Υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα από ένα κόμμα διαχείρισης

Αυτό το Παρασκευοσαββατοκύριακο είναι η σειρά του κ. Τσίπρα για τον συνηθισμένο περίπατο στην ΔΕΘ. Πρώτα, έσκασε μύτη στο Λευκό Πύργο σε μια από τις γνωστές ομιλίες που του στήνει ο κομματικός μηχανισμός του, όπου ο αρχηγός μιλάει, λέει ότι θέλει, το κοπάδι από κάτω ακούει χωρίς να έχει το δικαίωμα να ρωτήσει, ή να αναρωτηθεί και ύστερα όλοι πάνε στις δουλειές τους ικανοποιημένοι. Δεν φτάνει που τα αμνοερίφια είχαν την μέγιστη ικανοποίηση να ακούσουν τον αρχηγό, θέλουν και να ρωτήσουν; Που νομίζουν ότι βρίσκονται σε συγκέντρωση του ΕΠΑΜ;

Τα εργατικά σωματεία της Χαλκίδας δείχνουν το δρόμο

Το πρωί της Τρίτης που μας πέρασε, 10 του μηνός, εργάτες από 5 εργοστάσια της περιοχής κατέλαβαν το νεόδμητο κτήριο της Περιφέρειας Εύβοιας και το έθεσαν υπό τον έλεγχό τους. Την πρωτοβουλία ανέλαβαν μετά από γενικές συνελεύσεις των ίδιων των εργαζομένων, 5 εργατικά σωματεία με επικεφαλής το Εργατικό Κέντρο Χαλκίδας. Θα μου πείτε που είναι το πρωτότυπο; Πρώτη φορά έχουμε καταλήψεις δημοσίων κτηρίων από εργαζόμενους σε απόγνωση; Δεν ζήσαμε πριν μερικούς μήνες τις καταλήψεις των Δήμων από τους εργαζόμενους της ΠΟΕ-ΟΤΑ; Και λοιπόν, τι έγινε;

Κλείσιμο εδώ και τώρα όλων των εφοριών μέχρι να πέσει η χούντα.

Θέλετε να μάθετε την αλήθεια για το που πηγαίνει η χώρα και πώς δημιουργείται το εικονικό πρωτογενές πλεόνασμα του Σταϊκούρα; Πηγαίνετε να καθίσετε για 20 με 30 λεπτά στην ουρά του δικαστικού τμήματος μιας ΔΟΥ και τότε θα αντιληφθείτε πολλά. Από 1/9 έχει δοθεί η εντολή να κατάσχονται μισθοί, συντάξεις, ενοίκια και οτιδήποτε άλλο κατατίθεται σε τραπεζικό λογαριασμό οφειλετών της εφορίας.

Μάλιστα επειδή υποτίθεται ότι οι μισθοί και οι συντάξεις είναι αναπαλλοτρίωτοι με βάση το νόμο στην Ελλάδα, η κυβέρνηση σε συνεννόηση με τις τράπεζες έχει στήσει την εξής κομπίνα. Την ημέρα κατάθεσης στο λογαριασμό της τράπεζα του ποσού του μισθού (15μερο, ή εξόφληση) ή της σύνταξης, θεωρείται ότι πρόκειται για μισθό και σύνταξη και δεν τις πειράζουν. Μόλις περάσει μια ημέρα θεωρούνται απλή κατάθεση και τώρα δεσμεύονται αυτομάτως από την τράπεζα για την εφορία.

Για όσους βλέπουν την ιστορία με τον στραβισμό του ψυχρού πολέμου

Καλό είναι να διαβάζουμε την ιστορία όπως ακριβώς είναι κι όχι όπως την θέλουμε παραποιημένη. Ο λόγος γι' αυτούς που ακόμη πιπλίζουν την καμαρέλα περί αναμέτρησης της "ελεύθερης δύσης" με το "σιδηρούν παραπέτασμα" στην Κορέα. Σταματήστε επιτέλους να είστε χάπατα και ψάξτε την ιστορία με πρωτογενή τρόπο.

