Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2013

Ε, αφού κι ο Πισσαρίδης ανακάλυψε πόσο προβληματικό είναι το ευρώ, τότε ησυχάσαμε!

Σε μια ομιλία στο London School of Economics, η οποία εμφανίστηκε από τον βρετανικό Τύπο ως βαρυσήμαντη για την κρίση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο κυπριακή καταγωγής νομπελίστας των οικονομικών επιστημών Χριστόφορος Πισσαρίδης εμφανίστηκε να αποκηρύσσει την Πέμπτη (13/12) το ενιαίο νόμισμα, λέγοντας ότι «δημιούργησε μια χαμένη γενιά άνεργων νέων».


Επισήμανε επίσης ότι «χρειάζεται δουλειά για να αποκατασταθεί η αξιοπιστία του ευρώ στις διεθνείς αγορές και η εμπιστοσύνη που είχαν κάποτε μεταξύ τους τα κράτη της Ευρώπης». Ενώ για το κοινό νόμισμα είπε: «Το ευρώ θα πρέπει είτε να διαλυθεί με έναν ελεγχόμενο τρόπο ή τα κύρια μέλη του θα πρέπει να κάνουν τα αναγκαία το συντομότερο δυνατό, ώστε να το καταστήσουν φιλικό προς την ανάπτυξη και την απασχόληση. Δεν θα πάμε πουθενά εάν συνεχίσουμε με την τρέχουσα γραμμή μιας ad-hoc χάραξης πολιτικής και με ασυνεπείς πολιτικές ελάφρυνσης χρέους. Οι τακτικές που εφαρμόζονται τώρα για να σταθεροποιηθεί το ευρώ κοστίζουν στην Ευρώπη θέσεις εργασίας και δημιουργούν μια χαμένη γενιά μορφωμένων νέων ανθρώπων. Δεν είναι αυτό που μας υποσχέθηκαν οι ιδρυτικοί πατέρες».

Εγώ προσωπικά δεν θα χαιρόμουν με μια τέτοια τοποθέτηση. Ούτε θα βιαζόμουν να κατατάξω τον κ. Πισσαρίδη σ’ αυτούς που ανένηψαν, ή είδαν το φως το αληθινό. Το ζητούμενο για τον εν λόγω κύριο δεν είναι μια αντικειμενική εκτίμηση της κατάστασης του ευρώ και της ζώνης του. Όχι, το επίδικο ζήτημα είναι το πλεόνασμα της Γερμανίας. Οι ΗΠΑ με μοχλό το ΔΝΤ και ακαδημαϊκούς σαν τον Πισσαρίδη πιέζουν την κατάσταση προκειμένου να «βάλουν χέρι» στο εξαγωγικό πλεόνασμα της Γερμανίας. Κι έτσι εκβιάζουν. Ή το ευρώ, ή η Γερμανία θα εγκαταλείψει το εξαγωγικό της πλεόνασμα προκειμένου, δήθεν, να υπάρξει ανάταξη της ευρωζώνης και άνοδος της απασχόλησης.

Κολοκύθια με την ρίγανη. Το όλο ζήτημα είναι ένα. Ποιος θα βάλει χέρι στο εξαγωγικό πλεόνασμα της Γερμανίας. Οι ΗΠΑ σε αισχρή κατάσταση καθώς είναι, ενδιαφέρεται να ανοιχθεί η Γερμανική οικονομία, αλλά και η ευρωζώνη περισσότερο στις ορέξεις της. Αυτό είναι το όλο ζήτημα. Και για να φανεί ότι όλα αυτά γίνονται για το δικό μας καλό, για το καλό του άνεργου και του εργαζόμενου, για τους λαού της ευρωζώνης, βγαίνουν τύποι σαν τον Πισσαρίδη και υπόσχονται ότι μόλις η Γερμανία υποχωρήσει και παραδώσει το εξαγωγικό της πλεόνασμα όλα θα φτιάξουν.

Η αλήθεια βέβαια είναι μία. Το ευρώ και η δημιουργία της ΟΝΕ συνδέθηκε με πρωτοφανή ανεργία τόσο σε σύγκριση με ότι ίσχυε μέχρι τότε στις χώρες μέλη, όσο και σε σύγκριση με ότι ισχύει σε χώρες εκτός της ζώνης. Επομένως το συμπέρασμα είναι απλό. Το άνοιγμα των αγορών, το κοινό νόμισμα και η δημιουργία ενός υπερκράτους με κοινές πολιτικές είναι το εκρηκτικό μίγμα που οδηγεί σε έξαρση την ανεργία. Από την αρχή. Πριν το 2009 που επίσημα η ευρωζώνη και οι χώρες μέλη της μπήκαν σε διαδικασία ύφεσης και χρεοκοπίας.

Όσο υπάρχει το ευρώ, είναι σίγουρο ότι θα χάνονται μαζικά ζωές και η ανεργία ειδικά στους νέους θα καλπάζει. Η σύγκρουση σήμερα που διεξάγεται γύρω από τα πλεονάσματα της Γερμανίας δεν είναι παρά μια οικονομική παραλλαγή ενός παγκόσμιου πολέμου ανάμεσα σε ισχυρούς αποικιοκράτες που θέλει να αρπάξει τα πλεονεκτήματα του αντιπάλου του. Όσο θα συνεχίζεται η ύπαρξη της ευρωζώνης και η αναμέτρηση για το ποιος θα την ελέγξει, ποιος θα επωφεληθεί από την λεηλασία των πιο αδύναμων οικονομιών, τόσο θα επιδεινώνεται η κατάσταση για τους εργαζόμενους και τους λαούς, τόσο πιο κοντά μας φέρνει σ’ έναν αληθινό πόλεμο ακόμη και στην καρδιά της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.  

Μπορούμε να εναποθέσουμε τις τύχες των λαών και των χωρών τους στην Ευρώπη σε ακαδημαϊκούς σαν τον Πισσαρίδη; Σε ακαδημαϊκούς που στην καλύτερη περίπτωση εμφανίζουν ως τρομερή ανακάλυψη, ότι μπορεί να αντιληφθεί ακόμη και η κοινή λογική; Και το καλύτερο είναι ότι το ανακαλύπτουν πάντα κατόπιν εορτής, πάντα αφού έχει συντελεστεί η καταστροφή και μετράμε τα θύματα. Ο εν λόγω κύριος ανήκει σ’ εκείνο το είδος πανεπιστημιακών που δεν ξέρουν να υπηρετούν τίποτε άλλο εκτός από τρέχουσες πολιτικές και οικονομικές σκοπιμότητες. Δεν τον ενδιαφέρει η αλήθεια, αλλά η εξυπηρέτηση συμφερόντων. Γι’ αυτόν και για πολλούς σαν κι αυτόν η παραδοσιακή οικονομική έχει βολικά μετατραπεί σε μια επιστήμη ιδιωτικού πλουτισμού, τόσο δική τους, όσο και των κυρίαρχων της αγοράς.

Κι επομένως το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να βρίσκονται πάντα «σε γραμμή» με τις εκάστοτε απαιτήσεις των ισχυρών. Έτσι μόνο αισθάνονται χρήσιμοι στις θέσεις που κατέχουν με την εύνοια των μεγάλων αφεντικών της πολιτικής και της οικονομίας. Αρκεί το πουγκί να γεμίζει, έστω κι αν οι επινοήσεις τους – που μας τις πλασάρουν ως «επιστήμη» – κοστίζουν στην κοινωνία τα μέγιστα, οδηγούν στην απελπισία ολόκληρους λαούς και στην καταστροφή τις περισσότερες χώρες του πλανήτη.
  
Για μένα από την εποχή που ο εν λόγω κύριος μοιράστηκε το Νόμπελ οικονομίας το 2010 και μας τον περίφεραν για να μας πείσει πόσο καλό θα μας κάνουν τα μνημόνια και πόσο αναγκαίο είναι το ξεπούλημα της χώρας, αποτελεί την προσωποίηση όλων εκείνων που οι κλασικοί της πολιτικής οικονομίας ονόμαζαν ειρωνικά literatus vulgaris. Μόνο που οι σύγχρονοι «πληρωμένοι καλαμαράδες» σαν του λόγου του υστερούν σε ταλέντο, πρωτοτυπία και ευρυμάθεια από τους προκατόχους τους.

Όταν εντέλει κυριάρχησε απόλυτα η οικονομική θεολογία της αγοράς και η χυδαία απολογητική έγινε must για τις ιδιωτικοποιημένες οικονομικές σπουδές διεθνώς, το προσωπικό ταλέντο, η πρωτοτυπία στην σκέψη και η ευρυμάθεια κρίθηκαν παντελώς περιττές ιδιότητες για έναν οικονομολόγο και δη ακαδημαϊκό. Αντίθετα, στη θέση του ταλέντου μπήκε η χυδαία μετριότητα. Στη θέση της πρωτοτυπίας μπήκε η κενολογία και η κοινοτυπία σε βαθμό κακουργήματος. Ενώ στη θέση της αναγκαίας ευρυμάθειας μπήκε μια τρομακτική ημιμάθεια που προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από ακαδημαϊκούς τίτλους, χοντρά πορτοφόλια και μηχανισμούς που δημιουργούν φήμη, όπως οι στρατηγικές marketing οικοδομούν brand name για προϊόντα.

Αν κάποτε ήταν η χυδαία απολογητική που ταλαιπωρούσε τις οικονομικές σπουδές, σήμερα υποφέρουν από την ματαιοδοξία του ποσαπαίρνει που θεωρεί ως ύψιστο καθήκον του να πουλά τον εαυτό του, τους τίτλους και τις θέσεις του ανάλογα με την συγκυρία και τις προσφορές που δέχεται. Γι’ αυτό άλλωστε δεν σπούδασε; Γι’ αυτό δεν κόπιασε να μπει στα κυκλώματα που του εξασφάλισαν ακαδημαϊκούς τίτλους και θέσεις; Τι σημασία έχει αν δεν διαφέρει παρά ελάχιστα από μια εξ επαγγέλματος πόρνη; Τι σημασία έχει αν ανοίγει το στόμα του και μονολογεί το δόγμα που ξεκληρίζει σήμερα λαούς και χώρες; Τι σημασία έχει αν διαψεύδεται ξανά και ξανά από την πραγματικότητα; Τι σημασία έχει αν κάνει κωλοτούμπες σ’ αυτά που υποστηρίζει σαν πολιτικάντης της σειράς, ανάλογα με το που ποντάρει τα προσωπικά του συμφέροντα;

Σπούδασε και διεκδίκησε ακαδημαϊκές θέσεις για να βγάλει λεφτά, όχι να προάγει μια επιστήμη για την οποία δεν γνωρίζει παρά ελάχιστα πράγματα. Έστω κι αν πήρε Νόμπελ στο όνομά της. Κι ο μόνος τρόπος για να βγάλει λεφτά είναι να υπηρετεί πιστά τα συμφέροντα των ισχυρών. Ποτέ άλλοτε από την εποχή των αυτοκρατορικών αυλών δεν είχαμε τέτοια υποβάθμιση των επιστημών σε πανεπιστήμια και ακαδημίες, όσο σήμερα. Αυτό που σε μαθαίνουν σήμερα στις οικονομικές σπουδές είναι πώς να είσαι πιστός αυλικός των αυτοκρατόρων του χρήματος και των αγορών που επιλέγεις να υπηρετήσεις. Τίποτε περισσότερο απ’ αυτό. Γι’ αυτό και κυριαρχούν τύποι σαν τον Πισσαρίδη και την συντροφιά του.


19 σχόλια:

  1. Χρόνια πολλά Δημήτρη, σε σένα και την οικογένειά σου...
    Καλή λευτεριά...
    Κώστας Τρ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν θέλω να σχολιάσω το άρθρο το οποίο είναι σαφές και επαρκές τόσο ως προς τη δομή όσο ως προς την επιχειρηματολογία του, όπως είναι εξάλλου τα κείμενα του Δημήτρη του Καζάκη. Α! μας ανοίγει και τα μάτια, το πιο σημαντικό... Θα ήθελα όμως, με αφορμή το συγκεκριμένο άρθρο, να παρακαλέσω τον Δημήτρη τον Καζάκη να μας γράψει ένα κείμενο επεξηγηματικό της διεθνούς πραγματικότητας και των στόχων που προωθούνται σε διεθνές επίπεδο από διάφορα συμφέροντα και που έχουν ως αποτέλεσμα το χάλι της σημερινής "δυτικής" κοινωνίας. Κάτι δηλαδή σαν να βλέπει κανείς έναν χάρτη από ψηλά που να περιλαμβάνει και τη διαδρομή που μας ενδιαφέρει. Εγώ τουλάχιστον νομίζω ότι χρειάζομαι και μια πιο συνολική θεώρηση για να κατανοήσω πλήρως και την ελληνική πραγματικότητα.
    Ευχαριστώ τον Δημήτρη τον Καζάκη για την πληροφόρηση που μας παρέχει (πληροφόρηση όχι απλώς απαραίτητη αλλά σαν οξυγόνο σχεδόν!) και... αν οι Έλληνες πιστεύαμε στον εαυτό μας το μισό απ' ότι ο Καζάκης πιστεύει σε μας θα κάναμε θαύματα.

    Μαρία Κολυμένου
    Βόλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θα το κάνουμε το θαύμα φίλη,γιατί δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από αυτό!Φτάνει όλοι εμείς οι πιο "συνειδητοποιημένοι"να κάνουμε γνωστό στους γύρω μας ότι χάνουν το χρόνο τους και "φαιά ουσία"ασχολούμενοι με τα κόμματα κι όχι με το διπλανό τους!Πρέπει να προετοιμαστούμε όλοι πάσει θυσία,να συνεννοηθούμε,ώστε συντεταγμένα και χωρίς μακελειό να κάνουμε το χρέος μας απέναντι στα παιδιά μας και στην πατρίδα!Αυτοί θα κάνουν ό,τι μπορούν να σώσουν το σύστημά τους και τα τομάρια τους!Είναι αρκούντως ενωμένοι κι αποφασισμένοι γι'αυτό.Εμείς,ο απλός λαός,τι κάνουμε για να ενωθούμε και να τους ξαποστείλουμε,παίρνοντας την πατρίδα και την τύχη μας στα χέρια μας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κύριε Καζάκη διαβάζω με μεγάλο ενδιαφέρον τα άρθρα σας τα οποία εκτός από πολύτιμες πληροφορίες δίνουν και τροφή για προβληματισμό.
    Στο άρθρο σας γράφετε ότι οι ΗΠΑ προσπαθούν να βάλουν χέρι στο εξαγωγικό πλεόνασμα της Γερμανίας.
    Είναι αδιαμφισβήτητο πως για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα μας, καταλυτικό ρόλο έχει παίξει η γερμανική ηγεσία.
    Από την άλλη δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω την οργάνωση και την τεχνολογική προοδο των Γερμανών, η οποία τους καθιστά ως ένα απο τα ισχυρότερα κράτη παγκοσμίως.
    Προσωπικα πιστευώ πως η ανάπτυξη των Γερμανών και άλλων κρατών του Βορρα στηρίζεται στην τεχνογνωσία και την παραγωγη και όχι σε συγκυριακά πλεονεκτήματα.

    Μπορείτε να μου εξηγήσετε με ποιον τρόπο το ευρώ ευνοεί την Γερμανία και το εξαγωγικό της πλεόνασμα; Ποιους άλλους ευνοεί και γιατί;

    Σε άλλα site, γράφεται πως η Μερκελ τρομοκρατείται σε μία ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας απο το ευρώ. Αυτός ο ισχυρισμός είναι βάσιμος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θα ήθελα να επαναλάβω ακριβώς τα γραφόμενα απο την Μαρία Κολυμένου. Ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΚΑΖΑΚΗΣ: ‘’ Η αλήθεια βέβαια είναι μία. Το όλο ζήτημα είναι ένα. Ποιος θα βάλει χέρι στο εξαγωγικό πλεόνασμα της Γερμανίας. Οι ΗΠΑ σε αισχρή κατάσταση καθώς είναι, ενδιαφέρεται να ανοιχθεί η Γερμανική οικονομία, αλλά και η ευρωζώνη περισσότερο στις ορέξεις της.’’

    Συμφωνω απολυτως με την γνωμη σου και τωρα φαινετε πολυ καθαρα γιατι η Σκυλλα του Βερολινου σαλτεψε πριν μερικες μερες και εκοψε ορθα κοφτα ολα οσα σχεδιαζαν στο Ευρωγκρουπ.

    Πριν μερικες μερες (16 Δεκεμβριου 2013) ειχα διαβασει κατι δηλωσεις του John Clancy, επισημου ομιλητη της ΕΕ για το Εμποριο, που με παραξενεψαν ... http://trade.ec.europa.eu/doclib/press/index.cfm?id=1001 αλλα ολα ξεκαθαρισαν οταν διαβασα στις 20 Δεκεμβριου 2013 τις δηλωσεις του αρχηγου της ΕΕ ομαδας Διαπραγματευσεων, Mr Garcia Bercero. http://trade.ec.europa.eu/doclib/press/index.cfm?id=1007

    ‘’Negotiators made progress on the three core parts of the TTIP (Διατλαντική Εμπορική Συμφωνία ΕΕ-ΗΠΑ)
    – market access, regulatory aspects and rules – and these will be the focus for the round of talks expected in March 2014.

    On market access, the EU repeated its determination to stay ambitious on all three aspects. It wants to slash customs tariffs on imported goods; allow firms from either side to bid for government procurement contracts; and open up services markets and make it easier to invest.

    Negotiators also had substantive discussions on regulations which protect people from risks to their health, safety, environment, financial and data security. Studies suggest up to 80% of the gains from any future EU-US trade deal would come from improvements in this area. ‘’

    Η Αμερικανικη ληστοσυμμορια των Τραπεζων και των μεγαλων εταιριων δεν ειναι πληρως ευχαριστημενη με τις ελευθεριες που τους εδωσε η επιβολη και υπογραφη απο 157 χωρες του νεου FSA (Financial Service Agreement) μεσω του WTO (World Trade Organisation – Παγκοσμιος Οργανισμος Εμποριου) και τωρα θελουν να καταλυσουν οτι εμποδιο παρεμεινε για την επεκταση της δρασης τους στο μεγαλυτερο οικονομικο γκρουπ την ΕΕ. Οπως εγινε φανερο αυτες οι Διαπραγματευσεις για την Διατλαντική Εμπορική Συμφωνία ΕΕ-ΗΠΑ γινοταν στα κρυφα μεχρι που το εβγαλε στην φορα το Corporate Europe Observatory ...
    http://corporateeurope.org/publications/regulation-none-our-business

    ‘’ A leaked EU negotiating proposal for the far-reaching free trade agreement with the US reveals the European Commission’s plans to fundamentally change the way regulations to protect consumers, labour and the environment will be adopted in the future. The proposal follows a persistent campaign by business lobby groups on both sides of the Atlantic to use the proposed transatlantic trade deal to maximise the deregulation of food and product safety standards. ‘’

    Μετα τις αποκαλυψεις αυτες πανικος ξαπλωθηκε στα μελη της Ευρωπαικης κομμισσιον και τρεχουν σαν τα κουναβια σε ενα λαγουμι, συμφωνα με τις δηλωσεις του John Clancy.

    Τα σχέδια της κομμισσιον για τη δημιουργία μιας ενιαίας αγοράς που ενσωματώνουν την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, προχωρούσαν όμορφα όταν σχεδόν κανείς δεν ήξερε, οτι γινονται, μεχρι που το Corporate Europe Observatory ανοιξε την πορτα διάπλατα. Διαβαζω σχετικα σχολια που αναφερουν οτι σε ολη την Ευρώπη οι ανθρωποι ρωτουν γιατι συμβαινει αυτό;

    Τον περασμένο μήνα, προσπαθωντας να υπερασπιστεί την συνθήκη, ο Βρετανός υπουργός Kenneth Clarke είπε κάτι αποκαλυπτικό: "Η προστασία των επενδυτών είναι ένα τυπικό μέρος των συμφωνιών ελεύθερου εμπορίου - που σχεδιάστηκε για να υποστηρίξει τις επιχειρήσεις που επενδύουν σε χώρες όπου το κράτος δικαίου είναι απρόβλεπτο." Ετσι τι περισσοτερο κάνει μια τετοια συμφωνία ΕΕ-ΗΠΑ; Γιατί χρησιμοποιούμε μέτρα που αποσκοπούν στην προστασία των εταιρικών συμφερόντων σε αποτυχημένα κράτη, τωρα σε χώρες με λειτουργικό δικαστικό σύστημα;

    Για ποιους γινεται;

    Ισως αυτό συμβαίνει διοτι στην ΕΕ λειτουργούν τα δικαστήρια και ειναι λιγότερο χρήσιμα στις επιχειρήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Θα συμφωνήσω απόλυτα ως προς τον χαρακτήρα των οικονομικών σπουδών από τα σύγχρονα συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών ΑΕΙ καθώς η ακαδημαική περιέργεια, η διαταύρωση των θεωρητικών μοντέλων στην πραγματικότητα και το ενδιαφέρον γαι την επίλυση υπαρκτών προβλημάτων ακρωτηριάζονται στο βωμό της στείρας απομνημόνευσης, των έτοιμων απαντήσεων και την άκαμπτη προσσέγιση της γνώσης. Με άλλα λόγια το εργαλείο που ονομάζεται οικονομική γνώση και αποκτάται τόσο με θεωρητική όσο και πρακτική ενασχόληση δεν υπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο υπάρχει δηλαδή την επίλυση των οικονομικών προβλημάτων της ανθρωπότητας αλλά τους ιδιοτελής σκοπούς των ''κατόχων'' της (ακαδημαικούς. καθηγητές κ.α) στάση που δυστυχώς μεταφέρουν και στους φοιτητές τους αλλά και την κοινή γνώμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ευρωεκλογές τον Μάη, κούρεμα καταθέσεων νωρίτερα;
    Γράψτε κάτι σχετικό, μπας και ''σώσουμε'' ότι έχει απομείνει απ' τα τίμια χρήματα των γονιών μας, που μας συντηρούν και μας φιλοξενούν, τι και αν είμαστε 30 χρονών και πτυχιούχοι.

    Με εκτίμηση
    Ιωάννα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όσο τα αφήνετε στην τράπεζα, τόσο περισσότερο διακινδυνεύεται να τα χάσετε όλα. Ούτε στις τραπεζικές θυρίδες δεν είναι πια ασφαλή.

      Διαγραφή
    2. θυμαμαι Δημητρη που προτεινες πριν λιγο καιρο σε κοσμο να τα βαλει σε θυριδες τα χρηματα του...Τελικά ωστόσο σε ξεπερασαν οι τυποι....Εχει ξαναγινει πουθενα να βαζει χερι το κρατος στις θυρίδες;

      Διαγραφή
    3. Είναι κατανοητό ότι και ένας σεισμολόγος που βλέπει έναν σεισμό να έρχεται, ίσως δεν μπορεί ή δεν πρέπει να γίνει πιο συγκεκριμένος για το χρονικό σημείο αυτού.
      Στην τράπεζα πάντως η γνώμη του υπαλλήλου των προθεσμιακών καταθέσεων ήταν πως μέχρι τις ευρωεκλογές δεν θα γίνει τίποτα. Αλλά επειδή η δική σας γνώμη μετράει, γ' αυτό είμαι εδώ και σας ρωτάω. Παίρνει μεγάλο ρίσκο κάποιος που έχει ένα ποσό πχ 100.000 και υπολογίζει να το αφήσει εκεί μέχρι τέλος Μαρτίου;

      Διαγραφή
    4. Εμενα γιατι μου ακουστηκε ο υπαλληλος να σας λεει: Αφησε τα μεχρι το Μαρτιο, για να σου τα βουτηξουμε στα σιγουρα.
      Αγαπητε μου εαν δεν τα χεις στη τσεπη σου, δεν ειναι δικα σου. Βεβαια, στη τραπεζα επικειται κουρεμα, στο σπιτι μπορει να μπει κλεφτης. Αρα πρεπει να παρετε την αποφαση, με πιο τροπο ΠΙΘΑΝΟΝ θα χασετε τα λεφτα σας. Μπρος γκρεμος και πισω ρεμα, δηλαδη.. Τι προτιματε; Γκρεμο ή ρεμα;

      Διαγραφή
  9. Κατ αρχας θα ηθελα να συμμετασχω στο αιτημα της κ. Κολυμενου για ενα αρθρο σχετικα με την βαση του οικονομικου συστηματος.
    Για δε τους νομπελιστες οικονομολογους δεν ειναι να απορεις. Τενεκεδες βραβευμενοι βραβευουν τενεκεδες υποψηφιους προς δοξαν και κονομα των τραπεζιτων.
    Δεν περνανε απο κανα συσιτιο να τους βραβευσουν και οι ευεργετηθεντες απο τις αοκνες προσπαθειες τους;
    Εγω να τους αφιερωσω το παρακατω Σωκρατικο

    ΤΗΝ ΤΕ ΓΑΡ ΩΡΑΝ ΕΑΝ ΜΕΝ ΤΙΣ ΑΡΓΥΡΙΟΥ ΠΩΛΗ ΤΩ ΒΟΥΛΟΜΕΝΩ, ΠΟΡΝΟΝ ΑΥΤΟΝ ΑΠΟΚΑΛΟΥΣΙΝ....... ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑΝ ΟΣΑΥΤΩΣ ΤΟΥΣ ΜΕΝ ΑΡΓΥΡΙΟΥ ΤΩ ΒΟΥΛΟΜΕΝΩ ΠΩΛΟΥΝΤΑΣ ΣΟΦΙΣΤΑΣ (ΩΣΠΕΡ ΠΟΡΝΟΥΣ) ΑΠΟΚΑΛΟΥΣΙΝ
    Διοτι οπως αν καποιος πουλαει για χρημα την ομορφια του τον αποκαλουνε πορνο... και την σοφια τους οποιοι πουλανε σ οποιον ναναι σοφιστες (οπως πορνους) αποκαλουνε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πρέπει να φύγουμε ταυτόχρονα από ευρώ-Ε.Ε ή μόνο από την Ευρωζώνη ?

    Τι πιστεύεται είναι το καλύτερο κ. Καζακη ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Καζακης εχει πει, να φυγουμε και απο ΕΖ και απο την ΕΕ, διοτι συντομα το να μην εχεις Ε αλλα να εισαι στην ΕΕ, θα ειναι σχεδον σαν να εισαι στην ΕΖ, διοτι η ΕΕ θα καθοριζει τα παντα.

      Διαγραφή
  11. Κύριε Καζάκη σας έχω ακούσει να λέτε σχετικά με τις τραπεζικές θυρίδες, και το άνοιγμα αυτών στην περίπτωση οφειλής προς την εφορία. Για κάποιον που δεν χρωστάει πουθενά αλλά έχει ''φυλάξει'' εκεί τα χρήματα του για να γλυτώσει το κούρεμα, διατρέχει όπως λέτε κίνδυνο. Μπορείτε να μας πείτε που το στηρίζετε αυτό; Δεν σας αμφισβητώ. Το αντίθετο ακριβώς. Αλλά επειδή η μάνα μου είναι αγύριστο κεφάλι και έχει θυρίδα καταλαβαίνετε...διαφωνούμε οικογενειακώς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν δεν υπάρχει καμιά οφειλή, τότε - προς το παρών - είναι ασφαλής η τραπεζική θυρίδα...

      Διαγραφή
  12. Τι και αν ακούμε για περίοδο χάριτος, δηλαδή την απουσία νέων μέτρων κατά την διάρκεια της προεδρίας της χώρας μας. Το bail in-bail in. Σωστά κύριε Καζάκη;

    ΑπάντησηΔιαγραφή