Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

Μια πρώτη ματιά στη σημασία των εκλογικών αποτελεμάτων


Με τα πρώτα κιόλας εκλογικά αποτελέσματα οι εκπρόσωποι του Eurogroup και της Γερμανίας άρχισαν να πιέζουν για γρήγορο σχηματισμό κυβέρνησης. Έτσι, οι πρώτες δηλώσεις του Βενιζέλου ότι δήθεν στην κυβέρνηση θα συμμετείχε το κόμμα του μόνο υπό την προϋπόθεση ότι θα συμμετείχε και ο ΣΥΡΙΖΑ, μόνο σαν ανέκδοτο μπορούσαν να εκληφθούν από τα μεγάλα αφεντικά και δεν χρειάστηκε παρά μόνο ένα αυστηρό τηλεφώνημα για να γίνουν οι απαραίτητες διορθωτικές δηλώσεις μία με δύο ώρες αργότερα με βάση τις οποίες το ΠΑΣΟΚ ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις έξωθεν υποδείξεις για πάσει θυσία συγκυβέρνηση.

Οι αγορές ανέκοψαν για λίγο την κατρακύλα τους ώστε να δώσουν την ευκαιρία στους μεγάλους κερδοσκόπους να επανατοποθετηθούν έναντι του ευρώ και της ευρωζώνης, ώστε να συνεχίσουν κατόπιν το γιουρούσι τους αξιοποιώντας την γενίκευση των διαδικασιών χρεοκοπίας του ευρώ. Την ίδια ώρα η διεθνής ληστοσυμμορία που εμφανίζεται με την επωνυμία «Οι χώρες της Ευρωζώνης» προσδοκούν άμεσο σχηματισμό κυβέρνησης στην Ελλάδα «που θα τηρήσει το πρόγραμμα στο οποίο έχει δεσμευτεί η χώρα», αναφέρει το Eurogroup στην ανακοίνωσή του μετά την τηλεδιάσκεψη του το βράδυ της Κυριακής έπειτα από τα πρώτα εκλογικά αποτελέσματα από την Αθήνα.

Όπως αναφέρουν οι υπουργοί Οικονομικών, το Eurogroup περιμένει πως η τρόικα θα επιστρέψει στην Αθήνα αμέσως μετά το σχηματισμό κυβέρνησης, ώστε να γίνει ανταλλαγή απόψεων με τη νέα κυβέρνηση για «το δρόμο που θα ακολουθηθεί» και να προετοιμαστεί η πρώτη αξιολόγηση στο πλαίσιο του δεύτερου προγράμματος.
«Σημειώνουμε τα προκαταρκτικά αποτελέσματα των ελληνικών εκλογών, τα οποία εκτιμάται ότι θα επιτρέψουν το σχηματισμό κυβέρνησης με την στήριξη του εκλογικού σώματος που θα φέρει την Ελλάδα ξανά σε πορεία βιώσιμης ανάπτυξης» αναφέρει η ανακοίνωση. Με άλλα λόγια, τι είχα Παντελάκη μου, τι είχα πάντα.

Από την πλευρά του Βερολίνου, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ανέφερε πως η γερμανική κυβέρνηση ερμηνεύει την έκβαση των εκλογών ως ψήφο υπέρ της μεταρρυθμιστικής πορείας. «Ο δρόμος δεν θα είναι ούτε σύντομος ούτε εύκολος, αλλά είναι αναπόφευκτος και ανοίγει στον ελληνικό λαό την προοπτική για ένα καλύτερο μέλλον» σχολίασε σε ανακοίνωσή του το γερμανικό υπουργείο το βράδυ της Κυριακής. Προϋπόθεση, ανέφερε, είναι η επιστροφή της Ελλάδας σε σταθερότητα. «Η ευρωζώνη τηρεί τις δεσμεύσεις της απέναντι στην Ελλάδα» ανέφερε ο Β. Σόιμπλε, επισημαίνοντας και από την πλευρά του την ετοιμότητα της τρόικας να επιστρέψει στην Αθήνα μετά το σχηματισμό κυβέρνησης. Με άλλα λόγια, το πανηγύρι τελείωσε, τα κεφάλια τώρα μέσα.

Είναι προφανές ότι τα εκλογικά αποτελέσματα της 17ης Ιουνίου δίνουν την ευκαιρία να συγκροτηθεί αμιγής μνημονιακή κυβέρνηση για να συνεχίσει το θεάρεστο έργο του ξεπουλήματος της χώρας και του ολοκαυτώματος του λαού της. Ωστόσο, ο πάλαι ποτέ πανίσχυρος δικομματισμός συγκεντρώνει μόλις το 42% του εκλογικού αποτελέσματος, ενώ οι ψήφοι που συγκέντρωσε αντιστοιχούν μόλις και μετά βίας στο 26% του εκλογικού σώματος. Μπορεί αυτό το αποτέλεσμα να τον κρατήσει στην διακυβέρνηση της χώρας; Και βέβαια όχι. Τουλάχιστον όχι για πολύ. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η συγκυβέρνηση Παπαδήμου με την συντριπτική κοινοβουλευτική πλειοψηφία που διέθετε κράτησε μόλις και μετά βίας έξι μήνες.

Ο ανεκδιήγητος Σαμαράς και το ακροδεξιό πια κόμμα του έχει να διαχειριστεί μια οικονομία υπό γενικευμένη κατάρρευση και μια κοινωνία σε πρωτοφανή ανθρωπιστική κρίση. Και μάλιστα υπό καθεστώς χρεοκοπίας της ευρωζώνης. Τα πράγματα είναι τόσο οριακά που από την πρώτη κιόλας στιγμή επιτάχυνσης, όπως αποφασίζουν και διατάσσουν τα κέντρα της ευρωζώνης, των μέτρων λιτότητας, δραστικών περιορισμών και ξεπουλήματος, η κυβέρνηση θα βρεθεί μπροστά σ’ ένα τέτοιο κύμα λαϊκής αγανάκτησης και κοινωνικής οργής, που δύσκολα θα κρατηθεί στη θέση της με συνταγματικά μέσα.

Η προώθηση της ίδιας πολιτικής από εδώ και μπρος θα θέτει διαρκώς στην ημερήσια διάταξη για την νέα συγκυβέρνηση: προσφυγή σε εκλογές, ή ανοιχτή δικτατορία. Το δίλλημα αυτό θα βαραίνει στην πολιτική ζωή του τόπου από την επομένη κιόλας της νέας συνόδου του Eurogroup, που αναμένεται να πάρει τις τελικές αποφάσεις για την μετατροπή της Ελλάδας σε καθαρό «ευρωπαϊκό προτεκτοράτο» με ότι συνεπάγεται για το λαό και την χώρα.

Το τι θα γίνει και το κατά πόσο η γενιά μας θα γνωρίσει καθεστώς ανοιχτής δικτατορίας, πολύ χειρότερο από την χούντα της επταετίας, εξαρτάται αποκλειστικά από τον ίδιο τον λαό. Και ναι μεν ένα μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος μπορεί να φοβήθηκε από την τρομοκρατική εκστρατεία που εκτυλίχθηκε στην προεκλογική περίοδο και από τους προκλητικούς εκβιασμούς των κλεπτοβαρόνων (robber barons, χαρακτήριζαν οι προοδευτικοί συγγραφείς του 19ο αιώνα στις ΗΠΑ τους μεγιστάνες των αγορών και της πολιτικής) της ευρωζώνης και της παγκόσμιας πολιτικής, αλλά έκαναν ένα θεμελιώδες στρατηγικό ολίσθημα. Συνέδεσαν το ευρώ με την επιτυχία της πολιτικής των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων. Μια επιτυχία που είναι τόσο αδύνατη, όσο το να αλλάξει η τροχιά του ήλιου.

Μόλις ο απλός κόσμος που ξεγελάστηκε και τρομοκρατήθηκε από τους ευρωραγιάδες ανακαλύψει στην πράξη, στην ίδια την ζωή του, ότι δεν μπορεί να γλυτώσει από την ολοκληρωτική καταστροφή που του επιφυλάσσουν τα μνημόνια και οι δανειακές συμβάσεις, αν μαζί τους δεν ξεφορτωθεί και το ευρώ, τότε θα δουν όλοι τους τι θα συμβεί. Μπορεί να ετοιμάζονται να κρατήσουν την Ελλάδα και τους Έλληνες με την βία υπό καθεστώς ευρώ, ή διπλού νομίσματος, αλλά κανένα τάγμα εφόδου, καμία διμοιρία πραιτοριανών και καμιά ταξιαρχία στρατοχωροφυλακής από την Εσπερία δεν πρόκειται να αναχαιτίσει τον ελληνικό λαό.

Τι υποδηλώνουν τα εκλογικά αποτελέσματα για το ευρώ και την ευρωζώνη σε συνθήκες άγριων εκβιασμών άνωθεν και έξωθεν; Ότι ο ελληνικός λαός είναι διχασμένος. Όσοι περίπου ψήφισαν με κριτήριο τον φόβο ότι θα βγούμε από το ευρώ αν επιβληθούν αντιμνημονιακές πολιτικές, άλλοι τόσοι ψήφισαν εναντίον των μνημονίων αψηφώντας τον εκφοβισμό και την τρομοκρατία. Με άλλα λόγια, ένα μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος που ξεπερνά το 38% είναι διατεθειμένο να ξεφορτωθεί το μνημονιακό καθεστώς ακόμη κι αν αυτό σημαίνει έξοδο από το ευρώ και την ευρωζώνη. Αν σ’ αυτό προστεθεί και το γεγονός ότι σ’ αυτές τις εκλογές είχαμε ιστορικό ρεκόρ αποχής που έφτασε το 37,5% του εκλογικού σώματος, τότε γίνεται φανερό ότι η τακτική εκφοβισμού με το ευρώ δεν ακουμπά την μεγάλη πλειοψηφία του εκλογικού σώματος.

