Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2023: Οι διαστάσεις της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα 2009-2023,ώρα 11:00 στο Royal Olympic, Μακρυγιάννη (σταθμός Μετρό Ακρόπολη)

 

Ως πότε θα αδιαφορούμε για τις τύχες τις δικές μας και της χώρας μας;*

«Παραμένω ένα πράγμα και ένα πράγμα μόνο - ένας παλιάτσος. Κι αυτό με τοποθετεί σ’ ένα επίπεδο πολύ ψηλότερο από οποιονδήποτε πολιτικό.» Αυτό είχε δηλώσει ο Τσάρλι Τσάπλιν στον Observer, στις 17 Ιουνίου 1960.

Βέβαια, ο μεγάλος κωμικός δεν απεχθανόταν την πολιτική γενικά. Αντίθετα, υπήρξε ένας από τους πιο πολιτικοποιημένους καλλιτέχνες του Χόλυγουντ. Στρατευμένος από την αρχή ως το τέλος στην υπόθεση του «ξεχασμένου ανθρώπου», εκείνου δηλαδή που βρίσκεται στον «πάτο της οικονομικής πυραμίδας», όπως έλεγε ο ίδιος.

Δεν αδιαφόρησε ποτέ, δεν αρνήθηκε ποτέ να πάρει θέση δημόσια και να υπερασπιστεί όσα πιστεύει. Γι’ αυτό και το FBI, όπως και το «βαθύ κράτος» στις ΗΠΑ και τη Βρετανία δεν τον άφησε σε ησυχία. Δεν του αναγνώρισε το δικαίωμα της ελευθερίας σκέψης, λόγου και δράσης. Και πώς να το κάνει μ’ έναν τόσο διάσημο και δημοφιλή καλλιτέχνη, που αρνιόταν πεισματικά να ακολουθήσει τη γνωστή συμβουλή, «κοίτα τη δουλειά σου για να περνάς καλά!»

Είναι η ίδια συμβουλή που στεφάνωνε την μεγαλοπρεπή είσοδο στις Ακροπόλεις του σύγχρονου Ευρωπαϊσμού, το Άουσβιτς και τα υπόλοιπα γνωστά ευαγή ιδρύματα του νεότερου Ευρωπαϊκού πολιτισμού: Arbeit macht frei! Κοίτα τη δουλειά σου για να είσαι ελεύθερος!

Προβοκάτσια με σκοπό την παγκόσμια κλιμάκωση του πολέμου

Ξαφνικά, ένας απροσδιόριστης ταυτότητας – μέχρις ώρας – πύραυλος χτυπά την αγροτική παραμεθόριο της Πολωνίας και σκοτώνει, σύμφωνα με τις επίσημες δηλώσεις, δύο άτομα. Ποιος τον εκτόξευσε και με ποιον σκοπό. Η αυθαίρετη εικασία ότι ο πύραυλος ήταν Ρωσικός και για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο χτύπησε την Πολωνία, ήταν η πρώτη αντίδραση των υπερεθνικών μέσων δήθεν ενημέρωσης, που αναζητούν τρόπους να φουντώσουν τον πόλεμο στην Ουκρανία και να του δώσουν παγκόσμιες διαστάσεις.

Από κοντά και οι πρώτες δηλώσεις του Πολωνικού καθεστώτος, του Λευκού Οίκου και των εν θερμώ συμμάχων τους, όπως επί παραδείγματι το καθεστώς κατοχής και εκποίησης της Ελλάδας. Έστω κι αν επισήμως επιφυλάχτηκαν να κατονομάσουν ευθέως τη Ρωσία. Ο κ. Στόλτενμπεργκ του ΝΑΤΟ, αν και κράτησε επιφυλάξεις, ωστόσο αναφέρθηκε στην ετοιμότητα της Συμμαχίας για την ενεργοποίηση του άρθρου 4 και 5 του καταστατικού της.

Φυσικά, η Ρωσία επίσημα αρνήθηκε το περιστατικό, διαβεβαίωσε ότι δεν υπήρξε κανένας ρωσικός πύραυλος που «ξεστράτισε» κι επίσης έκανε λόγο για «προβοκάτσια». Αλλά ποιος δίνει σημασία στο τι λέει η Ρωσία; Πάντως όχι το κρατικομονοπωλιακό καρτέλ της Δύσης, που έχει βαλθεί να γνωρίσουν και οι σημερινές γενιές τον όλεθρο ενός νέου παγκοσμίου πολέμου.

Ο πόλεμος είναι προϊόν της βαθιάς παγκόσμιας συστημικής κρίσης και των αδιεξόδων της

Το 8ο Συνέδριο, μας βρίσκει καταμεσής μιας πρωτοφανούς ιστορικής κρίσης, που αφορά όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο παγκόσμιο σύστημα πολιτικής και οικονομίας. Το κεντρικό ζήτημα είναι ότι είναι αδύνατο να επιβιώσουν έθνη, λαοί και χώρες, με όρους τυπικής ανεξαρτησίας και ελευθερίας, υπό καθεστώς παγκόσμιων αγορών χρηματιστικού κεφαλαίου. Με αυτήν την έννοια, η κρίση είναι συστημικού χαρακτήρα, δεν είναι τωρινή, αποκαλύφθηκε από το 2008 και κλιμακώνεται.

Ο πόλεμος είναι προϊόν αυτής της κρίσης και του αδιεξόδου που έχει δημιουργηθεί. Με αυτήν την έννοια, είναι ένας συστημικός πόλεμος. Δηλαδή, ο πόλεμος εξ αντικειμένου θέτει θέμα κοινωνικοοικονομικού συστήματος σε παγκόσμιο επίπεδο.

Συνεπώς, δεν πρόκειται για έναν περιορισμένο, περιφερειακό πόλεμο ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία και ούτε θα τελειώσει απλά με την επικράτηση της μιας ή της άλλης πλευράς, αλλά  έχει τη διαρκή τάση να παγκοσμιοποιηθεί.

Ο χαρακτήρας του πολέμου κρίνεται από δύο βασικά χαρακτηριστικά:

– Αν ο πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα, ποιας παγκόσμιας πολιτικής συνέχεια είναι αυτός ο πόλεμος;

– Ποια είναι η κυρίαρχη αντίθεση που οφείλει να λύσει αυτός ο πόλεμος;

Ο πόλεμος αυτός είναι πρωτίστως προϊόν της επίθεσης που δέχονται οι λαοί, προκειμένου να διαμορφωθεί η παγκόσμια διακυβέρνηση, μια παγκόσμια δικτατορία, που εξασφαλίζει τη ΝΤΠ υπό την απρόκλητη ηγεμονία των ΗΠΑ, των μεγάλων χρηματαγορών και των τεράστιων συγκεντρώσεων οικονομικής και πολιτικής δύναμης.

Η Pfizer, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και το σκάνδαλο διαφθοράς των 35 δισ. Ευρώ.*

Το μάθατε; Φαντάζομαι πώς όχι, διότι τα ευαγή και πάντα φιλαλήθη Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης της Ελλάδας, δεν θεωρούν την είδηση αρμόζουσα για το φιλοθεάμον κοινό της χώρας. Η πρόεδρος της Κομισιόν και μια σειρά στελέχη της αυτοκρατορικής αρχής της ΕΕ, ερευνώνται για εξαγορά, απάτη και ξέπλυμα χρήματος, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της Pfizer.

Πιο συγκεκριμένα:

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ξεκίνησε έρευνα για τις αγορές εμβολίων κατά του κορωνοϊού στην ΕΕ, εστιάζοντας ιδιαίτερα στο ρόλο της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο θέμα. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) είναι υποτίθεται ανεξάρτητος φορέας της ΕΕ, και αρμόδιος για τη διερεύνηση και τη δίωξη οικονομικών εγκλημάτων, συμπεριλαμβανομένων της απάτης, του ξεπλύματος χρήματος και της διαφθοράς.

Στην ανακοίνωσή του το όργανο δεν διευκρίνισε ποιος ερευνάται, ούτε ποιες συμβάσεις αποτέλεσαν αντικείμενο έρευνας. Ωστόσο, δύο άλλες υπηρεσίες εποπτείας της ΕΕ έχουν ήδη επιστήσει την προσοχή στη συμφωνία κ. φον ντερ Λάιεν και Pfizer. «Αυτή η εξαιρετική επιβεβαίωση έρχεται μετά το εξαιρετικά υψηλό δημόσιο ενδιαφέρον. Δεν θα δημοσιοποιηθούν περισσότερες λεπτομέρειες σε αυτό το στάδιο», ανέφερε η EPPO.

Η απάντηση μας στην πρόταση του Γ. Παύλου σχετικά με το “Εθνικό Ψηφοδέλτιο”

 Την από 31/10/2022 πρόταση του Γιώργου Παύλου, του Δικτύου Ελληνισμού, προς το ΕΠΑΜ, δια του προέδρου του, Δημήτρη Καζάκη, σχετικά με το αποκαλούμενο “Εθνικό Ψηφοδέλτιο”, την παραθέτουμε αυτούσια στο τέλος αυτής της ανάρτησης.

Παραθέτουμε στη συνέχεια την από 1/11/2022 απάντηση του προέδρου του ΕΠΑΜ:

Με άλλα λόγια ζητάτε από όλους τους άλλους, όλα τα “μικρά και μεγάλα” κόμματα, σχήματα και οργανώσεις να αυτοδιαλυθούν και να ενταχθούν στο δικό σας φορέα, που έχετε το απύθμενο θράσος να ονομάζεται “εθνικό ψηφοδέλτιο”, όταν δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα δικό σας αποκλειστικά κομματικό σχήμα. Και μάλιστα καλείτε όλους μας να ενταχθούμε ως πρόσωπα, αφού πρώτα ενστερνιστούμε τις δικές σας νεοπλατωνικές, αρισταρχικές αντιλήψεις, χωρίς καν να υπάρχει κάποια έστω ελάχιστη πολιτική δέσμευση σε άμεσα αιτήματα και στόχους που αφορούν στην κατάσταση του λαού και της πατρίδας. Κι αυτό το ονομάζετε εσείς συνεργασία;

Συνεργασία νοείται μόνο όταν δέχεσαι τον άλλον όπως αυτοπροσδιορίζεται και αυτοοργανώνεται, θέτοντας τη συμφωνία αποκλειστικά στα πιο άμεσα και καίρια ζητήματα που ταλανίζουν τη μεγάλη πλειοψηφία και τη χώρα. Διαφορετικά έχουμε μια από τα ίδια. Το κείμενο και η λογική του παραπέμπει έντονα σε εθνικοφροσύνη φασιστικού τύπου, μιας και ήταν η μόνη ιδεολογία που δια ροπάλου δεν αναγνώριζε το δικαίωμα στους άλλους να συγκροτούνται όπως αυτοί θέλουν και θεωρούν, να αυτοδιατίθενται πολιτικά όπως αυτοί νομίζουν και να δρουν αυτόβουλα με βάση τις δικές τους κοσμοθεωρίες και προγραμματικές αντιλήψεις. Η φασιστική εθνικοφροσύνη στην ιστορία της πατρίδας μας ήταν η μόνη που θεωρούσε ότι κατέχει – είτε εκ θεού, είτε εκ προγονικής καταγωγής – την απόλυτη αλήθεια και βάλθηκε με τη βία να καθυποτάξει τους πάντες, είτε να εξοντώσει όποιον επέμενε στη δική του αλήθεια. Η φασιστική εθνικοφροσύνη ήταν η μόνη που μιλούσε αφηρημένα για “ελληνισμό”. όταν θα έπρεπε να μιλά συγκεκριμένα για τα πιο καίρια προβλήματα του λαού και της πατρίδας. Η φασιστική εθνικοφροσύνη ήταν η μόνη που θεωρούσε “γελοία εικόνα” και διαστροφή την ύπαρξη πολλών και διαφορετικών πολιτικών κομμάτων και οργανώσεων, χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι γελοίος και διεστραμένος είναι μόνο όποιος μιλά για δημοκρατία χωρίς κόμματα, όποιος ευαγγελίζεται κινήματα και “εθνικά ψηφοδέλτια” χωρίς να αναγνωρίζει την αντικειμενική ύπαρξη οργανωμένων δυνάμεων με διαφορετική κοσμοθεωρία και πρόγραμμα.

Κυριακή 30/10: Ανοιχτή Συνδιάσκεψη Μελών και Φίλων του ΕΠΑΜ Νομού Έβρου στην Αλεξανδρούπολη

 

Ανοιχτή Συνέλευση της Συμμαχίας Ανατροπής: Υπάρχει Διέξοδος!

 

Πόσο πιθανός είναι ένας πόλεμος Ελλάδας-Τουρκίας;*

 Το ερώτημα αυτό απασχολεί όλο και περισσότερους Έλληνες. Και δικαίως. Η Ελλάδα από την εποχή του «Αττίλα» στην Κύπρο, ποτέ άλλοτε δεν βρέθηκε τόσο κοντά σε μια πολεμική αναμέτρηση με την Τουρκία. Κι αυτή η αναμέτρηση είναι πλέον αναπόφευκτη.

Γιατί είναι αναπόφευκτη; Η επίσημη ρητορική της κυβέρνησης και των συνενόχων της στην αντιπολίτευση, όπως και των γνωστών εξωνημένων ΜΜΕ, επικεντρώνουν αποκλειστικά στην επιθετικότητα της Τουρκίας. Μόνο που αυτή είναι η μισή αλήθεια.

Η επιθετικότητα της Τουρκίας είναι ευθέως ανάλογη της πολιτικής κατευνασμού, εθελοδουλίας και υποτέλειας που ακολουθούν οι ελληνικές κυβερνήσεις, ιδίως τα τελευταία χρόνια. Στα χρόνια των μνημονίων η Τουρκία μετέτρεψε την ρητορική των διεκδικήσεών της σε βάρος της κυριαρχίας της Ελλάδας σε καθαρά επιθετική πολιτική έμπρακτης αμφισβήτησης της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας και του ελληνισμού ευρύτερα, αν συμπεριλάβουμε και την Κύπρο.

Είναι τυχαίο αυτό; Όχι βέβαια. Σε μια εποχή, όπου το ελληνικό πολιτικό και κομματικό κατεστημένο αποδέχθηκε την κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας υπέρ των δανειστών και την επιβολή του πιο αδίστακτου καθεστώτος κατοχής και εκποίησης ολόκληρης της χώρας, από την εποχή της αποικιοκρατίας του 19^ου αιώνα, η ιθύνουσα τάξη της Τουρκίας θεώρησε ότι της δίνεται η ιδανική ευκαιρία να κυριαρχήσει πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά στην πάλαι ποτέ Οθωμανική ανατολή.

Πρέπει να εθνικοποιηθεί η ΔΕΗ και να βγούμε από το χρηματιστήριο ενέργειας.*

«Οι εκτοξευόμενες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας εκθέτουν τώρα, για διαφορετικούς λόγους, τους περιορισμούς του τρέχοντος σχεδιασμού της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας», δήλωσε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τη Δευτέρα, μιλώντας στο Στρατηγικό Φόρουμ του Bled στη Σλοβενία. «[Η αγορά] αναπτύχθηκε κάτω από εντελώς διαφορετικές συνθήκες και για εντελώς διαφορετικούς σκοπούς. Δεν είναι πλέον κατάλληλη για τον σκοπό… Γι' αυτό εμείς, η Επιτροπή, εργαζόμαστε τώρα για μια επείγουσα παρέμβαση και μια διαρθρωτική μεταρρύθμιση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Χρειαζόμαστε ένα νέο μοντέλο αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας που πραγματικά λειτουργεί και μας επαναφέρει σε ισορροπία.»

Δεν είναι η πρώτη φορά που η κ. Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ομολογεί ευθαρσώς την αποτυχία της ενιαίας αγοράς ενέργειας της ΕΕ. Το μοντέλο αυτό στηρίχθηκε αφενός στην ευρεία ιδιωτικοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας και αφετέρου στην χρηματιστικοποίηση της τιμής χονδρικής.

Σύμφωνα με αυτό το σύστημα, όλοι οι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας – από ορυκτά καύσιμα μέχρι αιολική και ηλιακή ενέργεια – υποβάλλουν προσφορές στην αγορά και προσφέρουν ενέργεια ανάλογα με το κόστος παραγωγής τους. Δεδομένου ότι οι περισσότεροι ιδιώτες πάροχοι βασίζονται στα ορυκτά καύσιμα για να καλύψουν όλες τις ενεργειακές τους ανάγκες, η τελική τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας συχνά καθορίζεται από την τιμή του φυσικού αερίου.

Έτσι με την εκτόξευση της τιμής του φυσικού αερίου, οι λογαριασμοί ηλεκτρικής ενέργειας αναπόφευκτα αυξάνονται.