Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Οι καταθέσεις στο στόχαστρο των επιτελείων της ευρωζώνης

Σε πολύ λίγο καιρό για να διαθέτεις καταθετικό λογαριασμό θα υποχρεούσε να πληρώνεις στην τράπεζα φύλακτρα. Δεν είναι πολύ μακριά η μέρα που θα πηγαίνει κανείς στην τράπεζα για να σηκώσει το μισθό του, ή την σύνταξή του και θα διαπιστώνει ότι του παρακράτησαν ένα ποσοστό. Ακόμη και μόνο για μια τραπεζική συναλλαγή ημέρας. Ενώ οι λίγοι που διαθέτουν ακόμη καταθέσεις, θα βλέπουν μήνα το μήνα να μειώνεται το ποσό λόγω αρνητικού επιτοκίου. Δηλαδή αντί να αποδίδει επιτόκιο η τράπεζα, θα αποδίδει ο καταθέτης σ' αυτήν.

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

Το εκλογικό αποτέλεσμα κι εμείς

Φίλες και φίλοι, συναγωνίστριες και συναγωνιστές,

Η Πολιτική Γραμματεία του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου ευχαριστεί όλους τους φίλους και τα μέλη,  που στρατεύτηκαν ανιδιοτελώς στην μεγάλη μάχη που δώσαμε συμμετέχοντας στις εκλογές της 25ης Μαΐου 2014 για το ευρωκοινοβούλιο. Τους ευχαριστούμε γιατί όλοι έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, παρά τις όποιες αδυναμίες, τις δυσκολίες και τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια αυτού του αγώνα. Ιδιαίτερα ευχαριστούμε τις φίλες και τους φίλους μας που δέχτηκαν να εκτεθούν, εμπλουτίζοντας το αγωνιστικό ψηφοδέλτιό μας και έδωσαν μαζί μας αυτόν τον υπέροχο αγώνα.

Η Πολιτική Γραμματεία επιχειρεί να προσεγγίσει ορισμένες καίριες - κατά την γνώμη της - πλευρές του εκλογικού αποτελέσματος και θέτει τις εκτιμήσεις αυτές στην κρίση των μελών και φίλων του ΕΠΑΜ.

Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014

Αγαπητοί συναγωνιστές,

Θέλω να σας ευχαριστήσω από βάθους καρδιάς για τον αγώνα που δώσαμε όλοι μαζί. Ήταν ένας αγώνας τίμιος και αυθεντικός από κάθε άποψη. Ένας αγώνας αντάξιος όλων των μελών και των φίλων του Μετώπου που με καθαρή καρδιά, αφοσίωση και ανυστεροβουλία έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό. Παρά τις γνωστές αντιξοότητες και την τρομακτική έλλειψη μέσων και πόρων. Για όλα αυτά οφείλουμε να είμαστε υπερήφανοι. Δεν κρεμάσαμε για ξένον φούντα στο σπαθί κι αυτό κανείς δεν μπορεί να μας το στερήσει.

Τα εκλογικά αποτελέσματα δείχνουν ότι κυριάρχησε ο φόβος και η απελπισία στον κόσμο.  Το Μέτωπο δεν μπόρεσε να σπάσει τα δεσμά τους, ούτε να υπερνικήσει τα κυρήγματα διχόνοιας και φατριασμού που θέλουν τον λαό διχασμένο σε δεξιά και αριστερά. Το γιατί οφείλουμε να το αναζητήσουμε με περίσκεψη και σε βάθος. Και προπαντός με καθαρό μυαλό, χωρίς να επιτρέπουμε στο συναίσθημα να μας κυριαρχήσει.

Ωστόσο, το Μέτωπο έχει αφήσει πολλούς ανοικτούς λογαριασμούς με την κοινωνία. Έχει δημιουργήσει μια παρακαταθήκη που πολύ δύσκολα σβήνει. Έχουμε ανοίξει πάρε-δώσε με την πλειοψηφία της κοινωνίας. Ακόμη κι αν η συμπάθεια και η ανταπόκριση που  συναντήσαμε σε κάθε μας βήμα δεν μετατράπηκε σε ψήφο, έχουμε οικοδομήσει γερά θεμέλια μέσα στον λαό.

Ο λαός μας δεν είναι ούτε ηλίθιος, ούτε βλάκας, ούτε καταδικασμένος, είναι φοβισμένος και απελπισμένος. Δεν μπορέσαμε να τον κάνουμε να νιώσει δυνατός για να γλυτώσει τις σειρήνες της καθυποταγής. Χάσαμε μια μάχη σ' έναν σκληρό πόλεμο. Και τώρα ο ελληνικός λαός μαζί με τη χώρα μας είναι πολύ πιο εκτεθειμένος στις πολιτικές εξανδραποδισμού, χωρίς καν να διαθέτει επίσημη αντιπολίτευση ικανή να υπερασπιστεί ακόμη και τα πιο στοιχείωδη. Βρίσκεται στη πιο δυνή θέση από την αρχή της νέας κατοχής. Θα τον εγκαταλείψουμε;

Χάσαμε μια μάχη σ' ένα σκληρό και μακρύ πόλεμο, αλλά εμείς δεν χαθήκαμε. Ο εχθρός δεν μας συνέτριψε. Το Μέτωπο παραμένει όρθιο. Τώρα μας χρειάζεται περισσότερο από ποτέ ο λαός και η πατρίδα. Τώρα χρειάζεται νηφαλιότητα και στοχοπροσήλωση όσο ποτέ. Τώρα θα κριθούμε όλοι, ίσως και μέσα στη φωτιά. Τώρα θα μάθουμε πόσο αξίζουμε, πόσο το λέει η καρδιά μας, πόσο τιμάμε τους όρκους μας. Τώρα θα μάθουμε στην πράξη τι ξεχωρίζει τον μαχητή, τον αγωνιστή, από τον λιποτάκτη, τον ρίψασπη, τον δειλό.

Συναγωνιστές, φίλες και φίλοι, εμείς συνεχίζουμε μέχρι την τελική νίκη.

Με απέραντο θαυμασμό και σεβασμό για όλους εσάς που μου κάνετε την τιμή να με θεωρείτε συναγωνιστή σας

Δημήτρης Καζάκης

Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

Για να πέσει η κυβέρνηση πρέπει να επιβάλλουμε στην Αξιωματική Αντιπολίτευση και στο σύνολο της αντιπολίτευσης να σηκωθεί να φύγει από το κοινοβούλιο,

"Έχουμε δώσει όρκο βαρύ, όρκο αίματος στους γονείς και τα παιδιά μας. Ετούτος ο αγώνας δεν πρόκειται να σταματήσει έως ότου τους δούμε στο εδώλιο του κατηγορουμένου" δήλωσε ο γ.γ. του ΕΠΑΜ και υποψήφιος Ευρωβουλευτής Δημήτρης Καζάκης, κατά τη διάρκεια της κεντρικής ομιλίας του γ.γ. του ΕΠΑΜ πριν τις ευρωεκλογές που πραγματοποιήθηκε συμβολικά έξω από το κτίριο της Παλιάς Βουλής, στην πλατεία όπου βρίσκεται το άγαλμα του Κολοκοτρώνη επί της οδού Σταδίου.

Σάββατο, 24 Μαΐου 2014

«Σε αυτές τις εκλογές αριστεροί και δεξιοί πρέπει να ενωθούν σε κοινό στόχο: Να σώσουν την πατρίδα!»


Ο Σάμιουελ Τζόνσον έλεγε τον 18ο αιώνα ότι "ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των παλιανθρώπων". Στην Ελλάδα σήμερα βιώνουμε με τον πιο τραγικό τρόπο το γεγονός ότι τελευταίο καταφύγιο των παλιανθρώπων δεν είναι ο πατριωτισμός, αλλά ο κομματικός πατριωτισμός. Η ίδια η έννοια της πατρίδας έχει εξαφανιστεί. Δεν υπάρχει. 

Οι περισσότεροι σκέφτονται με όρους κόμματος. Δηλαδή σε ποιο κόμμα είναι ταγμένοι, πολλές φορές από γεννησιμού τους. Κι αν αποφασίσουν να μετακινηθούν πολιτικά, πάλι με όρους κομματικής συγγένειας  το κάνουν κι όχι με όρους πατρίδας. Μετακινούνται για να τιμωρήσουν, όχι για να υποστηρίξουν τι είναι καλό για το κοινωνικό σύνολο και την πατρίδα. 

Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

Ψηφίζω Τσίπρα σημαίνει ψηφίζω συγκυβέρνηση με την "καλή" ΝΔ και το "καλό" ΠΑΣΟΚ

Το σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ λέει 25 ψηφίζουμε, 26 φεύγουν. Ποιοι φεύγουν; Ποιους θέλει να διώξει η ηγεσία του Τσίπρα από την διακυβέρνηση της χώρας; Μήπως τα πάλαι ποτέ κόμματα της εναλλαγής στην εξουσία (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) που οδήγησαν την χώρα στην χειρότερη χρεοκοπία που γνώρισε ποτέ η ελληνική  ιστορία; Όχι βέβαια. Ο κ. Τσίπρας δεν θέλει να τελειώνουμε με τα κόμματα της εναλλαγής που σήμερα συγκυβερνούν. Του αρκεί να αλλάξουν πολιτική και ηγεσία. Αν συμβεί αυτό, τότε θα τα βρει μαζί τους. Δηλαδή δεν έχει κανένα πρόβλημα να συγκυβερνήσει με μια πιο "καλή" εκδοχή τους.

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Το ΕΠΑΜ μπροστά στα κυρίαρχα διλήμματα

Ούτε δεξιά, ούτε αριστερά

Ερώτηση: Λέτε ότι δεν είστε ούτε αριστεροί, ούτε δεξιοί. Τελευταία αυτό συνηθίζεται από πολλούς σχηματισμούς όπως «το ποτάμι» για παράδειγμα. Μήπως αυτό γίνεται επίτηδες για να μαζεύεται από παντού όλους τους δυσαρεστημένους;

Απάντηση: Αυτό που λέμε είναι ότι αριστεροί και δεξιοί οφείλουμε να ενωθούμε στη βάση συγκεκριμένων και πολύ άμεσων πατριωτικών και δημοκρατικών αιτημάτων. Χωρίς να ζητάμε από κανέναν πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, ούτε να απαρνηθεί αυτά που πιστεύει. Δεν χρειάζεται να συμφωνούμε σε όλα, αρκεί να συμφωνούμε στο τι πρέπει να γίνει εδώ και τώρα προκειμένου να γλυτώσει ο λαός μας την κόλαση και η πατρίδα μας την καταστροφή. Λέμε κάτι πολύ απλό. Το να απαιτείς εθνική ανεξαρτησία για την πατρίδα, λαική κυριαρχία και δημοκρατία δεν είναι ούτε αριστερό, ούτε δεξιό αίτημα. Είναι παλλαικό, είναι εθνικοαπελευθερωτικό αίτημα που μπορεί να ενώσει την πολύ μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού σήμερα πέρα και πάνω από αριστερά-δεξιά. Ο λαός μας σήμερα το νιώθει αυτό. Νιώθει βαθιά μέσα του την ανάγκη να ενωθεί πάνω και πέρα από διαχωριστικές γραμμές πολιτικής παράταξης. Το γεγονός αυτό δεν είναι προιόν διαμαρτυρίας, αλλά κοινωνική κατάκτηση για έναν λαό που το κυριαρχο σύστημα και οι ξένοι προστάτες του συνήθιζαν να το διαιρούν για να βασιλεύουν. Είναι λογικό λοιπόν να κατασκευάζονται ξόανα προκειμένου να εκμεταλευτούν την διάθεση του κόσμου. Έτσι όπου δεν πιάνει ο διαχωρισμός αριστεράς-δεξιάς να βυσοδομούν τα ξόανα τύπου ποτάμι. Μόνο που το ξόανα είναι πάντα ξόανο, ότι κι αν κάνει. Και αποδεικνύεται ως τέτοιο από την στιγμή που θα αναγκαστει να μιλήσει για τα προβλήματα, για την πατρίδα, την ελευθερία, τη δημοκρατία.