Με άλλα λόγια, η τελευταία εκλογική αναμέτρηση κατέγραψε μια εν δυνάμει κοινωνική πλειοψηφία που δεν τρομοκρατείται με το ενδεχόμενο της εξόδου από την ευρωζώνη, αν είναι να γλυτώσει εδώ και τώρα από την κόλαση του ευρώ. Κι αυτή η εν δυνάμει πλειοψηφία είναι σίγουρο ότι θα αυξάνεται με την επιβολή των μνημονιακών πολιτικών και του ξεπουλήματος της χώρας που απαιτούν οι δανειστές.  Το μόνο ερώτημα είναι ποιος θα είναι εκείνος που θα εκφράσει στο αμέσως επόμενο διάστημα αυτή την εν δυνάμει πλειοψηφία;

Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ικανός να εκφράσει αυτή τη δυναμική; Αν κρίνουμε επιδερμικά τα εκλογικά αποτελέσματα, χωρίς να υπολογίσουμε την συγκυρία, τότε θα έπρεπε να μιλήσουμε για την πραγματικά εντυπωσιακή άνοδο των εκλογικών ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ. Όποιος, όμως, νομίζει ότι αυτά τα εκλογικά ποσοστά «ανήκουν» στο ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή έχουν δεθεί με το συγκεκριμένο κόμμα, τότε θα κάνει ένα μεγάλο και τραγικό λάθος. Η εντυπωσιακή άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε για έναν βασικό λόγο: γιατί ένα μεγάλο κομμάτι του εκλογικού σώματος τον θεώρησε ως την πιο εύκολη εκλογική επιλογή που θα μπορούσε να του εξασφαλίσει μια έστω στοιχειώδη ανακούφιση από τα απανωτά κατάγματα στη ζωή και στη δουλειά του που του επιφέρουν οι μνημονιακές πολιτικές. Τον ψήφισε για να βγει στην κυβέρνηση και να τον σώσει από τα χειρότερα του μνημονίου. Δεν τον ψήφισε για να γίνει κοινοβουλευτική αντιπολίτευση. Από την στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν του είναι ωφέλιμος ως κυβέρνηση, τότε γιατί να του είναι ωφέλιμος ως αντιπολίτευση; Ή μήπως νομίζει κανείς ότι ο κόσμος που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ο κόσμος που δεν ψήφισε, αλλά βρίσκεται σε τροχιά αντιπαράθεσης με τις κυρίαρχες επιλογές, θα περιμένει πότε και όποτε γίνουν ξανά εκλογές για να τον ξαναψηφίσει;

Τα αποτελέσματα του ΣΥΡΙΖΑ είναι μεν η χαρά του κομματικού γραφειοκράτη, αλλά ταυτόχρονα και η μεγάλη απογοήτευση του ψηφοφόρου. Η χαρά του κομματικού γραφειοκράτη γιατί ο κομματικός μηχανισμός εξασφάλισε μεγαλύτερη κρατική επιχορήγηση, θέση αξιωματικής αντιπολίτευσης με ότι αυτό συνεπάγεται για τα δούναι-λαβείν με τους έξω και κυρίως για τις χρηματοδοτήσεις εξ ΕΕ. Η απογοήτευση του ψηφοφόρου γιατί δεν μπόρεσε να εισπράξει ούτε καν μια προσωρινή ανακούφιση από τα χαράτσια και τις αρπακτές του μνημονίου. Η ελπίδα του αποδείχθηκε χωρίς αντίκρισμα.

Γιατί όμως δεν πέτυχε ο ΣΥΡΙΖΑ να βγει κυβέρνηση; Μήπως φταίνε οι εκλογείς που δεν τον ψήφησαν; Και βέβαια όχι. Μην ξεχνάμε ότι υπήρξε ένα 37,5% αποχή εκ του οποίου οι μισοί και πάνω είχαν ψηφίσει στις εκλογές του Μαΐου, αλλά τώρα δεν τους γέμισε ελπίδα ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε όμως τους τρομοκράτησε και η κυρίαρχη προπαγάνδα. Γιατί; Τι έγινε; Ο ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε γιατί ήθελε να αποτύχει. Στόχος της ηγεσίας του εξαρχής ήταν η αξιωματική αντιπολίτευση και όχι η κυβέρνηση. Γι’ αυτό και δεν απαντούσε στα δύσκολα. Ούτε έπαιρνε θέση για το χρέος, την δημοσιονομική στενότητα, την κρίση ρευστότητας, κοκ, που απαιτούσαν πρόγραμμα μέτρων άμεσης απόδοσης, μέσα στους επόμενους 2-3 μήνες. Εξέδωσε ένα πρόγραμμα, το οποίο ήταν εξαρχής σχεδιασμένο με όρους αντιπολίτευσης και όχι με κριτήριο την κατάκτηση της διακυβέρνησης με σκοπό να αντιμετωπιστεί η καταστροφή από την πρώτη κιόλας ημέρα. Η εκνευριστική αυτή τακτική επέτρεπε να κολλά στον τοίχο τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ κάθε δευτεροκλασάτος μνημονιακός πολιτικάντης ρωτώντας το γνωστό, «τι θα κάνετε τώρα που δεν έχει λεφτά το ταμείο.»

Το ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήθελε την διακυβέρνηση της χώρας φαίνεται και από το γεγονός ότι αρνιόταν πεισματικά να ανοίξει μέτωπο με τους ευρωκράτες και την ΕΕ. Κι όχι μόνο αυτό. Όσο οι κλεπτοβαρόνοι του ευρώ πίεζαν εκβιαστικά, τόσο υποχωρούσε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Κανένας ανοιχτός εκβιασμός από την ευρωζώνη και τις ΗΠΑ δεν απαντήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό επέτρεψε να λειτουργήσει ο εκβιασμός της κοινής γνώμης στην Ελλάδα χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο. Ο ψηφοφόρος κλήθηκε να επιλέξει τι φοβάται περισσότερο: τα ήξεις-αφίξεις του Τσίπρα και των δικών του, ή τον Σαμαρά και την ευρωζώνη. Πολλοί που δεν γούσταραν ούτε το ένα, ούτε το άλλο, επέλεξαν να πάνε για μπάνιο την ημέρα των εκλογών, παρά να τους κοροϊδεύουν έτσι οι κομματικοί δελφίνοι της εξουσίας. Κι αυτοί ήταν τελικά που έκριναν το εκλογικό αποτέλεσμα σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Επιπλέον, φάνηκε κι ο αληθινός λόγος που η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ πλάσαρε το γνωστό παραμύθι ότι δήθεν διέθετε σχέδιο Β, σε περίπτωση που οι ευρωκράτες δεν ενέδιδαν στις αντιμνημονιακές απαιτήσεις της νέας κυβέρνησης. Η αλήθεια ήταν ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ούτε σχέδιο Β διέθετε, ούτε καν σχέδιο Α.. Ο στόχος της ήταν εξαρχής να ξεγελάσει όσους περισσότερους ψηφοφόρους μπορούσε για να βγει αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά όχι να πάρει την κυβέρνηση. Κι έτσι τους πουλούσε την προσδοκία ότι δήθεν ήταν διατεθειμένη να προχωρήσει ως το τέλος την σύγκρουσή της με την ευρωζώνη, αν αυτή δεν αποδεχόταν την ακύρωση του μνημονίου.

Τέλος, αν η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ήθελε πραγματικά να υπάρξει μια αντιμνημονιακή κυβέρνηση θα φρόντιζε από την αρχή να υπάρξει η πιο πλατιά παλλαϊκή συσπείρωση. Ένα αληθινά παλλαϊκό μέτωπο, όπως της το είχε προτείνει ο Μ. Θεοδωράκης, όταν τον λιβάνιζε ο Τσίπρας με τον Γλέζο για να του αποσπάσουν δηλώσεις υποστήριξης. Όχι μόνο δεν θέλησαν να προχωρήσει μια τέτοια παλλαϊκή συσπείρωση, αλλά φρόντισαν να δώσουν την εκλογική μάχη επενδύοντας στο σχήμα δεξιά-αριστερά που διευκόλυνε τα μέγιστα τον Α. Σαμαρά να επικαλεστεί τα δεξιά ένστικτα της εκλογικής του επιρροής και να την τσιμεντάρει στην βάση υστερικών κραυγών με εμφυλιοπολεμικό απόηχο. Όσο περισσότερο ο κομματικός μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ έδινε την εκλογική μάχη με το σύνθημα «ήρθε η ώρα της αριστεράς», τόσο περισσότερο αποξένωνε τμήματα του πιο συντηρητικού εκλογικού σώματος, αλλά και τμήματα αριστερών ψηφοφόρων που δικαίως θεωρούσαν το ΣΥΡΙΖΑ τόσο αριστερό, όσο και το αριστερό πόδι του Πάπα.

Η προσπάθεια της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ ήταν εξαρχής να εξασφαλίσει την μονοκρατορία της σκληρής δεξιάς του πτέρυγας. Αυτή επέβαλλε τους ρυθμούς, τα προτάγματα και τους όρους της εκλογικής τακτικής και με το εκλογικό αποτέλεσμα ελπίζει να παγιώσει την παντοκρατορία της μέσα από τον κομματικό μηχανισμό. Αν οι Δραγασάκηδες και οι Παπαδημούληδες είχαν ως πρώτο στόχο να λυτρώσουν τον λαό από τα μνημόνια και τις δυνάμεις που τα εκφράζουν, τι θα έλεγαν το βράδυ των αποτελεσμάτων; Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ απέκτησε ένα καλό ποσοστό, αλλά αυτό που απαιτούν οι καταστάσεις είναι ένα ευρύ μέτωπο δυνάμεων που θα διεκδικήσει εδώ και τώρα εξουσία. Σε συνθήκες όπου παίζεται η τύχη του λαού και της χώρας, ισχύει αυτό που έλεγε ο μεγάλος Ρώσος επαναστάτης του 19ου αιώνα, Χέρτσεν, «κέρδισαν, ας τους δηλητηριάσουμε την νίκη τους με την προφητεία μας, κερδίσατε μόνο και μόνο για να προετοιμάσετε τη δική μας νίκη!» Τι έλεγαν οι Δραγασάκηδες και οι Παπαδημούληδες το βράδυ της Κυριακής; Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι από εδώ και μπρος μια υπεύθυνη αντιπολίτευση και ένα «φόρουμ της αριστεράς». Γι’ αυτό σας ψήφισαν κύριοι; Για να το παίζεται νομοταγής αριστερή αντιπολίτευση;

Δυστυχώς, από τα πράγματα αποδεικνύεται ότι ο στόχος της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν η ανατροπή του μνημονίου, αλλά ο εγκλωβισμός του αντιμνημονιακού ψηφοφόρου. Για να περάσει η πολιτική μνημονίου χρειάζονται δυο πράγματα: Αφενός, τήρηση των «διεθνών δεσμεύσεων» της χώρας που την μετατρέπουν εξ αντικειμένου σε «ευρωπαϊκό προτεκτοράτο» και, αφετέρου, ανυπαρξία ουσιαστικής αντιμνημονιακής αντιπολίτευσης. Με την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ σε αξιωματική αντιπολίτευση, οι δυνάμεις της προδοσίας και του ξεπουλήματος, βρήκαν το κατάλληλο αποκούμπι τους. Βρήκαν εκείνη την δύναμη που μπορεί να τους εξασφαλίσει τα μετόπισθεν, ασκώντας αντιπολίτευση ενάντιά τους, αλλά χωρίς να αμφισβητεί τα καίρια, τις βασικές επιλογές και δεσμεύσεις της χώρας. Να ποια είναι η πρέπουσα αποστολή για όσους καταδικάζουν μεν το μνημόνιο, αλλά αρνούνται να τα βάλουν με τους δανειστές, το ευρώ και τους ευρωκράτες.

Για να επιτελέσει αυτόν τον ρόλο ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή για να λειτουργήσει ως μια νέα παραλλαγή του δικομματισμού με δυνάμεις εντός-εκτός και επί τα αυτά, έπρεπε η σκληρή δεξιά πτέρυγα του εν λόγω κόμματος να πάρει τα ινία. Αυτό το κατόρθωσε, όπως είπαμε, από την προεκλογική περίοδο αναγκάζοντας τις αριστερές φωνές εντός του σχηματισμού είτε να το βουλώσουν, είτε να κάνουν απίθανες κολοτούμπες. Από την άλλη ενισχύθηκε και με το ορφανό ΠΑΣΟΚ του κρατικού κορβανά και των μηχανισμών εξουσίας. Δεν είναι τυχαίο ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έδειξε ιδιαίτερη πρεμούρα για να την προσεγγίσουν πρώην και νυν στελέχη του ΠΑΣΟΚ, γνωστά για την δράση και την εξάρτησή τους από ντόπια και ξένα κέντρα αποφάσεων, αλλά κώφευσε επίμονα σε κάθε άλλη αυθεντικά δημοκρατική, πατριωτική και αριστερή φωνή.

