντευξης του τραπεζίτη της Deutsche Bank Τόμας Μάγιερ, κολλητού του Άκερμαν, που έχει προτείνει Geuro από το 2012) εμμέσως πλην σαφώς το διπλό νόμισμα, δηλαδή την εισαγωγή ενός ευτελούς και υποτιμήσιμου νομίσματος δίπλα στο σκληρό ευρώ. Όπως γινόταν πάντα σ' αυτή την χώρα από τους δανειστές της, ήδη από το 19ο αιώνα, για να υποτιμηθούν ραγδαία όλες οι κινητές και ακίνητες αξίες της ελληνικής οικονομίας ώστε να λεηλατηθεί μέχρις εσχάτων.

Εμείς πάντως δεν είμαστε απλά διαθέσιμοι, αλλά έχουμε καταθέσει ήδη μια τέτοια πρόταση εξουσίας. Ξέρουμε και αναλύουμε επακριβώς πώς θα μεταβούμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα από την πρώτη κιόλας ημέρα προστατεύοντας και ενισχύοντας στα συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας του εργαζόμενου λαού. Ξέρουμε και αναλύουμε συγκεκριμένα πώς θα καταγγείλουμε το χρέος ως παράνομο ώστε να απαλλαγούμε ολοσχερώς απ' αυτό με βάση τις προβλέψεις του διεθνούς δικαίου. Και είμαστε σαφείς. Μόνο μια δύναμη ενός νέου ΕΑΜ μπορεί να είναι ο φορέας που θα δωσει τη διέξοδο εδώ και τώρα. Καμιά αριστερά. Μόνο ένα νέο ΕΑΜ.

Διαφωνούν; Ας αναμετρηθούν επιχειρήματα. Ας αποδείξουμε μπροστά στον κόσμο, μπροστά σε ακροατήρια ποιός έχει τα καλύτερα επιχειρήματα και το πιο ολοκληρωμένο σχέδιο διεξόδου προς όφελος των εργαζομένων και της πατρίδας. Αν όντως συμφωνούμε ότι ο σημερινός μονόδρομος που υπηρετεί και η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνιστά καταστροφή. Γιατί αρνούνται να ανοίξει ο πολιτικός διάλογος; Γιατί διάλογος μόνο μέσα στο μαντρί; Οι εκ προοιμίου αποκλεισμοί δείχνουν κρυφές ατζέντες και αλλότριες σκοπιμότητες.


Εκτός βέβαια κι αν όλα αυτά δεν είναι παρά ένα ακόμη παιχνίδι ισορροπιών σε επίπεδο ηγεσίας για να αποδυναμωθούν οι αντιδράσεις των "από κάτω", να αποπροσανατολιστούν και να εγκλωβιστούν σε αδιέξοδα εσωκομματικά παιχνίδια. Κάτι ανάλογο δηλαδή με την αντιπολίτευση που ασκεί το ΚΚΕ. Πολλές καταγγελίες και ριζοσπαστικά συνθήματα, αλλά στο διαταύτα τίποτε απολύτως. Για να αφήσουν ήσυχη την κυβερνώσα ηγεσία να συνεχίσει ανεμπόδιστα την κατεδάφιση κάθε ελπίδας και λαϊκής προσδοκίας, οδηγώντας την χώρα από το κακό στο χειρότερο. Αν πραγματικά οι απόψεις του κ. Λαπαβίτσα και των λοιπών αντιδρώντων στελεχών της αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ είναι καθ' όλα έντιμες και δεν υπακούουν σε βαθύτερες σκοπιμότητες του κομματικού μηχανισμού, τότε ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.

11 σχόλια:

