Όσο πιο μεγάλο το ψέμα, τόσο πιο εύκολα γίνεται πιστευτό!

H σημερινή ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ στο κύριο άρθρο της με τίτλο «Η έξοδος από το μνημόνια» γράφει:

«Μιλώντας στο Bloomberg ο πρωθυπουργός είπε κάτι ενδιαφέρον. ‘‘Το σημαντικό με το τέλος του προγράμματος είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύεται σε αυτούς τους στόχους, αλλά ταυτόχρονα η υπευθυνότητα πια ανήκει στους Έλληνες. Ανήκει σε εμάς. Εμείς και η κάθε εκλεγμένη κυβέρνηση θα είναι αυτή η οποία θα αποφασίζει τα μέσα προκειμένου να φτάσουμε σε αυτούς τους στόχους’’. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Σημαίνει ότι το μείγμα της πολιτικής, μέσω του οποίου η χώρα θα επιτυγχάνει τους δύσκολους στόχους στους οποίους έχει δεσμευτεί, θα το αποφασίζει η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση. Είναι το μείγμα για το οποίο πολύς λόγος γινόταν στην εποχή των μνημονίων, αλλά το καθόριζαν οι δανειστές. Ο Αλέξης Τσίπρας άφησε να εννοηθεί ότι η κυβέρνησή του προσανατολίζεται σε πολιτικές που θα αποτρέψουν τη μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου, θα ανακουφίσουν τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Δεν ξέρουμε αν θα το πετύχει, αλλά το ενδεχόμενο να πετύχει τρομάζει τους αντιπάλους της, εντός και εκτός του χώρου της πολιτικής. Για αυτό και έχουν θέσει στόχο αυτή η κυβέρνηση να φύγει άμεσα. Αν μπορούσαν και χθες».

Δεν γνωρίζω το IQ όσων γράφουν και υιοθετούν τέτοιες ανοησίες. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει κλίμακα ικανή να μετρήσει τόσο χαμηλό IQ σαν αυτό του Τσίπρα και όσων τoν πιστεύουν. Και μην νομίζετε ότι πρόκειται μόνο για ψεύδη υπαγορευμένα από το συμφέρον. Όχι. Πρόκειται για έναν πρωτοφανή συνδυασμό ψεύδους, ιδιοτέλειας και απίστευτα χαμηλού IQ.

Τι ενόχλησε τον κ. Κωσταράκο και επιτέθηκε στο ΓΕΕΘΑ;

Το ΓΕΕΘΑ, όπως πιθανόν έχετε δει, απάντησε στις πρόσφατες δηλώσεις του σεσημασμένου φασιστοειδούς Μπαρμπαρούση με μια λιτή ανακοίνωση, που ουσιαστικά επαναλαμβάνει τον Ν. 2292/95 άρθρο 1, παρ. 1 περί λειτουργίας των ενόπλων δυνάμεων:

«Η Εθνική Άμυνα περιλαμβάνει το σύνολο των λειτουργών και δραστηριοτήτων, που αναπτύσσονται από το Κράτος, με σκοπό την προστασία της εδαφικής ακεραιότητας, της εθνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας και της ασφάλειας των πολιτών εναντίον οποιασδήποτε εξωτερικής επίθεσης ή απειλής, καθώς και την υποστήριξη των εθνικών συμφερόντων.»

Προσωπικά έχω ασκήσει ανελέητη κριτική στο ΓΕΕΘΑ και τον αρχηγό του. Ειδικά για τον τρόπο χειρισμού της απαγωγής και ομηρίας των δύο στελεχών των ενόπλων δυνάμεων στον Έβρο, τον οποίο θεωρώ επιεικώς απαράδεχτο. Όχι μόνο γιατί ουσιαστικά παρέδωσαν άνευ όρων δυο στελέχη των ενόπλων δυνάμεων στις επιδιώξεις του Ερντογάν, αλλά γιατί αυτή η στάση θίγει βάναυσα τα εθνικά συμφέροντα της χώρας.

Ωστόσο, η ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ με αφορμή τις δηλώσεις του συγκεκριμένου φασιστοειδούς, που μαζί με τους ομοϊδεάτες του τολμούν να μιλούν εξ ονόματος των Ελλήνων στρατιωτικών, ήταν η πλέον αρμόζουσα. Λιτή και επί της ουσίας, ξεκαθαρίζει προς όλες τις κατευθύνσεις ότι οι ένοπλες δυνάμεις δεν είναι και δεν πρέπει να είναι υποχείριο της πολιτικής σε βάρος του λαού.

Επιστροφή στο μεσαίωνα...

Ξέρετε τι σημαίνει δουλοπαροικία του χρέους; Κοιτάξτε τη συμφωνία του Eurogroup για την δήθεν μεταμνημονιακή Ελλάδα.

Καθεστώς δουλοπαροικίας του χρέους υφίσταται όταν ένα άτομο, μια ομάδα ατόμων, είτε ένας ολόκληρος λαός εξαναγκάζεται σε καταναγκαστική εργασία υπό απειλή για να πληρωθούν χρέη. Σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση του 1930 καταναγκαστική εργασία «είναι κάθε εργασία ή υπηρεσία που εκτελείται από οποιοδήποτε πρόσωπο υπό την απειλή οποιασδήποτε ποινής και για την οποία το εν λόγω πρόσωπο δεν έχει προσφερθεί εθελοντικά.» (ILO, Forced Labour Convention, 1930, άρθρο 2, παρ. 1)

Από την καταναγκαστική εργασία εξαιρείται:

(α) Η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία.

(β) Οι συνήθεις υποχρεώσεις του πολίτη σε μια πλήρως αυτοδιοικούμενη χώρα.

(γ) Κάθε εργασία ή υπηρεσία που ασκείται από οποιοδήποτε πρόσωπο ως συνέπεια καταδίκης σε δικαστήριο, υπό την προϋπόθεση ότι το εν λόγω έργο ή υπηρεσία εκτελείται υπό την εποπτεία και τον έλεγχο δημόσιας αρχής και ότι το εν λόγω πρόσωπο δεν είναι να προσλαμβάνονται ή να τίθενται στη διάθεση ιδιωτών, εταιρειών ή ενώσεων.

Τι αποφάσισε στ’ αλήθεια το τελευταίο Eurogroup;

Ένα νέο επικαιροποιημένο μνημόνιο. Τίποτε λιγότερο. Το μόνο καινούργιο που υπάρχει είναι ότι το μνημόνιο αυτή τη φορά δεν θα είναι προϊόν μιας νέας σύμβασης χρηματοδοτικής διευκόλυνσης. Οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν πλέον να πάρουν έγκριση από τα κοινοβούλιά τους για ένα νέο κανονικό πρόγραμμα χρηματοδοτικής διευκόλυνσης. Κι επομένως σκαρφίστηκαν κάτι διαφορετικό για να διατηρηθεί και να ενισχυθεί το μνημονιακό καθεστώς.

Τι ήταν όλα αυτά τα χρόνια το μνημόνιο; Ένα καθεστώς εκβιασμών για την εφαρμογή πολιτικών λιτότητας, εκποίησης και καταστροφής σύμφωνα με τα συμφέροντα των Ευρωπαίων δανειστών. Το μέσο των εκβιασμών αυτών ήταν οι δόσεις των δανείων «χρηματοδοτικής διευκόλυνσης» από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό.

Κάθε τρίμηνο η επιτροπεία των δανειστών, η οποία πρώτα ονομαζόταν «τρόικα» και ύστερα Euroworking group, ή «θεσμοί» κατά την Βαρουφάκια εκδοχή, ξεκινούσε μια νέα κάθε φορά αξιολόγηση του τρέχοντος προγράμματος «διάσωσης». Η αξιολόγηση αυτή αφορούσε απλά και μόνο στην επιβολή πρόσθετων, προαπαιτουμένων και επικαιροποιημένων μέτρων που διευκολύνουν την αφαίμαξη του οικογενειακού εισοδήματος, αλλά και την εκποίηση της χώρας από τους δανειστές.

Δείτε πώς θα είναι η μεταμνημονιακή εποχή, σύμφωνα με υπόμνημα των δανειστών.

Το μέλλον της Ελλάδας μετά τη διάσωση δεν θα είναι πολύ διαφορετικό από σήμερα. Θα περιλαμβάνει δεσμευτικούς στόχους, αξιολογήσεις συμμόρφωσης, ακόμη και εκταμιεύσεις, σύμφωνα με ένα εσωτερικό υπόμνημα που κυκλοφόρησε μεταξύ των δανειστών και αποκαλύπτει το Bloomberg σήμερα.

Το έγγραφο προβλέπει τριμηνιαίες αξιολογήσεις των οικονομικών της χώρας από ελεγκτές που εκπροσωπούν τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Οποιοσδήποτε «χώρος για την Ελλάδα να διαμορφώσει τις δικές της πολιτικές», θα περιοριστεί από την «συνεχιζόμενη δέσμευση με τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα» προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» που εγκρίθηκαν στο πλαίσιο των μέτρων διάσωσης θα προστατευθούν, σύμφωνα πάντα με το έγγραφο που έχει αποκτήσει το Bloomberg.

Το πιο χρεωμένο κράτος της Ευρώπης έχει δεσμευτεί να παρουσιάσει πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 3,5% επί του ΑΕΠ και ύψους 11,5 δις ευρώ έως το 2022, προκειμένου να μην συσσωρεύσει νέες υποχρεώσεις. Αυτό σημαίνει ότι κάθε νοικοκυριό στην Ελλάδα από του χρόνου, το 2019 έως το 2022, θα πρέπει να υποστεί μια επιπλέον επιβάρυνση του διαθέσιμου εισοδήματός του κατά 2.500 ευρώ ετήσια. Με άλλα λόγια θα πρέπει να επιβαρυνθεί σχεδόν 15% κάθε χρόνο από το σημερινό του διαθέσιμο εισόδημα.

Οι «μετρήσιμες» και «σαφώς καθορισμένες» δεσμεύσεις της Ελλάδας κυμαίνονται από τη μείωση του «μεριδίου των κεντρικών προμηθειών στις συνολικές δαπάνες νοσοκομείων κατά 30%» έως «45% της κτηματολογικής χαρτογράφησης». Κι όλα αυτά έως τα μέσα του 2020.

Το έθνος μου είναι πολύ μικρό δια να διαπράξει τόσον μεγάλη ατιμίαν…

Αυτό απάντησε ο Ελευθέριος Βενιζέλος στον Γερμανό πρέσβη όταν το 1915 του ζήτησε η Ελλάδα να διαρρήξει τη συνθήκη με την Σερβία. Η Γερμανία του Κάιζερ εκείνη την εποχή είχε ταχθεί υπέρ της «αυτονομίας της Μακεδονίας». Και ο Βενιζέλος ήξερε πολύ καλά ότι αν η Ελλάδα προδώσει τη Σερβία θα χάσει ότι είχε κερδίσει στους Βαλκανικούς πολέμους.

Οι αντίπαλοί του και κυρίως οι οπαδοί της ξενοκίνητης και ξενόδουλης μοναρχίας, ήταν έξαλλοι που ο τότε Έλληνας πρωθυπουργός έδινε προτεραιότητα στις σχέσεις με τη Σερβία έναντι των αιτημάτων μιας κραταιάς αυτοκρατορίας. Πού ακούστηκε η Ελλάδα να προτάσσει τις σχέσεις της με ένα έθνος που προορίζεται να γίνει τροφή για τα κανόνια των μεγάλων αυτοκρατοριών της εποχής. Πού ακούστηκε η Ελλάδα να ασκεί δική της διεθνή πολιτική χωρίς να έχει προσαρτηθεί στο άρμα των Μεγάλων Δυνάμεων.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ήξερε ότι ο μόνος τρόπος για να περιφρουρήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στην Ήπειρο, την Μακεδονία και τη Θράκη ήταν πρώτα και κύρια μέσα από την τήρηση των συμμαχικών της υποχρεώσεων έναντι της Σερβίας. Κι αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Σερβίας σε όλα τα εδάφη που διεκδικούσαν οι κεντρικές αυτοκρατορίες (Αυστρία και Γερμανία). Συμπεριλαμβανομένων και της περιοχής του Κοσόβου, των Σκοπίων, αλλά και της περιοχής της παλιάς Οθωμανικής Μακεδονίας, που η Συνθήκη του Βουκουρεστίου 1913 είχε κατοχυρώσει υπό την κυριαρχία της Σερβίας.

Ερίζουν για το ποιος θα ξεπουλήσει καλύτερα Μακεδονία και Ελλάδα.

Η συμφωνία αναγνώρισης των Σκοπίων με το όνομα «βόρεια Μακεδονία», είναι «μια επιζήμια συμφωνία για τα εθνικά συμφέροντα», αναφέρει η πρόταση δυσπιστίας του κ. Μητσοτάκη. Σύμφωνοι. Τότε γιατί ο κ. Μητσοτάκης δεν αναλαμβάνει ρητά τη δέσμευση ότι αν έλθει στην κυβέρνηση, θα την ακυρώσει; Γιατί δεν το κάνει;

Στο κάτω-κάτω της γραφής, όπως αναφέρει η ίδια η πρόταση δυσπιστίας, «δεν έχει καν εγκριθεί από το υπουργικό συμβούλιο». Γιατί λοιπόν δεν δεσμεύεται ότι η δική του κυβέρνηση θα την ακυρώσει;

Όχι πώς μια δήλωση, αποτελεί ουσιαστική δέσμευση για πολιτικούς σαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη και το κόμμα του. Αλλά ακόμη και μια σαφής δήλωση σημαίνει κάτι. Ας την κάνει. Τι τον εμποδίζει;

Άλλωστε η συγκεκριμένη συμφωνία ακόμη και με την έγκριση από το υπουργικό συμβούλιο, δεν παύει να συνιστά μια απλή κυβερνητική πράξη, η οποία δεσμεύει μόνο την υφιστάμενη κυβέρνηση. Κανέναν άλλον. Απ’ ότι φαίνεται δεν πρόκειται να έρθει ούτε καν για κύρωση στη Βουλή.

Επομένως, που είναι το πρόβλημα για τον κ. Μητσοτάκη; Μια πράξη κυβέρνησης, μπορεί χωρίς κανένα πρόβλημα να αναιρεθεί από μια άλλη πράξη κυβέρνησης. Γιατί λοιπόν δεν τολμά ο κ. Μητσοτάκης και το κόμμα του να δεσμευτεί ότι θα ακυρώσει την εν λόγω συμφωνία;

Τα Σκόπια ως αντιπερισπασμός για να περάσουν στα μουλωχτά τα πολύ χειρότερα.

Αν ήσασταν η συμμορία Τσίπρα που κυβερνά μια χώρα υπό κατοχή και έχετε εντολές να περάσετε από το κοινοβούλιο την εκχώρηση ολόκληρης της περιουσίας των Ελλήνων στους δανειστές χωρίς να το αντιληφθούν οι πολίτες, τι θα κάνατε; Αντιπερισπασμό! Θα βάζατε τον κόσμο να συζητά για τα Σκόπια, την ίδια ώρα που οι συμμορίες του κοινοβουλίου θα περνούσαν αθόρυβα ένα νέο «σχέδιο δανειακής σύμβασης» πολύ χειρότερο από όλα τα προηγούμενα.

Είναι προτιμότερο για την κυβέρνηση και τις υπόλοιπες συμμορίες του κοινοβουλίου να ξεσκίζονται για την ονοματοδοσία των Σκοπίων, παρά να αντιληφθεί ο μέσος πολίτης το μέγεθος του πραξικοπήματος που επιχειρείται με τη συνδρομή συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης. Το δε πραξικόπημα είναι τόσο ειδεχθές, που ακόμη και η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής αναγκάστηκε να προειδοποιήσει ότι δεν νοείται «κύρωση σχεδίων σύμβασης».

Όμως μην ανησυχείτε. Κανένας δεν πρόκειται να σας το επισημάνει. Κανένας μνημονιακός, ή αντιμνημονιακός δεν θα σας πει πόσο αδιανόητη είναι η «κύρωση σχεδίων σύμβασης».

Κι επομένως όποια σύμβαση έχει κυρωθεί ως «σχέδιο» είναι παντελώς άκυρη. Το μόνο που χρειάζεται είναι μια άλλη κυβέρνηση, δημοκρατική, πατριωτική και μια δίωξη εναντίον του πολιτικού συστήματος για την διάπραξη Εσχάτης Προδοσίας. Και σβήνουν τα πάντα. Όλα τα μνημόνια, όλα τα χρέη, όλες οι δεσμεύσεις σε βάρος της χώρας.

Άκυρα όλα τα μνημόνια και οι δανειακές συμβάσεις, επισημαίνει η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής.

Με το νέο πολυνομοσχέδιο η κυβέρνηση προχωρά σ’ ένα μνημόνιο διαρκείας, το οποίο εκχωρεί τα πάντα στην κατοχή και την κυριότητα των δανειστών. Πρόκειται για συνεχή, διαδοχικά μνημόνια, τα οποία δεν θα χρειάζεται πλέον να κυρώνονται από το ελληνικό κοινοβούλιο. Ούτε καν ως «σχέδια». Όπως έγινε με τα προηγούμενα τρία, το 2010, 2012 και 2015.

Το αποκορύφωμα του νέου πολυνομοσχεδίου είναι η τροποποίηση της Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης, την οποία καλείται με το άρθρο 109 να την κυρώσει το ελληνικό κοινοβούλιο ως «σχέδιο» και να εξουσιοδοτήσει τον υπουργό οικονομίας ύστερα να υπογράψει την κανονική σύμβαση ερήμην και εν αγνοία του. Η διαδικασία αυτή είναι τόσο κατάφωρα αντισυνταγματική, που ακόμη και η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής στην Έκθεση επί του Νομοσχεδίου αναφέρει σχετικά:

«Παρατηρείται ότι νομοθετική κύρωση σύμβασης, ώστε αυτή να αποκτήσει ισχύ νόμου ως προς τους όρους της που τυχόν αποκλίνουν από τις ισχύουσες διατάξεις ή που θέτουν απρόσωπους κανόνες που δεσμεύουν τρίτους, νοείται µόνο εφόσον η σύμβαση έχει νομίμως υπογραφεί από τα συμβαλλόμενα μέρη. Συνεπώς, κατά νομική ακριβολογία, δεν νοείται κύρωση σχεδίου σύμβασης, δηλαδή κειμένου το οποίο δεν έχει υπογραφεί από τα συμβαλλόμενα μέρη, παρά µόνο έγκριση της Βουλής, ώστε τα εξουσιοδοτούμενα πρόσωπα να υπογράψουν σύμβαση µε το παρατιθέμενο στην προτεινόμενη διάταξη περιεχόμενου.» (σελ. 28-29).

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Κάτι εξαιρετικά απλό και αυτονόητο. Δεν νοείται κύρωση σύμβασης με τη μορφή σχεδίου. Πρέπει πρώτα να υπογραφεί από τα συμβαλλόμενα μέρη και ύστερα να κυρωθεί από την Βουλή για να αποκτήσει ισχύ νόμου.

Εκχώρηση της δημόσιας περιουσίας και του εθνικού χώρου στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.

Νέα σειρά σχεδίων τροποποιημένων συμβάσεων ξεκινά να υπογράφει η κυβέρνηση με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕΜΣ), προκειμένου να συνεχιστεί και να βαθύνει το μνημονιακό καθεστώς κατοχής και εκποίησης της πατρίδας μας. Το σχέδιο της πρώτης στη σειρά νέας τροποποιημένης δανειακής σύμβασης, που πρόκειται να υπογράψει η κυβέρνηση περιλαμβάνεται στο πολυνομοσχέδιο που αφορά στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019-2022 και πρόκειται να κυρωθεί εντός της εβδομάδος από την Βουλή.

Η νέα αυτή τροποποίηση της δανειακής σύμβασης με τον ΕΜΣ, έχει σαν αντικείμενο την ενσωμάτωση στα αντισυμβαλλόμενα μέρη και της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας, γνωστή ως «υπερταμείο». Σκοπός αυτής της ενέργειας είναι να τεθεί υπό τον έλεγχο του ΕΜΣ ολόκληρη η ακίνητη και κινητή περιουσία του ελληνικού δημοσίου. Με τον τρόπο αυτό η περιουσία του ελληνικού δημοσίου, συμπεριλαμβανομένων και των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ως πρόσωπο του διεθνούς δικαίου – δηλαδή η συγκρότηση του εθνικού χώρου και η εδαφική επικράτεια – να είναι σε θέση να εκποιηθεί προς όφελος των δανειστών.

Πάλι η Βουλή καλείται να κυρώσει σχέδιο

Το νέο αυτό σχέδιο δανειακής σύμβασης περιλαμβάνεται στο άρθρο 109 του πολυνομοσχεδίου με τίτλο: «Παροχή εξουσιοδοτήσεων και έγκριση σχεδίου τροποποιητικής σύμβασης κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 ν. 4336/2015».