Τώρα η σκληρή δεξιά του ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει ότι έδεσε τον γάιδαρό της, επειδή νομίζει ότι ο κόσμος θα περιμένει πότε θα γίνουν εκλογές για να πάρει το κόμμα της  40% και έτσι να τον αποκοιμίζει όσο χρειάζεται για να περνάνε οι πολιτικές χρεοκοπίας του ευρώ. Όμως, οι καταστάσεις είναι τόσο οριακές, η ανάγκη του κόσμου για λύσεις εδώ και τώρα είναι τόσο επιτακτική, που η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ θα μάθει πόσο γρήγορα μπορεί να ξεφουσκώσει ένα εκλογικό ποσοστό. Πολύ πιο γρήγορα απ’ όσο φουσκώνει. Ο μέσος ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι οπαδός της ευρωμασονικής ιδεολογίας των κκ. Δραγασάκη, Σταθάκη, Παπαδημούλη και λοιπών τοιούτων, αλλά ανήκει σε μια κατηγορία της κοινωνίας που όλο και περισσότερο ξεπερνά τις αναστολές και τις φοβίες της για το ευρώ και είναι έτοιμη ακόμη και για την μεγαλύτερη «ανευθυνότητα». Πολύ σύντομα οι ίδιες οι καταστάσεις και η χρεοκοπία του ευρώ, θα φέρουν την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αντιμέτωπη με την εκλογική της βάση. Με μια εκλογική βάση που δεν την συνδέει απολύτως τίποτε, ιδεολογικά και πολιτικά. Και τότε ή ο ΣΥΡΙΖΑ θα μετασχηματιστεί ως πολιτική δύναμη, ή ο κόσμος θα τον απαξιώσει μέχρι να πεις κίμυνο.

Τέλος, το εκλογικό αποτέλεσμα τιμώρησε σε βαθμό κακουργήματος όσους πίστευαν ότι η δική τους ιδεολογική και πολιτική «καθαρότητα» αποτελεί την απάντηση στα προβλήματα του κόσμου. Το ΚΚΕ έχασε την μισή εκλογική του δύναμη και κυριολεκτικά πάτωσε. Το κόμμα αυτό πληρώνει αφενός την πολιτική και ιδεολογία της ηγεσίας του, αλλά και την αδυναμία των μελών του να κατανοήσουν την περίοδο και τα καθήκοντά τους. Όποιος νομίζει ότι ο κόσμος που έφυγε από το ΚΚΕ θα γυρίσει πίσω σ’ αυτό, αυταπατάται. Έσπασε τα δεσμά μιας απίστευτης ιδεολογικής και πολιτικής μιζέριας, μιας διατεταγμένης ηττοπάθειας που έχει αναχθεί σε κορυφαίο δόγμα της ηγεσία του. Τι μας είπε η κ. Παπαρήγα για το εκλογικό αποτέλεσμα; Ότι φταίει ο κόσμος που δεν την ψήφισε. Φρόντισε μάλιστα να χαρίσει όσους ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ στο μνημονιακό στρατόπεδο και να προδικάσει ότι η μάχη χάθηκε επειδή η ίδια και το κόμμα της καταποντίστηκαν. Ούτε ίχνος αυτοκριτικής, ούτε ίχνος αίσθησης της πραγματικότητας. Τι να πει κανείς. Ότι σπέρνεις, αυτό θερίζεις. Όλα τα άλλα είναι απλά δικαιολογίες.

Με τον ΑΝΤΡΑΣΥΑ δεν αξίζει τον κόπο να ασχοληθούμε. Το δυστύχημα είναι ότι μέσα στο ΚΚΕ κυρίως και εν μέρει στον ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαραμίζονται αγωνιστές που θα μπορούσαν να προσφέρουν πολλά στο λαϊκό κίνημα αυτήν την εποχή. Αρκεί να λυτρωθούν από το αλάθητο του Πάπα που ισχύει σ' αυτούς τους χώρους και να προσεγγίσουν την επιστήμη των κοινωνικών αγώνων μέσα από την συναναστροφή τους με τον απλό κόσμο και όχι μέσα από παρωχημένα εγχειρίδια "επαναστατικής θεωρίας" της κακιάς συμφοράς.

36 σχόλια:

  1. Game over.
    Οι πολιτικοί πρόδωσαν τον λαό και οι Έλληνες πρόδωσαν τον εαυτό τους με το να ψηφίσουν την σκλαβιά τους. (ψήφισαν ΝΔ και σχεδόν 40% ούτε ενδιαφέρθηκε να ψηφίσει). Δεν υπάρχει δικαιολογία πια. Αν ενδιαφερόντουσαν για την αλήθεια θα μπορούσαν να μάθουν τι γίνεται μέσω του διαδικτύου. Είναι λοιπόν, άξιοι της τύχης τους και ΄δεν αξίζουν πια το όνομα "Έλληνες". Τώρα θα ματώσουν και τα παιδιά τους... κρίμα και αίσχος ρεμάλια, ραγιάδες, χοντροκέφαλοι, εγωίσταροι Ελλαδιστάνιδες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν καταλαβαίνω γιατί βάζεις το ποσοστό της ΝΔ και αυτών που δεν ψήφισαν μαζί! Αν και ξέρουμε ότι ένα ποσοστό της αποχής αποτελείται από ανεύθυνο και αδιάφορο κόσμο προς την κοινωνία του, κάποιο μέρος από αυτό είναι το πιο ενημερωμένο. Εγώ δεν συμμετέχω υπεύθυνα στις εθνικές εκλογές από το 96, αλλά ενημερώνομαι για όλα και προσπαθώ με σοβαρό προσωπικό τίμημα κάθε φορά, να επηρεάζω τους κοιμισμένους γύρω μου. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω όμως πως εσύ δέχεσαι να συμμετάσχεις σε ένα πανηγύρι όπου, με άλλοθι την αμόρφωτη ψήφο κάποιας πλειοψηφίας, κάποιος μπορεί να πάρει στα χέρια του το πλούτο και τα κλειδιά όλης της χώρας, και χωρίς να δεσμεύεται από κάποια υπογραφή του, να προχωράει στην αυθαίρετη υλοποίηση ενός διαφορετικού προγράμματος από αυτό της προεκλογικής περιόδου.
      Εγώ στον ιδιωτικό τομέα, έχω ποινικές ρήτρες για κάθε χρονική τροποποίηση στην παράδοση της κατασκευής και για κάθε αυθαίρετη αντικατάσταση υλικού! Αυτοί τίποτα ..και μάλιστα έχουνε και καβάτζα τον νόμο περί ευθύνης! Το λάθος εδώ δεν το έχει αυτός που απέχει από τις εκλογές αλλά αυτός που νομιμοποιεί το πανηγύρι και συμμετέχει σε μια διαδικασία εκλογής εξουσίας, χωρίς πρώτα να θέσει (ή να διεκδικήσει) τα όρια ελευθερίας του εξουσιαστή του! Με λίγα λόγια, το σύστημα δεν πέφτει με το να υπακούς στους όρους του, αλλά με αγώνα και αίμα...δυστυχώς.

      Διαγραφή
  2. Πως γίνεται να είναι όλοι απογοητευμένοι με το αποτέλεσμα των εκλογών?Δεν είναι λογικό,είναι όμως Singular logicoτατο...
    Αν όμως αντί για singular logic χρησιμοποιήσεις κοινή λογική, αντιλαμβάνεσαι πως το κατεστημένο παίζει το τελευταίο του χαρτί...
    Τι περιμένουμε?Να παραδεχθούν την προδοσία που επι σειρά ετών διαπράττουν εις βάρος του ελληνικού λαού και να ζητήσουν την παραδειγματική τους τιμωρία?Να φορέσουν τις θηλιές και να κλωτσήσουν την καρέκλα?
    Παράταση πήραν,παράταση από κάτι αναπόφευκτο,κάτι που δεν αποφασίστηκε σε κλειστές συναντήσεις διορισμένων απατεώνων,αλλά διαμορφώνεται στα μυαλά και τις καρδιές εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο ...Δεν θα αργήσει χάρη σε κάποιους σαν εσένα Δημήτρη,να είσαι καλά!
    Υ.Γ. Δεν θα ήθελα να είμαι ούτε ψείρα στο κόρφο του Σαμαρά και των αληταράδων που τον περιστοιχίζουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είναι πέρα γα πέρα σίγουρο, ότι αργά ή γρήγορα θα πέσουν οι μάσκες κι ότι, η όποια κυβέρνηση σχηματιστεί, θα απογυμνωθεί στα μάτια των εκβιασθέντων ψηφοφόρων. Ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος κι ο Κουβέλης θα αποκαλυφθούν με τραγικό τρόπο!
    Αυτό όμως, είναι το έλασσον. Το μείζον είναι ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ κινητοποίησης του λαού, όταν διαψευσθούν οι (φρούδες)ελπίδες κι όταν τελειώσει ο φόβος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φίλε askordoulakos,(καλό είναι να ανταλλάσουμε απόψεις, να είναι καλά τα blogs που μας φιλοξενούν,) συμφωνώ μαζί σου, μόνο που οι μάσκες όχι απλώς έχουν πέσει, ούτε αν σκύψεις κάτω δεν θα βρεις ίχνη τους. το θέμα είναι να πέσουν οι παρωπίδες και οι τσίμπλες από τα μάτια μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η κουκουβαγια ο Σαμαρας με τους νεους του Αδωνες και βοριδιδες ειναι το σίχαμα που ξεπροβαλει μεσα απο τις εκλογες τις ξεφτιλας οι οποιες εχουν στο πιο κρισιμο σημειο της Ελληνικης κοινωνικης και οικονομικης περιοδου να εχει 40% αποχη . Μαζι και οι τρεις σε εκατομυρια κατοικους δεν φτανουν την αποχη που ειχε,πραγμα που σημαινει :
    1ον Καποιοι ειναι τοσο απελπισμενοι με την κατασταση και την πολιτικη σκηνη
    2ον Καποιοι ειναι τοσο βολεμενοι και βλαμενοι που δεν τους νοιαζει τι θα γινει στο Ελλαντα
    Εγω πιστευω ισχυει το 2ο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Όλα μοιάζουν με'να θέατρο.Η αυλαία ξανά άνοιξε,μοιραία όμως πολύ σύντομα θα πέσει για τελευταία φορά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Δημήτρη Καζάκη, για μια ακόμη φορά πολύ εύστοχη η "πρώτη ματιά" στα αποτελέσματα των εκλογών, αλλά νομίζω ότι δεν χρειάζεται να απαξιώνουμε τόσο πολύ τον Τσίπρα. Ο Σύριζα έπαιξε έναν έντονα καταλυτικό ρόλο τόσο στις χθεσινές εκλογές όσο και σε αυτές του Μαΐου δίνοντας την ελπίδα μιας αλλιώτικης εξουσίας, πιο δημοκρατικής, πιο ανθρώπινης και κυρίως διέξοδο ψήφου σε πολύ κόσμο, που υπο άλλες συνθήκες δεν θα τον ψήφιζε. Ο Σύριζα βοήθησε να ξεκολλήσει μεγάλη μερίδα του συντηρητικού κόσμου από το δίδυμο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, γιατί όντας το αμέσως επόμενο κόμμα με δυνατότητα κατάκτησης της εξουσίας κέρδισε – ίσως όχι την εμπιστοσύνη αλλά σίγουρα - την ψήφο τους. Επίσης κέρδισε την ψήφο άλλων κομμάτων, νέων στον εκλογικό στίβο που δεν κατόρθωσαν να πείσουν τον κόσμο για την καταλληλότητά τους μπουν στη Βουλή, πόσο μάλλον να κυβερνήσουν. Εν ολίγοις ο Σύριζα -κατά τη δική μου άποψη- αποτέλεσε το ιστορικό σκαλοπάτι που θα πρέπει να ανέβει ο Έλληνας για να περάσει στο επόμενο στάδιο, όπως ακριβώς το περιγράφεις αγαπητέ Δημήτρη. Ας το δούμε θετικά λοιπόν, γιατί σίγουρα ο Σύριζα δεν έκανε κακό στην Ελληνική κοινωνία. Μια κοινωνία που σαφώς δεν ήταν έτοιμη για κάτι μεγαλύτερο. Ο Τσίπρας ήταν "στα μέτρα της" και τον χρησιμοποίησε ενστικτωδώς για να ξεφύγει από κάτι που δεν καλοκαταλαβαίνει αλλά ξέρει οτι της κάνει κακό. Την κοινωνία αυτή λοιπόν πρέπει να βοηθήσουμε να καταλάβει τι ακριβώς της συμβαίνει. Και σίγουρα ο Τσίπρας δεν είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος των εκλογών, παρόλα τα λάθη του ή τις όποιες σκοπιμότητες. Άλλωστε είχε κάθε δικαίωμα να μην αισθάνεται έτοιμος να κυβερνήσει. Θα μπορούσε να είχε κάνει πίσω όπως το ΚΚΕ. Δεν το έκανε όμως. Τράβηξε μπροστά όπως μπορούσε κι αυτό νομίζω ήταν προς τιμή του.
    Αυτά και σε χαιρετώ με πολλή εκτίμηση και σεβασμό.
    Άννα Λοΐζου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις πολύ δίκιο Άννα. Μια θετική νότα αισιοδοξίας έδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ και δεν πρέπει συνέχεια να κατακρίνουμε το κάθετι.