  1. Κύριε Καζάκη,
    Όλοι όσοι ενδιαφέρονται και συζητούν τη διαδικασία περάσματος σε εθνικό νόμισμα έχουν ως κεφαλαιώδες επίδικο το ενδεχόμενο της υποτίμησης του βεβαίως και σε συνάρτηση με τις πολιτικές εκείνες που μπορεί να αναλάβει η ελληνική κυβέρνηση ώστε να παρέμβει στην διαδικασία αυτή. Πιστέψτε με είναι σχεδόν αδύνατο να αντιληφθεί ο απλός πολίτης ότι υπάρχει δυνατότητα μη-υποτίμησης. Ακόμα και οι πρόθυμοι να συζητήσουν το σενάριο του ε.ν. δεν μπορούν να πιστέψουν ότι είναι ρεαλιστικό να μην υπάρξει υποτίμηση - ακόμα και ηθελημένη! Από τη μία η "απλή λογική" με την οποία σκέφτεται ο κόσμος και από την άλλη η συστηματική τηλεοπτική πλύση εγκεφάλου στην οποία τον υποβάλλουν καθημερινά δημοσιογράφοι και οικονομολογούντες έχει καταστήσει το ζήτημα (εθνικο νόμισμα) = (άμεση υποτίμηση) ως δεδομένο για την συντριπτική πλειοψηφία, αφού εκτός των άλλων κανείς δεν πιστεύει ότι αυτό είναι απλά θέμα απόφασης αλλά οικονομικής πραγματικότητας και διεθνών συσχετισμών.
    Γνωρίζουμε όλοι εδώ ότι είστε ίσως ο μόνος που έχει παλέψει αυτό το ζήτημα και έχει συμβάλλει στη διαμόρφωση θέσεων που να αναλύουν τη μετάβαση. Συνεχίζετε να οργώνετε τη χώρα και να κάνετε ανοικτές ομιλίες για το θέμα. Πιστεύω όμως πως πρέπει να επιδιώξετε με κάθε τρόπο μια δημόσια αντιπαράθεση σε ραδιοφωνική ή τηλεοπτική συχνότητα μαζί με άλλους ομιλητές του απέναντι χώρου, στην οποία να αναδείξετε ακριβώς εκείνη την μεθοδολογία με την οποία προφυλλάσσεται το ε.ν. με συγκεκριμένο και πειστικό τρόπο απέναντι σε ντόπιους και ξένους γύπες. Επιστρατεύστε όποια καλή γνωριμία έχετε για αυτό και "απαιτείστε" έναν τέτοιο διάλογο. Αν καταφέρετε κάτι τέτοιο θα βάλετε στην καθημερινή ατζέντα μια και καλή το ζήτημα με τεράστια λαϊκή δυναμική. Αλλιώς δεν μπορούμε να το παλέψουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γιατί δεν στέλνεις αυτό το κείμενο στην iskra ή την αυγή ή στις εφημερίδες γενικά; Είστε νόμιμος πολιτικός φορέας, μη μου πεις οτι δε θα το δημοσιεύσει κανεις. Στην ανάγκη πληρώστε μια καταχώρηση. Θέλω να πω, και ζητώ συγγνώμη για το ύφος αλλά η κατατροφή είναι ante portas, δεν θα τους πείσετε όλους αυτούς του Συριζα, αν ηταν θεμα πειθούς θα χαν πειστεί απο καιρό. Αλλά να ξεμπροστιαστούν τουλάχιστον, να αναγκαστούν να απαντήσουν. Απ'το μπλογκ δε γίνεται δουλειά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δημήτρη, γιατί αυτά που λές πως θα γίνουν αν πάμε σε υποτιμήσιμη δραχμή, δεν πρόκειται να γίνουν αν πάμε σε σταθερή νέα δραχμή;
    Αν η νέα δραχμή είναι υποτιμήσιμη όπως λέει ο Λαπαβίτσας (και ο Κατσανέβας αν θυμάμαι καλά), αλλά δεν την πουλάει η Κεντρική Τράπεζα της Ελλάδας, πως θα μπορούν οι κερδοσκόποι να την πιέσουν, αφού δεν θα έχουν στην κατοχή τους καμία ποσότητα του νέου νομίσματος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό ακριβώς είναι ένα από τα κουμπιά του ζητήματος. Το να μην πουλάει η κεντρική τράπεζα υπό καθεστώς ελέγχου κεφαλαίου αποτελεί έναν από τους κύριου παράγοντες διαμόρφωσης ενός προστατευμένου εθνικού κρατικού νομίσματος.

