Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2020

Άνοιξε ο δρόμος στην Τουρκία για εκ του ασφαλούς πολεμικά τετελεσμένα εναντίον της Ελλάδας και κυρίως της Κύπρου.

Μετά την τελευταία σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1η Οκτωβρίου) έχει ανοίξει πλέον διάπλατα ο δρόμος για πολεμικά τετελεσμένα στην περιοχή μας με δράστη πρωτίστως την Τουρκία. Ταυτόχρονα ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ ανήγγειλε την ίδια ημέρα τη δημιουργία ενός «διμερούς μηχανισμού αποτροπής της σύγκρουσης» ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία.

Ο μηχανισμός αυτός – σύμφωνα με τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ – ήλθε ως αποτέλεσμα ενός παρασκηνιακού διαλόγου ανάμεσα στις στρατιωτικές πλευρές των δυο χωρών, ο οποίος έλαβε χώρα στις Βρυξέλλες. «Αυτός ο μηχανισμός ασφαλείας μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία ενός χώρου για διπλωματικές προσπάθειες ώστε να αντιμετωπιστεί η υποκείμενη διένεξη και είμαστε έτοιμοι να την αναπτύξουμε περεταίρω,» δήλωσε ο ΓΓ του ΝΑΤΟ.

Στην ανακοίνωση της συμμαχίας της 1ης Οκτωβρίου αναφέρεται επίσης ότι το ΝΑΤΟ έχει αναλάβει ξανά το ρόλο αυτό με σκοπό την αποφυγή μιας στρατιωτικής σύγκρουσης ανάμεσα σε συμμάχους. Στη δεκαετία του 1990, μας πληροφορεί η συμμαχία, είχε δημιουργήσει έναν ανάλογο μηχανισμό στην περιοχή, «ο οποίος αποδείχθηκε αποτελεσματικός στο να βοηθήσει στην αποκλιμάκωση των εντάσεων και στην δημιουργία του χώρου για ευρύτερες διπλωματικές συνομιλίες.»

Βέβαια, αυτό που «ξεχνά» η συμμαχία είναι ότι ο συγκεκριμένος μηχανισμός της δεκαετίας του 1990 βοήθησε στην κλιμάκωση των διεκδικήσεων της Τουρκίας σε βάρος της κυριαρχίας της Ελλάδας. Και μάλιστα σε μια εποχή όπου η Τουρκία βρισκόταν υπό καθεστώς δικτατορίας του ΔΝΤ και επομένως – χωρίς τον «μηχανισμό» του ΝΑΤΟ και φυσικά τον ενδοτισμό της ελληνικής πλευράς – θα ήταν θεωρητικά πιο ευάλωτη σε πιέσεις αποκλιμάκωσης.

Με τον μηχανισμό αυτό το ΝΑΤΟ προστάτεψε και ενίσχυσε την αδιαλλαξία της άρχουσας τάξης στην Τουρκία, η οποία έφτασε το 1995 να «νομιμοποιήσει» επίσημα την απειλή πολέμου εναντίον της Ελλάδας με απόφαση της τουρκικής εθνοσυνέλευσης, την οποία επικαλείται έως σήμερα ως αναφαίρετο και νόμιμο δικαίωμά της.

Και φυσικά για να μην ξεχνιόμαστε το 1996 με το αίσχος των Ιμίων, επιβλήθηκε μορατόριουμ κυριαρχίας (γκρίζα ζώνη) στις αμφισβητούμενες από την Τουρκία «βραχονησίδες» στη θαλάσσια επικράτεια της Ελλάδας. Όλα αυτά είναι όντως αδιαφιλονίκητες κατακτήσεις του «μηχανισμού αποτροπής της σύγκρουσης» και «διαλόγου» στα πλαίσια ΝΑΤΟ.

Βέβαια, υπάρχουν ορισμένα ερωτήματα, τα οποία μάλλον είναι ρητορικά όσον αφορά το επίσημο πολιτικό σύστημα της χώρας:

Πρώτο: Από πού άραγε άντλησε το δικαίωμα η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων της Ελλάδας να εμπλακεί σε μυστικές, παρασκηνιακές συνομιλίες με την επιτιθέμενη στρατιωτικά Τουρκία ήδη από τις αρχές Σεπτεμβρίου υπό την αιγίδα του ΓΓ του ΝΑΤΟ; Σε ποιο Σύνταγμα, σε ποια απόφαση της Βουλής, σε ποιο νόμο και σε ποιο στρατιωτικό κανονισμό ανακάλυψαν οι φλώροι των Επιτελείων ότι οφείλουν να προσέλθουν σε μυστικό διάλογο με τους ομότιμους της γείτονος, ενόσω η Τουρκία επιδιδόταν σε επιθετική στρατιωτική ενέργεια εντός του εθνικού χώρου της Ελλάδας (υφαλοκρηπίδα); Από πότε η στρατιωτική ηγεσία προσέρχεται σε μυστικές συνομιλίες με τον εισβολέα και μάλιστα ενόσω αυτός δεν έχει απωθηθεί από τον εθνικό χώρο; Τι διαφορετικό έκανε ο Τσολάκογλου όταν προσήλθε σε μυστικές συνομιλίες με τους ναζί εισβολείς τον Απρίλιο 1941;

