Οι Ευρωπαίοι και οι αγορές παίζουν στα χαρτιά την Ελλάδα και τον λαό της

Θα βγει η Ελλάδα από το ευρώ, ή δεν θα βγει; Μια έντονη συζήτηση διεξάγεται ανάμεσα σε ισχυρούς πόλους της διεθνούς πολιτικής και των αγορών, εντός και εκτός ευρωζώνης. Η συζήτηση αυτή, όσο βαθαίνει η κρίση του ευρώ και των κρατών μελών του, τόσο παίρνει χαρακτήρα ανοιχτής αντιπαράθεσης. Υπάρχει η άποψη για την «ανάγκη μιας πρόωρης συνταξιοδότησης της ευρωζώνης», όπως αναφέρει σ’ ένα πρόσφατο άρθρο του ο γνωστός Νουριέλ Ρουμπίνι (Project Syndicate, 15/8):

Τα παιχνίδια που παίζονται με την καταστροφή της Χίου...

Η Χίος καίγεται σε βαθμό κακουργήματος. Φταίει μήπως ο καιρός; Όχι βέβαια. Η ανυπαρξία απαραίτητης υποδομής, η πλήρης διάλυση και των υπαρκτών υποδομών, η ανύπαρκτη συντήρηση των δασικών περιοχών που επαφίενται στον εθελοντισμό των κατοίκων, η εγκατάλειψη του νησιού από την κεντρική εξουσία που δεν διαθέτει πόρους για ασήμαντη αφορμή, όπως η πολιτική προστασία και τα γνωστά. Οι καταγγελίες δίνουν  και παίρνουν για την κυβέρνηση και τον ρόλο της στο κάψιμο του νησιού. Τα κεντρικά μέσα προπαγάνδας αδιαφόρησαν πλήρως για το όλο θέμα, είτε το κατέταξαν σε τριτεύουσα σειρά. Όλα αυτά φαίνονται μάλλον ύποπτα.

Το στοίχημα των εξελίξεων από τον Σεπτέμβρη και μετά…

Τον Σεπτέμβρη θα γίνει της κακομοίρας, όταν ο κόσμος αντιληφθεί τις συνέπειες των μέτρων της τρόικας που έχει αναλάβει η συγκυβέρνηση να υλοποιήσει. Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ το ακούω και το διαβάζω συνεχώς. Φοβάμαι, όμως, ότι πρόκειται απλά για μια φαντασίωση. Όχι γιατί ο λαός έχει παραδώσει τα όπλα, αλλά γιατί δεν έχει βρει ακόμη τον τρόπο να αντιδράσει αποτελεσματικά.

Είναι αναγκαία όσο ποτέ η δραστική αύξηση των δημοσίων δαπανών…

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανοησία από το θέσφατο του ισοσκελισμένου κρατικού προϋπολογισμού και μάλιστα σε συνθήκες ύφεσης, που μας το έχουν πλασάρει και ως «εθνικό στόχο». Όσο περισσότερο κυνηγά αυτόν τον στόχο η οικονομική πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης τόσο περισσότερο θα βαθαίνει η ύφεση της ελληνικής οικονομίας, τόσο περισσότερο θα επιδεινώνεται η κρίση χρέους, τόσο περισσότερα εκατομμύρια έλληνες εργαζόμενοι και ιδίως νέοι θα αντιμετωπίζουν την ανεργία και την κοινωνική απόγνωση.

Το μεταναστευτικό και η σπέκουλα σε βάρος του λαού

Υπάρχει πρόβλημα με τα κύματα μεταναστών που στοιβάζονται στην χώρα μας; Τεράστιο. Ποιος όμως μετέτρεψε την χώρα μας σε σκουπιδοτενεκέ ανθρώπων προκειμένου να ελέγχεται η μετακίνησή τους μέσα στην ΕΕ; Οι φίλοι, σύμμαχοι και εταίροι της ευρωζώνης και της ΕΕ. Αυτό να μην το ξεχνάμε ούτε στιγμή. Με αντάλλαγμα το γνωστό μπαξίσι οι ίδιοι πολιτικοί που σήμερα εφαρμόζουν σχέδια τύπου «ξένιος Ζευς», υπέγραψαν το Δουβλίνο Ι και ΙΙ, προκειμένου να μετατρέψουν την χώρα σε διαμετακομιστικό κέντρο διαχείρισης μεταναστών από και προς την ΕΕ. Συγκεκριμένα κομματικά ταμεία, ισχυροί επιχειρηματίες, εφοπλιστές και κυκλώματα από τα σώματα ασφαλείας επωφελήθηκαν στο έπακρο με το εμπόριο αυτό. Και συνεχίζουν να επωφελούνται.

Έχει πάτο το βαρέλι των θυσιών του ελληνικού λαού;

Τι σόι κοινωνία είμαστε; Παρακολουθούμε απαθείς ένα ημερήσιο σήριαλ κυβερνητικών συσκέψεων για το από πού θα βρεθούν τα 11,5 δις ευρώ που απαιτεί η τρόικα. Ίσως να μας αρέσει η πρόζα των πολιτικών αρχηγών που δήθεν διαφωνούν αναμεταξύ τους για να τα βρουν κατόπιν σε βάρος της χώρας. Αλλά σε τέτοιο βαθμό; Τι περιμένουμε να γίνει; Αμφιβάλει κανείς ότι οι περικοπές και οι μειώσεις θα αφορούν για μια φορά ακόμη το επίπεδο αμοιβών και συντάξεων; Αμφιβάλλει κανείς ότι οι φόροι για μια φορά ακόμη θα εκτοξευτούν; Ιδίως αν εφαρμοστεί η πρόταση Μίχαλου (βλέπε Σαμαράς και τρόικα) να κατέβει ο συντελεστής φορολογίας των επιχειρήσεων στο 15%. Ποιων επιχειρήσεων; Μα αυτών που είναι στο χρηματιστήριο. Άραγε, ποιος θα πληρώσει την υστέρηση των εσόδων που θα προκύψει από μια τέτοια μείωση;

Ο πουριτανισμός της δεξιάς και της αριστεράς απειλεί με ευνουχισμό τον λαό μας

Δεν μπορεί, θα το έχετε σκεφτεί κι εσείς. Γιατί οι κυβερνώντες και τα επιτελεία τους, τα εγχώρια, αλλά κυρίως τα ξένα, επιμένουν στην ίδια πολιτική, στις ίδιες συνταγές, ενώ ξέρουν πολύ καλά ότι είναι αδύνατο να δώσουν κάποια λύση; Δεν σκέφτονται τις συνέπειες; Δεν φοβούνται; Γιατί τέτοια μανία να συνεχίσουν στον ίδιο μονόδρομο που οδηγεί με μαθηματική βεβαιότητα στην ολοκληρωτική καταστροφή;

Η απορρόφηση της Αγροτικής από την Πειραιώς και τι σηματοδοτεί

Η απορρόφηση από την Τράπεζα Πειραιώς του υγιούς ενεργητικού της Αγροτικής Τράπεζας δεν είναι μια πράξη μεμονωμένη. Εντάσσεται σε μια συνολικότερη αλλαγή της μορφολογίας του εγχώριου τραπεζικού συστήματος υπό συνθήκες χρεοκοπίας. Το πρόβλημα δεν είναι απλά ότι κλείνει μια κρατική τράπεζα υπέρ μιας ιδιωτικής, ούτε μια ειδικού σκοπού υπέρ μιας εμπορικής. Ούτε βέβαια το πρόβλημα βρίσκεται απλά στην ενίσχυση των τάσεων για μονοπώληση στον τομέα των τραπεζών.  Όλα αυτά είναι σωστά ως αιτιάσεις, αλλά δεν αφορούν στην ουσία του προβλήματος, δηλαδή στον χαρακτήρα του τραπεζικού συστήματος, όπως αυτός διαμορφώνεται σήμερα.

Τα νέα μέτρα οδηγούν σε βαθύτερη ύφεση και σε επίσημη χρεοκοπία...

Τελικά θα παρθούν πρόσθετα 11,5 δις ευρώ μέτρα δραστικών περικοπών και μειώσεων. Τα μέτρα αυτά υποτίθεται ότι αφορούν την επόμενη τριετία και πρόκειται να επιβαρύνουν με πάνω από 2.800 ευρώ τον ετήσιο προϋπολογισμό του μέσου ελληνικού νοικοκυριού. Ενώ θα ενισχύσουν την ετήσια ύφεση της ελληνικής οικονομίας κατά 2%. Που σημαίνει ότι τα μέτρα αυτά θα συμβάλουν στην αύξηση του αριθμού των ανέργων κατά 100 χιλιάδες κάθε χρόνο, ενώ επιπλέον 200 χιλιάδες θα βρεθούν κάτω από το όριο της απόλυτης εξαθλίωσης σε ετήσια βάση.

Γιατί λοιπόν πρέπει σώνει και καλά να παρθούν αυτά τα μέτρα; Υπάρχει κάποια στοιχειώδης οικονομική λογική πίσω απ’ αυτές τις περικοπές; Όχι, καμιά. Κανένας δεν κάνει τον κόπο να μας εξηγήσει σε τι θα βοηθήσουν την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας αυτές οι πρόσθετες περικοπές.

Μια Επίκαιρη συνέντευξη που δεν δημοσιεύτηκε...

ΕΡΩΤΗΣΗ: Η Κυβέρνηση έχει αποδεχθεί την άποψη του Βερολίνου και των Βρυξελλών ότι πρώτα θα δεσμευθεί για τα συγκεκριμένα μέτρα 11,5 δις. ευρώ μείωσης των δημοσίων δαπανών και μετά θα ζητήσει την επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου. Συμβιβάζονται αυτά τα δύο ή είναι αντιφατικά;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το αληθινά αντιφατικό είναι να ακολουθείς μια πολιτική, την πολιτική των μνημονίων, που σε έχει οδηγήσει στην χειρότερη και βαθύτερη ύφεση που αντιμετώπισε ποτέ η Ελλάδα και εσύ αντί να κάνεις τα πάντα για να την ξεφορτωθείς, ζητάς να επαναδιαπραγματευθείς για να την συνεχίσεις. Άλλωστε, τι να επαναδιαπραγματευθείς; Ολόκληρη η φιλοσοφία του μνημονίου είναι καταστροφική.