      Διαγραφή
  4. Me μπερδευεις συνεχως Κε Καζακη αν και ο λογος σου μπορει να ειναι κρυσταλλινος και σαφης...οταν το θελεις βεβαια.Για ποιο λογο το νεο νομισμα θα πρεπει να ειναι υποτιμημενο?Αν ενα νεο νομισμα αντιστοιχει σε 1000 ευρω τι συνεπεια θα εχει αυτο στην Ελλαδα?Θα ανατραπει το ισοζυγιο τρεχουσων?Γιατι θεωρεις οτι το νεο νομισμα θα πρεπει να διαπραγματευεται σε χρημαστηρια ή ελευθερως να εξαγεται?Τα ευρω που εχω στην τσεπη μου εγω,εσυ ο αλλος παραπερα ποσα ειναι στο συνολο και για ποσο καιρο μπορουν να καλυψουν βασικες αναγκες σε καυσιμα και φαρμακα?Επειδη εισαι ευφυεστατος θα εκτιμουσα την απο μερους σου εξελιξη ενος σεναριου με ισοτιμια 1 νεου νομισματος=1000ευρω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπερδεύτηκες. Δεν υποστηρίζω εγώ την υποτίμηση του νέου νομίσματος, ούτε ότι πρέπει να το διαπραγματεύονται ελεύθερα στα χρηματιστήρια διεθνώς. Η ισοτιμία καθορίζεται με βάση τις ανάγκες συναλλαγής στο εσωτερικό της οικονομίας. Το να πεις 1 νέα δραχμή = 1000 ευρώ, σημαίνει ότι θα πρέπει να δημιουργηθούν νομίσματικές υποδιαιρέσεις της τάξης του 0,001 της νέας δραχμής προκειμένου για τις καθημερινές συναλλαγές βασικών ειδών, ή θα υπάρξει αναπροσαρμογή τιμών με εκτίναξή τους. Η βασική μονάδα της 1 νέας δραχμής θα πρέπει να έχει τη μεγαλύτερη ζήτηση-προσφορά στις καθημερινές συναλλαγές. Και πάνω της θα πρέπει οικοδομηθούν κι όλες οι άλλες αξίες, όπως εισοδήματα και τιμές.

      Διαγραφή
    2. Αν κατάλαβα καλά, διόρθωσέ με σε παρακαλώ, μια τεχνική λεπτομέρεια όπως οι υποδιαιρέσεις του νομίσματος μπορούν να παίξουν τόσο καθοριστικό ρόλο στις τιμές; Αυτό έγινε και με την είσοδο του Ευρώ που εκτίναξε τις τιμές στα ύψη; Όπως έγινε με τις τιμές του νερού που από 50 δρχ πήγαν στα 50 €λεπτά;

      Διαγραφή
  5. Κύριε Καζάκη,
    Ας υποθέσουμε ότι έχουμε από αύριο έναν μαχητικό λαό που υποστηρίζει μια Κυβέρνηση ΕΠΑΜ η οποία εισάγει εθνικό κρατικό νόμισμα κ.α. Οι εξής ερωτήσεις μου φαίνονται εύλογες:
    1. Τι γίνεται με τις συμβάσεις του 2ο ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ, ειδικά του ΑΡΘΡΟΥ 14 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 5: Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει κλ.
    2. Πως είναι η εκτίμησή σας για τις κινήσεις των σκοτεινών κέντρων εξουσίας σχετικά με την
    α) πρόκληση εσωτερικής αποσταθεροποίησης μέσω “έγχρωμων“ επαναστάσεων τύπου Γεωργίας, Ουκρανίας και μάλλον τώρα στα διπλανά μας τα Σκόπια ή/και
    β) οργάνωση μίας εξωτερικής απειλής της εδαφικής ακεραιότητας του κράτους από τους λατρεμένους μας γείτονες ή έστω την δημιουργίας συνεχούς κλήματος ανασφάλειας
    και ποια θα μπορούσαν να είναι τα αντίδοτα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δημήτρη, στην παραγωγικότητα της εργασίας αναφέρεσαι σε "...αναβάθμιση των όρων εργασίας και δραστικό περιορισμό του πραγματικά εργάσιμου χρόνου σε βάρος των μονοπωλιακών συμφερόντων της αγοράς..."

