Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Μόνο με αγώνα και πολιτική ανυπακοή μπορείς να δεις αποτέλεσμα.

Εκατοντάδες πολίτες διασώθηκαν αυτή την Τετάρτη από τις τράπεζες, καθώς το κίνημα κατά των πλειστηριασμών - όπου πρωτοστατεί το ΕΠΑΜ - ακύρωσε τις διαδικασίες εκπλειστηριασμού σε πάνω από 17 ειρηνοδικεία της χώρας. Στον ενάμισυ χρόνο που δραστηριοποιείται πανελλαδικά το κίνημα αυτό, έχουν διασωθεί χιλιάδες πολίτες από τους πλειστηριασμούς των τραπεζών. Υπολογίζεται ότι πάνω από 25 χιλιάδες ακίνητα γλύτωσαν από τους πλειστηριασμούς κατά το διάστημα αυτό. Κι όχι μόνο πρώτες κατοικίες.
Φυσικά, πουθενά δεν θα το ακούσετε. Άκρα του τάφου σιωπή. Ούτε βέβαια θα το μάθετε στις εκδηλώσεις, που σας καλούν όσοι έλαμψαν δια της απουσίας τους από τα ειρηνοδικεία. Βλέπετε, είναι εύκολο να παπαγαλίζει κανείς το γνωστό σύνθημα, "κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη", αλλά πολύ δύσκολο να το κάνεις πράξη. Κι ο μόνος που το κάνει πράξη είναι όποιος βρίσκεται κάθε Τετάρτη στο ειρηνοδικείο της γειτονιάς του.

Τα λέμε όλα αυτά γιατί μόνο αυτό το κίνημα, καθώς απλώθηκε σ' όλες σχεδόν τις πόλεις της χώρας, έχει να επιδείξει άμεσα και πρακτικά αποτελέσματα υπέρ των πολιτών. Καμιά ομαδική αγωγή, καμιά πρωτοβουλία με εξώδικα και μυνήσεις, κανείς δικαστής, ή δικηγόρος δεν μπόρεσε να φέρει τέτοια εντυπωσιακά αποτελέσματα. Έστω κι αν σε τέτοιες δικαστικές προσφυγές τρέχουν κατά χιλιάδες οι αφελείς πολίτες, όπως κάποτε έτρεχαν για το θαυματουργό νερό του Καματερού. Έστω κι αν τους κοστίζει ο κούκος, αηδόνι με πενιχρά έως ανύπαρκτα αποτελέσματα.
Δεν αντιλαμβάνονται ότι η έννομη τάξη στη χώρα έχει καταλυθεί. Όχι μόνο στο επίπεδο του συντάγματος, αλλά και στο επίπεδο της τακτικής δικαιοσύνης. Επομένως ελάχιστα, έως τίποτε δεν μπορεί να ελπίζει ο πολίτης από την άσκηση ένδικων μέσων. Όχι ότι δεν πρέπει να τα ασκεί, ακόμη κι αν υπάρχει έστω μια πιθανότητα στο εκατομμύριο. Απλά δεν πρέπει να πέφτει θύμα δικαστικής φενάκης.
Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων του, ειδικά υπό καθεστώς κατοχής σαν κι αυτό που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα, μπορεί να γίνει μόνο με όρους πολιτικής ανυπακοής. Μόνο με όρους μαζικού κινήματος πολιτικής ανυπακοής. Αν όλοι αυτοί που ευεργετήθηκαν από το κίνημα κατά των πλειστηριασμών, είχαν συνδράμει με την παρουσία τους στη γιγάντωσή του, θα είχαν εξαναγκαστεί δανειστές και κυβέρνηση σε ριζική αναδίπλωση.
Αντί γι' αυτό οι περισσότεροι έχουμε μάθει να προσκυνάμε όσους μας τάζουν λαγούς με πετραχείλια. Η συμμετοχή σου είναι απαραίτητη και έχει αποφασιστική σημασία. Χωρίς αυτή, χωρίς τη δική σου προσωπική ενεργοποίηση, όλα θα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Όσο θα ελπίζεις ότι κάποιοι άλλοι θα λύσουν το πρόβλημα δια της δική σου εν λευκώ ψήφου, είναι σίγουρο ότι θα τα χάσεις όλα. Ακόμη και την ίδια τη ζωή σου, η οποία ήδη ελάχιστα αξίζει για το υφιστάμενο κράτος και την πολιτική.
Μάθε λοιπόν να αγωνίζεσαι για ότι σου ανήκει. Μάθε να αγωνίζεσαι για ότι δικαιούσαι. Μάθε να διεκδικείς τα δικαιώματά σου και την ελευθερία σου. Μάθε τους ότι δεν ανήκεις στον όχλο, που άγεται και φέρεται από τη δειλία, την αυτοπεριφρόνηση, τον εξευτελισμό, την υποτακτικότητα και την ταπείνωση. Μάθε τους ότι δεν θα τους επιτρέψεις να σε μεταχειρίζονται σαν όχλο. Μάθε εσύ ο ίδιος να εκτιμάς το κουράγιο, την αυτοπεποίθηση, την υπερηφάνεια και το αίσθημα ανεξαρτησίας, που έχεις ανάγκη περισσότερο ακόμη κι απ’ το ψωμί σου.
Και στη δική τους επίδειξη παντοδυναμίας, που μπροστά της σκύβουν το κεφάλι, ή λουφάζουν στην αποχή οι περισσότεροι, κάνε εσύ τη διαφορά. Χωρίς να φοβηθείς. Γιατί, να ξέρεις, σαν κι εσένα υπάρχουν πολλοί.

10 σχόλια:

  1. Το πιο αδιαφιλονίκητο γνώρισμα της επανάστασης είναι η άμεση επέμβαση των μαζών στα ιστορικά γεγονότα. Συνηθισμένα, το κράτος, μοναρχικό είτε δημοκρατικό, εξουσιάζει το έθνος· η ιστορία γίνεται από τους ειδικούς του επαγγέλματος: μονάρχες, υπουργούς, γραφειοκράτες, κοινοβουλευτικούς, δημοσιογράφους. Όμως, στις αποφασιστικές καμπές, όταν το παλιό καθεστώς γίνεται ανυπόφορο για τις μάζες, τότε αυτές σπάνε τους φράχτες που τις χωρίζουν από τον πολιτικό στίβο, ανατρέπουν τους πατροπαράδοτους εκπρόσωπούς τους και, μ’ αυτή τους την επέμβαση, δημιουργούν το ξεκίνημα για ένα καινούργιο καθεστώς. Αν αυτό είναι καλό ή κακό, ας το κρίνουν οι ηθικολόγοι. Όσο για μάς, παίρνουμε τα γεγονότα όπως παρουσιάζονται, μέσα στο αντικειμενικό τους ξετύλιγμα. Η ιστορία της επανάστασης είναι για μας πριν απ’ όλα η ιστόρηση της βίαιης εισβολής των μαζών στην περιοχή όπου ρυθμίζονται τα δικά τους πεπρωμένα.(Λ.Τρότσκυ, Η Ιστορία της Ρωσικής Επανάστασης)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κύριε Καζάκη τι έχετε να πείτε για αυτές τις κατηγορίες: http://alfeiospotamos.gr/?p=19351
    Ποια είναι η γνώμη σας για αυτό το καταπιστευμα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πρόκειται για ανοησίες, ανάλογες με εκείνες των Νεφελιμ και των Ελλοχίμ που κατέβηκαν εν είδη ακτίδας φωτός στο κεφάλι του απατεώνα Σώρρα για να το φωτίσουν.

      Διαγραφή
    2. άμα συνάνθρωποι μας πιστεύουν ακόμα στο σώρρα και τα φανταστικομύρια του...

      Διαγραφή
    3. Το σύνδρομο του σωτήρα, ΔΥΣΤΥΧΩΣ καλά κρατεί ακόμα...
      https://www.youtube.com/watch?v=G7YoyFlGC7U

      Διαγραφή
    4. Μηπως εχετε γραψει στο παρελθόν καποια κανονικη απαντηση στο θεμα; Αν όχι γιατί δεν γραφετε μια; Το καταπιστευμα υπαρχει ή όχι;

      Διαγραφή
    5. Τι ακριβώς να γράψω όταν πρόκειται για 100% ψέμμα. Πρόκειται για επινόηση που απευθύνεται σε αφελείς και ανόητους.

