Ο φασισμός στην υπηρεσία των αγορών.

Ημέρες Οκτωβρίου 1922 ζει ξανά η Ιταλία. Τότε ο εγγυητής του Συντάγματος και ανώτατος άρχων της Ιταλίας βασιλιάς Βίκτωρ Εμμανουέλ ο 3ος εξαναγκάζει σε παραίτηση τον πρωθυπουργό Λουίτζι Φάκτα και στις 29 Οκτωβρίου παραδίδει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον φασίστα Μουσολίνι, το φασιστικό κόμμα του οποίου διέθετε μόλις 2 κοινοβουλευτικές έδρες.

Μαζί με την εντολή παραδόθηκε στους φασίστες ολόκληρο το κράτος. Ολόκληρος ο διοικητικός μηχανισμός, ο στρατός και η δικαιοσύνη. Μαζί με όλα τα μεγάλα αστικά κόμματα, που θέλησαν έτσι να ανακόψουν την άνοδο των Σοσιαλιστών στην κυβέρνηση. Κι όλα αυτά γιατί; Για να εξυπηρετηθούν μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.

Τα ίδια συμβαίνουν και σήμερα στην Ιταλία. Μπορεί να είναι διαφορετικά τα σκηνικά. Διαφορετικά τα κουστούμια και διαφορετικοί οι πρωταγωνιστές. Αλλά το έργο είναι το ίδιο. Οι σκηνοθέτες και οι σεναριογράφοι τα ίδια συμφέροντα.

Την φορά αυτή δεν είναι ο βασιλιάς που ποδοπατά το Σύνταγμα για να «σώσει το έθνος», αλλά ο Πρόεδρος της δημοκρατίας Σέρτζιο Ματαρέλα, ο οποίος ποδοπατώντας τις ρητές προβλέψεις του Συντάγματος, διεκδίκησε για τον εαυτό του αυτοκρατορικές εξουσίες. Τελείως αυθαίρετα αρνήθηκε τη συγκρότηση κυβέρνησης από τα κόμματα που υπερίσχυσαν στις εκλογές του Μαρτίου 2018. Γιατί; Διότι διαφωνούσε με τις απόψεις που έχει διατυπώσει σε βιβλία του ο προτεινόμενος υπουργός οικονομικών, ο υπερογδοντάχρονος Πάολο Σαβόλα.

Σήμερα στις 14:00 στην εκπομπή Στο Μικρόφωνο, e-roi.gr με τον Δημήτρη Καζάκη και εκλεκτούς καλεσμένους:

Το πραξικόπημα στην Ιταλία.

210-3428676 - 210-3422156 e-mail: stomicrophono@gmail.com

Πραξικόπημα στην Ιταλία για να μην φύγει από το ευρώ.

Ο Ιταλός πρόεδρος Ματαρέλα προχώρησε τελικά σε πραξικόπημα γιατί όπως είπε «έχω την υποχρέωση, βάσει του Συντάγματος, να προστατέψω τις αποταμιεύσεις των Ιταλών…» Κι έτσι χθες με διάγγελμα προς τον Ιταλικό λαό αρνήθηκε στην κυβέρνηση του Τζουζέπε Κόντε, δηλαδή την κυβέρνηση συνεργασίας του Κινήματος 5 Αστέρων και της Λίγκας, να προχωρήσει.