      Έστω και με ψήφο στο ΣΥΡΙΖΑ, μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος ξεκόλλησε από τον δικομματισμό. Αυτό είναι μεγάλη υπόθεση και αν μου το έλεγε κάποιος πριν από 5 χρόνια θα τον περνούσα για θεότρελο.
      Ωστόσο θα ήθελα κάτι να πω για το κρυφτούλι του ΣΥΡΙΖΑ όσον αφορά το "που θα βρείτε τα λεφτα", "ποιο είναι το σχέδιο Β" κ.ο.κ.
      Κε Καζάκη σαν πιο έμπειρος συνάδελφος οικονομολόγος γνωρίζετε ότι βρισκόμαστε μεσούσης ενός οικονομικού πολέμου, ανελέητου μάλιστα. Δηλαδή τι να έλεγε ο Τσίπρας πριν τις εκλογές, όντως αν δεν πετύχει το σχέδιο Α, σχέδιο Β μας βγάζω από το ευρώ και σας γράφω όλους στα...**. Εκεί θα ήταν που ο πανικός και ο φόβος θα εξαπλωνόταν πιο γρήγορα και από την ταχύτητα που διαπερνούν τα νετρίνα τον πλανήτη..

      Δεν ξέρω..Από την μία πρέπει να είσαι ειλικρινής με τον λαό και να τον κοιτάξεις κατάματα λέγοντάς του την αλήθεια για τα οικονομικά δεδομένα αλλά από την άλλη πρέπει να έχεις και κάποια διαπραγματευτικά χαρτιά, τα οποία ίσως μπορείς να χρησιμοποιήσεις ως στοιχείο αιφνιδιασμού..

      Η ψήφος στο Ε.ΠΑ.Μ ήταν η μοναδική που δεν μετάνιωσα και ελπίζω να συνεχίσετε το ίδιο δυνατά τον αγώνα σας.

      Όπως και να έχει τώρα ξεκινούν τα πολύ δύσκολα. Λυπάμαι απλά για τον κόσμο που έφαγε το παραμύθι, τον εκβιασμό και τα ψέμματα των τοκογλύφων και των υπαλλήλων τους. Λυπάμαι....

      Ραγιάδες αυτοί, ραγιάδες τα παιδιά τους, ραγιάδες τα παιδιά των παιδιών τους...

      Διαγραφή
  8. Τα πανηγύρια του ΣΥΡΙΖΑ και τα χαμόγελα μέχρι τ'αυτιά του Αλέξη εμένα μου φάνηκαν: "Ax ευτυχώς δεν βγήκα και ανακουφίστηκα..."
    -----
    Θεέ μου τι απογοήτευση είναι αυτή!
    Ζητείται ελπίς ακούει κανείς???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Κι εμένα μου φάνηκε οτι ανακουφίστηκε, αλλά δεν απογοητεύτηκα γιατί ενώ -με μισή καρδιά- του έδωσα την ψήφο μου, ουδέποτε πίστεψα οτι ΗΘΕΛΕ ή οτι ΜΠΟΡΟΥΣΕ να κυβερνήσει!!
    Παναγιώτη Μακεδόνα: Εμείς στο ΕΠΑΜ θα συνεχίσουμε δυνατά τον αγώνα μας, μπορείς να είσαι σίγουρος γι' αυτό, αλλά ο αγώνας αυτός θα έχει καλύτερα αποτελέσματα αν έρθετε όλοι κοντά στους πυρήνες της περιοχής σας. Πως τα λέει ο Καμμένος; Είμαστε πολλοί, είμαστε ανεξάρτητοι, είμαστε Έλληνες; Κι εμείς είμαστε ανεξάρτητοι και Έλληνες στο ΕΠΑΜ αλλά ΠΡΕΠΕΙ να γίνουμε πολλοί γιατί δε μπορεί οι μισοί να αγωνίζονται και οι άλλοι μισοί να περιμένουν να σωθούν από τον απο μηχανής θεό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ανεμάκι, το ΕΠΑΜ ψάχνω και δεν το βρίσκω στην γειτονιά μου...
    Απο το μπλογκ του Δημήτρη και το ΧΩΝΙ του, προσπαθώ να ακούσω και να μάθω...
    Και γω την ψήφο μου την έδωσα όχι με μισή αλλά με όλη μου την καρδιά ελπίζοντας ότι δεν θα με προδώσουν κι'αυτοί, σαν σανίδα σωτηρίας στον τρικυμισμένο ωκεανό τους είδα...
    Ετσι όπως ακριβώς ερμηνεύει στο κείμενο του ο Δημήτρης την αύξηση του ποσοστού του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Kariatida αν ψάξεις στο http://www.epam-hellas.gr/topika_epam θα ανακαλύψεις αν υπάρχει πυρήνας ΕΠΑΜ στη γειτονιά σου. Αν δεν βρεις, μπορείς να επικοινωνήσεις με το πλησιέστερο στην περιοχή σου (υπάρχουν τηλέφωνα και e-mails) και μπορείς να ζητήσεις να παρευρεθείς σε κάποια από τις συναντήσεις τους για να ενημερωθείς και να εγγραφείς ως μέλος του ΕΠΑΜ αν θέλεις.
      Άντε να σε κάνουμε συναγωνίστρια!! Είναι σπουδαία εμπειρία να αγωνίζεσαι γι' αυτά που πραγματικά πιστεύεις...

      Διαγραφή
    2. Για τους Έλληνες της Γερμανίας και αυτούς κυρίως που ζουν στο κρατίδιο της Ρηνανίας Βεστφαλίας υπάρχει το Ε.ΠΑ.Μ Κολωνίας.

      Διαγραφή
  11. Θεωρώ ότι ο Ελληνικός λαός, για ακόμα μια φορά, ψήφισε σοφά! Ο Τσίπρας έδωσε ελπίδα στους Έλληνες, σε μια κρίσιμη στιγμή της ιστορίας αυτού του Έθνους, αλλά δεν κατάφερε να τους εμπνεύσει. Ίσως είναι καλύτερα να αναλάβει τον ρόλο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ώστε αφενός να του δοθεί χρόνος να ανασυνταχθεί και να 'ζυμωθεί' πολιτικά (μια και μέσα από αυτό τον ρόλο φαντάζομαι ότι θα συμμετέχει περισσότερο από πριν στις πολιτικές εξελίξεις) και αφετέρου να κριθεί αντικειμενικά τώρα πια από τον Ελληνικό λαό ώστε στις επόμενες εκλογές (που πιστεύω ότι θα γίνουν σύντομα αν η κυβέρνηση που θα σχηματιστεί τηρήσει κατά γράμμα το μνημόνιο χωρίς να κάνει ουσιαστικές διαπραγματεύσεις όπως εξάλλου φάνηκε να εννοηθεί από τις δηλώσεις του χθες ο κ. Σαμαράς), τότε, λοιπόν, ο Ελληνικός λαός, πιο ώριμος και πιο έτοιμος από ποτέ, να αναδείξει τον ΣΥΡΙΖΑ σε κυρίαρχη δύναμη. Ας έχουμε, λοιπόν, εμπιστοσύνη στον Ελληνικό λαό και ας μην υποτιμάμε την κρίση του!
    ΥΓ: θα προτιμούσα στην θέση του ΣΥΡΙΖΑ να ήταν το ΕΠΑΜ και στην θέση του Τσίπρα ο Δ.Καζάκης!

    Mε εκτίμηση
    Ελπίδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Άρχισαν τα όργανα! Αυτός ο άτιμος ο λαός πάλι ψήφισε ενάντια του εαυτού του, ο μαλάκας, καλά να πάθει ότι έπαθε και ότι είναι να πάθει, δεν καταλαβαίνει τίποτα, και άλλα τέτοια ωραία. Ποιοι τα λένε αυτά; Μαντέψτε!
    Όλοι αυτοί που στα τρία και βάλε τελευταία χρόνια κάθε μεγάλο του ξέσπασμα το παρέπεμπαν προς εξαργύρωση, τρομάρα τους, στις εκλογές. Όλοι αυτοί που τον κριτίκαραν ως ανώριμο ακόμη και όταν κατά χιλιάδες συγκρουόταν με τις δυνάμεις καταστολής.
    Όλοι χάσαμε σε αυτές τις εκλογές. Μας πήρε σβάρνα ο άνεμος του κυβερνητισμού. Μα η χασούρα ήρθε πριν από τις εκλογές και του Μάη. Όταν σταμάτησαν οι απεργίες και οι διαδηλώσεις, όταν οι δεκάδες απεργιακές κινητοποιήσεις στους χώρους δουλειάς μετατράπηκαν σε κλειστές "ενδοεπιχειρισιακές" αντιπαραθέσεις χωρίς καμιά σύνδεση μεταξύ τους με αποτέλεσμα να μην τις παίρνει χαμπάρι κανείς, ακόμη και όταν έχουν νίκες.
    Η ώρα της αριστεράς ήρθε προ πολλού και πολλές φορές, μόνο που στα ραντεβού έλειπε η αριστερά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. καλησπέρα σας

    ότι και αν λέει κανείς ο κόσμος άντεξε τις επιθέσεις...

    και μια καλή λέξη γι αυτόν τον κόσμο ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΝΑ ΠΕΙΤΕ???

    δεν με απασχόλησε ποτέ το αστικό ΣΥΡΙΖΑ αλλά το εργαλείο αυτό βρήκε ο κόσμος ο φτωχός αυτό έπιασε για να δώσει μια μάχη....