Κι ας μην τολμήσει κανείς να μιλήσει για «εντολές άνωθεν» και «ανώτερο εθνικό συμφέρον» ώστε να δικαιολογήσει το ατόπημα αυτό της στρατιωτικής ηγεσίας. Το ίδιο επικαλέστηκε ο Τσολάκογλου, αλλά και οι συνένοχοί του στρατηγοί, αλλά δεν έπεισαν κανέναν και δίκαια καταδικάστηκαν για εσχάτη προδοσία. Μπορεί να εκπλήξει πολλούς – ίσως κι όλους – από το σώμα των ανώτατων αξιωματικών, αλλά τα επιτελεία τελούν υπό την πολιτική καθοδήγηση της κυβέρνησης, αλλά δεν είναι ούτε ενεργούμενά της, ούτε πολύ περισσότερο ορντινάντσες των εκάστοτε κρατούντων. Έστω κι αν αισθάνονται ως τέτοιοι όσοι διορίζονται σ’ αυτά με γνωστό σύστημα απόλυτης αναξιοκρατίας και αλλότριων συμφερόντων που κυριαρχεί στο στράτευμα.

Επομένως κανείς τους δεν μπορεί να επικαλεστεί ως δικαιολογία τις εντολές από την πολιτική ηγεσία προκειμένου να δικαιολογήσει πράξεις και ενέργειες που στρέφονται κατάφωρα ενάντια στην αποστολή των ενόπλων δυνάμεων και τον όρκο τους.

Αν ήταν έτσι, τότε την επόμενη φορά που θα τους διατάξει η πολιτική ηγεσία να παραδώσουν τα όπλα μπροστά σε εισβολέα, ή να επιβάλλουν αιματηρή δικτατορία σε βάρος του ελληνικού λαού, τότε αυτοί θα θεωρήσουν απόλυτα λογικό να υπακούσουν. Κι όποιος πιστεύει ότι κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν να συμβεί σήμερα με τέτοια επιτελεία που διαθέτει το στράτευμα, τότε δυστυχώς δεν είναι μόνο τραγικά ανιστόρητος, αλλά και επικίνδυνα αφελής.

Το γεγονός ότι στην Ελλάδα ακόμη και οι πιο καταφανείς πράξεις επιορκίας των εν ενεργεία ανώτατων αξιωματούχων του κράτους στη δικαιοσύνη, τη διοίκηση και τις ένοπλες δυνάμεις, θεωρούνται ως κάτι το απολύτως φυσιολογικό και επόμενο των εκάστοτε παράνομων πολιτικών εντολών που καλούνται να υπηρετήσουν, δεν σημαίνει ότι οι ένοχοι των πράξεων αυτών δεν θα κληθούν να λογοδοτήσουν. Μπορεί η ατιμωρησία της επιορκίας και της εθνικής αναξιότητας να έχει αποθρασύνει τους κατόχους ανώτατων αξιωμάτων σε όλους τους τομείς του κράτους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο καιρός δεν έχει γυρίσματα. Ιδίως σε εποχές εθνικής τραγωδίας, σαν αυτή που κλιμακώνεται την τελευταία δεκαετία.  

Δεύτερο: Πού ακριβώς στο καταστατικό του ΝΑΤΟ θεμελιώνεται το δικαίωμα της επέμβασης του Γενικού του Γραμματέα σε ρόλο επιδιαιτησίας; Από πού αντλεί το έννομο δικαίωμα ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ να επέμβει – και μάλιστα με δική του πρωτοβουλία – σε μια διένεξη ανάμεσα σε κράτη, έστω κι αν είναι μέλη της Συμμαχίας;

Κι αν για κάποιον περίεργο και τερατώδη λόγο του αναγνωρίζεται ένας τέτοιος εξωκαταστατικός ρόλος στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, τότε γιατί θεωρείται αδιανόητη η επίκληση του άρθρου 4 & 5 του νατοϊκού καταστατικού (συνδρομή του ΝΑΤΟ υπέρ κράτους μέλους που δέχεται επίθεση) όταν κράτος μέλος της Συμμαχίας, όπως η Ελλάδα, απειλείται με στρατιωτική επίθεση από άλλο κράτος μέλος, όπως η Τουρκία; Που το καταστατικό του ΝΑΤΟ νομιμοποιεί τη Συμμαχία και το Γενικό της Γραμματέα να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες επιβολής «ίσων αποστάσεων» ανάμεσα σε επιτιθέμενο και αμυνόμενο στο όνομα ότι και οι δύο χώρες είναι «πολύτιμοι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ»;

Ποιος άραγε επέτρεψε στον ΓΓ του ΝΑΤΟ να υποκαταστήσει το ρόλο του Γενικού Γραμματέα και των οργάνων του ΟΗΕ, τα οποία – με βάση το διεθνές δίκαιο - είναι τα μόνα υπεύθυνα για την διευθέτηση διενέξεων ανάμεσα σε κράτη, αλλά και για τη «δημιουργία μηχανισμών αποκλιμάκωσης» και «χώρου διπλωματικών ενεργειών» για την αποφυγή μιας σύγκρουσης; Εκτός κι αν η Ελλάδα έχει απορρίψει εξ ορισμού και εκ προοιμίου προς όφελος του ΝΑΤΟ κάθε προσφυγή στα όργανα του ΟΗΕ προκειμένου να υπερασπιστεί την κυριαρχία της από την επιτιθέμενη Τουρκία.

Τρίτο: Πότε η κυβέρνηση ενημέρωσε τη Βουλή για την διεξαγωγή των συνομιλιών στις Βρυξέλλες, για το περιεχόμενο και την κατάληξή τους, προκειμένου να ενημερώσει και να κυρώσει την απόφασή της η εθνική αντιπροσωπεία, όπως ρητά απαιτεί το Σύνταγμα; Ποτέ. Μήπως θα φέρει η κυβέρνηση προς κύρωση τη συγκεκριμένη συμφωνία περί μηχανισμού, που η ίδια διαπραγματεύτηκε και υπέγραψε μυστικά και ερήμην του ελληνικού λαού και της Βουλής, προκειμένου να ενημερωθούμε σε ποιες «γενικές αρχές» επήλθε συμφωνία με την Τουρκία - όπως αναφέρει η ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου άμυνας - προκειμένου να υπάρξει ο συγκεκριμένος διαρκής «μηχανισμός αποκλιμάκωσης» του ΝΑΤΟ με επικεφαλής το Γενικό του Γραμματέα;    

Και μόνο το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν έχει πάρει εντολή από την εθνική αντιπροσωπεία ώστε να προχωρήσει σε μυστικές συνομιλίες είτε σε επίπεδο στρατιωτικό, είτε διπλωματικό – κάτι που έτσι ή αλλιώς απαγορεύεται ρητά τόσο από το Σύνταγμα της χώρας, όσο και από το διεθνές Δίκαιο των Συνθηκών, το οποίο έχει κυρώσει και έχει κάνει νόμο του κράτους η Ελλάδα – συνιστά βαρύτατη εκτροπή που θέτει σε κίνδυνο την ίδια την εθνική άμυνα και ακεραιότητα της χώρας. Πολύ περισσότερο όταν η κυβέρνηση με τους εντολοδόχους της προχωρά σε συνομιλίες παρασκηνίου, έχοντας εγκαταλείψει τις επίσημες αιτιάσεις με τις οποίες διαμαρτύρεται εναντίον της Τουρκίας στον ΟΗΕ.

Ποιος θα πάρει στα σοβαρά μια τέτοια χώρα, η οποία άλλα επικαλείται εγγράφως στον ΟΗΕ και άλλα πράττει; Ποιος θα δεχθεί έστω και να συζητήσει τις επίσημες αιτιάσεις μιας χώρας σαν την δική μας, όταν η ίδια τις εγκαταλείπει στην πρώτη δοθείσα ευκαιρία; Και μάλιστα για να καταφύγει στη μυστική διπλωματία, όπου όλα είναι ανοιχτά κι όλα πάνω στο τραπέζι; Πότε, ποια χώρα και σε ποια ιστορική περίοδο απέφυγε τον εθνικό ακρωτηριασμό της καταφεύγοντας σε ανάλογες τακτικές;

Τέταρτο: Εξακολουθεί να ισχύει για την Ελλάδα το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, που αφορά στο δικαίωμα της αυτοάμυνας έναντι δύναμης που απειλεί, προετοιμάζει, ή επιχειρεί επιθετικό πόλεμο εναντίον της; Έχει το δικαίωμα να επικαλεσθεί το άρθρο 51 η Ελλάδα έναντι της Τουρκίας σε περίπτωση μονομερούς επιθετικής ενέργειας της δεύτερης; Ή παραιτήθηκε οριστικά απ’ αυτό στα πλαίσια της συμφωνίας επί «γενικών αρχών», η οποία επήλθε με την Τουρκία προκειμένου να δημιουργηθεί ο «μηχανισμός αποκλιμάκωσης» του ΝΑΤΟ;

Η Ελλάδα τελεί υπό καθεστώς διαρκούς απειλής μιας και η Τουρκία δεν διστάζει να εκβιάζει με την χρήση στρατιωτικής βίας κάθε φόρα που θεωρεί η ίδια ότι θίγονται τα «ζωτικά συμφέροντά» της. Στην περίπτωση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας η Τουρκία δεν εφάρμοσε απλά και μόνο απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας, αλλά προχώρησε σε καθαρά επιθετική ενέργεια με την εισβολή του Ορούκ Ρέις συνοδεία πολεμικών της στην υφαλοκρηπίδα της Ελλάδας, η οποία με βάση το δίκαιο της Θάλασσας από την εποχή της Συνθήκης της Γενεύης το 1957 έως και τη Συνθήκη του Μοντέγκο Μπέι το 1982 θεωρείται αδιαφιλονίκητος εθνικός χώρος.

Τόσο η ΕΕ, όσο και το ΝΑΤΟ θεωρεί – μαζί με την επίσημη κυβέρνηση των εντολοδόχων τους στην Ελλάδα – ως απλή «πρόκληση» της Τουρκίας και «φραστικές επιθέσεις» την επίκληση casus belli εναντίον της Ελλάδας. Αναγνωρίζουν έτσι στην Τουρκία το δικαίωμα διεξαγωγής επεμβατικών ή επιθετικών πολέμων. Αρκεί να υπηρετούν και τις δικές τους μακροπρόθεσμες στρατηγικές στοχεύσεις.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τόσο το ΝΑΤΟ, όσο και η ΕΕ δεν αναφέρουν κουβέντα για την στρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας στον πόλεμο του Αζερμπαϊτζάν εναντίον της Αρμενίας. Κουβέντα. Τσιμουδιά για έναν ξεκάθαρα επιθετικό πόλεμο με σκοπό την εξόντωση ενός ιστορικού και μαρτυρικού έθνους, της Αρμενίας.

Όπως φυσικά δεν είπαν κουβέντα για την στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας στη Συρία και τη Λιβύη. Αντίθετα ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Στόλτενμπεργκ, κατά την επίσκεψή του στην Τουρκία χθες και προχθές όχι μόνο εκθείασε τον «πολύτιμο ρόλο» της Τουρκίας στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», αλλά και υποσχέθηκε να κινητοποιήσει τη διεθνή κοινή γνώμη υπέρ της Τουρκίας! (Sabah, 5/10)

Μετά τη συμφωνία κορυφής της ΕΕ και τον «μηχανισμό αποκλιμάκωσης» του ΝΑΤΟ, η Τουρκία έχει πλέον το ελεύθερο για στρατιωτικές ενέργειες στην ευρύτερη περιοχή και ιδιαίτερα στην Κύπρο. Μην ξεχνάμε ότι η «κόκκινη γραμμή» Αθήνας-Άγκυρας δεν αφορά στην Κύπρο. Το μόνο που έχει να «φοβάται» η Τουρκία είναι τις κατόπιν εορτής δήθεν «κυρώσεις», αλλά και την επιδιαιτησία – πάλι κατόπιν εορτής – του ΝΑΤΟ.

Ο δρόμος πλέον για πολεμικά τετελεσμένα της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδας και κυρίως εναντίον της Κύπρου, είναι ανοικτός.

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2020

Καλή Ανάσταση.

Τούτη η ξυλογραφία του Βασιλείου με τα λόγια του Σικελιανού τυπώθηκε παράνομα και κυκλοφόρησε χέρι-χέρι το Πάσχα του 1943. Ήταν σημαδιακή χρονιά το 1943. Ο λαός μας άρχισε να πιστεύει ότι η "νέα κανονικότητα" της ναζιστικής κατοχής έχει φάει τα ψωμιά της. Κι έτσι άρχισε να οργανώνεται μαζικά στις οργανώσεις εθνικής αντίστασης. Πρώτα και κύρια στο ΕΑΜ.
Ήταν η χρονιά που όλες οι οργανώσεις αντίστασης με πρώτη και κύρια το ΕΑΜ, έπαψαν να είναι για λίγους ασυμβίβαστους αγνωιστές κι άρχισαν να γίνονται υπόθεση ορανωμένων μαζών. Ήταν η χρονιά που βρόντηξε το αντάρτικο ντουφέκι στα ελληνικά βουνά, όσο ποτέ πριν. Η Ελεύθερη Ελλάδα στα άπαρτα βουνά της Ρούμελης, της Θεσσαλίας και της Ηπείρου, άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά.
Η χρονιά λοιπόν εκείνη, το 1943, για τους μαχόμενους Έλληνες, ήταν ξεχωριστή. Κι έτσι η Ανάσταση, το Πάσχα εκείνο, πήρε τις αναγκαίες διαστάσεις της παλλαϊκότητας, που απαιτούσε ένας αληθινός αγώνας για την λευτεριά της πατρίδας, για την αναγέννηση της Ελλάδας όπου ο λαός κι όχι οι ποικιλόμορφοι δυνάστες του θα γινόταν επιτέλους αφέντης στον τόπο του.
Στη δεκαετία του '80 ένας παλιός αντάρντης, απ' εκείνους που πλήρωσαν το αίμα που έχυσε για την λευτεριά της πατρίδας με 3 δεκατίες φυλακές κι εξορίες, μας διηγόταν ότι την χρονιά εκείνη κατάλαβε για πρώτη φορά τη βαθύτερη σημασία της Ανάστασης. Κι από τότε, κάθε χρονιά, όπου κι αν βρισκόταν αυτός και οι σύντροφοί του, γιόρταζαν τη Λαμπρή - την πιο περίλαμπρη γιορτή της Ρωμιοσύνης, όπως την αποκαλεί ο ποιητής της - με την ίδια πάντα κατάνυξη και προσδοκία.
Όμως πουθενά αλλού δεν γιόρταζαν την Ανάσταση με πιο περίλαμπρο τρόπο, απ' ότι στις φυλακές και τις εξορίες. Έτριβαν, γυάλιζαν και καθάριζαν το κάτεργό τους, ολόκληρη τη μεγαλοβδομάδα. Τη μεγαλύτερη ζέση έδειχαν οι πρωτοκαπετάνιοι. Το θεωρούσαν ιερή υποχρεώση κι ατιμία για όποιον λούφαζε.