    Μπορείς σε παρακαλώ να εξηγήσεις αυτό το σημείο; Δεν καταλαβαίνω πώς εννοείς την αναβάθμηση των όρων εργασίας. Επίσης τι είναι ο πραγματικά εργάσιμος χρόνος και τα μονοπωλιακά συμφέροντα τι ρόλο παίζουν εδώ; Εννοείς τα κλειστά επαγγέλματα;

    Ευχαριστώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κύριε Καζάκη να πούμε όμως ότι η δραχμή δεν είναι 100% εθνικό. Έστω, δεν ήταν πολύ καλύτερα από το ευρώ; Αν το τύπωνε δημόσια/εθνική τράπεζα και όχι η ιδιωτική "εθνική τράπεζα Ελλάδος" ακόμη καλύτερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Το άρθρο αυτό βάζει τα θέματα και τα ερωτήματα που έχει ο κόσμος. Μπορούμε με το εθνικό νόμισμα να ξεφύγουμε από τον κλοιό τών δανειστών και να πάμε σε ανάπτυξη; Είναι ένας σίγουρος δρόμος; Πώς πρέπει να γίνει η εισαγωγή τού νέου νομίσματος, τί επενδύσεις πρέπει να γίνουν, σε ποιούς τομείς; Γιατί θα γίνουν επενδύσεις, γιατί θα συμφέρει κάποιον να επενδύσει,γιατί σήμερα δεν επενδύει και με το εθνικό νόμισμα θα τον συμφέρει; Γιατί και πώς το προϊόν που θα παράγει θα είναι φτηνότερο από το εισαγόμενο και θα πωλείται σε καλή τιμή και στην εσωτερική αγορά και στίς εξαγωγές; Πώς θα μπορεί να δίνει καλούς μισθούς και να κερδίζει συγχρόνως;
    Πόσο χρήμα θα χρειασθεί να "κοπεί" και να πέσει στην αγορά ώστε και δημόσιες επενδύσεις να γίνουν, και οι μισθοί καί οι συντάξεις να ανέβουν (γιά να ανέβει και η κατανάλωση) καί η ιδιωτική πρωτοβουλία να χρηματοδοτηθεί; Μπορούμε να "κόβουμε" χρήμα αβέρτα; Ποιοί είναι οι οικονομικοί όροι που πρέπει να συμβούν ώστε αυτό το πολύ χρήμα να μην πληθωρισθεί; Μπορούμε και πότε να αποσύρουμε χρήμα από την αγορά από αυτό που εκδώσαμε;
    Η απλή λογική του μη ειδικού λέει οτι πρέπει να το υποτιμήσουμε γιά να αποκτήσουμε συγκριτικό πλεονέκτημα και απέναντι στά εισαγόμενα και στίς εξαγωγές; Αν όχι τότε ποιό θα είναι το πλεονέκτημα που θα ωθήσει τίς επενδύσεις;
    Εάν εμείς δεν θέλουμε να το υποτιμήσουμε, οι αγορές και οι ξένοι πώς μπορούν να το πιέσουν γιά υποτίμηση; Τί ρόλο παίζει η Τράπεζα τής Ελλάδος;
    Τα ερωτήματα πολλά. Πρέπει κάπου να τα συγκεντρώσουμε και με απλά λόγια να απαντηθούν. Δεν είναι μόνο ο κόσμος που έχει ανάγκη αλλά και όσοι από εμάς δουλεύουμε μέσα στόν κόσμο χωρίς να είμαστε ειδικοί.
    Πρέπει η αρθρογραφία σου να επιμείνει πολύ στο εθνικό νόμισμα από εδώ κι εμπρός και σε σχέση με τούς διάφορους "αριστερούς" τού ΣΥΡΙΖΑ και αλλού, που καθώς πλησιάζει η ώρα τής υπογραφής τής κυβέρνησης δεν ξέρουν τί να κάνουν και τάχουν χαμένα. Διαβάζω κι εγώ ΙΣΚΡΑ και πραγματικά τρελλαίνεσαι μέ την έλλειψη προτάσεων. Όλο συνθήματα και "αριστεροσύνη". Άρθρα του Ρούση, Νταβανέλου, όλο το Πάντειο παρών και ουτέ μία πρόταση.
    Είναι πραγματικά δύσκολο να τούς φέρεις σε αντιπαράθεση. Δεν έχουν δημοσιεύσει ποτέ το παραμικρό. Οι λέξεις ΕΠΑΜ και ΚΑΖΑΚΗΣ λες και είναι απαγορευμένες. Πρέπει να βρεθεί τρόπος να σπάσουν τα στεγανά τους.
    Μείνε στο εθνικό νόμισμα που το ξέρεις καλά. Είναι το κλειδί σήμερα που ανοίγει όλες τίς πόρτες και που το έχεις παραμελήσει τελευταία, τουλάχιστον στην αρθρογραφία σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή