Κι όμως ο Πολάκης έχει δίκιο…

«Κι όμως η γη γυρίζει!» Έτσι θέλει ο μύθος να αποφαίνεται ο Γαλιλαίος μετά την περιβόητη καταδίκη του στις αρχές του 17ου αιώνα από τη Ρωμαϊκή Κουρία για υιοθέτηση αιρετικών απόψεων έναντι της μιας και μόνης Ορθής Πίστης.

Ο κ. Πολάκης βέβαια δεν είναι Γαλιλαίος, ούτε θα μπορούσε να είναι, αλλά και οι επίδοξοι κριτές και δικαστές του δεν φέρουν το φωτοστέφανο των ιεροεξεταστών. Ούτε φυσικά αντλούν την εξουσία τους από το αλάθητο του Πάπα. Μόνο από το αλάθητο της προσωπικής ιδιοτέλειας και της διαπλοκής με το κρατικά οργανωμένο έγκλημα, το οποίο πλέον ελέγχει όλους τους θεσμούς σ’ αυτή τη χώρα. Συμπεριλαμβανομένων και των επαγγελματικών κομματικών μηχανισμών.

Πού βρίσκεται λοιπόν το πρόβλημα; Στο εξής απλό: Ένα εξέχων μέλος της γνωστής συμμορίας των «δυνάμεων του συνταγματικού τόξου», ξεστόμισε μια μεγάλη αλήθεια.

Στην Ελλάδα λειτουργεί «βαθύ κράτος» όπου υπηρετούν ανώτεροι και ανώτατοι δικαστές, αλλά και γνωστοί δημοσιογράφοι, οι οποίοι έχουν οδηγήσει το επίπεδο της δικαιοσύνης και της ενημέρωσης σε επίπεδα χειρότερα της χούντας.

Ποιος έντιμος Έλληνας θα μπορούσε να διαφωνήσει μ’ αυτή τη διαπίστωση; Κανείς. Διαρρηγνύουν λοιπόν τα ιμάτιά τους μόνο όσοι έχουν «λερωμένη τη φωλιά τους», είτε τους είναι αδύνατο να εφαρμόσουν τη γνωστή εντολή του Περικλή: φιλοκαλοῦμέν τε γάρ μετ’ εὐτελείας καί φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας!

Η αλήθεια για τους πλειστηριασμούς και το οργανωμένο έγκλημα στην πολιτική.

 Περιεχόμενα

1. Idiotae Politici 1

2.Τραπεζοκεντρική εγκληματική οργάνωση 2

3. Τα κροκοδείλια δάκρυα των συνενόχων. 4

4. Το δεξί χέρι νίβει τ’ αριστερό και τα δυο το έγκλημα! 6

5. Το καθεστώς της κλεπτοκρατείας στην Ελλάδα. 7

6. Μηχανισμός εκποίησης και εγκληματικού πλουτισμού 10

7. Μια αρχετυπική εγκληματική οργάνωση 13

8. Τι μπορεί και τι πρέπει να γίνει; 15

Η πρωτοφανής - όχι μόνο για τα ελληνικά δικαστικά χρονικά, αλλά και για τα διεθνή - απόφαση της πλειοψηφίας της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, υπέρ της δήμευσης της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας στην Ελλάδα από μια εταιρική μαφία Funds και Services, απέδειξε ότι το πάλαι ποτέ «παραδικαστικό κύκλωμα» όχι μόνο δεν εξιχνιάστηκε, αλλά έχει πλέον μετατραπεί σε καθεστώς πρώτα και κύρια στα ανώτατα δικαστήρια της χώρας.

H πλειοψηφία της ολομέλειας του Αρείου Πάγου, χωρίς κανένα νομικό έρεισμα και κατά παράβαση όχι μόνο του Συντάγματος, αλλά και κάθε έννοιας δικαίου, νομιμοποίησε τη δράση των Εταιριών Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις (ΕΔΑΔΠ) εναντίον των δανειοληπτών. Υιοθετώντας μάλιστα την άποψη ότι η αδύναμη πλευρά ανάμεσα στις εταιρείες αυτές και τους δανειολήπτες είναι η πρώτη. Ενώ εκ των συναγομένων μπορεί εύκολα να συμπεράνει κανείς ότι όσοι χρωστάνε και μάλιστα όσοι αδυνατούν να πληρώσουν δεν έχουν παρά δόλια κίνητρα.

Πρόκειται για το τελευταίο καρφί στο φέρετρο εκατοντάδων χιλιάδων νοικοκυριών, που έμειναν πλέον χωρίς κανένα δικαίωμα, χωρίς κανενός είδους έννομης προστασίας απέναντι σε μια οργανωμένη μαφία.

«Μεγάλο το ευχαριστώ της Τουρκίας στην Ελλάδα…»

Τάδε έφη Μελβούτ Τσαβούσογλου σε τηλεφωνική συνομιλία αργά το βράδυ της Πέμπτης (9/2) με τον υπουργό Πολιτικής Προστασίας, Χρήστο Στηλιανίδη. Ο φερόμενος ως Έλλην υπουργός, με τη σειρά του, δήλωσε στον Τούρκο υπουργό, ότι «η Ελλάδα θα είναι δίπλα στους σεισμόπληκτους», καθώς αποτελεί ανθρώπινο καθήκον όλων των Ελλήνων να βοηθήσουν, συμπληρώνοντας ότι οι Έλληνες πυροσβέστες της ΕΜΑΚ δίνουν κάθε λεπτό τον καλύτερο εαυτό τους για να σώσουν ζωές κάτω από τα συντρίμμια.

Ναι, είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα των κ. Στηλιανίδη, Μητσοτάκη και των λοιπών δελφίνων της εξουσίας, έχει πολλούς λόγους να υπερηφανεύεται για το μεγάλο ευχαριστώ της Τουρκίας. Είναι άξιο υπερηφάνειας το γεγονός ότι στάθηκε ανίκανη να μεταφέρει την ανθρωπιστική αποστολή στην Τουρκία μετά την καθήλωση του μοναδικού C-130 που διέθετε επιχειρησιακά διαθέσιμο η πολεμική αεροπορία.

Πώς μπορεί κανείς να μην αισθάνεσαι υπερήφανος και να μην τον διακατέχουν ρίγη εθνικής συγκίνησης όταν αποκαλύπτεται ότι η Ελλάδα έχει επιχειρησιακά διαθέσιμο μόλις ένα από τα δεκατρία μεταγωγικά C-130, που στα χαρτιά διαθέτει, όπως και τρία από τα οκτώ C-27! Τα υπόλοιπα είναι καθηλωμένα λόγω έλλειψης υποστήριξης.

Ας μην χάσουμε μια ακόμη ευκαιρία, που ίσως αποδειχθεί η τελευταία!*

Ο ιστορικός και αγωνιστής της παλιγγενεσίας Κωνσταντίνος Κούμας περιέγραφε την κατάσταση του έθνους των Ελλήνων υπό την τυραννία του Σουλτάνου ως εξής: «Το Ελληνικόν έθνος, με όλας τας δυστυχίας, τας οποίας υπέφερνεν από τον κύριόν του , έμενε πάντοτε ήσυχον, και απέδιδε την παρούσαν του τύχην εις τας ανερμηνεύτους βουλάς της θείας προνοίας. Επεμελείτο την εμπορίαν και τα εργόχειρά του δια να αντιπαλαίη με το αργύριον τας νομίμους και παρανόμους αργυρολογήσεις των κρατούντων, και έχαιρεν οσάκις ηδύνατο να εορτάζη ησύχως τας λαμπροτέρας των εορτών του… Ουδέ ίχνος επαναστατικής εννοίας δεν ευρίσκετο εις καμμίαν φρονίμην κεφαλήν… Ήσαν και πολλοί θρησκευτικοί, οίτινες εκ ζήλου εκκλησιαστικού εδίδασκαν, ότι η θεία πρόνοια μας υπέβαλεν εις το Οθωμανικόν σκήπτρον δια να μας φυλάξη δι' αυτού από τας αιρέσεις και από την είς χριστιανικάς τινας χώρας εμφιλοχωρήσασαν αδιαφορίαν περί τα θεία.»¹