Ο Ματαρέλα χρησιμοποίησε ως δικαιολογία την ανάληψη του υπουργείου οικονομικών από τον 80χρονο οικονομολόγο Πάολο Σαβόνα, ο οποίος είναι πολέμιος του ευρώ και της παγκοσμιοποίησης. Να τι είπε ο Ματαρέλα συγκεκριμένα:

«Σήμερα [χθες - ΔΚ] το απόγευμα ο καθηγητής Κόντε μου παρουσίασε προτάσεις του για υπουργούς, που εγώ έπρεπε να επικυρώσω με την υπογραφή διαταγμάτων. Έχω έναν ρόλο εγγυητή, ο οποίος δεν δέχεται επιβολές.
Δέχθηκα όλες τις προτάσεις εκτός από εκείνη για τον υπουργό Οικονομικών.
Πρόκειται για ένα άμεσο μήνυμα που συνδέεται με την εμπιστοσύνη ή τον συναγερμό των χρηματοοικονομικών πρωταγωνιστών. Ζήτησα να το αναλάβει κύριος πολιτικός της κυβερνητικής πλειοψηφίας, ο οποίος να μην στηρίζει την γραμμή που θα μπορούσε να προκαλέσει την έξοδο της Ιταλίας από το Ευρώ. Κάτι που διαφέρει από μια ισχυρή στάση υπέρ της αλλαγής προς το καλύτερο της κατάστασης στην ΕΕ.
Δεν υπήρξε, όμως, θετική διάθεση, και ο Κόντε επέστρεψε την εντολή.»

Να γιατί ετοιμάζουν χειρότερες πολιτικές ξεπουλήματος και μαζικής εξόντωσης...

Ποια είναι η πραγματική εικόνα της χώρας μετά τα 8 χρόνια μνημόνια; Είναι αληθινή η εξαγγελία της κυβέρνησης για καθαρή έξοδο από το πρόγραμμα;

Η Ελλάδα δεν μπήκε στα μνημόνια λόγω κρίσης, αλλά από πολιτική επιλογή. Μια πολιτική επιλογή που δεν είχε καμιά σχέση με την κατάσταση της οικονομίας της, ούτε και των δημοσιονομικών της. Οδηγήθηκε στα μνημόνια για να μην σταματήσει να εξυπηρετεί το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος της σε βάρος των ευρωπαϊκών και εγχώριων τραπεζών.

Έκτοτε δεν αντιμετωπίζει μια οποιαδήποτε κρίση, αλλά μια σκόπιμη πολιτική εσωτερικής υποτίμησης, κατάρρευσης και εκποίησης πρωτοφανούς για τα ιστορικά χρονικά όχι μόνο της χώρας μας, αλλά παγκοσμίως. Στο παρελθόν τέτοιου είδους πολιτικές εσωτερικής υποτίμησης έχουν επιβληθεί με πόλεμο, ή με ανοικτές στρατιωτικές επεμβάσεις είτε από το εξωτερικό, είτε με χούντες.

Είμαστε η πρώτη χώρα στον κόσμο όπου επιβάλλονται αυτές οι πολιτικές με φαινομενικά ειρηνικό τρόπο. Με το εκλεγμένο κοινοβούλιο να ψηφίζει συνειδητά την μαζική εξόντωση του πληθυσμού, αλλά και τη διάλυση της χώρας. Κι αυτό ειλικρινά δεν έχει ιστορικό προηγούμενο.

Η Ιταλία τινάζει στον αέρα την ευρωζώνη...

Η συμφωνία για τη νέα κυβέρνηση της Ιταλίας ανάμεσα στο Κίνημα των 5 Αστέρων (M5S) και τη Λίγκα, τινάζει στον αέρα το Δημοσιονομικό Σύμφωνο Σταθερότητας της ευρωζώνης. Με βάση την κυβερνητική συμφωνία η Ιταλία αρνείται πλέον να ακολουθήσει τους υποχρεωτικούς δημοσιονομικούς κανόνες ελλείμματος και χρέους, αλλά και τις οδηγίες ανοίγματος των αγορών της.

Η κυβερνητική συμφωνία δεν προβλέπει κανενός είδους διαπραγμάτευση με την ευρωζώνη και τα όργανά της. Ενώ δέχεται διαπραγμάτευση μόνο για την αναθεώρηση των πρωτογενών συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή της Συνθήκης του Μάαστριχτ και της Λισαβώνας.

Με τον τρόπο αυτό η νέα κυβέρνηση της Ιταλίας θα εφαρμόζει το πρόγραμμά της χωρίς να είναι υποχρεωμένη να τηρεί τις οδηγίες των ευρωπαϊκών οργάνων και τις δεσμεύσεις της ευρωζώνης. Τουλάχιστον έως ότου καταλήξουν οι διαπραγματεύσεις για την αναθεώρηση των Συνθηκών. Κάτι που μπορεί να πάρει χρόνια.

Αν φυσικά δεχθούν μια τέτοια διαπραγμάτευση οι εταίροι της ευρωζώνης. Αν δεν την δεχθούν θα τεθεί υποχρεωτικά θέμα εξόδου της Ιταλίας από την ευρωζώνη. Κάτι που όπως ομολογούν πλέον ανοικτά τα αφεντικά του ευρώ θα θέσει σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη του κοινού νομίσματος.

Έχουν το δικαίωμα οι πολίτες να ασκούν βία εναντίον εκπροσώπων της πολιτικής αρχής;

Ο προπηλακισμός κι ο φερόμενος ξυλοδαρμός του δήμαρχου της Θεσσαλονίκης, κ. Μπουτάρη, από συγκεντρωμένους κατά τη διάρκεια δημόσιας εκδήλωσης των Ποντίων, θέτει για μια ακόμη φορά το θεμελιώδες ερώτημα: Έχουν δικαίωμα οι πολίτες να προπηλακίζουν, να ασκούν βία στους εκπροσώπους της πολιτικής αρχής;

Μπορεί στους ιδιοπαθείς οπαδούς της απολυταρχίας να φαντάζει αδιανόητο και μόνο να θέτει κανείς το ερώτημα, αλλά η αλήθεια είναι ότι αποτελεί ένα από τα πιο θεμελιώδη ζητήματα που ανέδειξαν το περιεχόμενο και την αξία της λαϊκής κυριαρχίας. Πώς απάντησε η ιστορία, η πολιτική και το δίκαιο στο ερώτημα αυτό;

Πολύ απλά. Οι νοσταλγοί και υπηρέτες της απολυταρχίας, αλλά και της δικτατορίας κάθε μορφής, κοινοβουλευτικής ή άλλης, η οποία θεμελιώνεται πάντα στην ιερότητα του προσώπου των κατόχων της εξουσίας, απαντά ανέκαθεν με ένα κατηγορηματικό ΌΧΙ. Η δημοκρατία όμως που θεμελιώνεται στην ιερότητα όχι των κατόχων της εξουσίας, αλλά του λαού και των πολιτών, απαντά ΝΑΙ! Ναι, υπό προϋποθέσεις.

Υπάρχει ακόμη αξιοπρέπεια και ευθιξία σ’ αυτή τη χώρα…

Παραιτήθηκε ο κ. Σακελαρίου από τη θέση του προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας. Δεν άντεξε άλλο να υπηρετεί ένα παντελώς αντισυνταγματικό καθεστώς όπου, όπως λέει ο ίδιος, οι πολίτες είναι «θύματα των μνημονίων και της κλιμακούμενης επικυριαρχίας του οικονομικού παράγοντος επί του θεσμικού»!

Καταλαβαίνετε τι καταγγέλλει ο ανώτατος αυτός δικαστικός; Ότι η χώρα δεν κυβερνάται από τους συνταγματικά θεμελιωμένους θεσμούς και το δίκαιο, αλλά από την αυθαιρεσία του «οικονομικού παράγοντος», δηλαδή των άνομων συμφερόντων των δανειστών, που επιβάλλουν τη θέλησή τους παρά κι ενάντια στο Σύνταγμα.

Διαβάστε επακριβώς την επίμαχη αποστροφή της επιστολής παραίτησης του κ. Σακελαρίου:

«Έχω τη συνείδησή μου ήσυχη, διότι δεν αποχωρώ αμαχητί, αφού όλα αυτά τα χρόνια αγωνίσθηκα, με τη βοήθεια του Θεού, τον αγώνα τον καλό.

Τη στιγμή, όμως, αυτή η σκέψις μου στρέφεται στους απλούς πολίτες, που είναι τα θύματα των μνημονίων και της κλιμακούμενης επικυριαρχίας του οικονομικού παράγοντος επί του θεσμικού, οι αντοχές των οποίων συνεχώς δοκιμάζονται από τα αλλεπάλληλα οικονομικά μέτρα, που λαμβάνονται με την επίκληση του λεγομένου δημοσιονομικού συμφέροντος και που συνεπάγονται υπέρογκες γι’ αυτούς επιβαρύνσεις, λόγω του σωρευτικού τους χαρακτήρος.

Ήδη, από την εποχή του πρώτου μνημονίου, ορισμένοι συνάδελφοί μου μεταξύ των οποίων και εγώ, είχαμε, με τις μειοψηφίες μας επισημάνει, τη μη συμβατότητα των ρυθμίσεων του μνημονίου με το Σύνταγμα και είχαμε, εγκαίρως, προειδοποιήσει, χωρίς δυστυχώς να εισακουστούμε, για την επερχόμενη πλήρη επικυριαρχία του οικονομικού επί του θεσμικού, που επηρέασε, καίρια, το σύνολο σχεδόν της κρατικής δράσεως και σηματοδότησε την συνακόλουθη υποχώρηση του Κράτους Δικαίου και του Κοινωνικού Κράτους.»

Δείτε πόσο εύκολο είναι μια χώρα να φύγει από την ευρωζώνη προς όφελος των πολιτών της.

Βλέπετε με πόση αβρότητα και χαμηλούς τόνους αντιμετωπίζουν οι Βρυξέλλες, το Βερολίνο και το Παρίσι το ενδεχόμενο εξόδου της Ιταλίας από την ευρωζώνη; Ούτε κραυγές, ούτε απειλές, ούτε εκβιασμοί. Κανείς δεν τόλμησε να βγει επίσημα και να επικαλεστεί λοιμούς, σεισμούς και καταποντισμούς στην περίπτωση που η Ιταλία υλοποιήσει τη δέσμευση της συγκυβέρνησης Κινήματος 5 Αστέρων και Λίγκας για έξοδο από την ευρωζώνη.

Γιατί άραγε δεν βγαίνει η Μέρκελ να απειλήσει με δηλώσεις της την Ιταλία, όπως επανειλημμένα έχει κάνει με την Ελλάδα; Θυμάστε την περίφημη δήλωσή της ότι έτσι και ψηφίσουν οι Έλληνες πολίτες εναντίον της «Ευρώπης» στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015, η «Ελλάδα θα γίνει Πρίστινα»; Θυμάστε όλους του επίσημους εκβιασμούς, όλες τις απειλές μην τυχόν και οι Έλληνες αποφασίσουν να φύγουν από την ευρωζώνη;

Πού είναι όλοι αυτοί οι επίσημοι και ημιεπίσημοι που επί 8 ολόκληρα χρόνια εκφοβίζουν, απειλούν, εκβιάζουν και καθυβρίζουν με τον χειρότερο τρόπο μην τυχόν και οι Έλληνες πράξουν το αυτονόητο και φύγουν από την ευρωζώνη για να σωθούν; Πού είναι όλοι αυτοί οι επίσημοι και ημιεπίσημοι που μας διαβεβαίωναν ότι έτσι και η Ελλάδα ξεφορτωθεί το ευρώ, τα μνημόνια και τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις της ΕΕ, θα πέσει ο ουρανός να μας πλακώσει;

Πανικός στις Βρυξέλλες για το ενδεχόμενο εξόδου της Ιταλίας από το ευρώ.

