Πρόσκληση σε Ημερίδα για τα εθνικά θέματα, Κυριακή 3/11/19, ώρα 11:00 Ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ

Δημοκρατικές, πατριωτικές δυνάμεις, συναισθανόμενες την κρισιμότητα της κατάστασης, ανέλαβαν πρωτοβουλία διοργάνωσης ΗΜΕΡΙΔΑΣ, στην οποία θα συζητηθούν και θ΄αναδειχθούν τα μείζονα ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ που οξύνονται καθημερινά και μας οδηγούν ενώπιον εθνικής κρίσης.

Θα επισημανθούν και θα προταθούν τρόποι για την υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων έναντι των αυθαίρετων διεκδικήσεων της Τουρκίας, που κλιμακώνονται απροκάλυπτα, αλλά και της αναξιόπιστης συμπεριφοράς των συμμάχων μας.

Ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ, Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2019, ώρα 11:00

Παρατίθεται στη συνέχεια το Πρόγραμμα της Ημερίδας

Γιατί η Ελλάδα θα είναι θύμα σε αυτήν την ιστορία της αναδιάταξης στην περιοχή.

Απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα από την εκπομπή στο e-roi της 15/10/2019.
https://www.youtube.com/watch…

Δ.Καζάκης
Γιατί η Ελλάδα θα είναι θύμα σε αυτήν την ιστορία της αναδιάταξης στην περιοχή και θα χρησιμοποιηθεί προκειμένου η Τουρκία να ενισχύσει τον ρόλο της και στρατιωτικά;
Το θέμα είναι γιατί συμβαίνει;

Γιατί αυτό που βλέπουμε είναι πρωτοφανές, είναι ανάλογο με αυτό που έγινε στην εισβολή και κατοχή της Κύπρου το 1974, μόνο που είναι ακόμα χειρότερα τώρα, επειδή επιχειρεί να το κάνει αυτό σε μια χώρα που είναι οργανωμένη, που είναι ικανή να ανταπεξέλθει σε μια επίθεση από την Τουρκία και το επιχειρεί αυτό το πράγμα.

Απλά να πούμε το εξής, επειδή υπάρχουν διάφορες θεωρίες με βάση τις αναλύσεις που ακούγονται από τους καθηγητές γεωπολιτικής και διάφορους άλλους λαγούς ή που τέλος πάντων λένε και την άποψη τους για τα ζητήματα αυτά, κανείς δεν μπορεί να τους απαγορεύει να λένε την άποψη τους, θα πρέπει να δούμε τι πραγματικά συμβαίνει.

Πρώτον, το πρόβλημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων και ιδιαίτερα στην όξυνση του όπως έχει, το βλέπουμε τα τελευταία χρόνια και που φαίνεται να κορυφώνεται, δεν είναι θέμα προαιώνιων εχθρών, να το ξεκαθαρίσουμε αυτό το πράγμα για να μην πέφτουμε στην λούμπα θεωριών περί ανάδελφου έθνους, το οποίο έχει προαιώνιο εχθρό την Τουρκία, τίποτα από όλα αυτά δεν ισχύει.

Όλη η αλήθεια γύρω από το BREXIT

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί τμήμα της Εισήγησης του Προέδρου του ΕΠΑΜ, Δημήτρη Καζάκη, στην 6η Σύνοδο του Εθνικού Συντονιστικού Συμβουλίου του ΕΠΑΜ που πραγματοποιήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2019.

Η ουσιώδης και κατανοητή ανάλυση για το τι συμβαίνει με το BREXIT, ποιοι είναι οι ωφελημένοι από μια καθαρή έξοδο της Βρετανίας και ποιοι όχι, είναι ο λόγος που αποφασίσαμε την δημόσια ανάρτησή του προς ενημέρωση του ελληνικού λαού. Παράλληλα, μας δίνει να καταλάβουμε και πού οφείλονται οι αντιδράσεις και η λυσσαλέα προπαγάνδα των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης, όχι μόνο στη Βρετανία αλλά σε όλη την Ευρώπη και φυσικά στη χώρα μας.

Το κείμενο απηχεί την κατάσταση όπως ήταν μέχρι τη συγκεκριμένη ημερομηνία (22/9/19) η οποία παρέμεινε ουσιαστικά ίδια μέχρι προχθές που αναγγέλθηκε η συμφωνία Τζόνσον – Γιουνγκέρ. Προκειμένου να κατανοήσει κανείς τις εξελίξεις από δω και μπρος, είναι σημαντικό να διαβάσει την ανάλυση αυτή για ν’ αποκτήσει σφαιρική εικόνα για το θέμα.

Οι παρεμβάσεις στην ανάρτηση είναι λίγες, κυρίως διευκρινιστικού χαρακτήρα, όπως και το σπάσιμο σε ενότητες και τίτλους έτσι ώστε να διευκολύνουν στην ανάγνωση.

Ι. Ποιος χάνει και ποιος κερδίζει από το BREXIT;

α) Η οικονομική σχέση Ε.Ε. και Βρετανίας.

Η Ε.Ε. αυτή τη στιγμή έχει τρομακτικό πρόβλημα, είναι στο επίκεντρο πλέον της παγκόσμιας κρίσης με την έννοια ότι η οικονομία της είναι στα χαμηλότερα επίπεδα από την εποχή του κραχ. Μετά βίας ίσως κινηθεί γύρω στο 1% ανόδου για το 2019 και οι προβλέψεις για το επόμενο έτος είναι ακόμη πιο δυσοίωνες, με τη Γερμανία να ηγείται της επιδείνωσης. Εάν έχουμε καθαρή έξοδο της Βρετανίας χωρίς κανενός είδους συμφωνία, τότε είναι σίγουρο ότι η ΕΕ θα κινηθεί σε αρνητικά νούμερα και είναι συζητήσιμο εάν η ανήκεστη βλάβη που θα υποστεί πολιτικά και οικονομικά, θα είναι αναστρέψιμη.

Ο ΣΚΑΪ στην υπηρεσία των τουρκικών δυνάμεων εισβολής στη Συρία!

Ο ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΙ, η ναυαρχίδα της επίσημης κατοχικής προπαγάνδας, ξεπέρασε κάθε όριο προκειμένου να προωθήσει με προκλητικό τρόπο την πολεμική προπαγάνδα της Τουρκίας. Την ίδια ακριβώς στιγμή που το καθεστώς Ερντογάν επιχειρεί γενοκτονία του Κουρδικού πληθυσμού στα βόρεια σύνορα της Συρίας.

Ο συγκεκριμένος τηλεοπτικός σταθμός, υπηρετώντας τα πολεμικά συμφέροντα της Τουρκίας, έφτασε στο σημείο να αποστείλει ανταποκριτή προσκολυόμενο στις τουρκικές δυνάμεις εισβολής προκειμένου να μεταδίδει αυτά που θέλει η Τουρκία. Το γεγονός αυτό είναι πρωτοφανές, καθώς κανένα άλλο δίκτυο σε διεθνές επίπεδο – εκτός βεβαίως από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ του καθεστώτος Ερντογάν – δεν τόλμησε να κάνει κάτι ανάλογο.

Θυμίζουμε ότι η πρακτική αυτή της προσκόλλησης δημοσιογράφων σε ένοπλες δυνάμεις, έχει καταγγελθεί από όλες τις δημοσιογραφικές ενώσεις διεθνώς ως πρακτική που αντίκειται στη δημοσιογραφική δεοντολογία γιατί μετατρέπει τον δημοσιογράφο σε όργανο πολεμικής προπαγάνδας. Ιδίως όταν μεταδίδει τα δελτία που εκδίδουν οι ένοπλες δυνάμεις ως «ειδησεογραφία από το πεδίο της μάχης», όπως εμφανώς κάνει ο φερόμενος ως πολεμικός ανταποκριτής του ΣΚΑΙ.

Παλιά είναι η διαφορά του Κώστα Γαβρά από τη Λένι Ρίφενσταλ;

Η ταινία του Κώστα Γαβρά για μια από τις πιο ταπεινωτικές σελίδες της ιστορίας του ελληνικού λαού, έχει ξεσηκώσει σάλο. Και ορθώς.

Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι ο εξαίρετος αυτός κατά τα άλλα κινηματογραφιστής επέλεξε να στηριχτεί στο μυθιστορηματικό βιβλίο του κυρίου Βαρουφάκη. Άλλωστε ο ίδιος ο κ. Γαβράς από την αρχή αυτής της τραγωδίας για τους Έλληνες με το καθεστώς κατοχής και γενοκτονίας, που παλιότερα όσοι διέθεταν τρόπους και ιδεολογία ευρωπαϊκών σαλονιών το αποκαλούσαν «ανθρωπιστική κρίση», δεν έδειξε κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αρκέστηκε απλά σε τετρημένες δηλώσεις συμπαράστασης στο δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό, σαν αυτές που κατά καιρούς επικαλούνται όλοι οι γνωστοί επώνυμοι για να κρύψουν πίσω ανάλογες δηλώσεις ή υπογραφές συμπαράστασης την παντελή αδιαφορία τους για την εθνική τραγωδία των Ελλήνων.

Λογικό είναι λοιπόν να τον εκφράζει ένα μυθιστόρημα σαν αυτό του κ. Βαρουφάκη, όπου απουσιάζει παντλώς η Ελλάδα και οι Έλληνες. Ούτε το πρόβλημα με την ταινία είναι το γεγονός ότι μεταχειρίζεται τις δήθεν διαπραγματεύσεις με αρκετή δόση συνωμοσιολογίας και χωρίς καν το δυναμισμό ενός πολιτικού θρίλερ αλά Χόλυγουντ. Το μέγιστο πρόβλημα με τον κύριο Γαβρά και την ταινία του είναι ότι υπηρετεί μια εξόφθαλμη πολιτική σκοπιμότητα. Την σκοπιμότητα του μονοδρόμου. Επιχειρεί να πείσει έναν ολόκληρο λαό που κακοπάθησε και συνεχίζει να κακοπέφτει από απατεώνες σε απατεώνες της πολιτικής, ότι αυτό που έγινε με την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν προδοσία του ελληνικού λαού, ούτε ξεπούλημα μιας ολόκληρης χώρας στο βωμό των ευρωπαϊκών συμφερόντων, αλλά ό,τι καλύτερο μπορούσε να γίνει.

Με αυτή την ταινία ο κύριος Γαβράς επάξια κατατάσσεται στο πάνθεο της απολογητικής των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και των λαών. Με αυτήν την έννοια δικαιούται όποιος διατηρεί ακόμα στοιχειώδη επαφή με την πραγματικότητα της Ελλάδας, της Ευρώπης και του ευρωπαϊκού ολοκληρωτισμού που έχει επιβληθεί στους λαούς, να αναρωτηθεί. Ποια είναι η διαφορά του Κώστα Γαβρά από την Λένι Ρίφενσταλ; Αν μη τι άλλο η δεύτερη υπήρξε πολύ πιο ειλικρινής από τον πρώτο. Βλέπετε, δεν έκρυψε ποτέ ποιοι ήταν οι εντολείς της, ποιοι χρηματοδότησαν το κινηματογραφικό της έργο και για ποιες αισχρές πολιτικές σκοπιμότητες.

Καλαμάτα 14 Σεπτεμρίου, Σάββατο, ώρα 18:30 Ανοιχτή Συζήτηση

Κάλεσμα της Συμμαχίας: Συνάντηση-ανοιχτή συζήτηση στο Polis Art Cafe, Δευτέρα 15/7 και ώρα 18:00

Η Συμμαχία που έκανε τα πρώτα δειλά της βήματα σ' αυτές τις εκλογές δεν ήταν ούτε εφήμερη, ούτε εξυπηρετούσε προσωπικές ατζέντες άλλες από τις διακηρύξεις της. Από την αρχή όλοι εμείς που συμμετείχαμε ή στηρίξαμε το ψηφοδέλτιο ΕΠΑΜ-ΑΚΚΕΛ ξεκαθαρίσαμε ότι κάνουμε απλά την αρχή. Ξεκινήσαμε κάτι που ήταν το ζητούμενο από την αρχή της μνημονιακής κατοχής. Η συνεργασία του ψηφοδελτίου δεν ήταν η αρχή και το τέλος της Συμμαχίας που έχει ανάγκη ο λαός μας για να αποτινάξει την κατοχή.

Πιστοί στις προεκλογικές δεσμεύσεις μας προχωράμε σε ανοιχτό κάλεσμα σ' όλους όσοι ενδιαφέρονται να πλατύνει και να βαθύνει η Συμμαχία με όρους πατριωτικούς και δημοκρατικούς χωρίς παρωχημένους διαχωρισμούς αριστεράς και δεξιάς. Δεν αφορά μόνο αυτούς που συμμετείχαν και έδωσαν τον αγώνα μαζί μας, αλλά και όλους τους άλλους που ειλικρινά επιθυμούν να υπάρξει επιτέλους μια αληθινή Συμμαχία πατριωτικών και δημοκρατικών δυνάμεων ικανή να δώσει τις μάχες μέσα στην κοινωνία από σήμερα για να κερδίσει την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας του λαού αύριο.

Στο κάλεσμα αυτό δεν τίθεται κανενός είδους προϋπόθεση. Εκτός από τα αυτονόητα. Τη συμφωνία στα θεμελιώδη πατριωτικά και δημοκρατικά αιτήματα της περιόδου. Την κατοχύρωση της αυτοτέλειας όποιου συμμετάσχει στη Συμμαχία με όρους ισοτιμίας και ισοπολιτείας. Όλα τα άλλα είναι προς συζήτηση.

Το ψηφοδέλτιο συνεργασίας ΑΚΚΕΛ-Άμεσης Δημοκρατίας-ΔΗΚΚΙ-ΕΠΑΜ κ.α, είχε εξαρχής την φιλοδοξία να αποτελέσει το πρόπλασμα μιας ανοιχτής κοινωνικοπολιτικής συμμαχίας για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση της Ελλάδας. Κι αυτή η ανάγκη είναι ακόμη πιο επιτακτική μετά τις εκλογές καθότι η συνεργασία αυτή είναι η μόνη που στέκεται όρθια και ικανή να συνεχίσει τον αγώνα εναντίον του καθεστώτος κατοχής.

Κυβέρνηση ξεπουλήματος και εμφυλίου πολέμου.

Η κυβέρνηση που σχημάτισε ο κ. Μητσοτάκης είναι η πιο εμφανώς διαπλεκόμενη με συγκεκριμένα ιδιωτικά συμφέροντα εντός και εκτός χώρας. Δεν υπάρχει σχεδόν κανένας από τους πολυάριθμους νεοδιορισθέντες υπουργούς και υφυπουργούς που να μην συνδέεται με συγκεκριμένα επιχειρηματικά κυκλώματα. Δεν έχει παρά να διαβάσει κανείς τα βιογραφικά τους.

Το 40% του υπουργικού σχήματος δεν έχει ασχοληθεί με την ενεργό πολιτική, παρά μόνο με ύποπτα κυκλώματα της αγοράς από την εποχή του σκανδάλου του χρηματιστηρίου, αλλά και των σκανδάλων Σύμπραξης Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Το 70% των υπουργών και υφυπουργών εκπροσωπεί οργανωμένα ιδιωτικά συμφέροντα, τα οποία χρηματοδότησαν την πιο πολυδάπανη προεκλογική εκστρατεία της μεταπολίτευσης.

Οι περισσότεροι παραπροϊόντα της χρηματοοικονομικής και των ΜΒΑ, ανίκανοι να αντιληφθούν ακόμη και την έννοια του δημόσιου, ή του κοινωνικού συμφέροντος. Γι' αυτό και η κυβέρνηση τους εμφανίζει ως τεχνοκράτες, δηλαδή αγύρτες εξαρτώμενους από αρπακτικά της αγοράς. Όπως ήταν πάντα οι τεχνοκράτες.

Είναι φανερό πώς η νέα κυβέρνηση θα δώσει έμφαση στις ιδιωτικοποιήσεις, όπως ονομάζεται η πολιτική επί μνημονίων του γενικού ξεπουλήματος της χώρας. Σχεδόν σ’ όλα τα υπουργεία και τις κρίσιμες θέσεις βρίσκονται πλέον άνθρωποι των εταιρειών, που λυμαίνονται κρατικό ταμείο και χώρα επί δεκαετίες. Πρόκειται για εταιρικά συμφέροντα που ενδιαφέρονται για μερίδια από τη λεία της γενικής εκποίησης.

Έως και η ΕΥΠ ιδιωτικοποιήθηκε μιας και την θέση του επικεφαλής του «βαθέως κράτους» αναμένεται να αναλάβει – σύμφωνα με πληροφορίες – ο κ. Παναγιώτης Κοντολέων, διευθυντικό στέλεχος μεγάλων ελληνικών εταιρειών security, με συνεργασία με την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα και με ενδιαφέρον στα ζητήματα ασφαλείας στη Μέση Ανατολή. Ο κ. Κοντολέων είναι επιλογή του περιβάλλοντος του Πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη.

Η ταυτότητα του εκλογικού αποτελέσματος.

Χάρις στον Τσίπρα, τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά εν συνόλω, η ΝΔ βγήκε από τις εκλογές πιο ισχυρή παρά ποτέ. Χάρις στον Τσίπρα, τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά εν συνόλω, η ΝΔ απέκτησε όχι μόνο αυτοδυναμία για πρώτη φορά εν μέσω τέτοιας κατάρρευσης, αλλά και σχεδόν απόλυτο έλεγχο σε επίπεδο Δήμων και Περιφερειών.

Ποτέ πριν κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης η ΝΔ δεν είχε τέτοια πολιτική ισχύ. Ξεπερνά σε έλεγχο του κράτους ακόμη και την εποχή της ΕΡΕ. Κατ’ ουσία έχουμε την αναβίωση του «κράτους της δεξιάς», όπως το γνώρισε ο ελληνικός λαός από την εποχή του εμφυλίου.

Μόνο που αυτή τη φορά δεν οφείλεται στα όπλα των ταγματαλητών και συμμάχων, αλλά στον Τσίπρα, τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά εν συνόλω. Κι έτσι δίνεται η ευκαιρία στον Μητσοτάκη να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της παράταξής του προς τους ξένους δυνάστες για τον εθνικό ακρωτηριασμό της Ελλάδας, που δεν μπόρεσε να υλοποιήσει τότε, επί εποχής δόγματος Τρούμαν. Παρά την αλληλοσφαγή και το ματοκύλισμα του ελληνικού λαού.

Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ κράτησε τις εκλογικές του δυνάμεις, έτσι ώστε να επανέλθουμε σ' εκείνη την εποχή του ασύδοτου και απόλυτα διεφθαρμένου δικομματισμού που μας οδήγησε στη χειρότερη χρεοκοπία της χώρας. Πάνω από το 70% του εκλογικού σώματος συσπειρώθηκε στο ανανεωμένο δικομματισμό. Είμαστε η μοναδική χώρα της Ευρώπης που κινείται με τους παραδοσιακούς όρους του δικομματισμού με τα ίδια κόμματα βρικόλακες που μας οδήγησαν στην «αφρικανοποίηση» της Ελλάδας.

Πρόκειται για έναν δικομματισμό που διαθέτει όχι μόνο απόλυτη κοινοβουλευτική κυριαρχία, αλλά και πολύ χρήσιμες κομματικές εφεδρείες. Το ΚΙΝΑΛ (ΠΑΣΟΚ) αποτελεί την πολιτική εφεδρεία πρώτης γραμμής. Το ΚΚΕ κράτησε τα ποσοστά στα οποία αρκείται εδώ και δεκαετίες έτσι ώστε να επιβιώνει η κομματική γραφειοκρατία, με αντάλλαγμα την ρητή εγγύηση ότι δεν θα τεθεί επ’ ουδενί ζήτημα κατοχής και υποτέλειας της Ελλάδας κι επομένως ζήτημα εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Με το αζημίωτο πάντα.

ο ψεύτης είδωλο είν’ εδώ, το προσκυνά η πλεμπάγια

Ο Κωστής Παλαμάς στο κλείσιμο της πιο ταπεινωτικής και καταστροφικής δεκαετίας που πέρασε ποτέ το ελληνικό έθνος, 1898-1908, υπό καθεστώς κατοχής των δανειστών του και υπό την άμεση απειλή να χαθεί μια για πάντα κάτω από το βάρος του λεβαντινοραγιαδισμού, που σάρωνε τότε πολιτεία και κοινωνία, οδηγώντας σε ολοκληρωτική εξαφάνιση την Ελλάδα, αποτύπωσε την απελπισία του σ' ένα ποίημα που ταιριάζει απόλυτα στις μέρες μας:

Αποκριτική γραφή

Εγώ γυρίζω, γυρίζω, και κάνω
τον άνεμο κουβάρι…
Καρκαβίτσας (Από ένα γράμμα του)

Γύριζε, μη σταθείς ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη,
ο ψεύτης είδωλο είν’ εδώ, το προσκυνά η πλεμπάγια,
η Αλήθεια τόπο να σταθεί μια σπιθαμή δε θά βρει.
Αλάργα. Μόρα της ψυχής της χώρας τα μουράγια.

Η Πολιτεία λωλάθηκε, κι απόπαιδα τα κάνει
το Νου, το Λόγο, την Καρδιά, τον Ψάλτη, τον Προφήτη·
κάθε σπαθί, κάθε φτερό, κάθε χλωρό στεφάνι,
στη λάσπη. Στάβλος ο ναός και μπουντρούμι το σπίτι.
Από θαμπούς ντερβίσηδες και στέρφους μανταρίνους

κι από τους χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται.
Χαρά στους χασομέρηδες! Χαρά στους αρλεκίνους!
Σκλάβος ξανάσκυψε ο Ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
Γύρω μου αδιάφοροι κι οχτροί, και ουρλιάζουνε μπροστά μου,
κι εμέ μ’ αδράχνει ένας θυμός κι ένας σκοπός με πάει·

κι ένα παλιό τραγούδι μου μέσ’ απ’ τη θάλασσά μου
ξανάρχεται στα χείλη μου, κύμα κι αφρός, και σπάει:
Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα,
ραγιάδες έχεις, μάνα Γη, σκυφτούς για το χαράτσι,
κούφιοι και οκνοί καταφρονάν τη θεία τραχιά σου γλώσσα,

των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.
Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι,
και Μαμμωνάδες βάρβαροι, και χαύνοι Λεβαντίνοι·
λύκοι, ω κοπάδια, οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι
κι οι χαροκόποι αδιάντροποι και πόρνη η Ρωμιοσύνη!

Και το επικό παλάτι, νά! (για σένα εγώ το υψώνω,
κορόνα του βυζαντινού θυμού, Βουλγαροχτόνε),
το παρατώ· πολεμική καστέλα θεμελιώνω.
Είν’ εδώ μέσα οι βούλγαροι και οι τούρκοι και μας τρώνε.
Το Τότε μια για πάντα πάει· γεννήσου από το Τώρα,

γκρεμιστή, πλάστη, φύσηξε το φύσημά σου, ω μάγε,
σκολαστικός και ρουσφετλής ρημάζουνε τη χώρα·
βουλγαροχτόνε, φρύαξε, και ρίξου, Τουρκοφάγε!