Η Κορέα ανήκε ως αποικία στην Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας από το 1910 μέχρι το 1944. Το Αύγουστο του 1944 η Κορέα κατελήφθη από τις Αμερικανικές δυνάμεις (Νότος) και από τις Σοβιετικές δυνάμεις (Βορράς). Η προώθηση των σοβιετικών οφειλόταν σε απόφαση των Τριών (Τεχεράνη, Δεκέμβρης 1943) ώστε η ΕΣΣΔ να αναλάβει επιθετική πρωτοβουλία εναντίον των Ιαπώνων με μαζική απόβαση δυνάμεών της στο νησιωτικό σύμπλεγμα της Ιαπωνίας. 

Μόνο με γενική πολιτική απεργία διαρκείας μπορούμε να ξεμπερδέψουμε...

Από έναν καθηγητή της Βοιωτίας πήρα το παρακάτω μήνυμα:

Την Πέμπτη που μας πέρασε είχαμε συνέλευση η τοπική ΕΛΜΕ Βοιωτίας για τις μελλοντικές κινητοποιήσεις. Υπήρχε μια πρόταση της ΟΛΜΕ για επαναλαμβανόμενες πενθήμερες απεργίες και μια πρόταση του ΚΚΕ για 48ωρη απεργία και μετά βλέπουμε. Κάποια στιγμή σηκώθηκα στο βήμα και είπα τα εξής λόγια. Στα μεταφέρω αυτολεξεί: «Είναι ουτοπικό να νομίζουμε ότι ο δικός μας κλάδος θα σωθεί ενώ οι άλλοι θα καταστραφούνε. Στην κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε ή σωζόμαστε όλοι, ή δεν σώζεται κανένας. Οι κλαδικές απεργίες με αιτήματα μόνο του κλάδου έχουν τελειώσει και δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα. Σας καλώ λοιπόν να ψηφίσετε την δική μου πρόταση για ΓΕΝΙΚΗ απεργία ΟΛΩΝ των κλάδων με αιτήματα την έξοδο από την Ε.Ε. και το Ευρώ και την μονομερή διαγραφή του χρέους.» Από την στιγμή που κατέβηκα από το βήμα πέσανε όλοι πάνω μου συνδικαλιστές και μη ώστε να με πείσουν να ψηφιστεί η δική μου πρόταση ξεχωριστά από τις άλλες. Στην αρχή μου λέγανε κάτι μπαρούφες ότι εγώ θέτω το πολιτικό πλαίσιο της απεργίας και όχι τους τρόπους δράσης. Μετά  μου έλεγαν ότι διασπώ το κίνημα. Εγώ επέμενα να ψηφιστεί η πρόταση μου σαν τρίτη πρόταση. Με εκνευρίσανε τόσο πολύ που στο τέλος άρχισα να φωνάζω και να τους λέω ότι δεν θα με αναγκάσουν να ψηφίσω μια πενθήμερη απεργία με αδιευκρίνιστους στόχους η οποία εξυπηρετεί μόνο το ΣΥΡΙΖΑ για ψηφοθηρικούς λόγους. Στο τέλος ΦΥΣΙΚΑ πέρασε το δικό μου διότι είμαι ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΣΠΑΣΑΡΧΙΔΑΣ αν θέλω. Η πρόταση της ΟΛΜΕ (ΣΥΡΙΖΑ) πήρε 55 ψήφους. Η πρόταση του ΠΑΜΕ πήρε 40 ψήφους και η δική μου 5 ψήφους. Τα συμπεράσματα δικά σου και με αφορμή το σημερινό σου άρθρο.

Η κυβέρνηση των Αθηνών παράγοντας περιφερειακής αποσταθεροποίησης

Ειλικρινά δεν θα μπορούσα να φανταστώ πόσο επικίνδυνοι μπορούν να γίνουν οι κυβερνώντες γι’ αυτόν τον λαό και τη χώρα. Παρά το γεγονός ότι θεωρώ τον εαυτό μου αρκετά υποψιασμένο για το τι είναι σε θέση να κάνουν οι κάθε λογής δοσίλογοι που μας κυβερνούν, δεν παύουν να με αιφνιδιάζουν. Δεν παύει να με εντυπωσιάζει το πόσο αδίστακτοι είναι στο έργο που έχουν αναλάβει κατ’ εντολή ξένων κέντρων.

Μια οφειλόμενη απάντηση στον κύριο Άρδην

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον διαβάσαμε τον πολυσέλιδο λίβελο που μας αφιέρωσε προσωπικά ο κύριος Άρδην. Μιλάμε φυσικά για τον κ. Καραμπελιά, αλλά επειδή αυτός είναι ανώτερος απ’ όλους μας προτιμά να μην υπογράφει του λίβελους του. Αλλοίμονο, ίσια κι όμοια είμαστε εμείς οι παρακατιανοί, οι ουρανοκατέβατοι, οι φυτευτοί με την Αυτού Μεγαλειότητα; Προς Θεού!

Μια θαυμάσια ευκαιρία για να ξεμπερδέψουμε μια και καλή.

Σε απεργιακό πυρετό βρίσκονται οι εργαζόμενοι στους χώρους της ανώτατης εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών. Οι γιατροί και οι νοσηλευτές κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα καθώς δεν είναι μόνο το κλείσιμο νοσοκομειακών μονάδων και κλινικών του δημοσίου, αλλά και η επερχόμενη κατάργηση πολλών από τα πρώην ιατρεία του ΙΚΑ. Ο ΕΟΠΥΥ άλλωστε βρίσκεται στο καναβάτσο και επιβιώνει μόνο και μόνο για να καταστρέψει κάθε έννοια πρωτοβάθμιας ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για το λαό. Μαζί με όλους αυτούς έχουμε τους εργαζόμενους στα εργοστάσια που κλείνουν, βάζουν λουκέτο, ή ξεπουλιούνται όπως π.χ. το σύνολο της υφιστάμενης αμυντικής βιομηχανίας. Κι ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό μιας και το κυνήγι για το άπιαστο όνειρο του πρωτογενούς πλεονάσματος, έχει μετατραπεί στον χειρότερο εφιάλτη όλων των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Το παραμύθι της βιωσιμότητας του χρέους

Για το αν το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι βιώσιμο έχει χυθεί πολύ μελάνι. Κανείς όμως από αυτούς που έχουν μιλήσει για το θέμα δεν έχει κάνει τον κόπο να μας πει πότε ένα χρέος είναι βιώσιμο και πότε δεν είναι. Ο λόγος είναι απλός. Γιατί ο ορισμός της βιωσιμότητας του χρέους προδίδει τα ταξικά και πολιτικά κριτήρια με βάση τα οποία προσεγγίζει κανείς το όλο ζήτημα. Αν το κρίνει από την σκοπιά των συμφερόντων των δανειστών, τότε βιώσιμο είναι κάθε χρέος για το οποίο ο δανειστής μπορεί να αποσπά πληρωμές σε χρήμα, ή σε είδος. Αν το κρίνει από την σκοπιά του οφειλέτη δεν είναι καθόλου έτσι, διότι στη δυνατότητα πληρωμής ενός χρέους πρέπει να συμπεριληφθεί και η ζωή του ίδιου του οφειλέτη. Ειδικά αν αυτός είναι ένας ολόκληρος λαός.

Και για μούντζα ο λαός και για λιβάνι…

O λαός ξεπροβάλει για πρώτη φορά στην ιστορία μέσα από τους αγώνες του εναντίον της τυραννίας και του δεσποτισμού κατά τον 18^ο αιώνα. Δεν υπήρχε πριν σαν ανεξάρτητο ιστορικό υποκείμενο. Ο λαός συνδέεται από την πρώτη στιγμή με την διεκδίκηση της πατρίδας του. Για πρώτη φορά η ενότητα και η συνοχή της πατρίδας, του έθνους και του κράτους δεν εξαρτάται από τις εκάστοτε εξουσίες, τους εξουσιαστές και τους νόμους τους, αλλά από αυτόν καθαυτό τον λαό που διεκδικεί να πηγάζουν απ’ αυτόν όλες οι εξουσίες και να ασκούνται υπέρ του.