Ποιος στ’ αλήθεια είναι τόσο αδιάφορος, ή ανόητος που δεν θα δει στην περιγραφή αυτή την κατάσταση του έθνους των Ελλήνων σήμερα; Δεν χρειάζεται Σουλτάνος για να είμαστε και να λειτουργούμε ως ραγιάδες. Αρκεί να προσκυνάμε τους εκάστοτε κρατούντες. Αρκεί να κοιτάμε τη δουλίτσα μας, το μεροδούλι-μεροφάι μας, ή πώς να την βολέψουμε, παρ’ όλες τις απανωτές δυστυχίες, τραγωδίες και παθήματα από τις κυρίαρχες επιλογές της εξουσίας.

Άλλωστε ο ραγιαδισμός θεμελιωνόταν ανέκαθεν στην πεποίθηση ότι οι βουλές των κρατούντων, οι επιλογές τους, η κατάσταση που επιβάλουν, όσο θανάσιμη κι αν είναι για τους υπεξούσιούς τους, δεν είναι παρά μονόδρομος. Είναι το ίδιο αναπόδραστη, όσο και η θεία πρόνοια.

Ανοικτή Συζήτηση: “ΕΚΛΟΓΕΣ με την κοινωνία σε τροχιά συντριβής”. Σάββατο 21 Ιανουαρίου, ώρα 18:30, Δημαρχείο Υμηττού

 

Να είμαστε όλοι εκεί, έξω από τον Άρειο Πάγο στις 26 Ιανουαρίου ώρα 9:30!

Εν όψει της δίκης για τα FUNDS στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου στις 26 Ιανουαρίου

Εν όψει της δίκης για τα Funds στην ολομέλεια του Αρείου Πάγου την Πέμπτη 26 Ιανουαρίου, το ΕΠΑΜ και η ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ συμμετέχουν στην παράσταση διαμαρτυρίας στον Άρειο Πάγο, στην οποία πρωτοστατεί ο Σύλλογος Δανειοληπτών και Προστασίας Καταναλωτών Β. Ελλάδος και το ΚΕΛΔΑ, υπερασπιζόμενοι τα λαϊκά αιτήματα και τις περιουσίες των πολιτών που κατακρεουργούνται από τα Funds.

Η πολιτική θέση του ΕΠΑΜ και της ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ πάνω στο καυτό ζήτημα της μεθοδευμένης αρπαγής της περιουσίας των Ελλήνων, διατυπώνεται στην ανακοίνωση που ακολουθεί:

Ανακοίνωση της Π.Γ. του ΕΠΑΜ

H απόφαση 822/18-11-2022 του Α-2 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου έκρινε ότι οι Εταιρείες Διαχείρισης Απαιτήσεων εκ Δανείων και Πιστώσεων (ΕΔΑΔΠ -SERVICES) ΔΕΝ μπορούν να διενεργούν ως κατ’ εξαίρεση νομιμοποιούμενοι, μη δικαιούχοι διάδικοι, αγωγές και άλλα ένδικα μέσα και βοηθήματα κατά των οφειλετών για τις απαιτήσεις από δάνεια που αγόρασαν τα Funds κοψοχρονιάς από τις Τράπεζες στο πλαίσιο του Ν. 3156/2003 (νόμος Κυβέρνησης Σημίτη) με σκοπό την τιτλοποίηση, αλλά μπορούν να ενεργούν μόνον εξώδικες διαχειριστικές πράξεις (νομικές ή υλικές) με σκοπό την είσπραξη αυτών των απαιτήσεων από τους οφειλέτες (εισπράξεις, συνεννοήσεις με τους οφειλέτες, κλπ).