      Διαγραφή
  3. Δεν είναι τυχαία αυτά που συμβαίνουν δε φταίει η μοίρα η κακή και το ριζικό μας ούτε το πεπρωμένο.

    Ένα έθνος που σέβεται τους πολίτες του δεν δανείζεται αλλά εκδίδει το νόμισμα του. Με εθνικό νόμισμα, χωρίς χρέη και τόκους δημιουργείς προοπτικές, ανάπτυξη, ζωή για το έθνος, ενώ με ξένο δανεικό το καταδικάζεις σε οικονομικό θάνατο. Είναι μαθηματικά αδύνατο να ξεχρεώσεις ποτέ γιατί και όλο το χρήμα που σου έδωσαν να τους επιστρέψεις δεν φτάνει για να πληρωθούν οι τόκοι. Η έκδοση χρήματος ως χρέος είναι η μοντέρνα μορφή
    σκλαβιάς και οι πολιτικοί που την αποδέχονται αμείβονται αδρά οπως ο Ιούδας γιά την προδοσία τους.

    Μόνο με εθνικό νόμισμα χωρίς χρέη και τόκους προς τράπεζες αγορές, τοκογλύφους και άλλους δανειστές μπορούμε να προστατεύσουμε την περιουσία μας, την ελευθερία μας, τα δικαιώματα μας και τα σύνορα μας.

    Όταν ένα έθνος δανείζεται αντί να εκδίδει το νόμισμα του δεσμεύει τους καρπούς της εργασίας των πολιτών και τη χώρα ολόκληρη ως υποθήκη και όπως βλέπουμε πιά όλοι καθαρά, οι δανειστές μπορούν και επιβάλλουν λιγότερες θέσεις εργασίας, χαμηλότερους μισθούς και περισσότερους φόρους για να πάρουν την υποθήκη, το οικόπεδο, την Ελλάδα ολόκληρη.

    Με έθνικό νόμισμα χτίζεις τις υποδομές του έθνους, δρόμους, λιμάνια, σιδηρόδρομους, υδροηλεκτρικά φράγματα κτλ κτλ δίνοντας θέσεις εργασίας και διευκολύνοτας ταυτοχρόνως τις μεταφορές και τις επικοινωνίες των πολιτών. Την ίδια στιγμή βάζεις φόρους στις εισαγωγές κάνοντας τα εισαγώμενα πιο ακριβά κι'έτσι οι πιό δημιουργικοί πολίτες παίρνουν άτοκα δάνεια απο τις εθνικές αναπτυξιακές τράπεζες και στήνουν μικρές βιοτεχνίες και βιομηχανίες ..

    Μόνο ο Λαός μπορεί πιά να αλλάξει τη κατάσταση. Το πολιτικό σύστημα και οι λοιποί κρατικοδίαιτοι έχουν ξεπουληθεί. Η εξουσία πάντα στήνει κομματικό στρατό για να τη στηρίζει και να συνεχίζει το καταστροφικό της έργο.
    Ήρθε ο καιρός τώρα που είτε θα τους αλλάξουμε ή θα μας ξεκάνουν.

    Καλή δύναμη και καλή λευτεριά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μια πλεκτάνη στήνεται αυτές τις μέρες για να φάνε και την τράπεζα Αττικής.
    Μήπως το έχουμε δει το θέμα ;
    Μπορούμε να σχολιάσουμε ;
    Το θέμα απαιτεί ειδικές χρηματοοικονομικές γνώσεις και θα βοηθούσε τα μάχιμα μέλη του ΤΣΜΕΔΕ μια ανάλυση ή και συμβουλές για δράσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. http://fekyou.info/post/1016
    Σύνθεση δημόσιου χρέους 2011-2016
    25 Νοεμβρίου 2015

    ΑπάντησηΔιαγραφή