    ο σνομπισμός είναι αυτάρεσκος....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΟΧΙ δεν έχουμε να πούμε καμιά καλή κουβέντα γι αυτό το σιχαμένο λαΐδιο, που το ίδιο να πάει στο διάολο, έλα όμως που παίρνει μαζί του και ολόκληρη την ζωή μου, την χώρα μου, το έθνος μου, την ιστορία μου. Τι καλή λέξη μπορείς να πεις για αυτόν που λατρεύει και επιζητεί τον βασανιστή του: ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Τι καλή λέξη να πεις για αυτούς που ψήφισαν το μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ (το καλό μνημόνιο και το καλό ευρώ) ενάντια στο μνημόνιο των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ (το κακό μνημόνιο και το κακό ευρώ). Κοίτα φίλε, αν είστε τελείως άσχετος από πολιτική να μην ανακατεύεστε σε τέτοια μπλογκ και να λέτε τέτοιες κουταβίστικες, ηθικογλυκανάλατες παρατηρησούλες. Εδώ γίνεται κορυφαία συζήτηση και εσύ γαμάς κεφάλι με τον καημενούλη τον κοσμάκι σου την κοκκινοσκουφίτσα που για χιλιοστή φορά την αποπλάνησε ο κακός ο λύκος, ... Τα σκουπίδια, όταν πρόκειται για το ελεηνό ατομικό τους συμφέρον, μια χαρά γνωρίζουν και μπορούν να το υπερασπίζονται, όταν όμως τίθεται θέμα κοινωνικού συμφέροντος, άλλα λόγια. Έναν λαό σκουπίδι υπερασπίζεστε όπως θα καταντήσετε και εσείς, αν συνεχίσετε να σκέφτεστε έτσι αγαπητέ akrat. Έναν λαό που το 40% δεν δίνει δεκάρα για την χώρα του. Και αν εσείς δεν κατέχετε τα εννοιολογικά εργαλεία για να καταλάβετε τον λαό και την πολιτική (καθόλου επίμεμπτο) τότε ζητήστε να σας συστήσουν μερικά βιβλία ή να κάνουμε μερικές συζητήσεις, αφιλοκερδώς. Στην αντίθετη περίπτωση η σιωπή είναι χρυσός...
      Έτσι εύκολα εκτοξεύετε ειρωνείες του τύπου "ο σνομπισμός είναι αυτάρεσκος" σε ανθρώπους που έφαγαν την ζωή τους για το καλό του λαού και της χώρας τους, που εγκατέλειψαν καριέρες και οικογένειες χωρίς να αποβλέπουν σε κανένα ίδιον συμφέρον, παρά μόνον στην απελευθέρωση του λαού τους; Αυτά δεν τα βλέπει ηθικός σας κανόνας αγαπητέ akrat; Εξαντλήται όλος στην ανώδυνη κοσμολαγνεία σας;

      Διαγραφή
  14. Νίκησε ο φόβος σε αυτές τις εκλογές.
    Η ευθύνη αποκλειστικά βαραίνει την αριστερά που συνταχθηκε με τα φιλομνημονιακά κόμματα είτε δηλώνοντας νομιμοφροσύνη στην ευρωζώνη (ΣΥΡΙΖΑ) είτε μεταθέτοντας στη κομμουνιστική δευτέρα παρουσία την έξοδο από το ευρώ και τη καταγγελία των μνημονίων (ΚΚΕ)
    Κανένας αντίλογος δεν υπήρξε ενάντια στις κραυγές που τρομοκρατούσαν το πανελλήνιο για το ενδεχόμενο εξόδου από την ευρωζώνη.
    Τα φιλομνημονιακά κόμματα με την αρωγή των ΜΜΕ και των ηγετών της Ευρωζώνης κατόρθωσαν να πείσουν μεγάλο κομμάτι των ψηφοφόρων ,ότι υπάρχουν και χειρότερα και ακόμη ότι δεν υπάρχει ζωή εκτός ευρώ.
    Η πραγματικότητα αντιστράφηκε αλλά δεν υπήρχε καμμιά αντιπολιτευτική φωνή να το καταγγείλει και να το εκμεταλευτεί.
    Τη στιγμή που η κινδυνολογία περί εκδίωξής μας από το ευρώ βρισκόταν στο αποκορύφωμά της ,ο διευθυντής της τράπεζας LAZARD (οικονομική σύμβουλος της προηγούμενης κυβέρνησης) δήλωνε στη γαλλική LES ECHOS , ότι η αποχώρηση της ελλάδας από την ευρωζώνη ,θα σημάνει τη διάλυση της τελευταίας,διότι αφ ενός θα κλονιζε την αξιοπιστία της δίνοντας την εντύπωση ,ότι η νομισματική ένωση είναι μια παρεα ,που όποτε επιθυμείς την εγκαταλείπεις,και αφ ετέρου θα δημιουργούσε ένα νομικό προηγούμενο για την αποχώρηση και των υπολόιπων μαύρων προβάτων (Ισπανία,Ιταλία,Ιρλανδία,Πορτογαλία) από την ευρωζώνη
    Η εφημερίδα Γκαρντιαν ,που κυκλοφόρησε την επομένη των εκλογών με πρωτοσέλιδο τίτλο " οι έλληνες έδωσαν μια ακόμη ευκαιρία στο ευρώ και την ΕΕ" ,επιβεβαιώνει την εκτίμηση του διευθυντή της LAZARD
    αλλά και την υποψία μας ότι κάποιοι παίξανε στις πλάτες του λαού .είτε με πραξεις είτε με παραλείψεις,ένα ανευ προηγουμένου παιχνίδι σκληρής προπαγάνδας ,προς όφελος των ισχυρών της ΕΕ και των αγορών,θυσιάζοντας στο βωμό του ευρώ ένα ολόκληρο λαό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ...ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΑΤΕ ΕΚΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΙ ΨΗΦΙΖΕΤΕ ΦΑΤΕ ΤΟΥΣ ΤΩΡΑ ΣΤΗ ΜΑΠΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑ, ΘΑ ΞΕΠΟΥΛΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΣΤΟΥΣ ΜΑΣΟΝΟΥΣ ΝΕΟΝΑΖΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΛΟΕΥΡΩ ΤΟΥΣ, ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Έλαβα και αναρτώ:
    Αν Δημήτρη τόσο εσύ που θα πήγαινες για μπάνιο την Κυριακή (όπως είχες δηλώσει ότι θα κάνεις) όσο και κάμποσοι άλλοι που έκαναν το ίδιο ψήφιζαν Σύριζα, τότε θα χαλάγαμε τα σχέδια της δεξιάς του πτέρυγας και θα τον αναγκάζαμε, όλοι μαζί, να κυβερνήσει.
    Τι άλλο να σου πω; Ότι συμφωνώ στα περισσότερα σημεία με την κριτική σου; Συμφωνώ, και λοιπόν; Πάλεψα γι' αυτόν όμως γιατί ο Σύριζα με το πρόγραμμά του είναι ότι “αριστερότερο” μπορεί να δεχτεί σήμερα το μεγαλύτερο μέρος την ελληνικής κοινωνίας κι είναι μια κάποια ρήξη στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα.
    Τελικά, αν κι απογοητεύτηκα, λέω καλύτερα που δεν βγήκε πρώτο κόμμα. Γιατί όχι μόνον ο Σύριζα, αλλά κι όλη η αντιμνημονιακή παράταξη, συμπεριλαμβανομένου κι εσού του ιδίου, είναι εντελώς ανώριμη. Η απύθμενη αυτή ανωριμότητα των αντιμνημονιακών δυνάμεων είναι που κράτησε ζωντανή και νικηφόρα τη δεξιά, ακόμα και μετά την κόλαση του μνημονίου. Φαντάζεσαι τον Σύριζα κυβέρνηση, μ' όλα αυτά τα προβλήματα στο εσωτερικό του, με τη λυσσαλέα αντίδραση του κατεστημένου και με όλη την άλλη αριστερά, πρωτοστατούν τος του ΚΚΕ να τον πολεμά απ' τ΄ "αριστερά"; Θα καταλήγαμε στη Χιλή του Αλιέντε με τις διαδηλώσεις της δεξιάς κατσαρόλας και τις επιδοτούμενες από την CIA απεργίες. Η συνέχεια είναι σ' όλους μας γνωστή.
    Ελπίζω να ζήσουμε ένα καυτό καλοκαίρι, μ' όλους μας πάλι στους δρόμους γιατί οι αυθόρμητες λαϊκές κινητοποιήσεις είναι πιο προωθημένες των κομματικών θέσεων κι εξαναγκάζουν τα κόμματα σε πιο ριζοσπαστικές θέσεις. Μέσα απ' αυτούς τους αγώνες ελπίζω πως θα ωριμάσουμε ακόμα περισσότερο όλοι μας, κόμματα και πολίτες και θα είμαστε έτοιμοι το φθινόπωρο για την ανάληψη της εξουσίας, γιατί το πολύ μέχρι τότε προβλέπω ότι θα αντέξει αυτή η κυβέρνηση και δε θα υπάρχει και το δίλημμα ψήφος ή μπάνιο :-) .
    Σακελλαρόπουλος Κώστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ειλικρινά είναι άκρως εκνευριστικό να τα ρίχνουμε στον λαό. Ο λαός είναι μαλάκας, ο λαός δεν αντέχει περισσότερα και άλλες τέτοιες παπαρολογίες. Ο λαός ψήφισε με βάση αυτά που ξέρει και είχε μπροστά του. Τον πρόδωσαν όταν αυτός κινητοποιούταν με όρους εκατομμυρίων, τον έχωσαν στο γκιστάνι του κοινοβουλευτικού κρετινισμού και τον οδήγησαν σαν πρόβατο επί σφαγής στην κάλπη με την βοήθεια των ΜΜΕ. Θυμάστε όταν στις 12/2/2012 που ήταν η τελευταία μεγάλη αυθόρμητη λαϊκή κοσμοπλημμύρα, τι ζητούσε από τους εγκάθετους του κοινοβουλευτισμού; Να παραιτηθούν για να μην περάσει το μνημόνιο 2. Αν τότε τους εξαναγκάζαμε να παραιτηθούν, αν τότε οι δυνάμεις που βρίσκονταν στον δρόμο εγκατέλειπαν τον ιδεολογικό μιθριδατισμό τους και ενώνονταν, θα ήταν ίδιο το αποτέλεσμα των εκλογών; Και βέβαια όχι. Πέσαμε όλοι με τα μούτρα στο γαϊτανάκι του κοινοβουλευτικού κρετινισμού και τώρα ζητάμε τα ρέστα από τον κόσμο; Όταν εγκαταλείπεις την δουλειά οργάνωσης του κόσμου, αφύπνισης και ενημέρωσής του πόρτα-πόρτα, γειτονιά-γειτονιά, τότε είναι σίγουρο ότι θα κυριαρχήσουν τα ένστικτα κεκτημένης πολιτικής ταχύτητας και θα έχουμε τα αποτελέσματα αυτά.
    Όποιος λέει ότι για το αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ φταίνε αυτοί που δεν τον ψήφισαν, τότε σκέφτεται με όρους κοινοβουλευτικού κρετινισμού. Σε τι διαφέρει άλλωστε αυτή η λογική από την λογική Παπαρήγα; Τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ για να συγκινήσει και να τραβήξει στην κάλπη εκείνους που δεν πείθονταν από τα ήξεις-αφίξεις της ηγεσίας του; Απολύτως τίποτε. Από κι ως που έχει υποχρέωση ο ψηφοφόρος να ψηφίζει ένα κόμμα που δεν του λέει απολύτως τίποτε; Από που κι ως που θα πρέπει να λειτουργούμε πάντα με την λογική του μη χείρων βέλτιστο;
    Όσο για το τι θα συνέβαινε αν ο ΣΥΡΙΖΑ έπαιρνε την κυβέρνηση κι αν θα γινόταν του Αλιέντε, κλπ., συγνώμη αλλά όλα αυτά είναι ανοησίες πρώτου μεγέθους. Ούτε βέβαια είναι σοβαρό επιχείρημα ότι τόσο άντεχε ο κόσμος. Ο κόσμος που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κι αυτός που δεν ψήφισε, ήταν έτοιμος για πολλά περισσότερα. Στις προεκλογικές εκδηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ ένα ερώτημα κυριαρχούσε στα ακροατήριά του: έχετε έτοιμο Σχέδιο Β; Με άλλα λόγια ο κόσμος δεν μάσαγε από την τρομοκρατία. Το μόνο σίγουρο αποτέλεσμα αν ο ΣΥΡΙΖΑ έπαιρνε κυβέρνηση είναι ότι θα ήταν αναγκασμένος να επιλέξει, με τον λαό ή με τους δυνάστες του. Και το σίγουρο είναι ότι δεν θα επέλεγαν όλοι της ηγεσίας του τον λαό. Αυτό όμως δεν θα δυσκόλευε τα πράγματα, αλλά θα τα διευκόλυνε, θα άνοιγε δρόμους ριζοσπαστικής διαφοροποίησης σ' ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Τίποτε απ' όλα αυτά δεν ήθελε η ηγεσία του.
    Τώρα κάποιοι λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει καλή αντιπολίτευση. Εγώ ρωτάω: πόσο θα στοιχίσει στον κόσμο η καλή του αντιπολίτευση; Πόσες αυτοκτονίες, πόσους λιμοκτονούντες, πόσους ανέργους, πόσους ξεκληρισμένους;
    Τέλος, το δικό μου καθήκον δεν το εξαντλώ στην κάλπη, ούτε ξυπνώ από τον πολιτικό λήθαργο κάθε φορά που χτυπά το καμπανάκι του κομματικού μηχανισμού. Τα διλλήματα ψήφος ή μπάνιο, στους ομοίους, φίλε, που ξέρουν να σκέφτονται μόνο με όρους κοινοβουλευτικού κρετινισμού. Ας έκανες εσύ και οι όμοιοί σου το 1/1000 της δουλειάς που κάνω εγώ στον κόσμο και τότε έλα να μου μιλήσεις. Το γεγονός ότι τόσο εγώ, όσο και το ΕΠΑΜ δεν θελήσαμε να πάμε κόντρα στην ελπίδα του λαού, κρατήσαμε πολύ χαμηλούς τόνους και προσφερθήκαμε να βοηθήσουμε, αυτό δεν σημαίνει πώς δεν ξέραμε τι σόι απατεώνες της πολιτικής διαθέτει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Η προδοσία της ελπίδας και της αντιμνημονιακής ψήφου ανήκει κατ' αποκλειστικότητα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα σ' εκείνους που τα έχουν κάνει πλακάκια με την ΕΕ και όχι στους ψηφοφόρους. Στο χέρι της ήταν να μιλήσει ανοιχτά, να καλέσει τους πάντες με ειλικρίνεια στον κοινό αγώνα και τότε τα εκλογικά ποσοστά θα έδειχναν μια άλλη δυναμική. Αντί γι' αυτό είχαμε την επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να λεηλατήσει την ψήφο του λαού προκειμένου να τα κονομήσει ο κομματικός μηχανισμός σαν αξιωματική αντιπολίτευση. Αλλά όπως λέει κι ο λαός μας, πίσω έχει η αχλάδα την ουρά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προσωπικά διαφωνώ με τη λογική του "χαιδέματος" του κόσμου.Δε βρισκόμαστε στο 2010 ,όπου ο κόσμος δε καταλάβαινε τι γινόταν και δε βίωνε ακόμα τα χειρότερα που ακολούθησαν μετέπειτα.Αν είμασταν στο 2010 ,άντε αρχές του 2011, να πω μάλιστα.