Αυτή η απόφαση – ΣΤΑΘΜΟΣ της Δικαιοσύνης έφερε ανακούφιση σε πολλούς οφειλέτες που επιτέλους ένιωσαν να έχουν ένα ισχυρό δικαστικό όπλο κατά των Funds (δηλαδή, επιχειρήσεων που «στήθηκαν» από κυβερνητικούς «ημέτερους» και αποτελούν εταιρείες «βιτρίνες» των Τραπεζών), τα οποία κερδοσκοπούν επιδιώκοντας να αρπάξουν την περιουσία του κόσμου έναντι πινακίου φακής. Η απόφαση αυτή δεν αφορά στα δάνεια που πουλήθηκαν (έναντι πενιχρού πάλι τιμήματος) από Τράπεζες στο πλαίσιο του Ν.4354/2015 (νόμος Κυβέρνησης Τσίπρα). Όσοι έχουν την ατυχία να τους κυνηγάνε αυτού του είδους τα Funds δεν βοηθιούνται από την παραπάνω απόφαση του Αρείου Πάγου.

Πριν ακόμα στεγνώσει η μελάνη στην απόφαση 822/2022 Αρείου Πάγου τα συστημικά παπαγαλάκια διέρρεαν πως επίκειτο  νομοθετική ρύθμιση υπέρ των Funds και των SERVICES και εις βάρος, βέβαια, των δανειοληπτών. Ακολούθησαν οι αποφάσεις 1102 και 1873/2022 του Αρείου Πάγου, που λένε τα αντίθετα με εκείνα της απόφασης 822/2022. Μάλιστα, η δεύτερη απόφαση (1873/2022), ενόψει της διαφωνίας των Τμημάτων του Αρείου Πάγου, παρέπεμψε το ζήτημα για οριστική επίλυση στην Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου.

Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2023: Οι διαστάσεις της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα 2009-2023,ώρα 11:00 στο Royal Olympic, Μακρυγιάννη (σταθμός Μετρό Ακρόπολη)

 

Ως πότε θα αδιαφορούμε για τις τύχες τις δικές μας και της χώρας μας;*

«Παραμένω ένα πράγμα και ένα πράγμα μόνο - ένας παλιάτσος. Κι αυτό με τοποθετεί σ’ ένα επίπεδο πολύ ψηλότερο από οποιονδήποτε πολιτικό.» Αυτό είχε δηλώσει ο Τσάρλι Τσάπλιν στον Observer, στις 17 Ιουνίου 1960.

Βέβαια, ο μεγάλος κωμικός δεν απεχθανόταν την πολιτική γενικά. Αντίθετα, υπήρξε ένας από τους πιο πολιτικοποιημένους καλλιτέχνες του Χόλυγουντ. Στρατευμένος από την αρχή ως το τέλος στην υπόθεση του «ξεχασμένου ανθρώπου», εκείνου δηλαδή που βρίσκεται στον «πάτο της οικονομικής πυραμίδας», όπως έλεγε ο ίδιος.

Δεν αδιαφόρησε ποτέ, δεν αρνήθηκε ποτέ να πάρει θέση δημόσια και να υπερασπιστεί όσα πιστεύει. Γι’ αυτό και το FBI, όπως και το «βαθύ κράτος» στις ΗΠΑ και τη Βρετανία δεν τον άφησε σε ησυχία. Δεν του αναγνώρισε το δικαίωμα της ελευθερίας σκέψης, λόγου και δράσης. Και πώς να το κάνει μ’ έναν τόσο διάσημο και δημοφιλή καλλιτέχνη, που αρνιόταν πεισματικά να ακολουθήσει τη γνωστή συμβουλή, «κοίτα τη δουλειά σου για να περνάς καλά!»

Είναι η ίδια συμβουλή που στεφάνωνε την μεγαλοπρεπή είσοδο στις Ακροπόλεις του σύγχρονου Ευρωπαϊσμού, το Άουσβιτς και τα υπόλοιπα γνωστά ευαγή ιδρύματα του νεότερου Ευρωπαϊκού πολιτισμού: Arbeit macht frei! Κοίτα τη δουλειά σου για να είσαι ελεύθερος!

Προβοκάτσια με σκοπό την παγκόσμια κλιμάκωση του πολέμου

Ξαφνικά, ένας απροσδιόριστης ταυτότητας – μέχρις ώρας – πύραυλος χτυπά την αγροτική παραμεθόριο της Πολωνίας και σκοτώνει, σύμφωνα με τις επίσημες δηλώσεις, δύο άτομα. Ποιος τον εκτόξευσε και με ποιον σκοπό. Η αυθαίρετη εικασία ότι ο πύραυλος ήταν Ρωσικός και για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο χτύπησε την Πολωνία, ήταν η πρώτη αντίδραση των υπερεθνικών μέσων δήθεν ενημέρωσης, που αναζητούν τρόπους να φουντώσουν τον πόλεμο στην Ουκρανία και να του δώσουν παγκόσμιες διαστάσεις.

Από κοντά και οι πρώτες δηλώσεις του Πολωνικού καθεστώτος, του Λευκού Οίκου και των εν θερμώ συμμάχων τους, όπως επί παραδείγματι το καθεστώς κατοχής και εκποίησης της Ελλάδας. Έστω κι αν επισήμως επιφυλάχτηκαν να κατονομάσουν ευθέως τη Ρωσία. Ο κ. Στόλτενμπεργκ του ΝΑΤΟ, αν και κράτησε επιφυλάξεις, ωστόσο αναφέρθηκε στην ετοιμότητα της Συμμαχίας για την ενεργοποίηση του άρθρου 4 και 5 του καταστατικού της.

Φυσικά, η Ρωσία επίσημα αρνήθηκε το περιστατικό, διαβεβαίωσε ότι δεν υπήρξε κανένας ρωσικός πύραυλος που «ξεστράτισε» κι επίσης έκανε λόγο για «προβοκάτσια». Αλλά ποιος δίνει σημασία στο τι λέει η Ρωσία; Πάντως όχι το κρατικομονοπωλιακό καρτέλ της Δύσης, που έχει βαλθεί να γνωρίσουν και οι σημερινές γενιές τον όλεθρο ενός νέου παγκοσμίου πολέμου.

Ο πόλεμος είναι προϊόν της βαθιάς παγκόσμιας συστημικής κρίσης και των αδιεξόδων της

Το 8ο Συνέδριο, μας βρίσκει καταμεσής μιας πρωτοφανούς ιστορικής κρίσης, που αφορά όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο παγκόσμιο σύστημα πολιτικής και οικονομίας. Το κεντρικό ζήτημα είναι ότι είναι αδύνατο να επιβιώσουν έθνη, λαοί και χώρες, με όρους τυπικής ανεξαρτησίας και ελευθερίας, υπό καθεστώς παγκόσμιων αγορών χρηματιστικού κεφαλαίου. Με αυτήν την έννοια, η κρίση είναι συστημικού χαρακτήρα, δεν είναι τωρινή, αποκαλύφθηκε από το 2008 και κλιμακώνεται.

Ο πόλεμος είναι προϊόν αυτής της κρίσης και του αδιεξόδου που έχει δημιουργηθεί. Με αυτήν την έννοια, είναι ένας συστημικός πόλεμος. Δηλαδή, ο πόλεμος εξ αντικειμένου θέτει θέμα κοινωνικοοικονομικού συστήματος σε παγκόσμιο επίπεδο.

Συνεπώς, δεν πρόκειται για έναν περιορισμένο, περιφερειακό πόλεμο ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία και ούτε θα τελειώσει απλά με την επικράτηση της μιας ή της άλλης πλευράς, αλλά  έχει τη διαρκή τάση να παγκοσμιοποιηθεί.

Ο χαρακτήρας του πολέμου κρίνεται από δύο βασικά χαρακτηριστικά:

– Αν ο πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα, ποιας παγκόσμιας πολιτικής συνέχεια είναι αυτός ο πόλεμος;

– Ποια είναι η κυρίαρχη αντίθεση που οφείλει να λύσει αυτός ο πόλεμος;

Ο πόλεμος αυτός είναι πρωτίστως προϊόν της επίθεσης που δέχονται οι λαοί, προκειμένου να διαμορφωθεί η παγκόσμια διακυβέρνηση, μια παγκόσμια δικτατορία, που εξασφαλίζει τη ΝΤΠ υπό την απρόκλητη ηγεμονία των ΗΠΑ, των μεγάλων χρηματαγορών και των τεράστιων συγκεντρώσεων οικονομικής και πολιτικής δύναμης.