Σάββατο, 29 Φεβρουαρίου 2020

Πώς μπορούμε να αποτρέψουμε τους εκβιασμούς της Τουρκίας;

Όλη τη διάρκεια της χθεσινής νύχτας συνεχίστηκε το σκηνικό έντασης που είχε ξεκινήσει νωρίς την Παρασκευή στα σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία στον Έβρο. Στρατός και αστυνομία έχουν αναπτυχθεί στα ελληνοτουρκικά σύνορα στον Έβρο με στόχο να αποτρέψουν την είσοδο προσφύγων και μεταναστών σε ελληνικό έδαφος, στη θέση Καστανιές Έβρου.
Πρόκειται για εκατοντάδες πρόσφυγες και μετανάστες, οι οποίοι σύντομα – ίσως και εντός της ημέρας – θα γίνουν χιλιάδες, καθώς οι τουρκικές αρχές τους μεταφέρουν με τρένο στην Αδριανόπουλη και ύστερα τους οδηγούν στις Καστανιές. Μόλις τους οδηγήσουν στη «νεκρή ζώνη», τότε τους ενημερώνουν ότι δεν υπάρχει τρόπος επιστροφής προς Τουρκία κι επομένως η μόνη διέξοδος είναι να περάσουν στην Ελλάδα.
Η κυβέρνηση, μετά τη δήλωση Μητσοτάκη ότι δεν θα αφήσει να περάσει κανένας αλλοδαπός τα ελληνικά σύνορα – μια δήλωση που ξεσήκωσε διθυράμβους της Γερμανικής φυλλάδας Bild, η οποία ως συνήθως αφιονισμένη ανέφερε ότι «η Ελλάδα ανέλαβε να φυλά τα ευρωπαϊκά σύνορα» – εξετάζει το συνολικό κλείσιμο των ελληνικών συνόρων.
Την ίδια ώρα κατά χιλιάδες επιχειρούν να περάσουν τον Έβρο οι μετανάστες και πρόσφυγες από την Τουρκία. Σ’ όλα τα περάσματα του Έβρου παρατηρείται πρωτοφανής συνωστισμός, που θυμίζει 2015.
Το ίδιο και στην απέναντι ακτή από τα ελληνικά νησιά, που ήδη υποφέρουν από τον εγκλωβισμό δεκάδων χιλιάδων μεταναστών και προσφύγουν. Πάνω από 120 χιλιάδες έχουν συγκεντρωθεί σε αντίκρυ ακτές της Τουρκίας και ετοιμάζονται να περάσουν στα ελληνικά νησιά. Πάντα με την αρωγή των Τουρκικών αρχών.

Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2020

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συντάσσεται με την Τουρκία στην πολεμική ανάφλεξη της περιοχής.

Μετά την ήττα και αποχώρηση των ταγμάτων ασφαλείας που έστειλε ο Μητσοτάκης στη Λέσβο και τη Χίο ως δυνάμεις κατοχής, προχωρά η δεύτερη φάση του πολέμου εναντίον των νησιωτών. Αποστέλλονται βαριά οπλισμένες δυνάμεις για μαζικές προσαγωγές και συλλήψεις των πρωτεργατών.
Όπως ακριβώς έκαναν και πριν μερικά χρόνια στην περιοχή των Σκουριών της Χαλκιδικής, όπου μαυροντυμένες – χωρίς διακριτικά αστυνομίας, ή ενόπλων δυνάμεων – ομάδες βαριά οπλισμένων με πολεμικό φόρτο, εισέβαλαν ως δυνάμεις κατοχής σε σχολεία και σπίτια για να συλλάβουν όσους το χαφιεδολόι είχε στοχοποιήσει ως «πρωτεργάτες» της κινητοποίησης εναντίον των συμφερόντων της Ελληνικός Χρυσός ΑΕ.
Για να διευκολύνει την επέλαση των ομάδων αυτών η κυβέρνηση ανακοίνωσε επισκέψεις στα επίμαχα νησιά, αφού πρώτα σκηνοθέτησε μια συνάντηση (ανύπαρκτου) διαλόγου με τους «τοπικούς άρχοντες» των νησιών, μακριά και ερήμην των νησιωτών. Με εξαίρεση τον Περιφερειάρχη βορείου Αιγαίου, εναντίον του οποίου εκτυλίσσεται μια ολόκληρη εκστρατεία κατασυκοφάντησης, προκειμένου να αναγκαστεί σε παραίτηση.
Ο Μητσοτάκης αύριο θα επισκεφτεί τη Σάμο, την ίδια ώρα που μισθοφόροι και σύγχρονοι ταγματαλήτες θα απαγάγουν από τα σπίτια τους και από τα νησιά τους, όσους θεωρεί ο δωσιλογισμός ως «πρωτεργάτες». Η κυβέρνηση έχει αναλάβει αυστηρές δεσμεύσεις έναντι της Άγκυρας, του Βερολίνου και των Βρυξελλών ώστε να καμφθεί οριστικά η αντίσταση και να τσακιστεί το ηθικό των νησιωτών.
Κι ο λόγος είναι απλός. Όσο υπάρχουν Έλληνες στα νησιά του βορείου και νοτίου Αιγαίου με διάθεση αντίστασης ενάντια στις εγχώριες δυνάμεις κατοχής, δεν μπορεί να προχωρήσει η μοιρασιά και να αλλάξουν χέρια τα νησιά. Όσο υπάρχουν Έλληνες στα νησιά, το Αιγαίο – ότι κι αν γίνει, ότι κι αν συμφωνούν πίσω από τις πλάτες του λαού οι δωσίλογοι των Αθηνών – θα παραμένει «ελληνική λίμνη».
Ο Μητσοτάκης και ο συρφετός που τον πλαισιώνει βιάζεται. Βιάζεται γιατί ο πόλεμος που προετοιμάζει η Τουρκία με τη συνηγορία των Ευρωπαίων και Αμερικανών πλησιάζει ταχύτατα.

Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2020

Πολεμική επιχείρηση της κυβέρνησης εναντίον του λαού των νησιών.

Οι δυνάμεις κατοχής προσβάλουν από της 3ης πρωινής της Τρίτης τα ηρωικά νησιά της Χίου, της Λέσβου, της Σάμου. «Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του πατρίου εδάφους,» όπως σημείωνε σε μια ανάλογη περίπτωση το πρώτο πολεμικό ανακοινωθέν της 28ης Οκτωβρίου 1940.
Και είναι αλήθεια. Ας μην έχει κανείς αμφιβολία. Η επέμβαση των κυβερνητικών δυνάμεων στα νησιά για να επιβάλουν τις γνωστές επιτάξεις, δεν είναι μια απλή επιχείρηση καταστολής των λαϊκών αντιδράσεων. Πρόκειται για μια κλιμάκωση του υβριδικού πολέμου που διεξάγεται με αιχμή του δόρατος τον εγκλωβισμό μεταναστών και προσφύγων με σκοπό την αλλαγή του καθεστώτος κυριαρχίας στο ανατολικό Αιγαίο και κύρια στα νησιά του.
Η όλη επιχείρηση σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε με την μορφή απόβασης σε εχθρικό έδαφος. Σ’ αυτήν δεν συμμετέχουν δυνάμεις καταστολής, αλλά δυνάμεις κατοχής, που έχουν σαν στόχο να επιβάλουν επιτάξεις στην πατρώα γη των νησιωτών προς το συμφέρον ξένων δυνάμεων και κέντρων. Οι νησιώτες έχουν κάθε δικαίωμα να αμυνθούν του πατρίου εδάφους με κάθε πρόσφορο μέσο και τρόπο.
Άλλωστε, αυτό που συντελείται στα νησιά με την επιχείρηση είναι η δια της βίας στέρηση του δικαιώματος του λαού να ζει με ασφάλεια και ευημερία στα πάτρια εδάφη του. Πρόκειται δηλαδή για μια επιχείρηση που έχει ως στόχο να στερήσει από τους νησιώτες τα πιο θεμελιώδη συνταγματικά τους δικαιώματα. Κι όταν επιχειρείται κάτι τέτοιο, τότε το Σύνταγμα επιτάσσει τα γνωστά: «H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»
Με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε… Ας μην το ξεχνάμε.
Να γιατί οι αντιδράσεις και οι κινητοποιήσεις των πολιτών στα νησιά ξεπερνούν πλέον τα όρια της διαμαρτυρίας. Συνιστούν και οφείλουν να συγκροτήσουν μια οργανωμένη εθνική αντίσταση εναντίον των δυνάμεων που επιχειρούν να τους αποσπάσουν πάτρια εδάφη.

Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2020

Μεταναστευτικό: Ραγιαδοσύνη και προβοκάτορες

Συνέντευξη του Δημήτρη Καζάκη, προέδρου του ΕΠΑΜ στην Τζούλια Λιακοπούλου για το Μέτωπο του ΟΧΙ
https://metopotouoxi.blogspot.com/2020/02/blog-post_56.html…
Δημήτρης Καζάκης : «Η γενοκτονία του Ελληνικού λαού, είναι γεγονός, μέχρις ότου, αυτός ο λαός να είναι ικανός να αντιδράσει…
Συνεργασία με όσους τάσσονται υπέρ των ανοιχτών συνόρων και του καθεστώτος κατοχής της πατρίδας μας είναι αδύνατη!
Πράξη Νομοθετικού περιεχομένου: Επίδειξη πυγμής, όπως συνηθίζουν δυνάστες και τύραννοι, ποντάροντας στο ραγιαδισμό των πολιτών και των τοπικών αρχόντων…
Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου συνιστά ένα ακόμη πραξικόπημα από εκείνα που μας έχουν συνηθίσει οι κυβερνήσεις της μνημονιακής κατοχής! Θα ήθελα να ήξερα, πώς θα εφαρμόσει αυτές τις κατασχέσεις και επιτάξεις που αποφάσισε η κυβέρνηση πραξικοπηματικά...»
Ερώτηση: Κύριε Καζάκη, τα νησιά του Αιγαίου βουλιάζουν κυριολεκτικά από τους παράνομους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Για πόσους μιλάμε;
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ ο συνολικός αριθμός των εγκλωβισμένων στην Ελλάδα μεταναστών-προσφύγων ανερχόταν τον Δεκέμβριο του 2019 σε 112.300 άτομα. Από αυτούς 71.200 χιλ. βρίσκονται στην ενδοχώρα και 41.100 χιλ. στα νησιά. Κυρίως σε Λέσβο, Σάμο, Χίο. Οι συνολικές αφίξεις το 2018 ανήλθαν σε 50.500 χιλ. εκ των οποίων, οι 32.500 χιλ. από την θάλασσα, ενώ το 2019 οι συνολικές αφίξεις ανήλθαν σε 74.600 χιλ. εκ των οποίων, οι 59.700 χιλ. από τη θάλασσα. Σύμφωνα με την υπηρεσία Ασύλου, το 2019 οι νέες αιτήσεις ασύλου ξεπέρασαν τις 77.000 χιλ., έναντι των 67.000 χιλ. που ανήλθαν το 2018!
Από τους αιτούντες άσυλο το 2019, οι 22.252 χιλ. βρίσκονται στη Λέσβο, οι 8.043 χιλ. στη Σάμο, ενώ οι 5.374 χιλ. βρίσκονται στη Χίο. Οφείλουμε βέβαια να σημειώσουμε ότι τα στοιχεία είναι τα επίσημα. Η ίδια η Ύπατη Αρμοστεία σημειώνει ότι πρόκειται περί «εκτιμήσεων», μιας και οι ελληνικές αρχές δεν έχουν θέσει υπό τον άμεσο έλεγχό τους όλους τους φορείς που εμπλέκονται με την διαχείριση των ροών στο έδαφός της. Κι επομένως δεν υπάρχει κεντρική καταγραφή όσων εισέρχονται παράνομα ή «άτυπα» στην Εθνική Επικράτεια. Ή τουλάχιστον δεν υπάρχει δημόσια κεντρική καταγραφή.

Δημήτρης Καζάκης: “Δεν είναι δυνατόν στη Θράκη να μιλάμε για ΦΠΑ”

Ο πρόεδρος του ΕΠΑΜ περιοδεύει στη Θράκη μαζί με τον πρόεδρο του ΑΚΚΕΛ Βάκη Τσιομπανίδη – Όλο το πρόγραμμα
Ρεπορτάζ του Δήμου Μπακιρτζάκη
στην εφημερίδα “Χρόνος” της Κομοτηνής
Τέσσερις ημέρες -αρχής γενομένης από χθες Τετάρτη- με γεμάτες ατζέντες περνούν στη Θράκη οι πρόεδροι των κομμάτων Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (ΕΠΑΜ) και Αγροτικού Κτηνοτροφικού Κόμματος Ελλάδος (ΑΚΚΕΛ) Δημήτρης Καζάκης και Βάκης Τσιομπανίδης αντίστοιχα.
«Η περιοδεία αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο του συνεχούς διαλόγου με την κοινωνία και τους τοπικούς φορείς σε όλη την Ελλάδα, την οποία επιδιώκουν σταθερά το ΕΠΑΜ και το ΑΚΚΕΛ, με σκοπό τη συζήτηση και ενημέρωση για τα ιδιαίτερα προβλήματα των περιοχών, την ανταλλαγή απόψεων και τον εμπλουτισμό του πολιτικού μας προβληματισμού και τη δημιουργία όσο το δυνατόν ευρύτερων κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών για την αναζήτηση κοινών λύσεων και διεξόδων για την κρίσιμη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα μας», αναφέρεται στην σχετική κοινή τους ανακοίνωση, και οι δύο θεματικές πάνω στις οποίες κινούνται είναι η ελληνοτουρκική και η οικονομική κρίση.
«Έχουμε μία χώρα που δοκιμάζει ακόμα και τις στρατιωτικές μας δυνάμεις και εμείς σχεδιάζουμε “Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης”. Τί μέτρα μπορούν να οικοδομηθούν; Αυτό μπορείς να το κάνεις μόνο αν είσαι αποφασισμένος να εκχωρήσεις εθνική κυριαρχία». Με αυτές τις φράσεις ξεκίνησε την τοποθέτησή του στο ράδιο Χρόνος 87.5fm o Δημήτερης Καζάκης κληθείς να εξηγήσει έστω και αδρά τις προτάσεις που κομίζουν από πόλεως εις πόλιν ο ίδιος και ο κος Τσομπανίδης για την ελληνοτουρκική κρίση.

Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2020

Ο Δημήτρης Καζάκης υποψήφιος για το βραβείο Αλμπέρ Καμύ


Δελτίο Τύπου

Με ιδιαίτερη χαρά και τιμή ανακοινώνουμε ότι ο Πρόεδρος του ΕΠΑΜ, Δημήτρης Καζάκης, είναι επίσημα υποψήφιος για το βραβείο Αλμπέρ Καμύ (I Premi Mediterrani Albert Camus Incipiens).
Σκοπός του βραβείου είναι η αναγνώριση και απότιση τιμής στο έργο δημιουργών που έχουν εισάγει στον δημόσιο λόγο μια πρωτότυπη, επαναστατική και ρηξικέλευθη σκέψη, εκτός κατεστημένου, ανοίγοντας με αυτόν τον τρόπο νέους δρόμους στον δημόσιο διάλογο. Η φράση του Αλμπέρ Καμύ «δεν υπάρχει ζωή χωρίς διάλογο» εμπνέει και δίνει το στίγμα αυτής της διοργάνωσης.
Το βραβείο απονέμεται κάθε δύο χρόνια και υποψήφιοι είναι δημιουργοί (δημοσιολόγοι, συγγραφείς ή καλλιτέχνες) από τις 24 χώρες της Μεσογείου. Στη φετινή διοργάνωση, υποψήφιος από την Ελλάδα είναι ο Δημήτρης Καζάκης. Η απονομή θα γίνει τον Μάιο 2020.
Τα μέλη του ΕΠΑΜ και όλοι όσοι εμπνεόμαστε από το λόγο και το έργο του Δημήτρη Καζάκη είμαστε υπερήφανοι.
Τον συγχαίρουμε θερμά και του ευχόμαστε καλή δύναμη και καλή επιτυχία στην υποψηφιότητά του.
Αθήνα, 20 Φεβρουαρίου 2020
Το Γραφείο Τύπου του ΕΠΑΜ

Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2020

Τα απόκρυφα του Βαρουφάκη και η γελοιότητα της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Ο Πρόεδρος της Βουλής αρνήθηκε να παραλάβει τις «αποκαλύψεις» του κ. Βαρουφάκη. Πρόκειται για το γνωστό «στικάκι» όπου υποτίθεται έχουν καταγραφεί οι συνομιλίες των συνόδων της Ευρωομάδας όταν ο ίδιος συμμετείχε ως υπουργός οικονομικών της Ελλάδας το 2015. Ο κ. Τασούλας μάλιστα σε μια επίδειξης κακής πρόζας δήλωσε ότι δεν θέλει να γίνει «βαστάζος» του Βαρουφάκη.
Κι εγώ ρωτώ, γιατί αλήθεια ο εν λόγω κύριος και οι απεδέλοιποι του πολιτικού του ήθους και επιπέδου, αποδέχθηκαν να γίνουν «βαστάζοι» π.χ. της λίστας Λαγκάρντ; Μιας λίστας, δηλαδή, προϊόν υπεξαίρεσης των μυστικών υπηρεσιών της Γαλλίας, που δόθηκε στην Ελλάδα με σκοπό να εκβιαστεί το πολιτικό σύστημα της χώρας, προκειμένου να πειθαρχήσει στις έξωθεν εντολές και να θέσει τη χώρα υπό καθεστώς κατοχής των δανειστών.
Όχι μόνο παρελήφθη από την Βουλή, αλλά και φρόντισε τότε να «χαθεί» προκειμένου να μην πάρει χαμπάρι κανείς το ύψος των παράνομων καταθέσεων στο εξωτερικό της αριστοκρατίας της πολιτικής και των επιχειρήσεων της χώρας. Της ίδιας που δεν δίστασε να ξεπουλήσει τη χώρα και να την παραδώσει στους γύπες των αγορών. Φυσικά, με το αζημίωτο για την ίδια.
Που ήταν τότε οι ευαισθησίες όλων αυτών που σήμερα έχουν το θράσος να μιλάνε για «παράνομες» ηχογραφήσεις; Κανείς τους όμως δεν τολμά να πει ότι η Ευρωομάδα ήταν και παραμένει ένα άτυπο όργανο της ευρωζώνης, δηλαδή οι σύνοδοί της δεν είχαν και δεν έχουν καμιά αρμοδιότητα να παίρνουν αποφάσεις για μια χώρα μέλος, όπως η Ελλάδα. Ούτε για καμιά άλλη χώρα της ευρωζώνης.
Παρ’ όλα αυτά, οι δοσίλογοι πρωθυπουργοί και υπουργοί της μνημονιακής κατοχής αναγνώρισαν χωρίς δισταγμό την Ευρωομάδα ως αποφασιστικό όργανο για το παρών και το μέλλον της Ελλάδας.