      Αλλά εδώ έχουμε φτάσει στα μέσα του 2012.Η πλειοψηφία του κόσμου βιώνει τις δυσκολίες και την εξαθλίωση στο πετσί της και δεινοπαθεί για να τα βγάλει πέρα.Και συνεχίζουμε να μιλούμε για κόσμο που δε φταίει,όταν το 40% ,αυτών που ψήφισαν, επέλεξαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ;Εντάξει ούτε ο Σύριζα έπεισε.Και τι σημαίνει αυτό; Ας ψηφίσουμε τον βιαστή για να κρατήσει περισσότερο η απόλαυση;Χώρια που με τη λογική του μη χείρον βέλτιστον ψήφισαν αυτοί που ψήφισαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.Υπήρχαν και μικρά κόμματα.Ας ψήφιζαν αυτά.

      Συγγνώμη κιόλας ,αλλά καιρός είναι η ελληνική κοινωνία να ωριμάσει.Να ξεπεράσει τους φόβους τους ,τις αγκυλώσεις της και να δείξει ένα πιο γενναίο πρόσωπο ,όχι στο πολιτικό προσωπικό ,αλλά κυρίως στη νέα γενιά.Εγώ που είμαι νέος άνθρωπος, γιατί να μείνω στην Ελλάδα και να παλέψω ,όταν άνθρωποι άνω των 55 ετών ,πατεράδες και παππούδες δηλαδή, επιλέγουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ από φόβο;Γιατί εγώ να βγάλω τα κάστανα από τη φωτιά ,όταν αυτοί που καταδίκασαν τη νέα γενιά με τις επιλογές τους και με το ξεπούλημα των αρχών τους ,συνεχίζουν να ακολουθούν την ίδια λογική ,μέχρι να φτάσουν στο ναδίρ για να καταλάβουν ότι πρέπει να παλέψουν;

      Λυπάμαι κύριε Καζάκη,αλλά οι δικαιολογίες τελείωσαν για όλους.Και εγώ ειλικρινά μετά τα τελευταία αποτελέσματα των εκλογών νιώθω προδομένος.Ο δρόμος της ξενιτιάς είναι μπροστά και εγώ προσωπικά θα τον ακολουθήσω.Πατρίδα για μένα δεν είναι ούτε τα ντουβάρια ,ούτε τα δέντρα.Είναι οι άνθρωποι και οι αξίες.Και εγώ για ανθρώπους που πούλησαν και συνεχίζουν να πουλούν τις αξίες τους ,δε θέλω να παλέψω.

      Διαγραφή
  18. http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=9bvr0_p8VNc

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Ζητούμε το διακαίωμα της ανακλητότητας!!!!!!!. Ο επικεφαλής Τσίπρας δεν κατάλαβε ότι στις προηγούμενες εκλογές ήταν ο κατά συνθήκη εντολοδόχος μιας πλειοψηφίας λαού που προσπαθούσε να πει ΟΧΙ στα σχέδια κατοχής της χώρας. Είχε την εντύπωση ότι ο κόσμος ασπάστηκε το πρόγραμμα του κόμματός του και γίναμε όλου ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ. ΟΧΙ κύριοι η ψήφος μας δεν ξεπουλιέται. Θα πρέπει με κάποιο τρόπο να κάνουμε γνωστή την απαίτησή μας (ίσως τοπικά με τους πυρήνες του σε κάθε περιοχή αν υπάρχουν) και να τον αναγκάσουμε να φερθεί ανάλογα. Για εμάς ήταν μάχη ζωής ή θανάτου. Δεν υπήρχε άλλο αποτέλεσμα σωτηρίας πλην της νίκης και της πλειοψηφίας. Στον πόλεμο δεν υπάρχει πρώτος και δεύτερος νικητής.
    Θα πρέπει άμεσα ο Τσίπρας σταματήσει την συνέχιση της λαίλαπας των μνημονίων και της κατοχής με τρόπο που θα βρει αυτός όπως υποσχέθηκε αλλιώς πρέπει να οδηγήσει άμεσα σε νέα μάχη ( εκλογές, ακυβερνησία ασ επιλέξει). Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια και δεν έχει δικαίωμα ο Τσίπρας να μας οδηγεί πίσω εκεί από όπου ξεκινήσαμε με το μνημόνιο 1 του Παπανδρέου και την κυβέρνηση Παπαδήμου. Το ποσοστό 27% ανήκει στους ψηφοφόρους του και όχι στον ΣΥΡΙΖΑ. ΕΛΕΟΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. 1) Γιατί δεν λέτε την απλή αλήθεια, δηλαδή πως αυτοί που βγάλανε τη ΝΔ είναι οι γέροι που φοβόντουσαν μη χάσουν έστω και αυτήν την πενιχρή σύνταξή τους;
    http://tvxs.gr/news/blogarontas/den-xasame-emeis-kerdisan-oi-alloi

    2) Τις εκλογικές επιλογές του κόσμου πρέπει να τις μελετήσουμε με όρους ψυχιατρικής και όχι πολιτικής. Αν υποφέρεις αλλά δεν σου κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν πας να ψηφίσεις ΝΔ - τουλάχιστον όχι με σώας τας φρένας. Ο φόβος του κομμουνιστικού κινδύνου (συν τοις άλλοις) είναι ψυχοπάθεια της μάζας.

    3) Αν πράγματι φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ που δεν έπεισε και είναι πια τόσο εύκολο να πείσεις τον "κόσμο", γιατί δεν τα καταφέρατε εσείς ως ΕΠΑΜ+ΟΧΙ - που έχετε τα επιχειρήματα; Και είστε και αρκετά γνωστοί - τουλάχιστον στις μεγάλες πόλεις.

