Τις προάλλες παρακολουθούσα ένα ρεπορτάζ στα ρωσικά μέσα για
την κατάσταση στην Ανατολική Ουκρανία. Στην πόλη Λουγκάνσκ, η οποία
βομβαρδίζεται ανηλεώς από το αποκαλούμενο Ουκρανικό πυροβολικό, ένα παιδί γύρω
στα 16 εξηγούσε στο δημοσιογράφο πώς το προηγούμενο βράδυ μια οβίδα έπεσε στο
σπίτι του και το κατέστρεψε ολοσχαιρώς. Μέσα στα ερείπια έχασε τους δυο γονείς
του και την 7χρονη αδελφούλα του, για να επιβιώσει ως εκ θαύματος το ίδιο με τη
γιαγιά του.
Θέλετε η ομοιότητα του παιδιού αυτού με τον μικρό μου γιό,
θέλετε το γεγονός ότι στην ανατολική Ουκρανία εξελίσσεται μια απίστευτη σφαγή
αμάχων διαστάσεων Γάζας με ακόμη περισσότερα θύματα, για την οποία αδιαφορούν
σχεδόν οι πάντες, με έβαλε σε πολύ σκοτεινές σκέψεις. Το περιστατικό αυτό είναι
ένα από τα εκατοντάδες που συμβαίνουν σε καθημερινή βάση στην περιοχή.