«Όλοι μιλάνε γι’ αυτό στις Βρυξέλλες,» μας πληροφορεί το ειδησεογραφικό πρακτορείο Euronews. Πρόκειται για τη διαρροή του Σχεδίου Πολιτικής Συμφωνίας ανάμεσα στο Κίνημα των 5 Αστέρων και την Λίγκα, που δημοσίευσε η ιταλική έκδοση της Huffington Post.(https://www.huffingtonpost.it/…/un-comitato-di-conciliazi…/…)

Ακόμα κι αν το Κίνημα 5 Αστέρων με τη Λίγκα επέμειναν ότι το έγγραφο είναι σχέδιο και από τότε έχει αλλάξει, ορισμένες από τις προτάσεις που περιέχονται σε μια διακυβερνητική συμφωνία συνασπισμού - έστω και σε επίπεδο προσχεδίου - θεωρήθηκε casus beli από τους ευρωκράτες και προκάλεσε εγκεφαλικά στους ιθύνοντες του τέρατος των Βρυξελλών.

Θεωρήθηκε ανήκουστο και μόνο το γεγονός ότι σε σχέδιο κυβερνητικής συμφωνίας αναφέρεται η εξαίρεση από τους κανόνες του Δημοσιονομικού Συμφώνου, όπως και η αναθεώρηση των Συνθηκών της ΕΕ. Η πιο προκλητική για τους ευρωκράτες από όλες τις προτάσεις πολιτικής συμφωνίας ήταν η πρόταση της αυριανής κυβέρνησης της Ιταλίας να προβλεφθεί διαδικασία εξόδου της χώρας από το ευρώ χωρίς αναγκαστικά να συνοδεύεται με έξοδο και από την ΕΕ. Αυτό αποκαλείται μηχανισμός μόνιμης εξαίρεσης.

Πόσο κάθαρμα μπορεί να γίνει ένας πολιτικός στις μέρες μας;

Πάνω από 80 χώρες καταδικάζουν με φρίκη και αποτροπιασμό την στρατιωτική δράση του Ισραήλ εναντίον αμάχων διαδηλωτών. Πρωτοβουλίες έχουν αναληφθεί σε επίπεδο διμερών διπλωματικών σχέσεων εναντίον του Ισραήλ, αλλά και σε επίπεδο διεθνούς κοινότητας.

Πάνω από 20 χώρες απαιτούν τη σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας για να υιοθετηθούν άμεσα μέτρα εναντίον του Ισραήλ. Οι G77 απαιτούν από τον ΟΗΕ να σταλούν έως και δυνάμεις κυανόκρανων στα όρια της Γάζας με το Ισραήλ, αλλά και στη Δυτική Όχθη.

Θλιβερή εξαίρεση μετά τον Πρόεδρο της μαφίας στον Λευκό Οίκο, η Ελλάδα. Είναι η μόνη χώρα στην περιοχή που μάσησε τα λόγια της και δεν ζήτησε να παρθεί κανένα διπλωματικό ή άλλο μέτρο εναντίον του Ισραήλ. Μάλιστα το Υπουργείο Εξωτερικών έφτασε στο πρωτοφανές σημείο να ρίξει τις ευθύνες για την σφαγή και στις δυο πλευρές. Τόσο στο θύτη, όσο και στο θύμα.

Το Ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών σε ανακοίνωσή του για την αιματοχυσία από τα πυρά του Ισραήλ κάνει λόγο για «τραγική απώλεια δεκάδων ανθρωπίνων ζωών». Προτρέπει φιλολογικά το Ισραήλ «να αποφεύγει τη χρήση δυσανάλογης βίας», παρόλα αυτά αναφέρει ότι «η Χαμάς και όσοι οργανώνουν τις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας στη Λωρίδα της Γάζας, οφείλουν να διασφαλίζουν τον ειρηνικό χαρακτήρα των διαδηλώσεων αυτών».