    4) Κ.Καζάκη, πραγματικά χαίρομαι να σας ακούω, όμως η μή-εποικοδομητική κριτική της αριστεράς από μέρους σας μου θυμίζει συμπεριφορά ΚΚΕ. Βέβαια ξέρω πως δεν πρόκειται να σας αλλάξω γνώμη και για αυτό θλίβομαι. Κατά τα άλλα, παρακαλώ πολύ, συνεχίστε το έργο σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπορείτε να μου εξηγήσετε τι σημαίνει εποικοδομητική κριτική; Το ΕΠΑΜ είχε τα ίδια μέσα για να το γνωρίσει ο κόσμος ώστε να πείσει; Τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ για να πείσει τους ψηφοφόρους, εκτός από το να υιοθετεί την τρομοκρατική εκστρατεία των ντόπιων και ξένων κέντρων ότι έξοδος από το ευρώ=καταστροφή; Γιατί η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν έκανε τον κόπο να καλέσει σε συστράτευση τους πάντες, όπως της είχε ζητήσει ο Θεοδωράκης και της είχαμε προτείνει κι εμείς με ανοιχτή επιστολή στις 8/5; Γιατί νοιάστηκε μόνο να τα βρει με το ΠΑΣΟΚ του Λαλιώτη και της Κατσέλη; Γιατί στο πρόγραμμά του δεν υπάρχει κανενός είδους πρόβλεψη για μέτρα άμεσης απόδοσης (εντός μηνός ή διμήνου) για να αναχαιτισθεί η κατάρρευση; Γιατί το βράδυ των εκλογών ο κ. Τσίπρας βιάστηκε να αναγνωρίσει την ήττα του περιχαρής και απαστράπτων και κανείς από τους προεξέχοντες του ΣΥΡΙΖΑ δεν είπε ότι τα υπόλοιπα θα τα βρούμε στους δρόμους; Γιατί το μόνο που παπαγαλίζουν είναι ότι θα παίξουν τον ρόλο μιας "δομικής" ή "υπεύθυνης αντιπολίτευσης" στο κοινοβούλιο; Αυτό ήταν το ζητούμενο; Πώς ο ΣΥΡΙΖΑ θα γινόταν αξιωματική αντιπολίτευση; Γι' αυτό καλούσε τον κόσμο να τον ψηφίσει, ή για να υπάρξει μια κυβέρνηση, μια "κυβέρνηση της αριστεράς", όπως ο ίδιος έλεγε, για να ανακουφιστεί ο κόσμος; Γιατί δεν είδαμε ούτε μια στοιχειώδη αυτοκριτική γι' αυτό; Γιατί το πρόβλημα το έχουμε όσοι από εμάς ασκούμε κριτική και όχι αυτοί που μονίμως, ακόμη και στις πιο ευνοϊκές συνθήκες, αγοράζουν και πουλάνε τις ελπίδες του λαού; Η ψυχοπάθεια της μάζας φταίει για τα ήξεις-αφίξεις της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ και την αδυναμία της να μιλήσει καθαρά για τα μεγάλα προβλήματα; Η ψυχοπάθεια της μάζας φταίει που ο ΣΥΡΙΖΑ έπαιξε το παιχνίδι δεξιά-αριστερά, για να αποφύγει να αναδείξει το δημοκρατικό, πατριωτικό καθήκον κάθε Έλληνα πολίτη;

      Διαγραφή
    2. Εδώ κε Καζάκη έχετε δίκιο..

      Καλά η προσχώρηση Λαλιώτη και Κατσέλης στο ΣΥΡΙΖΑ έβγαζε μάτι..

      Ρε παιδιά τον ρόλο της αριστεράς στην Ελλάδα δεν τον ξέρετε τόσα χρόνια? Περιμένετε τον κο Καζάκη να σας πει τι είδους συμφέροντα επίσης εξυπηρετούν?

      Διαγραφή
  21. Κατηγορίες εναντίον του Λαού για τα αποτελέσματα των εκλογών - Δικαιολογημένη έκφραση αγανάκτησης ή Λάδι στην φωτιά; - http://epamnt.blogspot.gr/2012/06/blog-post_7788.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. μου μοιαζει προφανες πως στο συριζα χαρηκαν με το αποτελεσμα, για τα χρηματα δηλαδη που θα τους φερει το ποσοστο τους μαζι με την ελειψη οποιασδηποτε ευθυνης. ειναι σαν να εκαναν πραγματικοτητα το μεγαλυτερο ονειρο τους για αυτο φαινεται αυτος ο συγκρατημενος ενθουσιασμος στις αντιδρασεις τους. σε αυτο που διαφοροποιουμαι απο τη γνωμη του δ.καζακη ειναι στο θεμα της ευθυνης του λαου. οχι, δεν διαφωνω καθολου για την ελλειψη ποιοτητας απο τους υποτιθεμενους πολιτικους. οχι, δεν ειμαι ελιτιστης ουτε θεωρω τον εαυτο μου ανωτερο απο τους αλλους, ομως, η πνευματικη κατασταση του μεσου ελληνα και της συντριπτικης πλειοψηφιας της κοινωνιας μας ειναι πραγματικα ανησυχητικη. μπορει ο λαος να μην εχει τη μεγαλυτερη ευθυνη, ομως εχει ευθυνη. εμεις, αν ανηκουμε στους πολιτικα ενεργους θα πρεπει να αναλογιστουμε την ευθυνη μας και να προσπαθησουμε με καθε τροπο να ενεργοποιησουμε τους συνανθρωπους μας και αν ανηκουμε στους πολιτικα μη ενεργους θα πρεπει να συνειδητοποιησουμε πως αν δεν αλλαξουμε σταση θα ειμαστε αξιοι της μοιρας που μας επιφυλασουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. θα αναρωτιέστε σίγουρα πότε επιτέλους το Υπουργείο Εσωτερικών πρόκειται να αναρτήσει τα αποτελέσματα τον εκλογών

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Δυστυχώς ο βήχας και ο ρατσισμός δεν κρύβονται.
    Ολοι αυτοί που αναγνωρίζουν,εδώ και δεκαετίες, την ανωτερότητα των άρειων χωρών και τη κατωτερότητα της ψωροκώσταινας και των ελληναράδων της βιάστηκαν να καταλογίσουν στον ελληνικό λαό το απογοητευτικό εκλογικό αποτέλεσμα της 17ης Ιουνη.
    Ποιο όμως εκλογικό αποτέλεσμα ήταν καλύτερο;
    Της Πορτογαλίας που ξαναψήφισε πορτογαλικό ΠΑΣΟΚ ή της Ισπανίας που ξαναψήφισε ισπανική ΝΔ
    Για να μη μιλήσουμε για τους Ιταλούς που είναι κατενθουσιασμένοι με τον ΄διορισμένο Μόντι,τους γάλλους με τον Ολαντ (γαλλική έκδοση του ΓΑΠ) ή για τους Ιρλανδούς που υπερψηφίζουν σε δημοψήφισμα το δημοσιονομικό σύμφωνο ,που θα αποδειχθεί η ταφόπλακα των περιφερειακών χωρών της Ευρώπης.
    Ολοι οι ευρωπαικοί λαοί δείχνουν πανικοβλημένοι από τη κρίση και η αριστερές δυνάμεις αποδεικνύονται ανεπαρκείς να ηγηθούν μιας πολιτικής-οικονομικής-κοινωνικής ανατροπής.
    Αντί λοιπόν να πετάμε μύδρους κατά ενός ολόκληρου λαού,καθ εικόνα κι ομοίωση των ναζιστών που δρούσαν με βάση την συλλογική ευθύνη,΄θα ήταν καλύτερο να προσπαθήσουμε να αναλύσουμε τη πραγματικότητα στη πολυπλοκότητά της και να σκεφθούμε πρωτότυπους τρόπους εξόδου από τη κρίση ,για το καλό το προσωπικό μας αλλά και της πατρίδας μας.
    Οσοι έχουν επιλέξει να ρίξουν μαύρη πέτρα πίσω τους και να αναζητήσουν ατομικές λύσεις (μετανάστευση ,συμβιβασμός κ.λ.π.)δεν είναι ανάγκη να βρίζουν τους έλληνες για να νοιώσουν οι ίδιοι καλύτερα για τις επιλογές τους.
    ΥΓ Η καταβαράθρωση των δύο μεγάλων κομματων παρά το πόλεμο που εξαπέλυσε η εθνική και υπερεθνική οικονομική ελίτ και σύσσωμα τα ΜΜΕ ελληνικά και διεθνή ,καθώς και η άνοδος της έστω και συριζαικής αριστεράς (με την εμμονή της στο δήθεν διεθνισμό της ΕΕ και του Ευρώ) σε επίπεδα της ΕΔΑ του 1958 ,αποτελεί πηγή ανησυχίας για το κατεστημένο των παγκοσμιοποιημένων αγορών και του πολιτικού προσωπικού που τις υπηρετεί ,που αρχίζει ήδη να αναρωτιέται για το χρονικό ορίζοντα αυτής της εύθραυστης ............ τριανδρίας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κανείς δεν είπε ότι οι άλλοι λαοί είναι σε καλύτερη κατάσταση ή ξέρουν να επιλέγουν σωστότερα.Το να κάνει κάποιος κριτική για το αποτέλεσμα των εκλογών αυτών, δεν αποτελεί ρατσιστική αντιμετώπιση ενός ολόκληρου λαού ούτε παραδοχή της ανωτερότητας των άρειων χωρών.Προφανώς αυτά τα βγάζετε από το μυαλό σας για να στηρίξετε τα όποια επιχειρήματά σας.Κατανοητό ,αλλά αυτό εκφράζει παράλληλα και την αδυναμία των όποιων επιχειρημάτων σας.

      Η ανάλυση λοιπόν της πραγματικότητας ,που και εσείς υποστηρίζετε,θα ήταν τουλάχιστον επιδερμική αν δε συμπεριελάμβανε και το μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων που είχαν το θάρρος να αποτινάξουν το φόβο και να αψηφήσουν τη τρομοκρατία,ελπίζοντας σε ένα καλύτερο αύριο. Σαφέστατα και το Σύριζα δεν είναι το κόμμα που θα μπορούσε να κάνει την αλλαγή.Φάνηκε εξαρχής.Αλλά αν το ποσοστό του Σύριζα ήταν μεγαλύτερο ,θα έδειχνε ότι υπάρχει ένα πολύ μεγαλύτερο ποσοστό του κόσμου που έχει τη δυναμική να κάνει την αλλαγή και να προχωρήσει μπροστά.Κάτι τέτοιο δε φάνηκε.Αντίθετα φάνηκε ότι ο φόβος έχει τόσο παραλύσει ένα μεγάλο ποσοστό της κοινωνίας ,που προτιμά να ψηφίσει αυτούς που την έφεραν σε αυτή τη κατάσταση ,ξεχνώντας ακόμα και τη καθημερινότητα την οποία βιώνει.Όσο λοιπόν και αν κάποιος αναγνωρίζει τις συνθήκες υπό τις οποίες έγιναν αυτές οι εκλογές,δε μπορεί να μη νιώσει τουλάχιστον θλίψη για τα αποτελέσματά της.Ακόμα και αυτοί που υπερασπίζονται με πάθος αυτή τη στιγμή τον λαό, θα ήταν τουλάχιστον υποκριτές ,αν δε παραδεχόντουσαν την απογοήτευσή τους για το εκλογικό αποτέλεσμα και τον τρόπο που ψήφισε ο κόσμος (αν δεχτούμε ότι δεν υπήρχε νοθεία).Ο στρουθοκαμηλισμός δε βοήθησε ποτέ κανέναν.

      Επειδή προφανώς αναφέρεστε σε εμένα ,με αφορμή το σχόλιό μου στο οποίο αναφέρω τη πρόθεσή μου να φύγω,οφείλω να σας πληροφορήσω ότι δεν είναι μόνο δική μου αυτή η απόφαση.Πολλοί νέοι νιώθουν πλέον παρείσακτοι στην ίδια τους τη χώρα, όπου εκτός από την έλλειψη εργασίας και προοπτικών ,διαπιστώνουν καθημερινά και την απύθμενη ισχυρογνωμοσύνη και έλλειψη θάρρους ενός μεγάλου ποσοστού της κοινωνίας που επί ματαίω προσπαθούν να ενημερώσουν και να αφυπνίσουν.Και επειδή όπως αναφέρετε στο σχόλιό σας ,δε συμφωνείτε με τους μύδρους που εξαπολύονται κατά ενός ολόκληρου λαού, να σας πληροφορήσω ότι κομμάτι αυτού του λαού είμαστε και εμείς οι νέοι που στη πλειοψηφία μας δε φοβόμαστε και δηλώνουμε παρόντες σε οποιαδήποτε προσπάθεια αλλαγής.Αλλά όπως είχε πει ο κύριος Καζάκης, το θέμα για να σωθεί ένας λαός ,είναι να το θέλει και ο ίδιος.Μέχρι στιγμή φαίνεται ότι δε το θέλει.