«Αναπτυξιακή πολιτική μόνο με εθνικό νόμισμα»

Θέλουμε να συντριβεί το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων που θα μπορούσε να στηρίξει μια αντίστοιχη κυβέρνηση με τη σημερινή. Δεν μπορούμε να συνεργαστούμε με μια αντιμνημονιακή κυβέρνηση αν δεν ξεκαθαριστεί ότι προχωράμε σε ολοκληρωτική διαγραφή του χρέους και έξοδο από το ευρώ.

Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

Πόσο κοντά μας βρίσκεται η Ουκρανία;

Είδατε τις εικόνες από την Μαριούπολη και το Σλαβιάνσκ; Είδατε τους αμάχους με σηκωμένα ψηλά τα χέρια να δολοφονούνται εν ψυχρώ από τις δυνάμεις του δήθεν “ουκρανικού στρατού”; Είδατε να καίγεται το κτήριο των συνδικάτων στην Οδησσό και μαζί του να καίγονται μερικές δεκάδες άτομα, όπως έκαναν οι ναζί σε εκατοντάδες χωριά τότε που μαζί με τους Ουκρανούς ομοϊδεάτες τους την εποχή του 2ου παγκοσμίου πολέμου. Είμαι σίγουρος ότι δεν είδατε τις εικόνες. Τα ΜΜΕ εκτελούν εντολές άνωθεν και έξωθεν να μην δείξουν το μέγεθος της φρίκης που βιώνει ο λαός της Ουκρανίας από τις ορδές των ναζί.

Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014

Όταν η διανόηση βγαίνει βόλτα στις ρούγες της πολιτικής

Τι κάνει η γοητεία της εξουσίας; Αρκεί να φανεί κάποιος ότι καβαλικεύει το άρμα της και πλήθος διανοούμενοι, καλλιτέχνες και επώνυμοι θα τρέξουν ξωπίσου του υπογράφοντας τυφλά σε αμφίσημα κείμενα υποστήριξης χωρίς κανένα άλλο περιεχόμενο εκτός από μια τραγικά υφέρπουσα πολιτική και προσωπική ιδιοτέλεια.

Δείτε τις υπογραφές στην υποψηφιότητα Τσίπρα και χαρείτε όλους αυτούς που όταν ξεσηκωνόταν ο κόσμος, όταν αναζητούσε στήριξη και υποστήριξη στην αναμέτρησή του με την εξουσία, αυτοί είχαν άλλες δουλειές, πιο σημαντικές. Το πολύ-πολύ μια λακωνική δήλωση γενικού περιεχομένου κι αυτό ήταν όλο. Άλλωστε δεν κάνει καλό για την δουλειά να τα χαλάμε με τους πελάτες της τέχνης μας.

Τετάρτη, 7 Μαΐου 2014

Η υποτέλεια των Ελλήνων και το τρικ του αποπληθωρισμού

Ζούμε την μεγαλύτερη επιχείρηση μαζικής εξαπάτησης που σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε ποτέ στη χώρα μας σε βάρος του ελληνικού λαού. Πάμε καλύτερα, είναι η επωδός. Μπορεί να μην έχουμε τελειώσει, αλλά πάμε καλύτερα. Δεν βλέπεις; Μας το λένε οι Ευρωπαίοι, αλλά και το ΔΝΤ. Οι αγορές μας δανείζουν. Δεν έχει καμιά σημασία ότι το πρώτο μνημόνιο του Μαΐου 2010 υποσχόταν ανάκαμψη από το δεύτερο εξάμηνο του 2010.

Δεν έχει καμιά σημασία αν από τότε έως σήμερα, οι εκθέσεις των αποικιοκρατών έβλεπαν την ανάκαμψη από το επόμενο έτος. Δεν έχει καμιά σημασία που ποτέ δεν επαληθευθήκαν. Ούτε βέβαια έχει σημασία το γεγονός ότι οι αγορές ήταν εκείνες που εξώθησαν την Ελλάδα στην χρεοκοπία και στην κόλαση που βιώνει ο ελληνικός λαός.