      Προσωπικά λοιπόν δε βρίζω όλους τους Έλληνες ,ούτε καν αυτούς που ψήφισαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και σίγουρα δε χρειάζομαι δικαιολογίες για να νιώσω καλύτερα για τις επιλογές μου.Κανείς δε θα με κατηγορούσε αν έφευγα ,από τη στιγμή που στη χώρα μου δεν υπάρχει η προοπτική να εργαστώ και να δημιουργήσω τη ζωή μου.Οπότε δε χρειάζομαι να απολογηθώ σε κανέναν για τις όποιες επιλογές μου ή να νιώσω καλύτερα ,κριτικάροντας κάποιον.Από τη μεριά μου ό,τι μπορούσα να κάνω ,το έκανα ,τη στιγμή που άλλοι προτιμούσαν να ψηφίζουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ,κοιτώντας το MEGA από τον καναπέ του σπιτιού τους.Αλλά ακόμα και να φύγω, θα συνεχίσω να παλεύω να ενημερώνω όσους περισσότερους μπορώ,αρκεί να θέλουν και εκείνοι να με ακούσουν.

      Από εκεί και έπειτα δε μπορώ να πω όμως ότι νιώθω την ίδια θέρμη ,όπως στην αρχή.Κάτι μέσα μου έσπασε.Προφανώς έσπασε η εικόνα ενός λαού που αψηφά τις μικροαστικές του φοβίες για κάτι καλύτερο.Έσπασε η εικόνα ενός λαού που ξεπερνά τη τρομοκρατία και βάζει πρώτο μέλημά του το μέλλον των παιδιών του.Μπορεί κάτι τέτοιο να συμβεί στο μέλλον.Μακάρι.Μέχρι τότε θα προτιμήσω να είμαι περισσότερο προσγειωμένος ,για να μη πέφτω τόσο απότομα από τα σύννεφα.

      Διαγραφή
  25. 1oν:
    Φταίω εγώ, φταίμε εμείς, φταίει ο Χατζηπετρής;
    Όλοι έχουμε ευθύνες, είτε μεμονωμένα είτε ως σύνολο, ως κοινωνία. Για της επιλογές μας, για της ενέργειες, για τους δρόμους που ακλουθούμε, για την γνώση που επιλεγούμε να αποκτήσουμε, για τα πάντα.
    Σαφώς έχει ευθύνη ο Πασοκτσής από την Κρήτη που δήλωσε ότι ψήφιζε και ψήφησε και μια ζωή θα ψηφίζει ΠΑΣΟΚ, που του βόλεψε τα τέσσερα παιδιά του. Έχει ευθύνη πρωτίστως σαν ένας ωφελιμιστής ιδιώτης- πολίτης. Έχει ευθύνες κατά δεύτερον για την αρνητική διαπαιδαγώγηση των παιδιών του, με την πράξη του αυτή. Σαφώς έχει ευθύνη που συμμετέχει κι αυτός στην μπουρδελοποίηση της Ελλάδας. Όμως σαν γονέας έβαλε με το μυαλό του, πάνω απ’όλα το συμφέρων των παιδιών. Κάνοντας το πράξη με τη μοναδική (πάντα με το μυαλό του)διέξοδο που του επέτρεπε ένα κολοκράτος διεφθαρμένων αλητών –πολιτικών, που εδραίωσαν και διατηρούν τις κολοκαρέκλες τους με αυτούς τους πελατειακούς μηχανισμούς. Σαφώς έχει κι λαός ευθύνη.
    Σε ποιο όμως πολιτισμένο –δημοκρατικό κράτος, έστω στα χαρτιά, βγαίνει μισό εκατομμύριο κόσμος στους δρόμους, έξω από το κοινοβούλιο και η κυβέρνηση όχι μόνο δεν αλλάζει στάση, όχι μόνο δεν παραιτείται, αλλά αντιθέτως ισχυροποιείτε με τα μαντρόσκυλα-όργανα καταστολής του. Σε κανένα, παρά μόνο στα δικτατορικά καθεστώτα.
    Τι παραπάνω να κάνει ο λαός.
    Όταν μας δόθηκε η ευκαιρία το καλοκαίρι, να αποκτήσουμε φωνή, μας την έκλεψαν.
    Να αποκτήσουμε γνώση, μας την φιλτράρισαν, και μας γέμισαν τα μυαλά πάλι με τα σκουπίδια τους.
    Όταν μας δόθηκε η ισχύ να ενωθούμε όλοι μαζί, μας διατήρησαν πάλι διασπασμένους.
    Φυσικά φταίμε όλοι που δεν το επιτύχαμε, που δεν το επιδιώξαμε, παρά συνεχίσαμε να παίζουμε στο παιχνίδι τους κάνοντας για μια ακόμη φορά τα πιόνια τους.
    Φυσικά φταίμε όλοι, που για μια ακόμη φορά (και σε τι εποχή, ανεπίτρεπτο, ασυγχώρητοι), τρέξαμε πάλι πίσω από δημαγωγούς, πίσω από κομματικά στελέχη.
    Μας πήραν την φωνή, οι δήθεν πρεσβευτές της επανάστασης, οι δήθεν αντί-μνημονικοί. Είτε φορείς ΜΜΕ, είτε κομματικοί.
    Μας στέρησαν την γνώση και μας σέρβιραν την δική τους, την δήθεν αντί-μνημονική την μοναδική λύση, το διαφορετικό μονόδρομο του μονοδρόμου, την εναλλακτική αδιέξοδο του αδιεξόδου.
    Τους δώσαμε την οργή, την αγανάκτηση μας και μας έδωσαν ηρεμιστικά-εκλογές.
    Αυτό είναι το μεγαλύτερο παιχνίδι που παίχτηκε τους τελευταίους μήνες με αποκορύφωμα τις πρώτες εκλογές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. 2oν:
    Μας έσπρωξαν προς την ασφαλή για αυτούς «αντί-μνημονική» διέξοδο, αυτή που ίδιοι μας επέβαλαν σαν την μοναδική λύση «κόντρα» στην πολιτική του μνημονίου και των πρεσβευτών του.
    Μας έκαναν να πιστέψουμε πως μόνο αυτές είναι οι λύσεις κι όχι κάποια άλλη, που η μαλλιασμένη γλώσσα ελαχίστων, με αρκετό κόστος, με αρκετό θάρρος και τόλμη, ιδίως στην αρχή, με αρκετή «παλαβομάρα», μας έλεγε.
    Τι έκαναν κάποια κόμματα όλο το καλοκαίρι στις πλατείες, που τώρα πανηγυρίζουν και ζητωκραυγάζουν που ο λαός, τους ανέβασε εκεί ψηλά.
    Τι έκανε π.χ. ο ΣΥΡΙΖΑ, εδώ και ένα χρόνο στις πλατείες και τις συνελεύσεις, που τώρα ο ενθουσιασμός τους ξεχειλίζει; Λες και που βγήκαν δεύτεροι τελείωσαν τα βάσανα μας, θα επανέρθουν όλα στο φυσιολογικό. Μα είναι δυνατόν κύριε Τσίπρα, να χαίρεστε που βγήκατε δεύτερος; Ο κόσμος που όχι μόνο θα συνεχίσει να αυτοκτονεί αλλά θα πολλαπλασιαστούν απίστευτα οι αυτόχειρες, δεν σας απασχολεί; Αφού όπως δηλώνετε, θέλετε και έχετε και την ικανότητα αλλά προπάντων τις αγαθές προθέσεις να σώσετε εμάς και την πατρίδα, θα έπρεπε να θλίβεστε που δεν δόθηκε, και μας δόθηκε η ευκαιρία. Θα έπρεπε όλος ο ΣΥΡΙΖΑ να θλίβετε. Αλλά το μόνο που σας ενδιέφερε, σύμφωνα με την γνώμη που φυσικά, από το περσινό καλοκαίρι, ήταν να χωθείτε μες στις πλατείες και τις συνελεύσεις όχι για να αγωνιστείτε από κοινού για την σωτηρία της πατρίδας αλλά για να ισχυροποιηθείτε ως κόμμα, για να καπηλευτείτε την δύναμη μας.
    Και πάντα σύμφωνα με την άποψη μου, δυστυχώς αυτό δεν ισχύει μόνο για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για πολλές «επαναστατικές», «αντί μνημονικές» φωνές, που σαν Σειρήνες, τράβηξαν προς το μέρος τους τον λαό, αψηφώντας τη επερχόμενη καταστροφή, αγνοώντας την ίδια την πατρίδα μας , αδιαφορώντας για το δοκιμασμένο λαό, παρά μόνο δι’ίδιον όφελος.
    Το δε κόλπο που παίχτηκε στις δεύτερες εκλογές, αφού κατάφεραν (είναι σίγουροι;) να μας ψήσουν ότι η έξοδος από την Ευρωζώνη και το Ευρώ είναι καταστροφή, άρα κι οποιαδήποτε μονομερή ενέργεια κατά του μνημονίου ίσον αποτυχία, ίσον ολοκληρωτική καταστροφή, να έχει δικαιολογία η νέα κυβέρνηση(εν προκειμένη η Νέα Φωτεινή Πασοκρατία) την αδυναμία ριζικής λύσης, την καταγγελία του μνημονίου, των δανειακών συμβάσεων, την λύτρωσης μας δηλαδή.
    Ευτυχώς ίσως υπάρχει ελπίδα. Από ένα 40%που απείχε από αυτό το θέατρο που στήθηκε. Από ένα 40% που κάποιο μέρος του, απροσδιόριστο ποσοστό, μεγάλο, μικρό, ποιος ξέρει:
    -Σίγουρα δεν είναι ακροδεξιοί,(θα ψήφιζαν)
    -Δεν πειστήκαν από τα δήθεν (κατά εμέ) αντί –μνημονικά κόμματα, βλέπε ΣΥΡΙΖΑ, Καμένο
    -Και το κυριότερο δεν έφαγαν την τρομοκρατία των αντιπροσώπων των τραπεζών, των διεθνών τοκογλύφων, ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος, παρά το ολοκαύτωμα του μνημονίου, της Ε.Ε. και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Θανάτωσης που ετοιμάζεται.
    Ένα ποσοστό που συνεχώς θα μεγαλώνει, και αν αποτινάξουμε επιτέλους τις κομματικές και ιδεολογικές σκόνες του παρελθόντος και αποφασίσουμε να ενωθούμε όλοι μαζί, με πρώτιστο σκοπό και άμεση προτεραιότητα, την σωτηρία της πατρίδας μας, των παιδιών μας και φυσικά των εαυτών μας, τότε δεν θα ξέρουν από πού να φύγουν.
    Όλα αυτά τα φασιστικά μαντρόσκυλα με τις δημοκρατικές, προοδευτικές, δεξιές και αριστερές μάσκες, δεν θα ξέρουν που να κρυφτούν.
    Αν βγάλουμε τις τσίλιες από τα μάτια μας, τότε όχι μόνο θα δούμε φως στο τούνελ, αλλά την λύση ολοζώντανη να μας φωνάζει.
    Αρκεί να αποφασίσουμε πώς όλοι είμαστε όσοι και άξιοι και απαραίτητοι, πέρα από κόμματα, ηγέτες και δημαγωγούς, και μόνο μαζί και δίπλα, τότε θα αποκτήσουμε τεράστια ισχύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή